1935 yılı nüfus sayımı verileri: 1. İstanbul: 883.414 2. İzmir: 596.078 3. Konya: 570.992 4. Ankara: 538.669 5. Balıkesir: 482.261 6. Bursa: 441.663 7. Sivas: 435.630 8. Manisa: 425.038 9. Malatya: 411.513 10. Seyhan: 387.009 11. Erzurum: 386.428 12. Kastamonu: 361.191 13. Trabzon: 359.791 14. Kütahya: 343.435 15. Samsun: 338.014 16. Kocaeli: 335.492 17. Zonguldak: 321.246 18. Kayseri: 312.469 19. Tokat: 310.152 20. Kars: 306.444 21. Afyon: 299.794 22. Çorum: 286.751 23. Denizli: 286.365 24. Gaziantep: 286.616 25. Ordu: 283.340 26. İçel: 271.914 27. Çorum: 270.688 28. Yozgat: 262.268 29. Aydın: 260.749 30. Giresun: 259.673 31. Bolu: 254.254 32. Elazığ: 253.693 33. Niğde: 247.592 34. Antalya: 241.569 35. Urfa: 229.201 36. Mardin: 226.030 37. Çanakkale: 223.225 38. Diyarbakır: 214.871 39. Muğla: 197.069 40. Tekirdağ: 193.537 41. Sinop: 192.150 42. Maraş: 189.570 43. Eskişehir: 182.961 44. Çankırı: 177.734 45. Kırklareli: 172.344 46. Isparta: 164.256 47. Gümüşane: 162.921 48. Erzincan: 158.383 49. Kırşehir: 145.676 50. Muş: 143.537 51. Van: 142.673 52. Amasya: 128.497 53. Siirt: 127.728 54. Bilecik: 125.417 55. Ağrı: 106.727 56. Burdur: 96.152 Not: Sayım, Mustafa Kemal Atatürk'ün cumhurbaşkanlığı döneminde, dönemin hükümeti (Başbakan İsmet İnönü) tarafından alınan kararla gerçekleştirilmiştir. Bu, Cumhuriyet tarihinin ikinci genel nüfus sayımıdır (ilki 1927'de yapılmıştı). Sayım işlemleri, o dönemki adıyla İstatistik Genel Müdürlüğü (bugünkü TÜİK) tarafından yürütülmüştür. Sayım günü hayatın durması ve herkesin evinde beklemesi usulü (sokağa çıkma yasağı) uygulanmıştır. 20 Ekim 1935 Pazar günü yapılmıştır. Türkiye'nin toplam nüfusu yaklaşık 16,2 milyon olarak ölçülmüştür.
Yapay zeka açıklaması
Fotoğrafta, muhtemelen 20. yüzyılın başlarına ait, takım elbiseli ve fötr şapkalı bir grup erkek yer alıyor. Hepsi birbirine benzeyen, ciddi ifadeli yüzleriyle toplu halde duruyorlar. Arka planda ise bulanık bir şehir manzarası veya bir kalabalık görülüyor.
Bu fotoğraftaki espri, görselde belirgin bir şaka unsuru olmamasıdır. Fotoğrafın kendisi bir mizah öğesi barındırmıyor. Muhtemelen bu fotoğraf, belirli bir bağlamda, örneğin bir konuşma veya yazı içinde, bir şekilde espri konusu yapılmıştır. Bu bağlam olmadan fotoğrafın kendisinden bir espri çıkarmak mümkün değildir.