Fotoğrafta, depremzedelerin yaşadıkları zorluklara dair bir metin görülüyor. Metin, Kızılay'ın deprem bölgesine 2050 çadır gönderdiğini ancak insanların yıkılacak binalara girerken, çadırları satın alabilecek duruma gelene kadar sokakta beklemek zorunda kaldıklarını söylüyor. Sonrasında sorulan "Bu çadırlar neden satın alınmayı bekledi?" ve "Bu da mı kaderdi?" soruları, insanların neden çadırları hemen kullanamadıkları ve bu durumun kaderin bir parçası olup olmadığı yönündeki ironik ve hüzünlü bir eleştiriyi ortaya koyuyor. Depremin yarattığı acıyı, yardımın ulaşma süresi ve gerekli ihtiyaçların karşılanma şeklindeki gecikmeyi vurgulamaktadır. Dolayısıyla, metin, yardımın yetersizliği ve insanlara verilen zararlar hakkında bir şaka değil, daha çok bir eleştiri ve acı dolu bir gerçeklik sunmaktadır.

Resimde, bir televizyon haber yayını görülüyor. Yayında, bir kişinin çiğ köfteyi, külaha (konik bir kabza) girdiği bir sahne yer alıyor. Görüntünün altında, haber sunucularının isimleri, "Haber", "Kamera" ve "Show Haber" başlıkları altında yazılı. Bu görüntüdeki espri, çiğ köftenin külaha girmesiyle, sözde "külaha girmek" deyiminin gerçekleşmesiyle yaratılıyor. Deyimin anlamı, zorlu veya sıradışı bir duruma düşmek, sorunla karşı karşıya kalmak olabilir. Bu bağlamda çiğ köfte, genellikle yemek pişirilmiş, ancak çiğ halde servis edilen bir et türüdür. Dolayısıyla, çiğ köftenin "külaha girmesi" tam olarak anlaşılması zor bir durum yaratır ve komik bir durum ortaya çıkarır. Resim, bu beklenmedik görüntüyle güldürücü bir an yaratmaya ve izleyiciyi eğlendirmeye çalışıyor.

Fotoğrafta, depremzedelerin yaşadıkları zorluklardan bir kesit görülüyor. Üst kısımda "Neden?" sorusu büyük harflerle yer almış ve alt kısımda depremzedelerin, yıkılacak binalara girerken, Kızılay tarafından dağıtılan 2050 sayıda çadırı, afetin ilk iki gününde neden daha erken alamadıkları sorusu soruluyor. Sonrasında ise, çadırların neden o kadar geç dağıtıldığını sorgulayan ve kaderle ilişkilendiren bir soru yer alıyor. Fotoğrafın mesajı, deprem gibi afetlerde oluşan organizasyon sorunlarını, gecikmeleri ve insanların zorlu süreçleri ile alaycı bir şekilde sorgulamayı amaçlıyor. "Bu da mı kaderdi?" sorusu, durumu ironik bir şekilde kaderin veya şansın eseri olarak değerlendiriyor. Kısacası, fotoğraf deprem felaketinin getirdiği sıkıntı ve organizasyon sorunlarını mizah yoluyla ele alıyor.

Resimde, bir karton kutunun içinde, üst üste dizilmiş, hafif beyaz renkli, içi muhtemelen peynirli ve üzeri fıstıkla süslenmiş bir tatlı çeşidi görünüyor. Karton kutunun içinde tatlıların dökülmüş veya dağılmış parçaları da var. Tweet'in esprili kısmı, Suriyelilerin yaşadığı zorluklarla ilgili bir gönderme yapıyor. "Şu gördüğünüz şeyin adı peynir tatlısı (Suriyeliler bunun için kurşun atıp kurşun yer)" cümlesi, Suriye'de yaşanan çatışmalarda ve şiddet olaylarında, halkın tatlıdan ziyade şiddet ve ölümle karşı karşıya kaldığını, tatlıyı elde etmek için kurşun geçirmesi gerektiğini ima ediyor. Tweet, durumun trajik ironisini vurguluyor. "Deus ex machina" ifadesi ise, beklenmedik bir şekilde ortaya çıkan ve problemi çözen bir güç anlamına geliyor, burada ise o güç maalesef şiddet ve savaş.

Görselde, depremden etkilenen gençler için üniversite öğrencileri için burs kampanyası olan "ASKIYA BURS BIRAK" kampanyasının tanıtımı yapılıyor. Görselde, başka bir yere taşımak için hazırlanmış ve gökyüzüne doğru parşömen bir kutuyu taşıyan bir figür bulunmaktadır. Kutunun içinde, kırmızı bir kalple temsil edilen bir burs yardımı bulunmaktadır. Kutuyu gökyüzüne fırlatan kişi bir şekilde "ASKIYA BIRAK" yani "göğe/havada tut" durumu anlatmaktadır. Bu durum, depremden etkilenen öğrencilerin gelecekteki hayatlarını olumlu yönde etkileyecek bir desteğe kavuşma umudunu sembolize etmektedir. Ayrıca "askıda" kalmak ifadesi göndermenin gönderilene ulaşmasını sağlamak için kutuyu "askıda" tutma durumu ile birebir örtüşmektedir. Bu görsel, bu kampanyanın umut ve destek vadeden bir çaba olduğunu vurgulamaktadır.

Fotoğrafta, muhtemelen Twitter'da paylaşılan, bir diyalog örneği yer alıyor. "Ahmet" isimli birinin bir kafede, garsonla arasında geçen komik bir iletişim problemi anlatılıyor. Ahmet, "Bir filtre kahve ve bir kurabiye alabilir miyim?" diye soruyor. Garson, "Cookie mi yani beyefendi?" şeklinde alaycı bir cevap veriyor. Ahmet, "Evet kurabiye, ama ikimiz de Türkçe konuşuyoruz, siparişimi Türkçe verdim" diye yanıtlıyor. Garson ise "Anlamadım beyefendi" diyor. Sonrasında gelen "Anlamadın tabii, an feryadı. Bana ne şekil yapıyorsun. Coookie miymiş" kısmı, garsonun Ahmet'in siparişini anlayamadığını ve biraz da küstahça tepki verdiğini vurguluyor. Özetle, espri, garsonun alaycı tavrı ve Ahmet'in vermiş olduğu siparişle İngilizce'den Türkçeye yanlış bir çeviri ya da "uygulamalı" çeviri olarak ele alınabilir. Bu bağlamda, garsonun Ahmet'in siparişini anlamaması, çünkü sipariş Türkçeyle verilmiş, ama garson tarafından yanlış algılanması espriye kaynak oluşturmaktadır. Garsonun tepkisi, iletişimin yanlış anlaşılmasından kaynaklanan bir komik durum yaratıyor.

Resimde, Duolingo uygulaması üzerinden bir cümle çevirisi yapılıyor. Cümle "Arkadaşlarımla birlikte bir barda içki içiyorum. İlk ifade 'Bu bara bayılıyorum.'" şeklinde. Duolingo uygulaması, "Bu bara bayılıyorum" ifadesini "Bu barı seviyorum" veya "Bu bar hoşuma gidiyor" anlamında çevirmemiş, "Bu bara bayılıyorum" ifadesini "Lübde bulunan bar" şeklinde çevirmeyi deniyor. Fotoğraftaki kişinin bu çeviriye şaşkınlık ve gülmeyle tepki vermesi, Duolingo'nun bazen beklenmedik ve absürt çeviriler yapmasından kaynaklanan bir espriyi yansıtıyor. Çevirinin saçmalığı, espriyi oluşturuyor.

Resimde, bir haber kanalının canlı yayın görüntüsü yer alıyor. Ekranda, Hatay'da meydana gelen 6.4 ve 5.8 büyüklüğündeki iki depremin merkez üssü olan Defne ve Samandağ ilçeleri ile ilgili haber yapılıyor. Ekranın sol tarafında, deprem bölgesinden görüntüler gösteriliyor (bir minibüs görünümü). Sağ tarafta ise, bir uzman görüş bildiriyor. Ekranda ayrıca "SON DAKİKA" ve "CANLI" gibi habercilik ibareleri ve saat bilgisi yer alıyor. Resimde bir espri yok. Deprem haberi ile ilgili bir canlı yayın görüntüsü.

Resimde, Kaan Sekban isimli kişinin Twitter'daki iki ayrı paylaşımı görülüyor. İlk paylaşımda, deprem sonrası yardımların olmasına rağmen, koordinasyon ve kriz yönetiminde eksiklikler olduğuna dair eleştiriler var. "15 gün oldu 15!" ifadesi, depremin üzerinden 15 gün geçmesine rağmen yardımların hala yetersiz olduğuna vurgu yapıyor. "İlk günden beri ülkenin ve dünyanın her köşesinden aynı - nakdi yardım yağdı" kısmı, yardımların geldiğini ama yeterli olmadığını ima ediyor. "Şu an tek bir depremzedenin bile barınma, ısınma, giyinme, kişisel hijyen ve beslenme sorunu olmaması lazım" cümlesi, ideal bir durumda yardımın nasıl olması gerektiğini vurguluyor ve koordinasyon eksikliğine dikkat çekiyor. "Büyük zafiyet" ve "Koordinasyon ve kriz yönetim zafiyeti" ise, eleştirinin merkezini oluşturuyor. İkinci paylaşımda ise, "iki gece önce 'yuvarlaya yuvarlaya' 100 milyar topladılar" ifadesi, toplanan büyük paraların bir türlü ihtiyaç sahiplerine ulaşmadığı ve yeterli olmadığı anlamına gelen bir eleştiri olarak yorumlanabilir. "hala insanlar çadır, konteyner, bebek bezi, ısıtıcı diye feryat ediyor" kısmı ise, maddi yardımların yetersiz kaldığını ve insanların hala temel ihtiyaçlarını karşılayamadığını gösteriyor. Bu iki paylaşımda da, deprem felaketi sonrası yardım sürecindeki koordinasyon ve verimlilik eksikliğine dikkat çekilmiş ve toplumsal bir eleştiri yapılmıştır. Özetle, anlamı bir şaka değil, ciddi bir durumla ilgili eleştiriler.

Görüntüde, şehrin gökdelenleri arasında, siyah bir sweatshirt giyen, konuşan bir kadın görünüyor. Kadının ifadesi ve çevredeki mimari yapılar, muhtemelen bir şehir gezisi veya vlog tarzı bir videonun bir parçası. Fotoğrafta bir mizah unsuru yok gibi görünüyor. Görüntü, şehir manzarası ve bir kişinin konuşmasıyla, genel anlamda bir sokak manzarası veya bir vlog'un bir parçası. Bir şaka veya mizah içermiyor.

Fotoğrafta, muhtemelen sosyal medya platformunda (Facebook gibi) bir gönderinin ekran görüntüsü yer alıyor. Gönderinin başlığı "vay amk bir şey keşfettim tornavida turn a vida" şeklinde. Bu, Türkçe'de oldukça yaygın olarak kullanılan ve sert bir ifade olan "vay amk" ifadesiyle başlıyor ve bir şeyi keşfettiğini ve bunun kendisini şaşırtıcı şekilde etkilediğini belirtiyor. "Tornavida turn a vida" ifadesi ise, İngilizce'den çevrilmiş bir ifade ve muhtemelen "tornavida döndürüp, hayatım değişti" anlamına geliyor. Gönderinin alt kısmında ise, "Muhammet Ercik ve 33 diğer kişi" şeklinde gibi diğer kullanıcıların yorumları ve beğenileri görülüyor. Hakan Yılmaz, Emin Kaya ve Can Gök gibi kişilerin esprili yanıtları ("Oha", "Yuh" gibi) bulunuyor. Bunlar, oldukça genç bir kitleye hitap eden ve güncel toplumsal ifade ve jestleri içeren bir espri örneği. Özetle, espri, şaşırtıcı ve beklenmedik bir deneyim yaşadığını öne süren bir başlıkla başlıyor ve daha sonra espriyi paylaşan diğer kullanıcıların yorumlarıyla devam ediyor. "Vay amk" ifadesi ve genç kesimin kullandığı, hafif küfürlü ifade biçimi, esprili bir dokunuş katıyor.

Resimde, bir sohbet uygulaması veya benzeri bir platformda "Merhaba" kelimesinin farklı dillerdeki karşılıkları gösteriliyor. Doğru cevap "Hello" ve "Hola" iken, yanlış bir seçenek olarak "cavani-başé" yazılmış. Bu, insanların farklı dillerdeki karşılıkları doğru bir şekilde öğrenme veya hatırlama konusunda zorluk yaşadıklarını, veya belki de yanlış çevirilerin/Yanıtların olabileceğini vurgulayan bir mizah örneği. "cavani-başé" sözü, Türkçe'de anlamlı bir kelime veya ifade değil, komik bir şekilde yanlış bir çeviriyi temsil ediyor. Dolayısıyla, espri, beklenmedik ve yanlış bir cevabı sunarak, doğru olanlarla fark yaratıyor.

Görüntüde, büyük olasılıkla bir depremin ardından yıkılmış bir şehrin havadan görünümü yer alıyor. Evler, binalar ve altyapı ciddi şekilde hasar görmüş. Yıkık binaların arasında, arazide çok sayıda enkaz ve moloz görülüyor. Yol, sokak ve meydanlar da ciddi hasarlar almış. İnsanların çalıştığı, kurtarma ekiplerinin çalıştığı ve yıkılan binaların etrafında toplanmış izlenimi var. Fotoğrafta bir espri yok. Depremin yıkıcı sonuçları gösteriliyor.

Görüntü, muhtemelen bir depremden sonra bir şehrin üzerinden çekilmiş bir hava fotoğrafı. Evler, binalar yıkılmış, yerleşim alanı harap olmuş. Yıkılan binaların arasında, bazı yerlerde hala dumanlar yükseliyor. Sokaklar, enkaz ve çöplerle dolmuş. Özetle, büyük bir yıkım ve felaket sahnesi. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece bir depremin yol açtığı felaketi gösteriyor. Bu tür resimler, genellikle acımasız bir gerçekliğe işaret eder ve komik bir maksat taşımaz.

Resimde, Twitter'da bir kullanıcı tarafından paylaşılan bir gönderi yer alıyor. Gönderide "Abooov, ağacın üstünde ne işin var?" şeklinde Türkçe ve "Above = Üstünde" şeklinde İngilizce bir cümle kullanılmış. Resmin altında bir de küçük yeşil çalı resmi bulunmakta. Kullanıcı, İngilizce öğrenmenin zorluğunu ve verimsizliğini, "olm ingilizceyi böyle öğrenen de siktir etsin vala öğrenmesin ya deger mi su zahmete" cümlesi ile ifade ediyor. "Abooov, ağacın üstünde ne işin var?" cümlesi aslında "Above" kelimesinin Türkçe karşılığı olan "Üstünde" kelimesini vurgulamak için bir espri. Öğrenmenin gereksizliği, çabayı boşa harcamak anlamında bir anlam taşıyor. Çalı resmi ise öğrenmenin boş olduğunu vurgulamak için bir metafordur. Özetle, gönderi İngilizce öğrenmenin zorluklarına ve gereksizliğine yönelik bir esprili eleştiri niteliğinde.

Resimde, üniversitelerin uzaktan eğitime geçtikten sonra öğrencilerin yurtlarından çıkarılmasının kabul edilemez olduğunu belirten, bir yazı görülüyor. Yazıda, devletin başka çözüm bulamadığı, saray, devlet binaları ve oteller gibi yerleri depremzedelere açamadığı ve eğitimin feragat edilmesi gereken ilk şey olduğu vurgulanıyor. Son cümle, bu durumun yönetilememesini anlatıyor. Bu, ironik bir şekilde, ülkedeki mevcut durumun (deprem sonrası ve diğer sorunlar) eğitim sistemine olan etkisini ve bu durumun yönetilmesindeki yetersizliği eleştiren bir ifade. "Saray, devlet binaları" gibi ifadeler, kaynakların ve devlet politikalarının yetersizliğini vurgulamak için kullanılıyor. Dolayısıyla, genel olarak eğitim ve toplumsal sorunlar hakkında bir mizah içeren ve eleştirel bir bakış açısı sunan bir mesaj.

Resimde, üniversitelerin uzaktan eğitime geçtikleri dönemde öğrencilerin yurtlarından çıkarılmasının kabul edilemez olduğunu belirten bir yazı bulunmaktadır. Yazı, devletin elindeki başka çözümler olmadığını ve saray, devlet binaları ve otellerin depremzedelere açılamayacağını sorgulamaktadır. Ayrıca, eğitimin feragat edilmesinin ilk adım olması ve bu süreci nasıl yönetemediklerinin bir açıklaması olduğunu belirterek bir eleştiri yapmaktadır. Bu, ironik ve toplumsal eleştiri içeren bir ifade. Üniversitelerin uzaktan eğitime geçmesi gerektiği, ancak konut sıkıntısı, deprem nedeniyle hasar görmüş yapılar ve devlet kaynaklarının yetersizliği gibi sorunların, öğrencilerin yurtlarını terk etmesiyle çözümlenmeyeceği, eğitim hakkının da bu noktada mağdur edildiğini vurgulamaktadır. "Saray, devlet binaları..." kısmı, kaynakların nasıl daha etkin bir şekilde kullanılabileceği sorusunu ve iktidarın bu durumu ele alma konusundaki başarısızlığını ironik bir dille ifade etmektedir. Dolayısıyla, ifade öğrenci ve yurttaş haklarının göz ardı edilmesi, kaynakların yanlış kullanımı ve devletin sorumluluğu gibi konularda eleştiri barındırıyor.

Fotoğrafta bir mesajlaşma uygulaması ekran görüntüsü var. Ekranda Kürtçe ve İngilizce metinler yer alıyor. İlk Kürtçe mesaj "Kوردی" (Kürdistan dili anlamına gelir), ardından "کوردیی ناوه ندی" (Kürtçenin bir çeşidi) yazıyor. Ardından "what?" (ne) ve "sorry i don't speak noodles" (makarna konuşmuyorum) şeklinde bir cevap görülüyor. Bu, dil bariyerleri ve iletişim zorlukları hakkında bir şaka. Görünen o ki, mesajlaşan kişi Kürtçe konuşuyor, karşı taraf ise İngilizce konuşabiliyor fakat Kürtçeyi anlamıyor. Karşı taraf Kürtçe konuşulan mesajı anlamadığı için "what?" (ne?) diye soruyor. Sonra "sorry i don't speak noodles" (makarna konuşmuyorum) diyor. Bu cevap, "Kürdistan dili konuşmayı bilmiyorum" anlamına gelen bir mizah örneğidir.

Resimde, üniversite öğrencilerinin uzaktan eğitime geçtikleri dönemde yurtlarından çıkarılmalarının kabul edilemez olduğuna dair bir yazı görülüyor. Yazı, devletin depremzede yurttaşlar için alternatif konaklama çözümleri sunamaması ve eğitimin bu süreçte nasıl yönetilemediğinin açıklanamaması eleştirisini içeriyor. "Saray, devlet binaları, oteller" kısmı, devletin önceliklerinin ve kaynaklarının, halkın ihtiyaçlarının ve acil durumların ötesinde olabileceği, daha büyük bir yapıya, "saray"a odaklandığı anlamına gelen bir imlegendirme. Bu bağlamda, yazı ironik bir şekilde, devletin yeterli önlem almadığı ve eğitimin askıda kaldığı durumun komik ve/veya üzücü bir durumu anlatmaktadır.

Görselde, iki farklı Twitter kullanıcısı arasında geçen bir diyalog yer alıyor. İlk paylaşımda, "müzeyyen" kullanıcısı, psikoloji alanında çalışan biri olarak, insanların yaşadığı suçluluk duygusu ve utanç hislerine değiniyor. "Evimden, sırtımdaki monttan utanıyorum" gibi ifadeler, günlük hayattaki küçük, hatta önemsiz şeylerden kaynaklanan bu duyguları vurguluyor. İkinci paylaşımda, "müzeyyen" kullanıcısı ülkedeki zorluklara ve kayıplara odaklanarak, ruhsal sağlık boyutunun önemini vurguluyor. "Hepimiz ülkemizin yaşadığı vahim kayıpların etkisi içindeyiz," ifadesi, herkesin benzer acılar ve kederlerle karşılaştığını ve bunların, ruhsal sağlık üzerindeki etkisinin de göz ardı edilmemesi gerektiğini belirtiyor. Özetle, esprili bir şekilde, psikolojik durum ve toplumsal sıkıntıların ilişkisine dikkat çekiliyor. "Sıcak evimden, monttan utanıyorum" gibi banaliğe yakın bir ifade, derinlere inen bir duygu durumun ironik bir yansıması olarak sunuluyor. Sonuç olarak, sosyal ve politik olayların bireysel ruhsal sağlık üzerindeki etkilerinin altını çiziliyor ve bu konuda daha fazla farkındalığa ihtiyaç duyulduğunun mesajını veriyor.