Resimde iki karakter ve etraflarında virüsler bulunuyor. İlk karakter maske takmış, diğer karakter ise virüslerden kaçıyor. İlk karakter "Bu dünyada mikrobun bile kısmetsizi var" derken ikinci karakter "Okan abi neden bahse diyorsun sen. Abi iyiyiz biz öyle deme..." diye cevap veriyor. Şaka, salgın hastalıklar ve sağlık önlemleriyle alakalı. İlk karakter, herkesin virüse yakalanma riski olduğunu belirtiyor. İkinci karakter ise, salgın sırasında sağlıklı olmaktan mutluluk duyduğunu ve sağlıklı kalmanın önemini vurguluyor.

Resimde bir adam ve bir zaman makinesiyle konuşan bir adam var. Zaman makinesi sahibi, adamın giysisinin insanlık tarihini etkilediğini söylüyor. Adam bunun mümkün olmadığını söylüyor. Zaman makinesi sahibi, adamın giydiği kazak sayesinde insanlığın evrim geçirdiğini ve tarih boyunca zaman yolculuğu yaparak bu kazağı giyen insanların insanlığın evrimini etkilediğini söylüyor. Bu mizahın temeli, bir kişinin giydiği giysinin tarih ve insanlık evrimini etkileyebileceği fikri üzerine kurulu, bu da açıkça imkansız bir durum. Bu espri, "absürt mizah" olarak adlandırılan bir tür mizah türüne örnektir.

Resimde iki panel var. İlk panelde bir kişi diğerine "Allah'ım çok mutsuzum" diyor. İkinci panelde ise aynı kişi, "Allah'ım çok mutsuzum" derken başı ağrıyor. Şaka, kişinin mutsuzluktan başının ağrıdığına dair. İkinci panelde başının ağrıması, ilk paneldeki mutsuzluğunun sonucunda olduğunun ima edilmesi, mizah yaratıyor.

Resimde bir asker, başka bir askere "Dur! Bedük müsün? Soner Sarıkabadayı mısın?" diye soruyor. Diğer asker ise "Soner, Sarıkabadayı'yım abi" diye cevap veriyor. Bu espri, askerin düşmanının "Soner Sarıkabadayı" adındaki bir asker olduğunu düşünmesi, ancak karşısındaki kişinin aslında başka biri olduğunu ve bunun üzerine düşmanın adının "Bedük" olduğunu düşünmesi üzerine kurulu. İşin espri kısmı askerin "Bedük" ismini bilmesi ve düşmanın adının o olduğunu düşünmesi. Bu espri Türk kültüründe, "Bedük" isminin garip ve komik bir isim olarak algılanması üzerine kurulu.

Resimde "Her Şey'in Teorisi" yazan bir kitap kapağı ve "Elâlemi Bırak, Sen Kendi İşine Bak!" diyen bir karakter görülüyor. Bu espri, "Her Şey'in Teorisi" kitabının yazarı olan kişinin, kendi teorisine o kadar çok bağlı olduğunu, dünyanın ve insanların işlerine karışmayı bırakıp kendi teorisiyle ilgilenmesi gerektiğini ima ediyor. "Elâlem" kelimesi, herkesi ve dünyadaki her şeyi temsil ederken, "Kendi İşine Bak" ifadesi ise, dışarıdaki olaylarla ilgilenmeyip, sadece kendi düşünceleriyle uğraşması gerektiğini vurguluyor.

Resimde üç kişi görülüyor. Sağdaki kişi solundaki iki kişiye "Sen 72, bıçak haq'ı, jilet sabrı, ben yine içmişiz... Bi baktık metin oktayı, lef'ter! Örgh! Öhö... Öhö" diyor. Solunda oturan kişi ise bu duruma "Ermm.. Pfe" şeklinde tepki veriyor. Soldaki kişinin de söylediği şey "Voeeyy bunca yıllık finliyim. Ben böyle sarı büyük görmedim" şeklinde. Şaka, sol taraftaki kişinin saçının sarı ve büyük olmasına vurgu yapıyor. Bununla birlikte "finli" kelimesinin "finlandiyalı" anlamına gelmesi ve Finlandiya'nın sarı saçlı insanları ile bilindiği de komik bir şekilde kullanılmış.

Resimde 3 farklı çizgi roman paneli bulunuyor. İlk panelde bir adam bir kadına aşkı için müzik yapmaya çalışıyor. Kadın da onu duymazdan gelip, müzik yapmamasını söylüyor. Adamın çaldığı müziğe “askımızın meyvesi” diye yazılmış. Bu panelde geçen espri, adamın aşık olduğunu ve aşık olmasına rağmen kadının ilgisini çekmeye çalışıyor. İkinci panelde, bir baba kızına bir yere gitmeye çalışıyor. Kız, babasının yanına gitmek istemiyor ve onu tersliyor. Baba, kızının istediği gibi hareket etmesi için "verilen paraya yazık" diyor. Bu panelde geçen espri, babanın kızının kendi istediklerini yapması için onu kandırmaya çalışması ve kızının da babasının istediği gibi davranmak istememesi. Üçüncü panelde, bir kadın ve bir erkek konuşuyor. Kadın, bir adamın İstanbul'a gitmesini istiyor. Erkek, kadının bu isteğini duymazdan geliyor. Bu panelde geçen espri, erkeğin kadının isteklerine duyarsız kalması ve kendi işleriyle ilgilenmesi. Genel olarak resimde, günlük yaşamdan kesitler çizilerek, insanların birbirleriyle nasıl etkileşimde bulunduğunu komik bir şekilde anlatılıyor.

Dans eden taşkın sevgiliyi zırtlan akınından koruyacaz diye Koala gibi olduk .mına koyiim.

Resimde, Superman'in bir binadan düşen adamı kurtarmaya çalıştığı görülüyor. Fakat adam düşerken dişlerini fırçalıyor ve "Ben bir saniyede Superman'in pelerininin ipini alırım" diyor. Bu, adamın hayatı tehlikede olmasına rağmen dişlerini fırçalamaya devam etmesinin, sırf dişlerini fırçalamayı hayatından daha önemli görmesinin komik bir şekilde gösterilmesi.

Resimde üç kişi konuşuyor. Birinci kişide saçı uzun, sakallı ve şişman. Diğer ikisi ise normal vücutlu. Birinci kişi, "Ari nazil siğiller vardi eskiden yaa meh meh meh" diyor. İkinci kişi ise "Haa neden hısdın! erenlerin yaaa.. kolayca dondurmadı ki bir kere içtim şimdi" diyor. Üçüncü kişi ise "Ulan sende ne sıkışdı be..." diyor. Şaka ise, birinci kişinin "Ari nazil siğiller vardi eskiden yaa" demesi ve ardından ikinci kişinin bunun nedenini sorması ve cevap vermesi, sonrasında üçüncü kişide "ulan sende ne sıkışdı be" demesiyle yapılmış. Birinci kişi, görünüşünden dolayı sıkışmış ve nazil siğillerle dolu olduğunu ima ediyor. İkinci kişi ise bunun nedenini soruyor ve cevabını veriyor. Üçüncü kişinin de "ulan sende ne sıkışdı be" demesi ile şaka tamamlanıyor. Yani, birinci kişiye dış görünüşü yüzünden "sıkışmış" olduğu söyleniyor ve bu durum ikinci ve üçüncü kişiler tarafından da kabul ediliyor.

Resimde, bir anne oğluna "Oğlum bak sen tehlikeli iş yapıyorsun evden çıkarken G-tüne temiz don giy.. Allah korusun başıma bi iş gelir hastaneye düşersen... biri görür yüzüne tükürür bu ne biçim adammı diye..." diye uyarıyor. Oğul ise "Tamam anne yaa.. söyleyip durma şunu, kaç yaşına geldim artık..." diye cevap veriyor. Şaka, annenin oğlunun her zaman dikkatli olması gerektiğini ve kendine dikkat etmesi gerektiğini söyleyerek, oğlunun yaşına rağmen hala onun için endişelendiğini gösteriyor. Oğul ise bu uyarılardan sıkılmış ve artık yetişkin olduğunu hissettiğini söylüyor.

Resimde, bir köyde geçen bir çizgi roman karesi görülüyor. Köy muhtarı olan adam "Bak muhtar, bu şeyh sahtekarın teki diyordum da, inanmıyodun.." diyor. Bu sırada sağ tarafta dışarıda giyindiği kalın montun içine sıkışmış, montun düğmeleri ona takılmış ve rahatsız olan bir başka adam ise "Off bu havada giyilir mi acaba, mont biraz soğuk gibi.. Aslında yok lan hemen giyip millete rezil olmaya yayım.. Off boz be, hava boz artık!" diyor. Fıkranın espri unsuru, montun düğmeleri nedeniyle rahatsız olan adamın "soğuk" diye bahane uydurarak aslında bunun gerçek sebebinin montun düğmelerini kapatamaması olduğunu ve bu yüzden de rezil olduğunu fark etmemesi.

Resimde bir adam evde şiiri yazmaya çalışıyor. Adamın yaşlı ve yorgun olduğu belli. Evde soğuk ve adamın şömineyi yakmak için katılığını aramasına rağmen karısı ve kayınpederi televizyon izlemeyi tercih ediyor. Adamın içi geçmiş ve "Ve ben şairim / Yaşı 42 olmuş / Yaşlı bitkin ama hala ailesiyle yaşayan / Odasında rutubetten şikayetle salonda çalışan karar veren / 56 ekran tv'nin ebesini sıktığı / Yitik bir şair..." diye düşünürken karısı ve kayınpederi "Yok yok bu böyle olmayacak bu çocuğa gilekten bir genç odası alalım..." diye düşünüyor. Şaka, adamın şiiri yazmaya çalışırken ev halkının onu görmezden gelmesinde ve genç odası ile ilgilenmesinde yatıyor. Adamın "yitik bir şair" olarak kendini görmesi, odasının soğuk ve rutubetli olmasına rağmen karısının ve kayınpederinin televizyon izlemeyi tercih etmesiyle vurgulanıyor.

Resimde dört kişi var. Sağdaki iki kişi sokakta bir kafede oturuyor. Soldaki kişi, diğer kişinin çorabının çok güzel olduğunu ve çorabını kimin yaptığını soruyor. Sağdaki kişi de, "yelizler nerde yaa" diye yanıtlıyor. Şaka, "Yelizler nerde yaa?" sorusuyla, çorabın adı gibi anlaşılan "Yeliz" markasıyla ilgili bir espri yapılıyor.

Resimde, "Berlin'de yaşayanlar" adlı bir çizgi roman karesi var. Görselde, Berlin'e övgüler yağdıran bir grup insan görüyoruz. Konuşan karakter, Berlin'de yaşayan herkesin sanattan anladığını söylüyor ve Berlin'in çok dinamik bir şehir olduğunu vurguluyor. Ancak, diğer karakterler bu yorumlara karşı çıkıyor. Bu karakterler, "İstanbul'da veya başka bir yerde yaşayamam, Berlin'e aşık oldum!" gibi cümlelerle Berlin'e olan hayranlıklarını dile getiriyor. Çizgi romanın esprili tarafı, Berlin'e olan aşırı hayranlığın abartılı bir şekilde gösterilmesinde yatıyor. Berlin'e olan bu aşırı sevgi, İstanbul gibi başka şehirleri yaşanabilir hale getirmenin imkansız olduğu şeklinde bir ironi yaratıyor.

Resimde, bir adamın, bir kadını "Yeşim yanlış anlamazsan seni dilleye bilirmiyim?" diye sorduğunu görüyoruz. Kadın ise "Tabii ki hayır" diye cevap veriyor. Adamın "Ama muhabbet kuşu dili var bende." diye cevap vermesiyle birlikte, adamın kadına söylenmek istediği şeyi söylerken muhabbet kuşu gibi konuştuğunu ve dilini kullanabildiğini ima ediyor. Bu, kadın tarafından "Haa.. dille o zaman!" diye yorumlanarak, adamın gerçekte kadının "dilini" kullanma amacıyla değil de sadece konuşmak için onunla iletişim kurmak istediği anlaşılabiliyor. Bu şekilde, adamın "dil" ifadesini farklı bir anlamda kullanması ve kadının bu anlamı çabuk kavraması, mizahın temelini oluşturmaktadır.

DEV ÖYKÜ Bir şarkı da böyle geldi geçti you’re just too good babe true cant take my eyes off you I love you baby and its...

Resimde, yaşlı bir adamın "Allah Allah, o zamandan beri hiç yemediniz mi dede?" diye sorduğu, genç bir adamın ise "Bazı kahvaltılıklar vardır... kimseye yemez... masaya gelir ve gider. Sakın bu geleneği bozma... diz atarım..." diye cevapladığı görülüyor. Fıkra, yaşlı adamın genç adamı kahvaltı yapmadığı için eleştirdiğini, genç adamın ise bunun kendine özgü bir gelenek olduğunu ve bunun bozulmaması gerektiğini söyleyerek esprili bir şekilde savunduğunu anlatıyor.

-Bak Akın,benim şarkılarımı bir arkadaşına dinlettiğinde “Bu ne lan Y.rrak gibiymiş” derse benim müziğimden kendini sorumlu...

Resimde evcil bir kedi ve sahibi olan bir adam var. Kedinin çok sevimli bir şekilde oynadığını ve adamın da bunu "vay be, bu kedi artık evcilleşmiş" gibi düşünerek izlediğini görüyoruz. Adamın kafasında kediyle ilgili düşünceler ve geçmişteki anıları geçiyor. Şaka, kedinin sevimli davranışları ve sahibinin bu davranışa karşı gösterdiği şaşkınlık arasında bir karşıtlık yaratmasında. Kedi her zaman evcil olmasına rağmen, adam sanki bu sevimli davranışı ilk defa görüyor gibi şaşırmış. Bu durum, adamın kedinin bu davranışını bir "evcilleşme" olarak algılamasıyla ortaya çıkan ironik bir durumu gösteriyor.