Resimde Attila İlhan ve Aysel isimli iki kişinin diyaloğu görülüyor. Attila İlhan "Gidiyor musun Aysel?" diye soruyor. Aysel "Evet üzüldün mü?" diye cevap veriyor. Attila İlhan ise "Ben ne gemiler yaktım sevgilim. Kıcık kırık bir sandalın lafı mı olur?" şeklinde yanıtlıyor. Fıkra, Aysel'in ayrılıktan üzüldüğünü ima etmesi ve Attila İlhan'ın buna "Sıradan bir sandalın ayrılması beni neden üzecek ki?" gibi bir tepki vermesiyle komik bir durum yaratıyor.

Fotoğrafta, iki kişinin konuşmasının metin baloncukları ile gösterildiği bir mizah çizgisi görüyoruz. İlk baloncukta Oğuz Atay, Olric'e "Yüksek yerleri sever misin Olric?" diye soruyor. Olric, "Hayır efendimiz. Bende yükseklik korkusu var." diye cevap veriyor. Üçüncü baloncukta Oğuz Atay, "Peki birini yarı yolda bırakıp gider misin Olric?" diye soruyor. Olric ise, "Yine hayır efendimiz. Bende "alçaklık" korkusu var." diye cevap veriyor. Bu mizah, Olric'in yükseklik korkusunu alçaklık korkusuyla birleştirerek, yüksekliğin alçaklık ile ilişkilendirilmesi üzerine kurulu. Yani, Oğuz Atay, Olric'in "alçaklık" korkusu nedeniyle birini yarı yolda bırakacağını ima ederek, "yükseklik" ve "alçaklık" kelimelerini çarpıcı bir şekilde kullanıyor. Bu da Olric'in cevaplarını oldukça komik hale getiriyor.

Resimde üç kare bulunmaktadır. İlk karede Attila İlhan, ikinci karede Aysel, üçüncü karede ise yine Attila İlhan bulunmaktadır. İlk karede Attila İlhan, Aysel'e "Gidiyor musun Aysel?" diye soruyor. Aysel de ikinci karede "Evet üzüldün mü?" diye yanıtlıyor. Üçüncü karede ise Attila İlhan "Ben ne gemiler yaktım sevgilim. Kıcık kırık bir sandalın lafı mı olur?" diyerek bir teselli ifadesi kullanıyor. Fıkra, Attila İlhan'ın üzgünlüğüne dair bir abartı üzerinden oynuyor. Aysel'in üzüntüsüne karşı Attila İlhan'ın verdiği cevap, "ne gemiler yaktım" diyerek abartılı bir üzüntüyle bezenmiş olması, fıkranın komikliğini oluşturmaktadır.

Resimde iki ünlü yazarın portresi ve sözleri yer alıyor. Üstteki sözleri "Ben sensiz de yaşayabilirim. Ama sen bensiz yaşayamazsın." diyen İlhan Berk'e ait. Alttaki sözleri ise "Herkes herkesssiz yaşar. Kimse kendini oksijen sanmasın." diyen Tezer Özlü'ye ait. Bu sözleri yan yana koyarak oluşturulan mizah, İlhan Berk'in sözlerinin Tezer Özlü'nün sözleri ile çelişmesinden doğuyor. Çünkü İlhan Berk'in sözleri bir tür kibirli bir ifadeyken, Tezer Özlü'nün sözleri ise insanın ne kadar önemli olduğuna dair kibirli bir tavrın yersizliğini vurguluyor. Bu çelişki iki ünlü yazarın sözlerinin bir araya getirilmesiyle ironik bir mizah yaratıyor.

Bu fotoğraf, Twitter'da bir kullanıcı olan "BirKafkaOkuru" adlı kişinin, "Arkadaşlar ben şimdi bu mesaja ne cevap vereyim yardımcı olur musunuz?" diye sorduğu bir tweet'i gösteriyor. Daha sonra, başka bir kullanıcı olan "blomvisk" adlı kişinin "Sen gerçekten Franz Kafka mısın?" diye sorduğu bir tweet'i gösteriyor. "BirKafkaOkuru" bu mesaja "isteği kabul ettin" şeklinde cevap vermiş. Son olarak, "blomvisk" "BirKafkaOkuru" adlı kullanıcıya "Sen benimle Kafka mı buluyorsun?" şeklinde cevap veriyor. Burada yapılan şaka, "BirKafkaOkuru" isimli kullanıcının "Franz Kafka" ile özdeşleşmesi ve bunu "blomvisk" tarafından sorgulaması üzerine "Kafka" eserlerinin okurlarının genellikle kendileriyle özdeşleştikleri ve bu nedenle de "Kafka mı buluyorsun?" sorusunun bu konuya bir gönderme yapmasıdır.

Resimde dört farklı ünlü yazarın portreleri ve onlara ait sözleri yer alıyor. Her söz hayatın zorluklarından ve anlamlarından bahsediyor. Bu resimde bir espriden ziyade, yazarların düşüncelerini ve hayat felsefelerini yansıtan bir koleksiyon görebiliriz.

Resimde Cemal Süreya ve Tomris'in bir diyaloğu görülüyor. Cemal Süreya: Üşüyor musun Tomris? Tomris: Evet üşüyorum. Cemal Süreya: Üzülme, gel yanıma. O kadar yaktın ki canımı, ısınırsın üşümezsin bir daha. Bu espri, Cemal Süreya'nın Tomris'i "yakmış" olmasına ve böylece onun ısınmasına bir göndermedir.

özdemir Asaf; - Aşığım sana Lavinia. Lavinia; .... özdemir Asaf; - Aşığım sana cümlesinin sonundaki "a" harfini öldürdün Sen...

Fotoğrafta şapkalı, sakallı bir adam masada oturmuş bir şey yazıyor. Resmin üstünde ise "Güller kırmızıdır, menekşeler mordur, en sevdiğim madendir bor. Eğer beni istiyorsan please open the door" yazıyor. Bu resimdeki espri, adamın "güller kırmızıdır, menekşeler mordur..." gibi klişe bir şiir yazarken, "en sevdiğim madendir bor" diye devam etmesi ve son olarak "kapıyı aç" diyerek bir talepte bulunması. Bu, şiirsel bir dil kullanarak günlük hayattan bir ricada bulunmak olarak yorumlanabilir.

Fotoğrafta, Twitter'da bir paylaşım görüyoruz. Paylaşımın başlığında, "Bundan daha dokunaklı bi cümle okumadım" yazıyor. Paylaşımda, "Eşi ölünce kocası şöyle dedi: 'Eşimin resmi duvarda asılı, fakat ben çiviyi kalbimde hissediyorum.'" şeklinde bir cümle var. Bu paylaşımın espri konusu, koca'nın eşi öldükten sonra onun resmine bakarak üzüntüsünü ifade etme şeklinin aşırı abartılı ve dramatik bir şekilde dile getirilmesidir. "Çiviyi kalbimde hissediyorum" gibi cümleyle ifade edilen üzüntü, ironik bir şekilde çok abartılı ve gerçekçi olmayan bir duygu olarak sunuluyor. Bu da okuyanlarda güldürücü bir etki yaratıyor.

Resimde Cemal Süreya'nın iki şiirinden alıntılar var. İlk şiirde "Bugün bir cenaze kalkıyor sevgilim." deniliyor. İkinci şiirde ise "Seni seviyorum cümlesinin sen'i öldü. Cümle'mizin başı sağolsun." deniliyor. Şaka, Tomris'in Cemal Süreya'ya "Biri mi öldü?" diye sorması üzerine Cemal Süreya'nın "Seni seviyorum cümlesinin sen'i öldü" diyerek cevap vermesidir. Bu, "seni seviyorum" cümlesinin artık kullanılamayacağını ima eden bir espridir. **Açıklama:** Resimde Cemal Süreya'nın iki farklı şiirinden alınmış satırlar yer alıyor. Tomris'in sorduğu "Biri mi öldü?" sorusuna Cemal Süreya "Seni seviyorum cümlesinin sen'i öldü..." cevabını veriyor. Şaka, "seni seviyorum" cümlesinin içindeki "sen" kelimesinin "öldüğünü" ve artık kullanılamayacağını komik bir şekilde ifade eden bir kelime oyunu üzerine kurulu.

Resimde Nazım Hikmet'in "Gidiyor musun Piraye?" sorusuna Piraye'nin "Evet gidiyorum." cevabını verdiği bir diyalog yer alıyor. Alt kısımda ise Nazım Hikmet'in "Sen gitmekle eylem yaparsan ben unutmakla devrim yaparım." sözü yer alıyor. Bu resimdeki espri Nazım Hikmet'in ünlü sözünü Piraye ile olan diyaloğa bağlayarak esprili bir şekilde yorumlaması ve "gitmekle eylem" ile "unutmakla devrim" ifadelerini kullanarak alaycı bir dille Piraye'ye "unutulmaya mahkum olduğunu" ima etmesidir.

Bu fotoğrafta Nazım Hikmet'in portresiyle "Gidiyor musun Piraye?" sorusu ve "Piraye"nin portresiyle "Evet gidiyorum" cevabı yer alıyor. Altta ise "Sen gitmekle eylem yaparsan ben unutmakla devrim yaparım" sözü var. Bu söz Nazım Hikmet'in bir başka şiiri olan "Devrim"den alınmış. Fotoğraftaki şaka, Nazım Hikmet'in "Piraye"nin ona gittiği için "devrim" yapacağını ima etmesidir. Bu, Nazım Hikmet'in devrimci kişiliğiyle ve şiiriyle ironik bir şekilde bağlantılıdır.

Resimde iki adam bir konuşma yapıyor. İlk adam diğerine kitap okuyup okumadığını soruyor. İkinci adam, "Okumamıyorum. Eksikliğinde hissetmiyorum." diye cevap veriyor. Sonra, ilk adam, "Ama biz hissediyoruz.." diye yanıtlıyor. Bu şakanın esprisi, ikinci adamın kitap okuyamamasının, kitap okumayı hiç özlememesi, ve bunun ona bir eksiklik gibi gelmemesinden kaynaklanıyor. Bu cevap, ilk adamı şaşırtıyor ve onu düşündürüyor.

Bu görsel Drake'in "Drakeposting" olarak bilinen meme formatının bir örneğini gösteriyor. Resimde, Drake bir yandan birinin "Tanışalım mı?" dediğini, diğer yandan da birinin "Geyim zat-ı alınızı taciz etmek değil efkarı umumi'de muhabbet kurmaktır. Cevabı müspetiniz kalb-i hazi halimi tamir temin edeceğinden desti muhabbetinizle talibim." dediğini gösteriyor. Bu görsel, insanların sosyal medyada veya günlük hayatta nasıl ikiyüzlü davranabildiğini, aynı anda hem flört ederek hem de etik kuralları öne sürerek, göstermek için kullanılıyor. Drakeposting, iki farklı senaryoyu veya tavrı karşılaştırmak için kullanılır, ancak bu görselde Drake'in "tanışma" isteğini ret eden tavır daha olumsuz olarak gösterilmiştir.

Fotoğrafta, ahşap bir masa üzerinde duran "Erkeklerin İç Sesi" adlı bir kitap görüyoruz. Kitabın üzerine, yeşil bir bitki dalları düşmüş. Resimdeki espri, "Hiçbir gemi bizi bir kitap kadar uzaklara götüremez" sözü ile, kitabın okuyucunun hayal gücüne ve farklı dünyalara yolculuk etmesini sağlamasına gönderme yapıyor. Kitabın okuyucuyu gemilere göre daha uzak ve hayal gücünün sınırlarını aşan yerlere taşıdığını vurguluyor.

Resimde "Erkeklerin İç Sesi" adlı bir kitap uçarak havada duruyor. Fıkra, kitap okumayı bir arkadaşlığa benzeterek, son sayfaya gelindiğinde arkadaşın kaybedilmesiyle ilgili bir mizah yaratıyor. Kitap okurken arkadaşını kaybetmiş olan kişi, kitabı bitirdiğinde "gerçekten iyi bir kitap olduğuna inanabilirsin" denmesinin, arkadaşlığın kaybını ironik bir şekilde vurgulayan bir mizahı temsil ediyor.

Ben Edebiyat Değilim berbatedebiyat bir kadın saçlarını kestirmişse saçlarını kestirmek istemiştir. biri balkona çıktıysa hava...

Resimde iki farklı Facebook yorumu var. Birinci yorumda "ayşe sanoğlu" isimli bir kullanıcı "Şarkı resmen çığlık çığlığa susuyor" diye yazmış. İkinci yorumda ise "Ercan Çelik" isimli bir kullanıcı "Çığlık çığlığa nasıl susuyor amına koyim yapacağınız felsefik filozofik cümleleri sikeyim" diye cevap vermiş. Bu espri, çelişkili bir durum üzerine kurulu. Bir şarkının "çığlık çığlığa susması" mantıksız ve absürt bir durum. Ercan Çelik de bu absürtlüğü fark ederek ironik bir tepki veriyor ve "amına koyim" gibi argo bir ifade kullanarak çelişkiye dikkat çekiyor. Yorum, ironik ve absürt bir şekilde, "çığlık çığlığa susma" durumunun mantıksızlığını vurguluyor.

Fotoğrafta, Bektaş Şenel isimli bir kullanıcının Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, Tolstoy'un "tüm muhteşem hikayeler iki şekilde başlar: ya bir insan bir yolculuğa çıkar, ya da şehre bir yabancı gelir" sözü yer alıyor. Bu sözün esprili bir şekilde yorumlanması bekleniyor. Espri, günlük yaşamda sıkça karşılaşılan iki durumu, Tolstoy'un sözlerine bağlayarak, günlük hayatın da aslında bir hikaye anlatımı olduğunu vurgulamaktadır. **Espri, Tolstoy'un bu sözlerini günlük hayata uyarlayarak, aslında herkesin bir yolculuğa çıktığını veya bir yabancı olduğunu göstermektedir.** Örneğin, işe gitmek için evden çıkan bir kişi, bir yolculuğa çıkmış gibi olabilir. Yeni bir şehre taşınan biri, yabancı gibi hissedebilir. Yani Tolstoy'un sözlerindeki iki durum, herkesin yaşamında karşılık bulmaktadır. Bu şekilde, günlük yaşamda, basit olarak görünen durumların aslında bir hikaye anlatımı olduğunu vurgulayan bir espri ortaya çıkmaktadır.