Fotoğrafta Ismet Özel'in bir sahnesi var. Alıntı olarak "Dünyaya gelmek bir saldırıya uğramaktır." diyor. Ardından "Yaşıyor olmak, savaşıyor olmaktan başka bir şey değildir." diye ekliyor. Bu fotoğrafta, Ismet Özel'in "dünyaya gelmenin bir saldırıya uğramaktan başka bir şey olmadığını" ve "yaşamanın da bir savaştan başka bir şey olmadığını" savunduğu görülüyor. Özel'in bu sözleri, dünyaya ve hayata karşı oldukça karamsar bir bakış açısını yansıtıyor.

Fotoğrafta Jean-Paul Sartre'ın cenazesine katılan kalabalık bir topluluk görülüyor. Şaka, Sartre'ın yaşamı boyunca yalnızlıktan bahsetmiş olmasına rağmen, ölümünden sonra çok kalabalık bir cenaze töreniyle uğurlandığını vurguluyor.

Bu tweet'te Niçe, @Gokhenks adlı hesabın "Whatsapp story kısmını kullananlar ne yapmak nereye varmak istemektedirler?" sorusunu sorarak dalga geçiyor. Whatsapp'ın story özelliğini kullanan insanların yaptıkları her şeyi sergileme eğilimlerini eleştiriyor. **Şaka, Whatsapp story özelliğini kullanan insanların her şeyi gösterme eğilimlerini abartarak komik hale getiriyor.**

Fotoğrafta beyaz bir yatak örtüsü üzerinde yatan, üstünde siyah bir giysi ve başında beyaz bir bant olan bir bebek görüyoruz. Bebek, hafifçe ağzını açmış, gözleri yukarı doğru bakarak bir şeye bakıyor. Bu fotoğrafta şaka olarak, bebeğin 'çocukluğunu yaşamaya çalıştığı' ve 'yaşamaktan daha çok zevk aldığı' şeklinde bir yorum yapılabilir. **Turkish Joke:** Fotoğrafta minik bir bebek görüyoruz. Yatağında yatıyor, üstünde siyah bir giysi, başında beyaz bir bant var. Ağzını hafifçe açmış, gözleri yukarı bakıyor. Sanki "Çocukluğumu yaşayayım da keyfine varayım, yaşamaktan daha keyifli" der gibi bakıyor. 😊

Fotoğrafta, ön plana alınmış bir çocuğun portresi var. Çocuğun gözlük taktığı ve ciddi bir ifadeyle baktığı görülüyor. Arka planda ise bir perde görünüyor. Resimdeki espri, çocuğun ifadesiyle yazılan cümlenin arasında bir bağlantı kurulması üzerine kurulu. Cümle şu şekilde: "İnsanın büyüdükçe mi artıyor dertleri, yoksa; insan büyüdükçe mi anlıyor gerçekleri!". Çocuk, ciddiyeti ve sorgulamayan bakışıyla, sanki yetişkinliğin ve hayattaki zorlukların farkında olmayan, "sadece çocukça" bir bakış açısını temsil ediyor. Bu, büyüdükçe hayatın gerçeklerinden ve zorluklarından haberdar olmanın, aynı zamanda çocuklukta yaşanan saflığın kaybını da beraberinde getirdiğini esprili bir şekilde ima ediyor.

Fotoğrafta, bir anne ve oğlu arasında geçen WhatsApp konuşması görülüyor. Oğlan annesine elektrik faturasının geldiğini ve ödemesi gerektiğini söylüyor. Anne ise "iç zaman ile doldurulmuş bir bedende bu kişi çıkarabilir miyim bilmiyorum" diye cevap veriyor. Yani elektrik faturasını ödeyecek kadar parası olmadığını dolaylı yoldan söylüyor. Oğlan ise bunun üzerine "dedğini anlamadım ama sen öyle deyince kombiyi kapattım. İnşallah doğalgaz faturası çok gelmez bu sene" diye cevap veriyor. Bu da annesinin sözlerine karşılık o da kendi sorunundan bahsederek annesinin şikayetlerini hafifletmeye çalıştığını gösteriyor. Sonra anne "Ben boş bir bedenden bahsederken sen bana bedellerden bahsediyorsun" diyerek oğlunun şikayetini geçiştiriyor. Bu da annesinin oğlunun kendisinin sorunlarından habersiz olduğunu düşündüğünü gösteriyor. Son olarak, oğlan "Gelirken iki ekmek al" diyerek konuyu kapatıyor. Şaka, anne ve oğlunun birbirlerinin sorunlarından habersiz olmaları ve iletişim sorunlarına vurgu yapıyor. Anne, oğlunun sorunlarının farkında değilken, oğlan da annesinin durumunu dikkate almıyor. Bu durum, çoğu ailede yaşanan iletişim sorunlarını eğlenceli bir şekilde gösteriyor.

Resimde bir araba ile fast-food restoranının drive-thru sipariş penceresi görülüyor. İlk karede araba sipariş penceresine yaklaşırken, ikinci karede ise müşteri mutlu bir şekilde arabada oturuyor. Fıkra, "yaşamak için bir neden" ifadesinin, arabada fast-food yemek için bir neden olarak kullanılmasıyla ortaya çıkan komik bir ironiden kaynaklanıyor.

Fotoğrafta, bir çocuğun yerde cansız yatarken fotoğraflanmış ve üzerine bir battaniye örtülmüş. Görünen o ki çocuğun ölümünü fotoğraflayan kişi, acıklı bir konuyu gündeme getirmek için bunu yapmış. Sosyal medyada, bu tür fotoğraflar paylaşmak ve başkalarını incitecek sözler kullanmak oldukça sorunlu ve yanlıştır. Resimdeki yazı ise Dostoevski'nin bir sözünü kullanarak, "Bir çocuğun ölümünü görmektense dünyaya geliş biletimi iade etmek isterim." diyor. Bu, Dostoevski'nin ölümle ilgili düşüncelerini yansıtıyor olsa da, sosyal medyada bu tür paylaşımlar yapmak oldukça etik bir davranış değil.

Resimde iki kadın var. Birisi diğerine "Makinalaşmaktan korkuyorum Canşu..." diyor. Diğeri ise "Yat uyu, İrfan, Niğde'deyiz" diye cevap veriyor. Şaka, Canşu'nun makinalaşmaktan korkmasını, İrfan'ın "Niğde'deyiz" sözüyle örtüştürerek ironik bir şekilde kullanmasından kaynaklanıyor. Bu da Canşu'nun Niğde'nin makinalaşmaktan uzak bir yer olması dolayısıyla korkmaya gerek olmadığını ima ediyor. İrfan, Niğde'nin makinalaşmaktan uzak bir yer olması dolayısıyla Canşu'nun korkmaması gerektiğini ima eden bir espri yapmış, ancak bu espri Canşu'nun makinalaşmaktan korkmasını daha da vurguluyor.

Resimde Albert Camus'un çizgi roman tarzında bir karikatürü var. Camus'un sağ elinde bir bira bardağı, sol elinde ise "Yabancı" kitabının kapağı var. Karikatürde Camus, "Arkadaşım Oktay'ın düğününe ancak bu başka biri gibi..." diye düşünürken resmedilmiş. Şaka, Camus'un "Yabancı" kitabının Oktay'ın düğününe gelen misafirler tarafından "başka biri" gibi algılanması üzerine kurulu. Camus, Oktay'ın düğününe ancak bu "başka biri" olarak gidebilmiş, çünkü kitabını okumayanlar onu tanımıyor ve "başka biri" olarak görüyorlar.

Resimde, rahatça bir koltukta oturan, üzerinde "Hayatın anlamını bulduktan 3 dakika sonra..." yazan bir balonun üzerinde, "Bi çay koyayım bari..." yazan bir düşünce balonu olan bir adam var. Şaka, hayatın anlamını bulmanın, hatta daha önemli bir şey olması gerekmesine rağmen, bir bardak çay içme arzusuna bile engel olmamasıdır. Hayatın anlamını bulmanın ardından bile, günlük sıradanlıklara geri dönme ve basit zevklere odaklanma eğilimine dair bir mizah sunuyor.

Resimde iki ayrı panel var. Üst panelde bir kadın çocuğuna kızgın bir şekilde "bana bak, eğer bir kez daha yaramazlık yaparsan seni zincire neblere veririm vallahi gözünün yaşına bakmam..." diyor. Alt panelde ise adamlar sevinçle müzik çalarak dans ediyor, bunların içinden birisi ise "ooh be dünya varmış" diye düşünüyor. Bu komikliğin esprisi, çocuğun yaramazlıklarından dolayı zincire vurulma tehdidi ile karşı karşıya olduğunu düşünürken, erkeklerin aslında "dünya varmış" diye sevinçle eğleniyor olmasıdır. Özetle, iki panel arasındaki zıtlık ve ironi komikliği oluşturmaktadır.