Görselde, ortaçağ tarzında bir minyatür resim, muhtemelen bir el yazması kitabından veya benzeri bir ortaçağ eserinden. Resimde, bir kralın portresinin olduğu bir oda ve bir yatakta bir ejderha ile bir kadın figürü yer alıyor. Kadın çıplak ve ejderhanın üzerinde oturuyor. Şaka, bu beklenmedik ve biraz rahatsız edici görüntünün ortaçağ sanat eserlerindeki konu ve sembolizmle ilgilidir. Ortaçağ resimlerinde genellikle dini temalar, kraliyet yaşamları ve mitolojik yaratıklar yer alırdı, ancak bu tür "acayip" ve şaşırtıcı sahneler, modern bir gözlemci için tuhaf ve beklenmedik bir kontrast yaratmaktadır. Görsel, ortaçağ sanatının, günümüzde algıladığımız anlamdan farklı bir estetik ve anlatıma sahip olduğunu, o zamanlar için "normal" olanın bugün bizim için şaşırtıcı veya rahatsız edici olabileceğini vurgular. "Gerçekten mi? Ejderha ile mi?" sorusu, bu tuhaflığın ve beklenmedik içeriğin vurgulanmasıdır.

Resimde, elinde yüzükler ve mücevherler bulunan bir elin, ortaçağ zırhlı ve kılıç taşıyan bir kurbağaya bir çeşit tören yapması tasvir ediliyor. Görüntünün üstünde "When she knights you as Lord of the Memes" (Ona seni Memelerin Efendisi olarak şövalye ettiği zaman) yazısı var. Bu bir internet meme'si. Ortaçağ şövalyeliği teması, genellikle "memes" (internet kültüründe önemli olan espriler ve paylaşımlar) kavramıyla bağdaştırılıyor. Resim, birinin internetteki popülaritesini veya bir şeyin internette ne kadar "özgün" olduğuna dair bir mizah içeren bir karikatür. Özetle, kurbağayı şövalye yapan kişi, bu kişiyi meme kültürünün efendisi olarak kabul ediyor, bu da meme kültürünün gücünü ve etkisini vurguluyor.

Resimde, eski bir tablonun iki farklı kısmı görülüyor. Solda, bir Aziz'i at sırtında tasvir eden bir tablo parçası var. Sağda ise aynı tablonun, atın yalnızca baş ve göğüs kısmını gösteren bir yakınlaştırılmış hali. Şakanın özü, tablonun atının oldukça tuhaf ve gerçekçi olmayan bir yüz ifadesine sahip olmasında yatıyor. İnsanlara alışkın olduğumuz bir at görüntüsü değil, bu yüzden mizah kaynağı. Başlık "Ressam: Evet, elbette bir at gördüm" ise, resmin gerçekçi olmayan yönünün ressamın atı gerçekten gördüğünü ima ediyormuş gibi görünmesiyle alay ediyor. Ressam atı nasıl görüyorsa görebileceği, resmettiği manzaralara, figürlere, yüz ifadelerine bakılarak anlamlandırılabilir. Ressamın becerisi ve yeteneği ile atın gerçek hayattaki karşılığı arasında bir tezat oluşturuluyor ve bu da mizah kaynağı oluyor. Aslında gördüğüyle, çizdiği arasında bir çelişki var ve bu çelişki komik bulduğumuz durum.

Resimde, ortaçağ tarzında bir minyatür veya el yazması gibi görünen, kırmızı ve beyaz çapraz çizgili bir arka plan üzerinde, bir şeytanı veya canavar benzeri bir varlığı ve onunla kucaklaşan bir insan figürü tasvir ediliyor. Şeytanın sarımsı-kahverengi, insanın ise yeşil kıyafetli olduğu görülüyor. Resmin altındaki metin, "Bir gün, seni delice seven birini bulacaksın. Muhtemelen şeytan olacaktır, ama işte bu." şeklinde. Bu, ironik bir şekilde, aşırı takıntılı veya kontrolcü bir ilişkinin, korkutucu bir olasılığın altından çıkabileceğini esprili bir şekilde vurgulamaktadır. "Şeytan" ifadesi, aşırı bağlılık veya olumsuz bir ilişkinin tehlikeli yönünü temsil etmektedir. Ortaçağ sanat stilinin kullanımı, espriyi tarihsel bir bağlamda yerleştiriyor ve espriyi daha da ilginç kılıyor.

Resimde, 1900'lü yıllara ait, muhtemelen bir portre ya da tablo örneği görülüyor. İki kişi, koyu renkli, klasik bir salonda, kanepede oturmuş şekilde resmedilmiş. Erkek figür, başını elleriyle kavuşturmuş, üzgün bir ifadeyle oturuyor. Kadın figür ise daha sakin ve biraz mesafeli bir ifadeyle duruyor. Resmin altındaki metin, "ilişki içinde değilsiniz ama ilişki problemleriniz var" şeklindedir. Bu, ilişki içinde olanların bile mutsuz olabileceğini ve hatta ilişki problemleri yaşayabileceklerini ifade etmek amacıyla, ilişki dışı problemlerin de ilişki problemleriyle aynı acı verici olabileceğine vurgu yapıyor. Tablo, ilişkinin karmaşıklığını, içinde olunmasa bile sıkıntı yaşanabileceğini mizahla anlatıyor. "İlişki içinde değilseniz ama ilişki problemleriniz var" ifadesi, aslında durumu daha da absürt ve komik hale getiriyor.

Resimde, dışarıda, bir kafe veya benzeri bir mekanda oturan iki yetişkin kişi görünüyor. Açık, muhtemelen öğle ya da akşam saatlerinde gündüz ışığı altında, hafif pastel tonlarda bir ortam var. Kadın ve erkek, masa başında oturmuş sohbet eder gibi görünüyorlar. Manzara, iç mekânın sakin ve huzurlu bir havasını yansıtıyor. Resmin altındaki metin, "Yetişkin dostlukları zor çünkü herkes gerçekten yorgun..." şeklinde. Bu, yetişkinlerin, özellikle arkadaşlıkları sürdürmede, zamanlarını ve enerjilerini daha fazla şeylere ayırmaları gereken ve bu da zaman zaman zorluk yaşayabilecekleri anlamına gelen bir gerçekliğin esprili bir şekilde ifade edilmesidir. "Herkes gerçekten yorgun" ifadesi, arkadaşlıklara veya sosyal ilişkilerle ilgilenmeye zaman ayırmanın zorluklarını vurgulamaktadır. Dolayısıyla, espri, yetişkinlerin hayatlarının, zaman ve enerji gerektiren arkadaşlıkların kurulmasını ve korunmasını zorlaştıran diğer taahhütlerle dolu olduğunu ele alıyor.

Resimde, 16. yüzyıl tarzında, muhtemelen bir dini tabloya benzeyen, bir grup insan tasvir edilmiş. Merkezde, kırmızı bir cübbe giymiş, elini kaldırmış bir figür olan İsa görünüyor. Çevresinde, farklı yaş ve giyim tarzlarındaki insanlar var; bazıları zırhlı, bazıları klasik giyimli. Arkalarından bir kadın da görülüyor. Resmin altındaki metin, "Onu taşlayın" dediğimde, bunun kastettiğim şey olmadığını vurguluyor. Bu, İsa'nın etrafındakilerden birinin, muhtemelen kadın olan birini taşlamaya çalıştıkları bir sahneyi karikatürize eden bir mizah. Ancak İsa'nın bu cümleyi söylüyor gibi görünmesi ve bir taşlama olayının gerçekleşmemesinin beklenmedik/komik yönüne vurgu yapıyor. Tablodaki kişilerin ve durumların gerçek bir olaydan ziyade, bir espri için kullanılmasının ironisini ve komedisini vurguluyor.

Resimde, bir kanepede oturan ve bir gazete veya oyun kartı ile ilgilenen bir kadın ile, onun arkasında başını elleriyle kavuşturmuş bir şekilde uzanan başka bir kadın görünüyor. Kadınların açık renkte kıyafetler giymeleri ve olayın gizemli/acı dolu bir şekilde boyanması, resmin bir tablo olduğunu ve muhtemelen 20. yüzyılın başlarına ait bir sanat eseri olduğunu düşündürüyor. Resmin alt metni olan "Birisi şu anda senin eski sevgilinle, neden onu terk ettiğini fark ediyor..." cümlesi, espriyi oluşturuyor. Eski sevgiliyle birlikte olan yeni bir ilişkinin, eski sevgilinin değerini fark etmesini sağlayan bir durum olarak sunuluyor. Bu, eski sevgili ile olan ilişkinin sebebinin yeni kişiye "açıklanmadığı" veya yeni kişi tarafından anlaşılmadığı imajını kuvvetlendirerek, ironik ve acı bir durum yaratıyor. Yani eski sevgili, o kişinin neden terk edildiğini yeni ilişkisinde fark ediyor.

Resimde, iki farklı sahne gösteriliyor. Üst kısımda, 1950'ler veya 1960'lar tarzında çizilmiş, "Savaş Gemisi" adlı bir masa oyununun kutusu ve oyuncuları görülüyor. Adam, oyunu oynarken, kadın ise evin içinde ev işleriyle uğraşıyor. Alt kısımda ise yine aynı tarz çizimlerde, ev işleriyle uğraşan kadınlar, birlikte masa başında oyun oynayan aile üyeleri görülüyor. Resimde yapılan espri, oyunun eğlenceli bir aile aktivitesi olmasına rağmen, hayatın gerçekte daha pratik ve ev işleriyle dolu olabileceğini vurguluyor. "Bütün aile için eğlence" sloganının, oyunla uğraşırken, ev işleri yapan kadınların da göz ardı edilmemesini vurgulaması, espriyi oluşturuyor. Bir nevi ailedeki rol dağılımı ve kadınların ev içi görevlerine olan vurgusuna komik bir bakış açısı getiriyor. Görsel olarak, oyun kutusu ile ev içi senaryoları bir araya getirilerek, zıtlık ve esprili bir durum ortaya konuluyor.

Resimde, Marie Antoinette'in portresi ve onun sözde bir alıntısı görülüyor. Marie Antoinette'in, "Çok fazla iyileştirdim, artık kimse gibi değilim" dediği söylenmekte. Bu, bir mizah örneği. Marie Antoinette'in gerçekte böyle bir şey söylediği bilinmiyor. Alıntı, onun, saray hayatı ve sorumlulukları nedeniyle kendiyle ilgili gerçekleri gizlemek zorunda kalmış olabileceği imajına dayanıyor. Hatta bir biçimde, aşırı hassasiyet ve dikkat çekmek istememe ile ilişkili, abartılı bir tavır sergileyebilmiş olabileceğiyle dalga geçiliyor. Dolayısıyla, espri, Marie Antoinette'in karakteri ve o dönemin toplumsal beklentileri üzerinden yapılan bir ironi.

Görselde, eski usul bir portre tarzında resmedilmiş, pembe tenli, kızıl saçlı küçük bir çocuk bir kediyle kucaklaşmış şekilde tasvir edilmiş. Çocuğun elinde tuttuğu kedi, aşırı korkmuş, gözleri korku dolu, grotesk bir ifadeyle çizilmiş. Resmin üst kısmındaki metin, bir müşterinin ressama "Kedileri boyayabilir misiniz?" diye sorduğunu, ressamın da "Kediler benim tutkum." cevabını verdiğini söylüyor. Bu, ressamın aslında "kedi" konusundaki tutkusunu vurgulamak için, gerçekten de korkutucu ve abartılı bir şekilde resmedilmiş kediye ihtiyaç duyduğu imajında bir espridir. Resimdeki kedinin korkutucu hali, ressamın söylediği sözlerle, "kedileri boyaması gerektiğini", ancak bunun yerine bir "korku kedi" resmettiğini ironik bir şekilde vurguluyor. O halde espri, ressamın kediyi beklenmedik bir şekilde canlandırmasının tuhaflığına dayanmaktadır.

Resimde, 15. yüzyıl veya 16. yüzyıl tarzında, muhtemelen bir ressam tarafından boyanmış, oldukça stilize edilmiş bir resim var. Ormanlık bir alanda, şapkalı, uzun sakallı, dini kıyafetler giyen bir figür (muhtemelen bir rahip veya keşiş) görülüyor. Etrafında ise çeşitli tuhaf, fantastik yaratıklar var. Birisi, kuş gagalı ve garip bir maske takmış gibi görünüyor. Resim, bir sürrealist veya grotesk tarzla çizilmiş. Resimdeki garip yaratıklar ve genel atmosfer, hayali bir dünyayı temsil ediyor. Resmin altındaki yazıda, "Dude, am I tripping or is that Mark Zuckerberg behind me?" sorusu yer alıyor. Bu, internet kültüründen bir ifade. "Tripping" (trip yapmak), genellikle uyuşturucu etkisi altında olan birinin yaşadığı ruh hali değişimini, yanılsamaları anlatır. Soru, kişinin önündeki fantastik/garip varlıklar yüzünden gerçeklik duygusunu kaybettiğini, yanılsama yaşadığını ima ediyor. Zuckerberg ise son derece başarılı ve modern bir iş adamı. Bu, resmin eski, hayali dünyasıyla modern dünyanın arasında ironik bir karşılaştırma yaparak komik bir durum yaratıyor. O halde şaka, bu hayali/fantastik dünyanın gerçeğe ve modernliğe karşı bir zıtlık kurması, modern bir figürü (Zuckerberg) hayali bir ormanda bulmanın absürtlüğü ve uyuşturucu etkisi altında görülen yanılsamalara benzetilmesi üzerinden geliyor.

Fotoğrafta, Albert Einstein'ın, muhtemelen bir toplantıda veya kalabalık bir ortamda, etrafındaki kadınlarla birlikte, bir şeyler hesapladığı bir anı gösteren siyah beyaz bir tarihsel fotoğraf görünüyor. Einstein'ın elini, yanında oturan bir kadın tuttuğu görülüyor. Fotoğrafın üstünde ise "Albert Einstein'ın nasıl bazı kazançlar elde edeceğini hesaplaması" gibi bir başlık var. Bu, bir şakadır. Einstein'ın bilime ve fiziğe yaptığı katkılar, "kazanç" kelimesini kullanan mizahın amaçladığı şekilde "booty" (ganimet/kazanç) ile ilişkilendirilemez. Başlık, "booty" kelimesinin popüler kültürdeki cinsel ve maddi bir anlamıyla Einstein'ı ilişkilendirip, durumun komikliğini ortaya koyuyor. Görsel, Einstein'ın imajını günlük bir şakaya dahil ederek hafifletici ve ironik bir şekilde kullanıyor.

Resimde, Pandora adlı bir kadının, muhtemelen eski Yunan mitolojisinden, portresini gösteren bir tablo var. Kadın kırmızımsı kahverengi bir giysi içinde, elinde altın gibi görünen bir kutu tutuyor. Tablonun üst kısmında, "Hey, it's me- Pandora. Welcome to my new unboxing video." yazıyor. Bu bir mizah örneği. Pandora, Yunan mitolojisinde, kutuyu açtığında dünyaya kötülük ve hastalık gibi sorunları salan bir figür. "Unboxing" ise, kutuyu açma eylemini ifade eden günümüzde yaygın bir terim. Dolayısıyla, Pandora'nın bir "unboxing" videosu çekmesi, mitolojik hikâyesinin, modern bir bağlamda ve aksi bir şekilde, "açtığında kötülük çıkarttığı" kutuyu göstererek, komik ve ironik bir şekilde sunulmasını sağlar.

Görüntü, 17. yüzyıl tarzında resmedilmiş, olasılıkla tarihten bir sahne. Resimde, rahip kıyafetleri giymiş bir grup kişi var. Ortadaki kişiye, "Kendinizi nasıl tanımlarsınız?" sorusu yöneltiliyor. Kişi, "Sözlü olarak, ama ayrıca bir dans da hazırladım..." diye yanıtlıyor. Bu, bir mizah türüdür. Resimdeki kişi, kendisini sözlü olarak değil, fiziksel güç ya da eylemle, yani "dans"la ifade etmeyi tercih ettiğini esprili bir şekilde vurguluyor. Sözlü olarak tanımlamayı seçen diğer kişilerin aksine, bu kişi eylemi, belki de tartışma veya savunma yoluyla da bir tepki olarak ima ediyor. Dolayısıyla espri, beklenmedik bir cevap ve "sözlü" ile "fiziksel" cevap biçimleri arasında bir tezat üzerine kurulu.

Resimde, 17. yüzyıl Hollanda ressamlığı tarzında, muhtemelen bir kadın portresi olan bir tablo görülüyor. Kadın, masa başında kalemle yazı yazarken, pelerin gibi bir kürkle kaplı bir kıyafet giymiş. Resimdeki mizah, "autocorrect" (otomatik düzeltme) kavramını kullanarak, bu otomatik düzeltmenin hatalı veya komik sonuçları üreten bir insan tarafından icat edildiğine dair bir espri yapıyor. "I hope that the guy who invented autocorrect burns in hello..." (Umarım autocorrect'i bulan adam cehenneme gider) ifadesi, autocorrect'in bazen yanlış kelimeler veya anlamsız cümleler üretmesinden dolayı bu kişinin cezalandırılmasını umduğu anlamına geliyor. Burada, resmin eski üslup ve autocorrect'in modern teknolojik kavramının ironik bir karşılaşması var.

Resimde, klasik bir resim tarzında, masanın başında, elinde kalem veya mürekkep kalemiyle, notlar alıyor gibi duran, bir kadın tasvir ediliyor. Kadın, zarif bir kıyafet ve saç stiliyle, geçmiş yüzyıllardan bir portreye benziyor. Resmin altında, "Oh, özür dilerim. Hayatım ve nasıl yaşamalı olduğum konusunda uzman olduğunuzu fark etmemiştim. Lütfen devam edin, ben notlar alırken" yazısı var. Bu, bir kişinin, bir konuda uzman olmadığını, ama dinleyicinin o konuda uzman olduğunu ve konuşmaya devam etmesini istediğini ifade eden bir espridir. Eski resim tarzı, konunun ciddiyetini ve hatta biraz "kendini bilmez" tarafını vurgulamak için kullanılmış. "Notlar alırken" ifadesi, konuşanın, anlayıp anlayamadığını veya gerçekten ilgilenip ilgilenmediğini kontrol etmesine olanak tanıyor. Bu ironik ve biraz alaycı bir durum yaratıyor. Özetle, eski sanat eserinin modern bir espriye nasıl kullanıldığına dair bir gönderme.

Fotoğrafta, siyah beyaz çekilmiş, J. Robert Oppenheimer'ın portresi ve onun söylediği bir alıntı yer alıyor. Alıntı, "Hepimizde biraz Barbie var... çünkü mikroplastikler." şeklindedir. Bu, mikroplastiklerin insanların vücudunda var olmaları ve yaygınlıkları sebebiyle yapılan, ironik ve biraz da ürkütücü bir espridir. "Barbie" oyuncak bebeği, popüler kültürde genellikle kadın güzelliği ve yüzeyselliğin sembolü olarak görülür. Oysa mikroplastiklerin vücutta bulunması, insanların çevre kirliliği nedeniyle toksik maddelere maruz kaldığını ve dolayısıyla doğanın yüzeysel görünümüyle insanın bağlantısını vurgular. Alıntı, durumu hem hafifleten hem de ciddiyetini hatırlatan, bize bu bağlantı ve çevresel sorunun öneminden bahseden bir mizah kullanmaktadır.

Resimde, 16. veya 17. yüzyıldan kalma, muhtemelen bir rölyef veya resim gibi görünen, koyu tonlarda, gerçekçi bir tarzla çizilmiş iki figür yer alıyor. Arkadaki figürün gözünden bir ok geçiyor. Resmin üzerinde "You're fine! You're fine... don't say anything to mom" yazan bir metin var. Resmin alt kısmında da "@artmemescentral" ve "GULDUM.NET" gibi etiketler yer alıyor. Bu, bir mizah türü olan "meme" olarak adlandırılan internet kültüründe yaygın bir şakaya dayanıyor. Çocuklar, annelerine yalan söyleyip "iyiyim" derlerken, aslında ciddi bir sıkıntının olduğu ama bunu sakladıkları durumları ifade eden bir durum resmini ifade ediyor. Anneleri, bu durumu fark edecek veya sorgulamaktan kaçınacak şekilde yalan söylüyor oldukları mesajı veriyor. Resimdeki anlatım, figürün gözünden geçen ok ile, çocuğun anne babasına karşı gizlediği gerçeği vurgulanmaktadır. O halde, bu meme, "yeterince iyi göründüm ama aslından farklı" durumunu ifade eden bir şakadır.

Resimde, 18. yüzyıl tarzında, muhtemelen İspanyol ressam Francisco Goya tarafından yapılmış bir tablo var. Tablonun konusu, bir insan figürü, bir örtünün üzerinde, diğer üç kadın figür tarafından tutulan halde, havada asılı duruyor. Kadınlar hafif bir telaş ve heyecan içinde, örtüyü tutuyorlar. Resim, "Fiziksel ve zihinsel sağlığınız berbatken ama yine de iyi bir gün geçiriyorsanız" durumunu esprili bir şekilde temsil ediyor. İnsanın havada asılı durması, hayatın beklenmedik ve bazen kaotik yönlerini, sıkıntılara rağmen iyi günlerin yaşanabileceğini vurgulayan bir metafordur. Bu durumdaki insanların "çalışmaya" veya hayata "tutunmaya" veya iyi bir günden yararlanmaya çalıştıkları gibi bir anlam taşıyor. Resmin esprili yönü, fiziksel/ruhsal sıkıntılarla boğuşurken iyi bir gün geçirme durumunun ironik ve absürt bir şekilde canlandırılması.