Resimde "Friedrich Nietzsche" yazan bir çerçeve var. Bu, bir mizah değil. Friedrich Nietzsche, ünlü bir Alman filozoftur. "Friedrich Nietzsche" yazan bir çerçeve var. Bu bir şaka değil. Friedrich Nietzsche, ünlü bir Alman filozoftur.

Resimde iki kişi var. Birisi koltukta oturmuş, diğeri ise ayağa kalkıp ellerini havaya kaldırmış. Oturan kişi "Bakma şimdi entel entel pozlara girdiğime, varoluşsal kaygılar çektiğime rifat, zamanında biz de çok yokluk çektik." diyor. Ayağa kalkmış kişi ise "Oha Sartre oha! Sen gelir düzeyi yüksek bir ülkenin varoluşçuluğun varlık ile ilgili filozofsun. Kaygıları çek. Bırak yokluğu ile ilgili felsefe de bizlere kalsın. Gözün doysun şeref siz..." diyerek karşılık veriyor. Bu şaka varoluşçuluk felsefesi ve "varoluşsal kaygılar"ın orta sınıfa özgü bir konsept olduğu fikri üzerine kurulu. Oturan kişi, ayağa kalkmış kişinin varoluşsal kaygılar hakkında bilgi sahibi olmaktan çok "yokluk çektiği" için bu konuya ilgi duyduğunu ima ediyor. Şaka, varoluşsal kaygılarla uğraşan insanların aslında orta sınıfın sahip olduğu bir lüks olduğunu ve "gerçek" problemlerle karşı karşıya olmayanların bu tür konularla ilgilendiğini esprili bir şekilde ele alıyor.

Resimde "hastası olunan sözler" başlığı altında Kafka'ya ait "Olmamasına razıyım, oluyormuş gibi olmasın yeter" sözü paylaşılmış. Bu söz, bir şeyin olması istenmeyen ama zaten olmuş gibi davranılması durumunda ortaya çıkan bir çelişkiyi komik bir şekilde ele alıyor. Resimde, sözü paylaşan kişinin "alamk2" kullanıcı adını kullanması ve paylaşımın 28 beğeni alması da paylaşımı daha da komik hale getiriyor. Bu mizah, günlük hayatta sıkça karşılaşılan ve aslında rahatsız edici olan durumları, absürt ve komik bir şekilde ele alarak insanların dikkatini çekiyor.

SPİRİTUALİZM "Dünyaya başka bir bedende tekrar geleceğiz. I1 NİHİLİZM Dunyaya tekrar gelmelk diye bir şey...

Fotoğrafta, bir kitap sayfasında yazılmış olan "Bizi koruyan Allah'a inanmaktan daha keyif veren ne olabilir? (Franz Kafka)" sözü üzerine yazılmış bir yorum bulunmaktadır. Yorum, "avukat.anil "Yanımda namaz kılmıştın Milena.. Düşünsene yanımda kilyordun.." şeklindedir. Bu yorum, "Allah'a inanmaktan daha keyif veren ne olabilir?" sorusuna oldukça ironik ve komik bir cevap niteliğindedir. Franz Kafka'nın bilinen absürt ve melankolik tarzını da göz önüne alarak, yorumun bu satırların arasında yer alan bir mizah anlayışıyla yapıldığı söylenebilir.

Bu görselde bir kitap sayfası görüyoruz. Sayfada 8 numaralı soru ve "Bizi koruyan Allah'a inanmaktan daha keyif veren ne olabilir? (Franz Kafka)" yazan bir alıntıyla karşılaşıyoruz. Bu, Franz Kafka'nın ateist bir düşünür olması ve tanrıya inanmadığı gerçeğini göz önünde bulundurarak bir espri olarak kullanılabilir. Daha açık bir ifadeyle, Kafka'nın tanrıya inanmaktan daha keyif veren bir şey olması mümkün değil. Bu sebeple, bu alıntıyı bir espri olarak yorumlamak mümkün.

Resimde, "Kitaplardan Alıntılar" adlı bir Twitter hesabından bir paylaşım görülüyor. Paylaşımda, bir insanın yaşına göre dünyayı değiştirme düşüncelerinin nasıl değiştiğine dair bir alıntı yer alıyor. Fıkra, kişinin 16 yaşında dünyayı değiştirme düşüncesine kapıldığını, 18 yaşında bu düşüncelerinin gerçekçi olmadığını fark ettiğini, 20 yaşında hiçbir şeyi değiştiremeyeceğini anladığını ve 25 yaşında dünyanın onu değiştirdiğini fark ettiğini anlatıyor. Son cümle ise "İnsan 25 yaşında ölür, 75 yaşında gömülür" şeklinde bitiyor. Bu cümleyle, insanın yaşarken dünyayı değiştirmeye çalışmasının ne kadar zor olduğunu ve aslında dünyanın onları değiştirdiğini, ancak asıl önemli olanın yaşamayı bilmek olduğunu anlatıyor. Fıkra, yaşa bağlı olarak değişen beklentiler ve gerçekler üzerine oynuyor.

Resimde, bir Twitter gönderisi bulunuyor. Gönderi, ünlü Rus yönetmen Andrei Tarkovsky'nin sözlerine atıfta bulunarak, insan yaşamındaki belirli yaş dönemlerinin ironik bir şekilde betimlenmesini içeren bir gönderi. **Şaka şu ki:** Gençliğimizde dünyayı değiştirebileceğimize inanırız, ancak büyüdükçe bu umutlar yıkılır ve bunun yerine dünya bizi değiştirir. Bu gönderi, insanın yaşamdaki beklentileri ve gerçeklikleri arasındaki çelişkiyi komik bir şekilde ele alıyor. Gönderi, Tarkovsky'nin bu düşünceye uygun bir sözünü de alıntılayarak, sözün ironisini vurguluyor.

Resimde bir Twitter gönderisi var. Gönderi, "Bağda @tirilim Dostoyevski düğününe gitmiş" yazıyor. Aynı tweetin altında "serc @hakliisinsercan Dostoyevski'ye göre dünyanın en zor hissi; kendini ait hissetmediğin bir yerde bulunma zorunluluğudur" yazıyor. Şaka, Dostoyevski'nin düğünlere gitmekten nefret etmiş olması ve "ait hissetmediğin bir yerde bulunma zorunluluğu" gibi bir kavramı dünyanın en zor hissi olarak nitelendirmiş olması üzerine kurulu. Bu nedenle, gönderi Dostoyevski'nin düğünlere gitmekten hoşlanmayacağını ima ederek mizah yaratıyor.

Fotoğrafta, Twitter'da "serc" kullanıcı adlı bir profilin paylaştığı bir tweet görüyoruz. Tweet'te, "Dostoyevski'ye göre dünyanın en zor hissi; kendini ait hissetmediğin bir yerde bulunma zorunluluğudur." yazıyor. Bu tweet, Dostoyevski'nin eserlerinde sıkça işlenen yabancılaşma ve ait olma duygusunun zorluğunu ele alıyor. Tweet'in mizahı, günlük hayatta sıkça yaşadığımız bu zorlukları, bilindik bir yazarın felsefik bir sözüyle ilişkilendirmesinden kaynaklanıyor.

Resimde iki adam oturmuş ve bir hediye kutusu açıyorlar. Birinci karede hediye kutusunun içi boş olduğunu görüyoruz. İkinci karede "Evet doğru" yazıyor, yani kutunun boş olduğunu kabul ediyor. Üçüncü karede "Peki neden?" diye soruyor. Dördüncü karede ise felsefi yaklaşımla "Hiçbir varlık aslında yoktur" diyerek kutunun boş olmasının evrensel bir gerçek olduğuna değiniyor. Beşinci karede "Hadi ordan. Amk pıntisi" diyerek kutunun boş olmasına kızgın ve şaşırmış bir şekilde tepki veriyor. Altıncı karede ise "Ağla" diyerek üzüntüsünü ifade ediyor. Bu komik şakada hediye kutusunun boş olması ve bu duruma verilen abartılı tepkiler eğlenceli bir şekilde sunulmuş. Türkçede "pıntisi" ve "amk" gibi argo ifadeler kullanarak şakayı daha komik hale getirmiş.

Bu resimde Jean-Jacques Rousseau'nun bir tweet'i görülüyor. Tweet'te Sokrates'in idam edilmeden önce flüt çalmayı öğrenmesi ve bunu öğrenmesinin sebebi olarak "ölmeden önce flüt çalmış olmaya" cevabını vermesi anlatılıyor. Cioran'ın bu olayı aktarırken, "öğrenmenin hedefi bundan ötesi değildir" demesiyle bitiyor. Bu tweet'in mizahı, Sokrates'in öğrenme nedeninin ölümünden sonraki bir "hedef" olarak gösterilmesinden kaynaklanıyor. Bu durum, ölümden sonra dahi bir hedefi gerçekleştirmeye çalışan insanların, aslında anlamsız bir şeyle uğraştığını ve bu durumun bir felsefi ironi olduğunu gösteriyor. Cioran'ın sözleri ise bu ironiyi daha da vurgulayarak, öğrenmenin gerçek hedefinin aslında çok daha derin ve karmaşık olduğunu ima ediyor.

Fotoğrafta ünlü Fransız yazar Albert Camus'un siyah beyaz bir fotoğrafı var. Tweet'te, Camus'un "İnsanın parası varsa çalışmak zorunda kalmaz. Böylece zamanı satın alır. Bu kalan zamanda da kendini mutlu edebilecek şeyleri yapar. Yani para mutluluğu satın alır." sözüne gönderme yapılıyor. Bu söz, zenginliğin mutluluk getireceği ve zaman satın almaya olanak sağlayacağı anlamına geliyor. Ancak resimde Camus, karanlık ve kasvetli bir ortamda, oldukça düşünceli bir şekilde görünüyor. Bu, Camus'un sözlerinin gerçekçi bir betimleme olmadığını ve zenginliğin mutluluk garantisi olmadığını ima ediyor. İronik olarak, Camus'un sözleriyle, aslında zenginliğin bile insanı mutsuz edebileceğini gösteren bir espri yapılıyor.

Resimde, bir masada üç adam oturmuş, kart oyunları oynuyor. Sağdaki adam, "Yine kaybettiniz Bay Dostoyevski" diyor. Ortadaki adam, "Olaetler iki oldu. Biri torpili olsun ehehe" diye cevap veriyor. Resimde anlatılmak istenen şaka şu: Dostoyevski, sağdaki adamın oyun oynama konusunda çok kötü olduğunu ima ediyor. Ortadaki adam ise, Dostoyevski'nin sürekli kaybetmesini torpillemeye çalışarak "acındığını" ve onu "kazanmaktan" mahrum bıraktığını gösteriyor. Yani şaka, Dostoyevski'nin kart oynamada pek iyi olmadığı ve sürekli kaybettiği üzerine kurulu, bu da onu daha komik ve mizah dolu bir karakter haline getiriyor.

Resimde Albert Camus ve Simone de Beauvoir'in portreleri ve aralarında geçen bir diyalog var. İlk olarak Albert Camus, "Kendimi yengeç gibi hissediyorum Simone." diyor. Ardından Simone, "Sebebi nedir?" diye soruyor. Son olarak Albert Camus, "Yengeçler denizde yaşar ama yüzemez. Ben de nefes alabiliyorum ama dünyaya bir türlü ayak uyduramadım sanırım." diyerek espri yapıyor. Espri, yengeçlerin denizde yaşamasına rağmen yüzememeleri ve bunun Albert Camus'nun dünyaya uyum sağlayamama hissini simgelemesi üzerine kurulu.

Fotoğrafta, Fransız yazarlar Albert Camus ve Simone de Beauvoir'in fotoğrafları ve aralarında geçen bir diyalog var. **Albert Camus:** Kendimi yengeç gibi hissediyorum Simone. **Simone de Beauvoir:** Sebebi nedir? **Albert Camus:** Yengeçler denizde yaşar ama yüzemez. Ben de nefes alabiliyorum ama dünyaya bir türlü ayak uyduramadım sanırım. Bu espri, Albert Camus'ün yengeçlerle kendisini karşılaştırması ve hayatın zorluklarına gönderme yapmasıyla komik hale geliyor. Aynı zamanda Camus'ün dünyaya uyum sağlamakta zorlandığı ve bu durumun kendisini yengeç gibi hissettirdiği ironik bir şekilde ifade ediliyor.

Resimde 4 ünlü yazarın karikatürleri ve yazarların kendi cümleleriyle yazılmış kısa yazılar var. Ömer Seyfettin'in yazısı: "Gardaşım bir ihtiyacın var mı gardaşım?" Eğer Ömer Seyfettin'in yazısını diğer yazarların yazıları ile karşılaştırırsak, Ömer Seyfettin'in sade bir dil kullanarak günlük hayatta kullanılan cümleler yazdığını ve diğer yazarlara göre daha sade bir üslupla yazdığını fark edebiliriz. Bu resimde yapılan espri, Ömer Seyfettin'in diğer yazarlara göre daha sade ve anlaşılır bir üslup kullanmasına dikkat çekerek, Ömer Seyfettin'in yazılarının "daha sade ve günlük hayatta kullanılan bir dille yazıldığını" ima ediyor.

Fotoğrafta sakallı bir adam oturmuş ve düşünceli bir şekilde kameraya bakıyor. Resmin üzerinde, "Bilimin ve felsefenin kendisi özgür iradenin varolduğu varsayımı üzerine temellenirken özgür iradenin olmadığına dair türetilen bilimsel ve felsefi argümanlar ne kadar tutarlıdır?" yazıyor. Bu resim, insan özgür iradesinin olup olmadığı sorusunu soruyor. Bu sorunun cevabı uzun zamandır tartışılıyor. Fıkra, insan özgür iradesinin olmamasına rağmen, bilim ve felsefenin özgür iradeye dayalı olduğunu göstererek, bir paradoks yaratıyor. İnsanların özgür iradeye sahip olduğunu düşünmelerine rağmen, aslında özgür iradeleri yoksa, bilim ve felsefenin temeli de sorgulanabilir hale gelir.

Fotoğrafta Abdurrahman Karakoç'un portresi ve onun meşhur sözlerinden biri yer almaktadır: "Umudum her zaman bakidir ama zaman kısa, ben yorgunum, yol uzun." Bu söz, Karakoç'un hayata bakışını yansıtan bir felsefe taşımaktadır. Umudunun asla bitmeyeceğini, ancak zamanın ve yorgunluğun onu yavaşlattığını vurgular. Bu söz, kişinin yaşama sevincini sürdürmeye çalışırken yaşadığı zorlukları ve umutsuzluğun eşlik ettiği gerçekçi bir bakış açısını ifade eder.

Fotoğrafta, kalabalık bir insan topluluğunun bir cenaze töreni için yürüdüğü görülüyor. Fotoğrafın altındaki yazıda "ömrü boyunca yalnızlıktan bahseden sartre'in cenazesi" yazıyor. Bu espri, Jean-Paul Sartre'ın felsefi düşüncelerine ve hayatına gönderme yapıyor. Sartre, varoluşçuluk felsefesinin önde gelen isimlerinden biriydi ve eserlerinde yalnızlık, özgürlük ve sorumluluk gibi konulara odaklanmıştı. Espri, Sartre'ın hayatının bir parçası olan yalnızlık düşüncesinin, ölümünden sonra bile onu takip ettiğini ima ediyor. Cenazeye katılan kalabalık, Sartre'ın fikirlerinin etkisini ve popülerliğini vurgularken, aynı zamanda esprili bir şekilde, Sartre'ın yaşamı boyunca savunduğu "yalnızlık" kavramının ironik bir şekilde onun ölümünden sonra bile onunla birlikte olduğuna dikkat çekiyor.