Fotoğrafta iki Türk erkeği var. Birincisi 1943'te giyinen klasik bir Türk erkeğini temsil ediyor. İkincisi ise modern bir Türk erkeğini temsil ediyor. Bu fotoğraf, Türk erkek moda trendlerinin zaman içinde nasıl değiştiğini gösteren bir mizah kullanıyor.

Resimde iki bardak portakal suyu ve bir çay kaşığı var. Resmin altındaki yazı ise "Babasıyla veya dedesi ile kahveye gidip oralet içmeyen adam çocukluğunu yaşamamıştır." diye yazıyor. Bu yazı, çocukluğun simgesi olan oralet içmeyi, babasıyla veya dedesi ile kahve içmeye tercih eden bir yetişkinin, çocukluğunu yaşamadığını ironik bir şekilde ifade ediyor. Çocukluk anılarının ve nostaljinin portkal suyu içmeyle ilişkilendirildiğini ima ediyor.

Fotoğrafta, Twitter'da bir hesabın paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, "Sokaklarda torpil sesleri yok, boncuklu tabanca savaşları yok, kapıya gelen çocuklar yok. Son nesil bizdik, bizde yaşlandık." yazıyor. Bu tweet, çocukluğun bittiğini, artık eskisi gibi olmadığını ve bununla birlikte herkesin yaşlandığını esprili bir şekilde dile getiriyor.

Fotoğrafta 1950'li yıllarda İstanbul'da çekilen bir vapur ve çevresinde bulunan insanların fotoğrafı bulunuyor. Fotoğrafın altındaki yazıda ise bu fotoğrafın 2018'den daha gelişmiş bir teknoloji ürünüyle çekilmiş olduğunu söylüyor ve komik bir şekilde çelişkili bir durum yaratıyor.

Fotoğrafta kırmızı bir kamyonun önünde 5 kişi duruyor. Resimde bir mizah durumu var. Çünkü kamyonun önünde duranlar küçük çocuklar ve kamyonun sahibi muhtemelen küçük çocukların bu poz verdiklerini görerek eğlenmiş. Tweet'in yazarı, "yeni kamyonumuzla poz vericez diye jilet gibi giydirtimiş büyükbabam good old days" yazarak, büyükbabasının gençliğinde onları ne kadar ciddiye aldığını anlatıyor.

Fotoğrafta, I. Dünya Savaşı yıllarında İstanbul'da yaşayan fakir çocuklar görünüyor. Çocukların giyimleri ve yüzlerindeki ifadeler, o dönemde yaşanan yoksulluğun ve savaşın etkilerini yansıtıyor. Fotoğraftaki espri, savaşın yarattığı yoksulluk ve ıstırap içinde bile çocukların hayata tutunma çabasını göstermesi. Espriyi daha açık hale getirecek bir örnek verelim: Çocukların ellerinde gördüğümüz su kovası, onların hayatta kalmak için mücadele ettiklerini simgeliyor. Bu kovada ne olduğunu bilmiyoruz, ancak savaş yıllarında suyun bile değerli bir kaynak olduğunu düşünüyoruz. Belki de bu çocuklar su satarak ya da su taşıyarak geçimlerini sağlamaya çalışıyor. Fotoğrafın esprili tarafı, çocukların bu zorlu koşullarda bile hayata tutunmaya çalışmaları ve geleceğe umutla bakmaları.

Fotoğrafta, 1970'li yıllarda Nevşehir'de bir lokantada çekilmiş bir fotoğraf görüyoruz. Fotoğrafta üç adam yemek yediği sırada masada oturmuş. Adamların hepsi farklı kıyafetler giymiş ve hepsi de ciddi yüz ifadeleri takmış. Fıkra, fotoğrafın çekildiği zamanın ve yerin, yani 1970'li yıllarda Nevşehir'in, "modern" bir ortam olarak görülmeyeceği ve bu nedenle insanların fotoğrafta görüldüğü gibi ciddi ve ciddi görünümlü olmaları gerektiği konusunda bir ironi yaratıyor. Fıkra, fotoğrafın çekildiği zamana ve yere ait bir toplumsal beklentinin, fotoğraftaki insanların görüntüsüne çelişki yarattığını gösteriyor.

Resimde, ihtiyaç sahipleri için bırakılmış giysiler var. Pencerelerde ise "ihtiyacın varsa al" yazan işaretler var. Bu espri, insanların yardımseverliğini ve paylaşımcılığını ironik bir şekilde ele alıyor. Herkesin ihtiyaç duyduğu şeyleri almasına izin veren bu sistemde, "ihtiyaç" kavramı sorgulanıyor. İhtiyaç sahipleri için bırakılan giysilerin herkese açık olması ve herkesin "ihtiyacını" karşılaması için kullanılabilir olması, "ihtiyaç" kavramının ne kadar göreceli olduğunu gösteriyor.

Resimde, aynada kendi fotoğrafını çeken bir kadın var. Resmin başlığı "Kendi fotoğrafını aynadan çeken ilk kadın, 1900." şeklinde. Şaka, fotoğraf çekimi teknolojisinin 1900 yılında henüz bu kadar gelişmiş olmadığını, aynada kendi fotoğrafını çekmenin imkansız olduğunu ima ediyor.

Fotoğrafta, "BELBER" adında bir işletmenin tabelası görüyoruz. Tabelada, "Diş çekilir, sünnet yapılır, nal çakılır" yazıyor. Bu tabela, bir hayvan bakımevinin tabelası gibi görünüyor ancak bu tabela, bir insan dişçi, sünnetçi ve nalbantın tabelası olması gerektiği için mizah yaratıyor. İşletmenin adı "BELBER" de mizah unsuruna katkıda bulunuyor. "Belber" kelimesi, "berber" kelimesiyle benzerlik gösteriyor, ancak aynı zamanda "bel" ve "ber" kelimelerinin birleşmesiyle de düşünülebilir, bu da tabeladaki hizmetlerin bel ile ilgili olduğunu düşündürüyor. Bu tabela, Türk dilinde "çift anlamlı" olarak kabul edilebilecek bir mizah örneği.

Fotoğrafta, Ömer Demir ve bir kadın poz veriyor. Kadın ciddi bir şekilde bakarken, Ömer Demir gülerken objektife bakıyor. Altta yazan yazı, "Yapılan araştırmalara göre fotoğrafa bakan her 100 kişiden 100'ü sadri alışık'ın selfie çektiğini sanıyormuş" şeklinde. Şaka, fotoğrafın eski olmasına ve sadri alışık'ın daha sonraları ünlü olmasına gönderme yapıyor. Ömer Demir'in, bugünkü selfie trendlerinden habersiz olduğunu ima ederek espri yapılıyor.

Resimde, ön tekerlekleri kırılmış, yolda devrilmiş eski model bir araba görülüyor. Resim, araba sahibinin, "Dizlerimde derman kalmadı itemi" diye bir espri yaparak, arabasının durumuna tepki verdiğini gösteriyor. Espri, arabayı tamir etmek için gereken emek ve çabaya vurgu yaparak, araba sahibinin artık yorulduğunu ve pes ettiğini ima ediyor.