Resimde, 15. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu'nda çizilmiş, muhtemelen bir minyatür veya eski bir kitap resimlerinden alınmış bir sahne görülüyor. İki kişi tasvir ediliyor: Biri, başında özel bir başlık (başlık türü) olan, ve kıyafetleri Osmanlı tarzında olan bir kişi. Diğer kişi, giyim tarzı farklı, muhtemelen Arap bir gezgin veya tüccar görünüyor. Görünüşe göre, ikinci kişi, bir çubuk veya alet kullanarak ilk kişinin saçını kesiyor veya başka bir işlem yapıyor. Fotoğrafın altındaki tweet, "yine saç ektiriyorlar aq" ifadesiyle, Osmanlı döneminde bir Arap turistin saç ektirme olayını, modern zamanlarda saç ektirme işlemlerinin yaygınlığına bir gönderme yaparak komik bir şekilde ele alıyor. Tweetin ifadesi, eski bir resimde böyle bir sahnenin tasvir edilmesinin, bugün saç ektirmenin yaygın ve normal bir uygulama olduğu günümüz kültürüne "akıllıca" bir gönderme yapıyor ve esprili bir şekilde karşılaştırma yapıyor. Dolayısıyla, "yine saç ektiriyorlar aq" cümlesi, 古風 (eskinin) modern saç ektirme uygulaması ile özdeşleştirilerek, esprili ve alaycı bir tarzla yorumlanmış.

Fotoğrafta, eski bir Türk şehrinin, muhtemelen İstanbul'un, dar sokaklarından birini gösteriyor. Gri, ahşap evler, eski mimarinin güzel bir örneği olarak göze çarpıyor. Sokakta, omuzunda metal sepetler taşıyan bir adam yürüyüş halinde. Bu, şehrin geleneksel, el emeğiyle ayakta kalan işlerini, ticareti ve hayat tarzını temsil ediyor. Fotoğrafta bir mizah yok, sadece eski bir şehir manzarası ve günlük yaşamın bir anı var. Görüntünün amacı duygusal, tarihsel veya kültürel bir atmosfer yaratmaktır. Mizah içeriği yok.

Resimde, eski ve muhtemelen biraz tozlu bir piyano ve yanında duran, aynı derecede eski ve tozlu bir piyano taburesi görülüyor. Piyanonun üzerindeki süslemeler ve genel görünümü, muhtemelen 19. yüzyıl veya daha eski bir döneme ait olduğunu düşündürüyor. Fotoğraftaki espri, piyanonun ve taburenin eski ve tozlu olmasının yanında, sanki hiç kullanılmamış gibi duruyor olması. Bu, "gerçekten hiçbir zaman kullanılmamış gibi görünmüyor, ama aslında kullanılmamış" anlamına gelen bir espri. İşte bu espri, "eski ve tozlu, ama hiç kullanılmamış" görünümünün aslında kullanılmadığının bir göstergesi olarak görülebilmesiyle oluşuyor. Dolayısıyla, espri kullanım eksikliğini, "mış gibi" yapmış olma durumu ile ifade ediyor.

Görüntüde, yaşlı bir adamın çok fazla yük taşıdığı, muhtemelen kutuların asılı olduğu bir sahne var. Adamın yüz ifadesi ve çabalayan hali, çok ağır bir yük taşıdığını ve zorlandığını gösteriyor. Eğlenceli olan şey ise, ağır yüklerin ağır taşıma ile ilgili bir durum yaratması. Bu, günlük hayattaki veya iş yerindeki ağır yükleri ve zorlukları, fiziksel olarak ağır yük taşımak anlamında esprili bir şekilde konu alıyor. Resim, "çok ağır yük taşıma" ya da "çok fazla sorumluluk" durumunu esprili bir şekilde sergiliyor.

Fotoğrafta, muhtemelen 1960'lar veya 1970'ler gibi geçmiş bir dönemde, muhtemelen Türkiye'nin bir şehrinde, hareketli bir cadde görünümü yer alıyor. Cadde üzerinde çeşitli işyerlerinin reklamları bulunan binalar ve sokakta yürüyen insanlar görülüyor. Özellikle dikkat çeken bir genç kadın, desenli bir etek ve mavi bir bluz giyiyor. Kadının elini şapkasının üzerine koymuş olması ve etrafındaki insanların da biraz hareketli bir şekilde gösterilmesi, orada olduğumuzu ve fotoğrafın bir anı yakaladığını işaret ediyor. Fotoğrafta herhangi bir espri veya şaka yok. Sadece bir şehir sokak manzarası. Resimdeki kadınla ilgili belki de "modayı yansıtan, o dönemin giyim tarzını gösteren bir kare" şeklinde yorum yapılabilir. Fakat bu fotoğraftaki bir ironi, gizli bir mesaj ya da bilinçli bir espriyi işaret etmiyor.

Fotoğrafta, geleneksel kıyafetler giymiş bir kadın görünüyor. Kadın, desenli bir halının önünde durmakta. Halının üzerindeki desenler, geleneksel bir Türk/Ortadoğu motifine sahip. Kadının giydiği kıyafetler, bölgesel bir geleneksel kıyafet tarzına işaret ediyor. Fotoğrafın altında bir espri yok. Sadece bir tarihi fotoğraf ya da bir bölgedeki kıyafetler hakkında bilgi sunuyor.

Fotoğrafta, genç bir kadın görünüyor. Kadının arkasında, bir duvar resminde ördek tasviri var. Resmin altında, "ailem 2009 yılında Türkiye'de bir fotoğraf çekimi için 200€ ödediği zaman" yazılı. Bu, muhtemelen bir espri. 2009 yılında 200€'nun günümüz değerine kıyasla oldukça düşük bir fotoğraf çekimi ücreti olduğu ve belki de bu nedenle, o dönemin fiyatlarını veya yaşam tarzını hatırlatma veya karşılaştırma amacıyla yapılıyor. Ya da, komik bir şekilde, o dönem için çok düşük bir fiyat olarak görülebilir. Kadının ifadesi, ne düşündüğünü tam olarak anlamak için konuya daha fazla bilgiye ihtiyaç duyulduğunu gösteriyor. Görsel, espriyi anlamak için o dönemde oluşan genel maliyet algısıyla bağdaştırılarak anlaşılır.

Resimde, başında örtü olan, muhtemelen eski bir Türk portresi olan bir adamın yakın çekimi var. Resmin altındaki metin ise "Kız boşta mı? - Evli ya çelebi" şeklinde. Bu, bir şakadır. "Kız boşta mı?" sorusu, bir kızın evlenebilir olup olmadığını sorma anlamına gelir. "Evli ya çelebi" cevabı ise, o kızın aslında evli olduğunu, sadece çelebi (genellikle zengin ve asil bir adam) olduğu için kimse bunu bilmediğini ima ediyor. Bu nedenle, şaka, çelebi gibi görünebilen biriyle evli kızın durumunun nasıl gizlenebileceği ile ilgili ironik bir durum yaratmaktadır. Fotoğrafta, başında türbanı olan, muhtemelen geçmişten bir kişinin portresi var. Görüntü, eskimiş bir fotoğraf veya resim gibi. Altta yazan, "Kız boşta mı? - Evli ya çelebi" ifadesi, bir kızın evli olup olmadığına ilişkin bir sorunun esprili ve biraz da alaycı bir şekilde cevaplandığına işaret ediyor. "Çelebi" kelimesi, geleneksel toplumlarda, kimsenin evlenmek istemediği veya "çelebi" olarak bilinen, evlenmeye istekli olmayan bir adamı ima eder. Dolayısıyla espri, kişinin evli olup olmadığı ile ilgili bir soruyu, evli olup olmadığından ziyade toplumdaki konumuyla ilgili bir cevapla yanıtlamaya çalışıyor.

Resimde, açık mavi renkli bir odada, rafları ve içecek şişeleri bulunan bir tezgahın yanında duran iki kişi görünüyor. Soldaki kişi, bir takım elbise giymiş, ve diğer kişi ise şapkalı ve hafifçe eğilmiş, gülüyor. Görüntünün tarzı ve kişilerin giydiği kıyafetler, muhtemelen eski bir film veya televizyon programına ait. Şakanın tam olarak ne olduğu anlaşılmıyor, ancak gülümseyen kişinin reaksiyonu ve duruşundan, muhtemelen diğer kişiyle ilgili, belki de biraz absürt veya beklenmedik bir durum veya ifade ile ilgili bir mizah içerdiği söylenebilir. Görüntünün tonu, o dönemde yaygın olan bir komedi tarzını yansıtıyor olabilir. Belki de jestler ve mimikler, o dönemdeki mizah anlayışını yansıtıyor. Daha fazla bilgi olmadan şakanın detaylarını tam olarak söylemek mümkün değil.

Resimde, bir sosyal medya paylaşımı, muhtemelen Twitter veya benzeri bir platformda. Paylaşımda bir adamın 22 yaşında evden kaçtığı ve dedelerinin bunun için gazeteye ilan verdikleri anlatılıyor. Resmin alt kısmında ise, eski bir gazete ilanı görülüyor. Bu ilan, "Sevgili oğlumuz Erhan Özcan", 8 Kasım 1983 tarihinde Denizli Milli Eğitim Müdürlüğü'nde sınavının olduğunu belirtiyor ve katılmasını istiyorlar. Fotoğraf, eski bir gazete ilanının günümüzle nasıl ilişkilendirilebileceğini, bir sosyal medya platformunda komik bir şekilde aktarmak için kullanılıyor. Evden kaçan genç bir adamın dedeleri tarafından ilan verilmesi, bu tarz bir ilanı bugünkü sosyal medyada "eski usül" bir haberleşme yöntemi olarak gülünç bir şekilde sergilemeyi amaçlıyor. "ahdjidakis" ifadesi ise, paylaşıma bir duygu, komik bir ifade ekliyor. Genel olarak, bu paylaşım, geçmişle günümüzün karşılaştırılmasına dayanan, nostaljik bir mizah unsuruna odaklanmış.

Resimde, 1949 yılından bir Camel sigara reklamının siyah beyaz görüntüsünün bir parçası görülüyor. Reklamda, muhtemelen bir doktorun ellerinin sigara paketini gösterdiği ve manipüle ettiği anlar yer alıyor. Görüntünün üstünde "Doktorların sigara içmeye teşvik ettiği yıllarda Camel reklamı. Yıl 1949." yazısı yer alıyor. Bu, sigara reklamcılığının geçmişte, özellikle de sağlık uzmanlarının sigara kullanımı konusunda teşvik edici mesajlar vererek kamuoyunda sağlık ve etik sorunlara yol açtığını vurgulayan bir espridir. Görüntü, o dönemin yanıltıcı reklam stratejilerini ve sağlık bilincine yönelik kayıtsızlığı eleştirerek nostaljik bir bakış açısı sunuyor.

Fotoğrafta, eski bir Türk şehrinin, muhtemelen 20. yüzyılın başlarında ya da ortalarında, dar bir sokaktaki bir pazar sahnesi görünüyor. Sokakta, çeşitli giyim tarzlarında insanlar, muhtemelen el yapımı ürünler veya yiyecekler satıyor. Kadınların başörtüleri ve bazı erkeklerin şapkalarıyla o dönemin giyim tarzı dikkate değer. Sokakta, evlerin ve işyerlerinin döküntü ve hasarlı duvarlarıyla eski binalar görülüyor. Ortam, o dönem Türkiye'sinin ekonomik ve sosyal durumunu yansıtan bir görüntü veriyor. Fotoğrafta bir mizah/şaka yok. Sadece bir dönem fotoğrafı.

Fotoğrafta, tozlu ve eski, muhtemelen Afrika kırsalında yolda ilerleyen, üstüne eşya konulmuş, sağlam bir otobüs görünüyor. Otobüsün üstünde "ARAPGIR İSTANBUL" yazıları görülüyor. Bu, muhtemelen bir film sahnesi veya bir mizah içeren görüntü. Joke, o zamanlarda veya o bölgede seyahat etmeyle ilgili olabilir; bir şeye alışkanlığın, zorluğun veya belki de bir romantizmin vurgulanması amaçlanıyor. Otobüsün eski, kirli ve yol şartlarına uygun tasarımı, bu konu ile ilgili olabilir. "Arapkir İstanbul" yazısı, görüntüde belki bir yerel şaka ya da kültürsel bir göndermeye işaret ediyor. Görüntü, ironik veya absürt bir durum sunarak, seyyahatin zorlu ve komik yönlerine dikkat çekiyor olabilir.

Resimde, muhtemelen bir köy veya kırsal alanda, birkaç kişinin bir araya geldiği, bir koyun veya keçiyle ilgilenildiği ve el sıkıştıkları bir sahne görünüyor. Ortadaki iki kişi, farklı giyim tarzlarına rağmen sanki işbirliği halindeymiş gibi el sıkışmışlar. Bu, geleneksel kıyafetler ve modern giyimlerin yan yana durması, farklı kuşaklar ya da kültürlerin bir araya gelmesi gibi anlamlandırabiliriz. Fotoğrafın esprili yönü, el sıkışan kişilerden birinin modern kıyafete sahipken diğerinin daha geleneksel kıyafetler giymiş olmasında ve bu durumla birlikte bir koyun/keçi'nin de sahneye dahil edilmesinde yatıyor. Görsel olarak bu, toplumsal farklılıkları veya geleneklerin modern yaşamla uyumunu vurgulayan, hafif bir mizah içeriyor; "Zamanlar değişiyor, ama temel ilişkiler aynı kalıyor" gibi bir mesajı akla getirebilir. Tabii ki, bu çok ince bir espri, dolaylı ve görsel bir anlatım üzerinden gerçekleşen bir yorum.

Resimde, tozlu, eski ve yıpranmış bir otobüs, araziye benzeyen bir yolda ilerliyor. Otobüsün üzerinde "ARAPGIR İSTANBUL" yazıları ve üstünde de bagaj gibi eşyalar var. Bu, "arap girdi istanbul" (veya belki de bir şaka olarak "arap gibi istanbul'da") gibi bir ifadeyle bağlantılı bir şaka. Görünen yıpranmış ve tozlu otobüs, zorlu bir yolculuğu ve belki de bir tür kültürel karşılaşmayı, belki de komik bir şekilde temsil ediyor. Şakanın asıl noktası, otobüsün durumu, yolculuğun zorlukları ve muhtemelen bu ifadeyle alıntılanan bir toplumsal yorum veya bir olay ile ilişkilidir. İfadeyi daha iyi anlamak için otobüsle ilgili bir hikaye veya film içeriğine ihtiyaç olabilir.

Fotoğrafta, 1920'ler veya 1930'lar tarzında, muhtemelen bir kadın oyuncu veya model gibi görünen, hafif gülümseyen, orta düzeyde makyajlı, omuzları açık bir elbise giyen, orta yaşlarda bir kadın var. Poz verme tarzı, dönemsel bir fotoğraf havası yaratıyor. Fotoğrafın altında yer alan "GULDU.NET" yazısı, muhtemelen bir internet sitesine ait. Bu durum, fotoğrafa bir espri unsuru katıyor. "Gül" kelimesi, "gülmek" anlamına geliyor. "Gül/Gülmek" ile fotoğraftan anlaşılan şık ve ciddi bir kadın imajı arasında bir zıtlık ve espri var. Fotoğrafın "güzelleşmiş" bir kadını ve internet sitesi adının bir araya gelmesi, belki de fotoğrafın internette paylaşılmasından kaynaklanan komik bir algı oluşturuyor. Basitçe, ciddi ve şık bir kadının fotoğrafının internet sitesinde paylaşılması komik bulunmuş olabilir. Bu da içerik oluşturucuların ve internet kullanıcılarının potansiyel bir espri kaynağı olarak kullanılmasını sağlıyor.

Fotoğrafta, karlı bir sokakta insanlar kar topu oynuyor. İnsanların giydiği kıyafetler, 1900'lü yılların başlarını veya ortalarını çağrıştırıyor. Kar topu savaşı şiddetli, çeşitli gruplar birbiriyle kar topu atışında. Görünen bir "oyun" var, takım halinde hareket ediyorlar. Fotoğrafın muhtemelen anlatmak istediği şaka, kar yağışının herkesi aynı şekilde etkilememesiyle ilgili olabilir. O dönem insanların giyiminden, toplumsal statülerinden, oyunlarına olan bağlılıklarından yola çıkarak bir mizah var. Ya da sıradan bir kış aktivitesi ve sokak hayatının fotoğrafı olabilir. Fotoğrafın tam olarak neyi konu aldığı, bağlamı ve amacı bilmeden anlaşılamaz.

Fotoğrafta, eski bir Türk şehrinin girişinde, muhtemelen 1900'lü yılların başlarında çekilmiş bir görüntü var. Bir kemer şeklindeki giriş kapısında, "Uçağı olmayan bir yurt, damı olmayan bir eve benzer" yazan bir pankart asılı. Kemerin üzerinde Türk bayrakları dalgalanıyor. Sokakta insanlar yürürken, ağaçlar ve evler görünüyor. Fotoğrafta bulunan espri, o dönem Türkiye'nin henüz modernleşmemiş, uçak ve teknolojik gelişmeler açısından geride olduğu, dolayısıyla vatan sevgisiyle ilgili sembollerin yanında, henüz tam anlamıyla güçlü bir ülke olmadığını ima eden bir karşılaştırmaya dayanıyor. "Uçağı olmayan bir yurt, damı olmayan bir eve benzer" ifadesi, ülkenin yeterince ilerlemediğini, gelişmişliğini tamamlayamadığını, çağdaş devletler gibi güçlü olmadığını, zayıf kalmış bir ev gibi olduğuna benzetmeyle eleştirel bir bakış açısı taşıyor. Bu ironik bir ifadeyle milliyetçilik duygusuyla örtüşmeyen geri kalmışlığı eleştiriyor.

Fotoğrafta, 1950'ler veya 1960'lar tarzı, muhtemelen bir Amerikan kolejinde öğrenci kıyafetleriyle genç kadınlar görünüyor. Binanın mimarisi, o dönemin Amerikan kolejlerini çağrıştırıyor. Öğrenciler, kıyafetleri ve genel hava ile dönemin modasını yansıtıyorlar. Özellikle etekler ve ayakkabıların (özellikle, "duck shoes" olarak bilinenler) tarzı dikkate değer. Bu, dönemin modasına ve gençlik kültürüne dair bir nostaljik görüntü. Fotoğrafın "joke" yanı, o dönemin kıyafetleriyle ve belki de biraz özleminle bağlantılı olabilir. Eski yıllara ve yaşananlara dair bir espri olabilir.

Fotoğrafta, küçük boylu, koyu renkli takım elbise giymiş, kravat takmış, elinde sigara tutan bir çocuk görünüyor. Arka planda gösterişli, oymalı bir sandalye bulunuyor. Çocuğun boyu ve küçük görüntüsü, o dönemin "cüce" olarak adlandırılan, bir çeşit şovmen veya sirk oyuncusu olduğunu çağrıştırıyor. Fotoğrafın mizahı, o dönemlerde küçük insanların bu şekilde sergilenmesi ve halkın eğlencesi haline getirilmesiyle alakalı. "Cüce" olarak adlandırılıp sergilenmesi, toplumun farklılıklara nasıl baktığını ve nasıl eğlence kaynağı olarak gördüğünü eleştirel bir şekilde gösteriyor. Ayrıca, elindeki sigara, o zamanlardaki yetişkinlerin davranışlarının ve alışkanlıklarının çocuklara nasıl örnek olduğu ve hatta onların da aynısını benimsediği bir yorum olarak da algılanabilir. Bu, kültürel ve toplumsal bir eleştiri yapıyor aslında.