Fotoğrafta bir mağazanın tabelası var. Tabelada "Don Ki Şort" yazıyor. Bu bir kelime oyunu, çünkü "Don Ki Şort" "Don Kişot" gibi bir isimden türetilmiş ama "don" ve "şort" kelimeleri birleşince "don ki şort" yani iç çamaşırı anlamına geliyor. Bu nedenle, bu tabela bir tür kelime oyunu ve mizah kullanıyor.

Bu fotoğraf, Twitter'da bir gönderinin ekran görüntüsünü gösteriyor. Gönderi, @mizantropii kullanıcı adı altında "mira" tarafından paylaşılan bir tweet. Tweet'te "Bundan daha dokunaklı bi cümle okumadım" yazıyor ve daha sonra "Eşi ölünce kocası şöyle dedi: "Eşimin resmi duvarda asılı, fakat ben cıvıyı kalbimde hissediyorum." şeklinde bir alıntı paylaşılıyor. Tweet'in altında 248 beğeni, 1319 retweet ve 20,1B beğeni olduğu görünüyor. Bu gönderinin mizahı, eşinin ölümünden sonra kocasının eşinin resmine değil, onun varlığının kendisinde hissettiği duyguya odaklanmasını vurgulamaktadır. Kocasının cümlesi, derin bir üzüntü ve özlemi ifade ederken, aynı zamanda eşinin sadece bir resimden daha fazlası olduğunu ve onun kalbinde yaşamaya devam ettiğini ima eder.

Fotoğrafta, Twitter'da "juan" kullanıcı adıyla paylaşılan bir gönderi görülüyor. Gönderi, George Orwell'in 1984 kitabından bir alıntı yapıyor. Orwell, insanın "hiçbir yararı olmayacağını bile bile insan kalmanın çok önemli olduğunu" söylüyor ve bu sözün "onları yedin demektir" anlamına geldiğini ifade ediyor. Gönderi yazarı da bu sözü vicdanından yorulduğu zamanlarda kendine hatırlattığını belirtiyor. Şaka, Orwell'in sözlerinin ironik bir şekilde, "insanlık" adına yapılan eylemlerin aslında ne kadar acımasız olabileceğini ortaya koyması üzerine kurulu. Gönderi yazarı da bunu, vicdan azabını yatıştırmak için bu sözleri hatırladığını belirterek esprili bir şekilde vurguluyor.

Resimde iki karakter var: Sağda Virginie Woolf ve solda onu eleştiren bir adam. Adam, Virginie Woolf'un ne kadar güzel olduğunu söylerken, o bunu anlamakta zorlanıyor. Alttaki yazı ise Virginie Woolf'un ertesi sabah ceplerine taş doldurarak nehre atlayıp intihar ettiğini anlatıyor. Fıkranın mizahı, Virginie Woolf'un güzelliğine olan takdirsizlik ve eleştiri üzerine yoğunlaşıyor. Bu, gerçek hayatındaki ruh sağlığı mücadeleleri ve intiharına ironik bir gönderme olarak yorumlanabilir.

Bu görselde bir kitap sayfası görüyoruz. Sayfada 8 numaralı soru ve "Bizi koruyan Allah'a inanmaktan daha keyif veren ne olabilir? (Franz Kafka)" yazan bir alıntıyla karşılaşıyoruz. Bu, Franz Kafka'nın ateist bir düşünür olması ve tanrıya inanmadığı gerçeğini göz önünde bulundurarak bir espri olarak kullanılabilir. Daha açık bir ifadeyle, Kafka'nın tanrıya inanmaktan daha keyif veren bir şey olması mümkün değil. Bu sebeple, bu alıntıyı bir espri olarak yorumlamak mümkün.

Fotoğrafta, "Victor Hugo Sefiller" kitabının kapağının yer aldığı bir kumbaraya yakından bakılıyor. Kumbarada para biriktirmek için bir delik bulunuyor. Şaka, klasik bir romanın kumbaraya dönüştürülmesinden kaynaklanıyor. Yani, "Victor Hugo Sefiller" kitabı gibi edebi bir eserin, maddi zenginliği biriktirmek için bir araca dönüştürülmesi, ironik bir şekilde ele alınıyor. Bu durum, kitap okumayı ve kültürü önemseyen biri için eğlenceli bir gönderme olabilir.

Fotoğrafta, bir oyuncak dükkanında, Victor Hugo'nun "Sefiller" adlı romanının kapağı ile aynı tasarıma sahip bir para kutusu görünüyor. Bu fotoğrafın espri unsuru, "Sefiller" gibi bir kitabın para kutusu olarak kullanılmasıyla ortaya çıkıyor. Sefiller'in dramatik ve yoksulluğun temsil ettiği bir eser olduğu göz önüne alındığında, parayı biriktirmek için kullanılacak bir kutu olarak düşünülmesi komik bir durum.

Fotoğrafta "Tostoyevski Hoşgeldiniz" yazan bir tabelanın önünde duran bir dükkan görüyoruz. Dükkanın yan tarafında "Patate Kızartma" ve "Bardakta Mısır" yazan tabelalar da bulunuyor. Fıkra şu: Tostoyevski Rus edebiyatının büyük bir yazarıdır. Bu fotoğrafta ise, bu yazarın ismini kullanan bir fast food dükkanı görüyoruz. Bu durum, Rus edebiyatı ve fast food arasında beklenmedik bir bağ kurarak mizah yaratıyor. Kısacası, fotoğraf Rus edebiyatının büyük bir yazarının ismini taşıyan bir fast food dükkanını göstererek, edebiyat ve fast food arasında beklenmedik bir bağ kuruyor.

Resimde Haluk Levent'in Twitter hesabından bir paylaşım görülüyor. Paylaşımda Haluk Levent, Alaska'nın kıyılarında İskoç yazar Walter Scott'un kitabını okuduğunu ve bir anda Maduro ile Nusret'in yanına geldiğini ve Kahtahlı Mıçı türkülerini söyleyerek çiftetelli oynadıklarını anlatıyor. Ancak Hasan Ali Kaldırım'ın da ortama katıldığını ve nereden çıktığını hatırlamadığını söylüyor. Bu paylaşım, Hasan Ali Kaldırım'ın bir anda ortaya çıkmasıyla bilinen biri olması nedeniyle mizahi bir şekilde anlatılmış.

Fotoğrafta ünlü şair Oğuz Atay'ın resmi ve onun meşhur sözleri var. Şair, kendi durumunu, "Kendimi anlıyorum ama anlatamıyorum. Nasıl desem, kendimden başka eksiğim yok." sözleriyle ifade ediyor. Burada, insanların kendilerini ve duygularını ifade etmekte zorlandıklarını ve bu durumun onları rahatsız ettiğini ironik bir şekilde anlatıyor. Aynı zamanda, kendilerini anlamakta zorlanan insanların, aslında kendi iç dünyalarında çok zengin ve karmaşık bir yapıya sahip olduğunu ima ediyor. Bu sözleri, şairin kendi yaşantılarından ve gözlemlerinden yola çıkarak insan doğasını derinlemesine ele aldığını gösteriyor.

Resimde ünlü şair Ahmet Arif'in bir fotoğrafı ve onun meşhur bir sözü yer alıyor. Söz şöyle: "Ne güzel şey senden gayrisini takmamak, tanımamak." Bu sözdeki espri, kişinin kendisine odaklanıp dış dünyaya ve başkalarına fazla önem vermemesi gerektiği fikrini vurguluyor. Başkalarının düşüncelerini veya yaptıklarını takmamak, kişinin kendi hayatına ve mutluluğuna daha fazla odaklanmasını sağlayarak daha huzurlu bir yaşam sürmesine yardımcı olabilir. Bu felsefe, genellikle "kendine odaklanmak" ve "başkalarının ne düşündüğünü umursamamak" gibi kavramlarla ilişkilendirilir.

Resimde, şapkası ve gözlüğüyle havalı bir şekilde duran ve elini yüzüne götürerek düşünceli bir ifade sergileyen bir adamın çizimi var. Altında ise Ece Ayhan'a ait bir söz yazıyor: "Beni sildiğini söylemişsin. Şunu sakın unutma : "Silgiler; silerken, silinirler de." Ece Ayhan'ın sözü, silgilerin silerken kendilerinin de aşındığını ve azaldığını esprili bir şekilde ifade ediyor. Bu, aynı zamanda insanların birbirlerini hayatlarından silmeye çalıştıklarında kendilerinin de aynı şekilde etkilendiğini ve bir şey kaybettiklerini ima ediyor. Yani resimde adamın düşünceli ifadesi, silinen kişi olmanın acısını ve hayatın karmaşıklığını yansıtıyor.

Fotoğrafta biri siyah bir kalemle beyaz bir kağıda yazıyor. Yazdığı metin: "Sevgili Bayan Milena. Gözlerim aylar sonra ilk defa bir işe yarayacak. Seni görerek." Şaka, yazan kişinin gözlerinin aylar sonra işe yarayacak olması ve bunun sebebinin karşı tarafa bakması ve onu görmesi olması. Yazan kişinin öncesinde gözleri işe yaramıyormuş gibi bir durum ima ediliyor. Bu durum ise gülünç ve ironik.

Fotoğrafta, yeşil bir kazak giyen, elini havaya kaldırmış yaşlı bir adamın resmi var. Resmin altında "DÖRT YANIMIZ PUŞT... DÖRT YANIMIZ HÂİN..." yazan ve altına "Ahmed Arif" imzalı bir şiir alıntı var. Bu şiir, insanın dört tarafının da aslında güvenilmez olduğunu ve insanın kendini bile aldatabileceğini ifade ediyor. Yaşlı adamın elini kaldırması ve "PUŞT" kelimesi de bu ironiyi vurguluyor. Şiiri basitçe özetlemek gerekirse: "Her tarafımızda, hatta kendimizde bile, aldatmaca ve ihanet var."

Fotoğrafta Ahmet Ümit'in Twitter hesabından bir gönderi var. Gönderi "Cehennem neresidir? diye düşünür Dostoyevski ve şu hükme varır: "Cehennem; insanın yüreğinde sevginin bittiği yerdir." şeklinde. Fotoğrafın altında bulunan gönderi, Dostoyevski'nin Cehennem'i yürekte sevginin bittiği yer olarak tanımladığına değiniyor. Bu gönderideki espri, Dostoyevski'nin Cehennem'i fikri olarak, günlük hayatta sevgi ve şefkat eksikliğinin yaşandığı ve insan ilişkilerinin zehirlendiği yerlerle bağdaştırıyor.

Resimde bir Twitter gönderisi var. Gönderi şöyle diyor: "Güzel kitap okuyunca bitirdikten sonra kitabı yiyeyim geliyor." Bu gönderi, kitap okumaktan keyif aldığı için sanki kitabı gerçekten yiyebilecekmiş gibi hissettiğini ifade eden bir şakaya dayanıyor. Yani, kişi okuduğu kitabın tadına öyle bayılmış ki, fiziksel olarak yiyebileceği bir şeymiş gibi hissediyor. Bu abartılı bir ifadeyle, kitabın ne kadar etkileyici olduğunu ve kişiyi ne kadar etkilediğini göstermek amacıyla kullanılıyor.

Resimde iki Türk aydını, Müslüm Raci Bey ve Hamit Bey'in resimleri var. Her iki resmin altında da bir söz yazılı. Müslüm Raci Bey'in altına "Kafıye göz içindir.", Hamit Bey'in altına ise "Hayır kulak içindir." yazılmış. Bu espri "kafiye" kelimesinin gözle algılanan bir şeymiş gibi "göz içindir" denilmesiyle ve "hayır" kelimesinin kulak ile algılanan bir şeymiş gibi "kulak içindir" denilmesiyle yapılmış. Kafıye kulakla algılanan, hayır ise gözle algılanan bir şeydir. Yani espri iki kelimenin zıt anlamlısını yanlış yere yerleştirmesiyle ortaya çıkmış.

Fotoğrafta Onur Ünlü'nün bir tweet'i var. Tweet'in içeriği şöyle: "Yeraltı edebiyatımız var ama Amerika çıkarmamıza izin vermiyor." Bu tweet, yeraltı edebiyatının genellikle sansür ve yasaklamalarla karşılaştığını ve Amerika'da yayımlanmasının zorlu olduğunu esprili bir şekilde ele alıyor. Yeraltı edebiyatının genellikle sınırları zorlayan, toplumsal normları eleştiren veya yasadışı konulara değinen eserlerden oluştuğu düşünülür. Bu nedenle, Amerika'da bu tür eserleri yayımlamak ve yaygınlaşmasını sağlamak oldukça zor olabilir. Onur Ünlü bu tweet'inde yeraltı edebiyatının Amerika'da yayımlanamamasını, Amerika'nın bu tür eserlere izin vermeyen bir tür "sansür" uygulamasıymış gibi ironik bir şekilde ifade ediyor.

Fotoğrafta bir adamın konuştuğu görülüyor. Adam "Kitap okuyunca ne değişecek ki?" diye sormuş. Ardından "Elinde tuttuğun kitaba iyi bak, anlarsın. Çünkü o da bir zamanlar odundu." diye devam ediyor. Bu şaka, kitapların bir zamanlar ağaç olduğunu hatırlatarak, kitap okumakla kişisel gelişimin ve bilgi edinmenin önemini vurgulamaktadır. Şaka aynı zamanda, kitapların değerli olduğunu ve onlara iyi bakılması gerektiğini hatırlatır.

Resimde bir Twitter gönderisi var. Gönderi, "Bağda @tirilim Dostoyevski düğününe gitmiş" yazıyor. Aynı tweetin altında "serc @hakliisinsercan Dostoyevski'ye göre dünyanın en zor hissi; kendini ait hissetmediğin bir yerde bulunma zorunluluğudur" yazıyor. Şaka, Dostoyevski'nin düğünlere gitmekten nefret etmiş olması ve "ait hissetmediğin bir yerde bulunma zorunluluğu" gibi bir kavramı dünyanın en zor hissi olarak nitelendirmiş olması üzerine kurulu. Bu nedenle, gönderi Dostoyevski'nin düğünlere gitmekten hoşlanmayacağını ima ederek mizah yaratıyor.