Resimde, muhtemelen 15. veya 16. yüzyıldan kalma, İstanbul'un eski bir minyatür haritası veya planı var. Renkli bir şekilde, evler, camiler, yapıların, parkların ve muhtemelen surların detaylı bir görünümü çizilmiş. Haritada İstanbul'un o dönemdeki mimari tarzı, şehir dokusu ve yapıların dağılımı görülüyor. Resmin kendisi bir "joke" yani şaka içermiyor. Sadece bir tarihi harita. "Joke" ifadesi bu bağlamda anlamsız.

Fotoğrafta, muhtemelen 1900'lü yılların başlarında, Trakya veya Balkanlar gibi bir bölgede, çeşitli kıyafetlerle giyinen, muhtemelen Türk veya Balkan kökenli erkekler görünüyor. Erkekler, o dönemde bölgede giyilen geleneksel kıyafetler ve başlıklar (fesler) ile resmi ve günlük kıyafetlerin bir karışımını giymişler. Ortada, kadın figürün de olduğu grup portresi. Fotoğrafta bir espri olmadığı söylenebilir. Resim, o dönemdeki giyim tarzlarını ve olası toplumsal yapıyı belgeliyor. İroni ya da bir espriden ziyade, dönemsel bir görüntü.

Fotoğrafta, muhtemelen 1920'ler veya 1930'lar gibi bir dönemde, bir Türk bayrağı töreni veya kutlamasının sahnesini görüyoruz. Büyük bir Türk bayrağı direğe çekiliyor. Bayrağın etrafında çok sayıda insan var, muhtemelen kutlamaya katılan kalabalık. Ön planda ise, çeşitli kıyafetler giyen insanlar görülüyor; bazıları asker üniforması, bazıları günlük kıyafetler, hatta kızlar var. Fotoğrafın içindeki bir mizah unsuru yok veya fotoğrafta gözle görülür bir mizah durumu mevcut değil. Sadece bir kutlama anı veya bayrak töreni resmedilmiş.

Fotoğrafta, 1970'ler veya 1980'ler tarzında giyinmiş, parkta veya benzer bir açık alanda oturan genç kızlar görülüyor. Üç genç kız, muhtemelen lise öğrencileri, sırasıyla farklı kıyafetler ve saç stilleriyle, ortak bir yerde oturuyorlar. Fotoğrafın, dönemin modasına ve gençlik kültürüne ait bir anı yakalama amacıyla çekildiği anlaşılıyor. Fotoğrafta bir mizah unsuru yok; sadece o dönemin bir fotoğrafı.

Resimde, muhtemelen 1940'lar veya 1950'ler gibi bir dönemde, asker kıyafeti içindeki bir erkekle, muhtemelen o zamanın gelin kıyafeti ile, başörtülü, evlilik fotoğrafı çekilmiş bir kadın görülüyor. Kadının üzerindeki kıyafetin stili ve genç erkeğin üniforması, o döneme ait bir düğün fotoğrafı olduğunu gösteriyor. Resimde bir mizah yok. Sadece o dönemdeki bir düğün fotoğrafı. Mizah içermiyor.

Fotoğrafta, 1900'lü yılların başlarında, muhtemelen orta sınıf bir kadın olan, yazma eylemini gerçekleştiren bir kadın görünüyor. Kadın, o dönemin tarzında, etekli ve kabarık bir elbise giymiş. Masanın üzerinde kağıtlar ve bir kalem var, kadın elinde bir kalem tutuyor ve yazıyor. Görseldeki genel hava, geçmişe ait, nostaljik bir hava yaratıyor. Fotoğrafta bir mizah unsuru yok. Sadece tarihi bir portre. Bir espri veya mizah içeriği yok.

Fotoğrafta, muhtemelen 1970'ler veya 1980'ler gibi bir dönemde, Türkiye'de, muhtemelen Anadolu'nun bir şehrinde, geleneksel kıyafetlerle giyinen kadınlar ve bir genç erkek görünüyor. Kadınlar başörtüsü ve uzun elbiseler giymişler. Arka planda ise bir meydan veya büyük bir yapı, merdivenler ve daha uzaklarda başka insanlar görülüyor. Geleneksel kıyafetler, dönemin kültürel ve toplumsal yapısını yansıtıyor. Fotoğrafta bir mizah/ironik durum yok. Sadece o dönemde Türkiye'de toplumsal kıyafetlerin ve geleneklerin bir fotoğrafı. Mizah içeren bir yorum söz konusu değil.

Resimde, bir güzellik yarışması katılımcısı olan, muhtemelen Türkiye'yi temsil eden genç bir kadın görülüyor. Sandalet giymiş, açık pembe bir elbise giymiş ve üzerinde "TÜRKİYE" yazan bir kurdele takıyor. Poz verme şekli ve giydiği elbise, 1950'ler veya 1960'lar gibi bir dönemden bir fotoğraf gibi bir his veriyor. Fotoğrafın şakası, kadın güzelliğiyle birlikte, o dönemin güzellik yarışmalarındaki kıyafetler ve pozların belli bir cinselliğe olan atıfından, ve "Türkiye" yazısının görsel bir şekilde vurgulamasından kaynaklanıyor. Böylece, klasik bir güzellik yarışması fotoğrafı temasıyla, dikkati çeken bir şekilde iğneleyici bir yorum yapılıyor.

Fotoğrafta, üzerinde Arapça yazılar bulunan, eski ve muhtemelen değerli görünen bir makas görünüyor. Makasın kolları üzerindeki yazılar, dini metinler veya dualar gibi görünen anlamlı cümleler. Bu, bir şaka değil, tarihi ve/veya kültürel bir obje. Makasların nasıl kullanıldığını veya ne için kullanıldığını tam olarak söylemek mümkün değil. Büyük ihtimalle, yalnızca estetik değeri ve üzerindeki yazılar nedeniyle ilgi çekici bir antik obje. Şakaya dayalı yorum yapılamıyor.

Fotoğrafta, karlı bir yamaçta, eski tarz kayak kıyafetleri giyen bir grup insan görünüyor. İnsanlar, kayaklarıyla eğimli zeminde duruyorlar ve kızaklarıyla aşağı iniyor gibi gözüküyorlar. Görüntü, geçmişte kayak sporunun daha az yaygın ve belki de daha resmi bir etkinlik olduğu izlenimini veriyor. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece eski bir kayak görüntüsünü gösteriyor. Fotoğrafta, muhtemelen 1900'lü yılların başlarında, bir grup genç insanın geleneksel müzik aletleri (akordeon ve ud) çalarken poz verdikleri görülüyor. Giysilerinden ve genel havadan, o dönemde yaygın olan bir kırsal veya kasaba ortamı olduğu anlaşılıyor. Gençler, oldukça resmi giyimli; erkekler takım elbise gibi giymiş, kızlar da daha sade ama o döneme özgü tarzlar tercih etmiş. Fotoğrafın mizahı, gençlerin üzerindeki giysilerle ilgilidir. Görünüşe göre, günümüz standartlarında oldukça şık ve formal kıyafetler. O dönemin kırsal veya kasaba topluluklarında bu kadar ciddi, resmî giyim, o dönem için biraz abartılı, neredeyse absürt görünebilir. Bu durum, fotoğrafın komikliğini ortaya koyuyor ve o dönemin kıyafet tarzları ile ilgili espri yapıyor. Esasen, oldukça formal bir ortamda, sadece eğlenmek için müzik yapan gençlerin bu kadar resmi giyinmeleri komik.

Fotoğrafta, kirli ve yırtık kıyafetler giyen, çıplak ayaklı, genç bir kız çocuğu, toprak ve taşlarla kaplı bir alanda durmaktadır. Çevresinde başka insanlar ve hayvanlar da görünse de, odak noktası bu küçük kız çocuğudur. Görüntü, yoksulluğu, çaresizliği ve çocuk işçiliğini çağrıştırıyor. Fotoğrafın "şaka" yanı yok. Fotoğraf, o dönemde yaşanan toplumsal sorunları, özellikle çocukların zor koşullarda yaşamlarını ele alan, ciddi ve dokunaklı bir belgesel fotoğraf olarak değerlendirilir. Yoğun biçimde yoksulluk teması taşır. Bir mizah unsuru değil, o dönemin gerçeğini yansıtan bir görüntü.

Fotoğrafta, Halide Edip Adıvar'ın gençlik yıllarına ait, muhtemelen bir belgesel veya filmden bir kare görülüyor. Başında bir tür başörtüsü veya örtü var. Görüntünün bulanıklık derecesi, eskimiş bir fotoğraf veya videodan alındığını düşündürüyor. Altta, "Kronik Doküman" yazısı ve "Halide Edip Adıvar bir yetimhanede yetim çocuklar ile birlikte. (1923)" ifadesi yer alıyor. Fotoğrafın, Halide Edip Adıvar'ın çocukluk dönemini veya gençliğini, yetim çocuklarla yaşadığı bir yetimhane ortamını sergilediği anlaşılıyor. Bir "kronik" veya "belgesel" olduğunu gösteren yazılar da yer almaktadır. Fotoğrafın içindeki gerçeklik değil, daha çok bir hatıra veya belgesel niteliği taşıdığı görülüyor. Öyleyse, buradaki "şaka" ifadesini daha çok "anlam" veya "içerik" olarak yorumlamak gerekir. Çünkü, fotoğrafın kendisi bir espri içermiyor. Sadece Halide Edip Adıvar'ın hayatından bir anı, belgesel olarak gösteriyor.

Fotoğrafta, inşaat alanında, muhtemelen bir film setinde, bir grup insanın bulunduğunu görüyoruz. Giysileri, o dönemin stilini yansıtıyor ve fotoğrafın siyah beyaz olması, muhtemelen eski bir fotoğraf olduğunu düşündürüyor. İnsanlar, konuşarak ya da bir araya gelmiş bir şekilde görünüyorlar. Arka planda bir de inşaat ekipmanı var. Bu fotoğrafa "joke" veya "şaka" olarak bakmanın pek bir anlamı yok. Fotoğraf, bir toplumsal anı, bir olay, ya da belki de bir film setinde çekilmiş bir kare olarak değerlendirilebilir. Fotoğrafın içindeki insanların karakterleri veya bir durum anlatılamıyor. Dolayısıyla bir "şaka" tanımlanamıyor.

Fotoğrafta, Mustafa Kemal Atatürk ve eşi Latife Hanım'ın muhtemelen bir portre fotoğrafı veya bir anlık kare görünüyor. Görüntünün kalitesi düşük ve bulanık. Atatürk ve Hanım'ın ifadeleri ve pozları belirgin değil. Fotoğrafın bulanıklığı ve düşük çözünürlüğü, "Atatürk'ün fotoğrafı, ancak bulanık" gibi bir şakaya yol açabilir. "Bulanık fotoğraf" "gerçeği yansıtmayan ya da anlaşılamayan bir şey" anlamına da gelebilir. Ancak tam bir şaka anlayabilmek için fotoğrafın tam bağlamına ihtiyaç var. Fotoğrafın orijinal kaynağı ve paylaşım amacı önemli ipuçları sağlayabilir.

Fotoğrafta, 1940'lı veya 1950'li yıllarda, muhtemelen bir diş kliniğinde, bir diş hekimi tarafından hasta muayene edilmesi veya tedavi edilmesi anı konu alınıyor. Beyaz önlük giymiş kadın diş hekimi, hasta olan kişinin başına eğilmiş. Hastanın oturduğu diş koltuğu, o dönemin tipik diş tedavi ekipmanlarını sergilemekte. Fotoğrafın tarzı, siyah beyaz ve biraz eski, nostaljik bir hava katıyor. Fotoğrafta bir mizah/şaka unsuru yok. Sadece bir diş hekiminin muayene anını gösteren fotoğraf.

Fotoğrafta, fes takmış, karakteristik bir bıyık ve kravatlı, klasik bir takım elbise giyen, muhtemelen 1900'lü yılların başlarında yaşamış bir adamın portresi var. Adamın ifadesi ve genel duruşu, o dönemin toplumsal ve siyasi konjonktürüne ait bir imajı yansıtıyor. Fotoğrafın yanında herhangi bir metin veya ilave bilgi yok, bu yüzden bir mizah içeriği olduğunu söylemek mümkün değil. Dolayısıyla, bir şaka açıklayamıyorum. Eğer resmin altındaki metin veya başka bir bağlam varsa, o zaman mizahın ne olduğunu anlamam daha kolay olurdu.

Fotoğrafta, kıyafetleri ve başlıkları ile özellikle kırsal kesimlerde, geleneksel kıyafetleriyle kadınların ve çocukların eşek üzerinde seyahat ettiği bir sahne görünüyor. Arka planda başka bir kadın daha var. Resim, geleneksel yaşam tarzını ve taşıma yöntemlerini sergilerken, bir eşek üzerinde oturan kadınların ve küçük bir çocuğun görüntüsünün biraz "komik" veya "abartılı" görünmesini sağlıyor. Fotoğraftaki "şaka" veya "mizahi" unsur, eşşeklerin ve benzeri hayvanların yükleme kapasiteleri ve yerde taşınma yöntemlerinin günümüz standartlarıyla karşılaştırıldığında veya daha "modern" ulaşım araçlarının olmadığı zamanlara göre belirli bir "köhnelik" veya "tarihsel" özellik taşımasıdır. Fotoğraf bu geleneksel tarzın "komik" olabilmesine neden oluyor.

Fotoğrafta, 1930'ların veya 1940'ların Amerika'sında, muhtemelen bir film çekimi veya benzeri bir olay sırasında bir grup insan ve birkaç araba görülüyor. Ön planda, bir taksi görevi gören siyah renkli, muhtemelen Ford marka bir araba durmaktadır. Arabanın yanında ve etrafında, gömlek, pantolon ve şapkalarla, o dönem kıyafetlerini giyen kişiler bulunmaktadır. Arka planda daha fazla araba ve ağaçlar da mevcut. Görüntü, o dönemin toplumsal ve günlük yaşamına ait bir sahneyi yansıtıyor. Fotoğrafta bir espri veya mizah unsuru bulunmuyor. Sadece bir olayın, muhtemelen bir film çekimi veya benzer bir etkinliğin, o dönemin toplumsal ve günlük yaşamının bir resmini sunuyor.

Görüntüde, bir hastane odasında hasta yatağında yatan bir erkek ve onu muayene eden bir hemşire görülüyor. Hemşiren, hastanın koluna tansiyon aleti takıyor. Görüntünün yeşil-sarımsı bir tonu var ve kalitesiz, eski bir kayıt gibi. Fotoğrafın mizah değeri, görüntünün düşük kalitesi, o eski dönem televizyon yayınlarında sıklıkla rastlanan teknik aksaklıklar ve hastane ortamına uygulanmış absürt bir durumla ilgilidir. "Hemşire"nin hareketleri veya hastane ortamı gerçekçi değil, izleyiciyi eski bir yayınla ilgili nostaljik veya absürt bir duruma işaret etmekte. Görüntünün kalitesinin düşük olması ve hemşirenin hafifçe şaşırmış ifadesi de mizah kaynağıdır. Bir nevi, "eskiden böyle şeyler olurdu" şeklinde bir yorum çağrıştırmaktadır.

Resimde, Atatürk'ün, elinde bir silahla, sanki bir şeye ateş edecekmiş gibi poz vermiş olduğu, eski bir siyah beyaz fotoğraf bulunmaktadır. Yazıdaki "Çekerim emanet, sikerim hilafeti" ifadesi, Atatürk'ün hilafeti kaldırarak, yeni bir Türkiye'yi kurma kararlılığını ve geçmişin kalıplarını yıkma azmini simgeliyor. Bu, Atatürk'e karşı olumsuz bir bakış açısıyla yorumlanmış ve küfürlü bir ifadeyle onun kararlılığını veya politikalarını karikatürize eden, oldukça tartışmalı bir espridir. Joke, tarihsel bir figürü, hakaret içeren bir dil kullanarak alay konusu yaparak çalışıyor.