Görüntü, "No Context Brits" isimli bir Twitter hesabının paylaşımını içeriyor. Paylaşım, Birleşik Krallık bayrağı resminin yanında "İngiltere hakkında güzel bir şey söyleyin" ifadesini içeriyor. Ardından, farklı bir kullanıcı olan Arup Roychoudhury'nin paylaşımı, "Sizler dünyada en fazla bağımsızlık günü yaratanlarsınız" diye yorum yapıyor. Bu, İngiltere'nin sömürgeci geçmişiyle alay eden bir espridir. Birleşik Krallık'ın geçmişte birçok ülkeye egemenlik kurduğunu ve bu ülkelerin bağımsızlıklarını kazanmalarını sağladığını ima ediyor. Bu bağlamda, espri bağımsızlık günlerinin sayısının çok olmasının sömürgeci geçmişin bir sonucu olduğunu, olumsuz bir şekilde vurgulamaktadır. Dolayısıyla espri, İngiltere'nin sömürgeci geçmişine eleştirel bir bakış açısıyla yaklaşmaktadır.

Resimde 20. yüzyılın en kötü politikacıları olarak kabul edilen bazı isimlerin fotoğrafları ve isimleri yer alıyor. Başlık "20. yüzyılın En Kötü Politikacıları" şeklinde. Fotoğraflarda Adolf Hitler, Joseph Goebbels, Heinrich Himmler, Lavrentiy Beria, Pol Pot, Slobodan Milošević, Benito Mussolini, Idi Amin ve Siad Barre gibi isimler bulunuyor. Resmin espri yönü, bu kişilerin yaptıkları zulüm ve insanlık dışı davranışları vurgulayarak, "kötü" olarak nitelendirilen politikacıların, tarihsel olarak çok karanlık bir dönemde toplumsal yıkıma yol açan kötü kararlar aldıklarını ve insanlık dışı eylemlerde bulunduklarını ima ediyor. Bu bir siyah mizah örneği, çünkü "en kötü" sıfatı abartılı bir şekilde kullanılıyor ve politikacıların kötülüklerini vurgulama amacı taşıyor.

Bu fotoğraf, Büyük İskender'in imparatorluğunu ve seferlerini gösteren bir haritadır. Haritada, İskender'in takip ettiği yol kırmızı çizgilerle gösterilmiş, fethettiği bölgeler ise açık bej bir renkle belirtilmiştir. Haritada ayrıca, savaşların yapıldığı yerler ve bu savaşlarda kullanılan nehirler de işaretlenmiştir. Fotoğrafta bir mizah yok. Sadece tarihsel bir olayı gösteren bir haritadır.

Resimde, ABD eyaletlerinin bir haritası ve her eyalette Avrupa kökenli nüfusun yüzdesinin en yüksek olduğu eyaletlerin isimleri görülüyor. Üstte "ABD'deki Avrupa kökenli nüfusun en yüksek olduğu eyalet" ifadesi ve bunun North Dakota olduğu açıkça gösteriliyor. Diğer eyaletlerin isimleri de, Avrupa kökenlilerin yoğun olduğu alanları gösteren şekilde haritada belirtilmiş. Bu, bir şaka örneği. Harita, Avrupa kökenli insanların yüksek olduğu eyaletleri gösterirken, şaka, en yüksek yüzdeliğin North Dakota'da olduğu gerçeğinin, belki beklenmedik ya da ilginç bir durum olduğu fikrine dayanıyor. Dolayısıyla, görsel bir mizah unsuru oluşturuyor. Bu, haritanın bir bakışta bilgilendirici ve aynı zamanda şakacı olduğu anlamına gelir.

Fotoğrafta, muhtemelen bir sınıfta veya toplantı odasında, farklı ırktan öğrencilerin ve/veya yetişkinlerin oturduğu bir sahne görülüyor. Öğrenciler ders çalışıyor veya bir toplantıda bulunuyorlar. Ortada, bir masada, ince kıyafetli, görünüşe göre yaşlı, zenci bir adam oturmuş, kitap okuyor. Fotoğraf, ırk ayrımı ve ayrımcılık dönemlerine atıfta bulunuyor. Adamın yanında veya arkasında, farklı ırktan diğer insanlar, farklı yerlerde oturmuşlar. Bu da, birbirlerinden farklı ama aynı ortamda bulunuyor olmalarını, farklı statülere sahip olmalarını, hatta farklı ayrımlara tabi tutulduklarını gösteriyor. Bu fotoğrafın arkasındaki incelikli, esprili yan, ırk ayrımıyla ilgili bir alaydır. Adamın masada ve ötekilerden farklı bir konumda olması, diğer insanların ayrı bir ortamda bulunmasını, ayrı ayrı yaşamlarını, farklı hayatları ve farklı şartları vurgular. O dönemki sosyal ve politik koşullara gönderme yapmaktadır.

Bu fotoğraf, Kutsal Kitap'ta (Eski ve Yeni Ahit dahil) adı geçen ülkelerin bir haritasıdır. Haritada, her ülkenin Kutsal Kitap'ta kaç kez geçtiğine göre farklı renklerle kodlanmış. Mavi renk daha az geçtiğini, pembe ise daha fazla geçtiğini gösteriyor. Haritada, "Ophir" gibi, Kutsal Kitap'ta geçen ancak günümüzde kesin sınırları belirsiz olan yer adlarının da görülüyor. Ayrıca, haritanın altındaki renk kodlamaları da bu bilgileri daha iyi anlamayı sağlıyor. Fotoğrafta, bir ülkenin adının Kutsal Kitap'ta geçen sıklığına göre renkteki farklılıklar kullanılarak göze çarpan bir grafiksel sunum yapılmış. Bu, Kutsal Kitap'ın özellikle Orta Doğu ve çevresindeki coğrafyayla olan bağlantısını vurgulayarak, bir nevi "doğu coğrafyası ağırlıklı" bir perspektif sunuyor. Fotoğrafta yer alan "Ophir" adı, günümüzde tam konumu bilinmeyen bazı yerlerin Kutsal Kitap'ta da geçmesinden, antik coğrafyayla ilgili bazı tarihsel ve/veya kültürel bağlamı vurguluyor. Dolayısıyla, bu görsel, Kutsal Kitap'ın coğrafi ve tarihsel bağlamını temsil eden ilginç ve görsel bir anlatım sunmaktadır. **Potansiyel şakalar:** Görselde, Kutsal Kitap'ta geçen ülkelerin büyük çoğunluğunun Orta Doğu ve Afrika'da bulunması, bir anlamda "Kutsal Kitap ağırlıklı" bir coğrafi bakış açısı oluşturuyor. Ophir gibi bazı yerlerin tam konumu bilinmediği veya belirsiz olduğu için, bu da şaka mahiyetinde coğrafi/tarihsel bir bilgi eksikliği veya kafa karışıklığı hissiyatı yaratabilir. **Özet:** Fotoğraf, Kutsal Kitap'taki coğrafi detayları görsel bir şekilde sunuyor ve potansiyel bir "şaka" olarak, belirsiz coğrafi konumlarla veya Kutsal Kitap'ın ağırlıklı olarak Orta Doğu'yu ve çevresini anlattığı anlamıyla ortaya çıkan bazı kültürel yorumlar olabilir.

Görselde, bir antik Yunan tapınağı gibi görünen yapıyı iki kişinin taşıdığı bir fotoğraf var. Fotoğrafın altındaki yorumda, "İngiltere'nin başka hiçbir yerde yapamadığı daha iyi bir şeyi söyleyin" ifadesi yer alıyor. Bu, İngiltere'nin herhangi bir şeyi başkalarından daha iyi yapabildiği, hatta küçücük bir nesneyi bile iki insanın kaldırdığı gibi bir şeyi başaramayacağı anlamına gelir. Fotoğrafla birlikte verilen ifade, İngiltere'nin diğer ülkelerden daha üstün olduğunu ima eden, biraz absürt ve abartılı bir mizah içeriyor. Mizah, fotoğraftaki gerçekçi olmayan durumu ve yorumun iddiasını vurgulamaktadır.

Görsel, İkinci Dünya Savaşı'nın D-Day operasyonlarından önce Normandiya kıyılarında Fransız direnişçilerin Alman tren hatlarını sabote ettikleri, tren vagonlarında bulunan Alman tank ve zırhlı araçlarının taşıma işleminin engellendiği bir sahneyi gösteren siyah beyaz bir film görüntüsünü içeriyor. Görüntüler, savaşın vahşetini ve savaş öncesi stratejik eylemleri canlandırıyor. Tweet, bu görüntünün bir filmden olduğunu ve izleyicilerin konuya dair ek bilgi talep ettiklerini söylüyor. Tweet'in "deli" (crazy) kelimesiyle savaş sahnesinin sansasyonel bir şekilde gösterilmesi, gerçekte filmin savaş olaylarını abartılı bir şekilde canlandırdığı, ve bu tarz tematik içerikli filmlerin izleyicilerde bu konulara olan ilgiyi artırmak için kullanılan sansasyonel anlatım stilinin bir parçası olduğunu vurgulamaktadır. Kısacası; tweet, savaşın gerçekte nasıl olduğundan daha dramatik ve heyecanlı gösterildiği bir filmden alıntı yaptığını ve bunun, olayları abartarak etkileyici bir şekilde sunma amacına hizmet ettiğini belirtiyor.

Fotoğrafta, antik Roma tarzı bir kabartma işleme bulunan, muhtemelen bir anıt veya benzeri bir yapı parçası görülüyor. Bu kabartmada bir figür işlenmiş. Figürün önünde ise bir sigara paketi tutuluyor. Sigara paketinin üzerindeki resimde insan yüzü var ve yazı da Türkçede. Fotoğrafın altındaki yazı, "Kullanmıyorum kardeşim" ifadesi. Bu, "Kardeşim, ben sigara kullanmıyorum" anlamına geliyor. Bu bir espri çünkü, sigara paketinin bir kabartma sanat eseri olan eski figürün önünde olması ve anlamsız bir tezat yaratıyor. Eski sanat eseri ile modern bir alışkanlığın yan yana getirilmesiyle, bir esprili ve ironik bir mesaj iletiyor. Özetle, sanat eseriyle sigara paketinin birlikteliği, durumun gülünçlüğünü vurguluyor.

Resimde, Osmanlı dönemi veya muhtemelen Birinci Dünya Savaşı dönemi üniforması giyen bir kişi görünüyor. Başında tipik bir fes var, üzerinde askeri rütbe ve nişanlar bulunuyor. Görüntünün rengi, modernleştirme çalışmaları sonucu renklendirilmiş bir eski fotoğraf gibi. Fotoğrafta bir şaka yok. Sadece bir tarihi figürün portresi. Orijinal fotoğrafın, günümüzde, "renklendirilmiş tarihi fotoğraflar" olarak bilinen bir tür dijital işlemden geçmiş olması ihtimali var.

Resimde, klasik bir portre tarzında, muhtemelen antik veya klasik dönem kıyafetleriyle, bir kadın resmedilmiş. Saçında, yaprak motifli bir taç veya süs var. Kadın ciddi ve bakışları izleyiciden uzak. Renkler toprak tonlarında, portre, yağlı boya veya benzeri bir teknikle yapılmış gibi görünüyor. Görüntünün kendisi, biraz abartılı ve idealize edilmiş bir portre olması, bu da kadınların klasik/antik eserlerde genellikle nasıl tasvir edildiğini çağrıştırdığı için esprili bir hal alıyor. Kadının ifadesi, genel anlamda "eski eserlerde görülen, biraz klişe güzellik ideallerini" temsil ettiği için esprili bir dokunuş içeriyor. İşte bu, klasik portre temalarından biraz "kabarık" bir yaklaşımı vurgulamaktadır.

Resimde, sosyal medya platformunda (Twitter gibi) paylaşılan bir dizi mesaj görülüyor. Mesajlar, makyajlı bir kişinin fotoğrafı ve bu kişinin kim olduğuna dair yapılan yorumlardan oluşuyor. İlk mesaj, "kira" kullanıcı adıyla paylaşılan ve bir müzik sanatçısını eleştiren bir mesaj. "Bu adam/kadın tek şarkı çıkardı ve kayboldu" diyerek, bu sanatçının kısa süreli bir popülerlik ve ardından ortadan kaybolma durumunu ima ediyor. Ardından, "Doc" kullanıcı adıyla paylaşılan ikinci bir mesaj geliyor ve "Kim bu?" şeklinde bir soruyla cevap veriyor. Bu mesaj, ilk mesajdaki kişinin kim olduğunu anlamaya çalıştığını gösteriyor. Son olarak, "kira" kullanıcı adıyla tekrar paylaşılan bir mesaj var. Bu mesaj, "Eskiden tanıdığımız biri" diyerek, bu kişinin popülerliğinin veya etkinliğinin geçmişte daha yüksek olduğunu, şimdi ise kaybolduğunu veya unutulduğunu ima ediyor. Özetle; espri, bir müzik sanatçısının hızlı bir yükseliş ve düşüş yaşadığı, kısa bir süre için popüler olduğu ve ardından ortadan kaybolduğu, dolayısıyla da unutulduğu durumuna gönderme yapıyor. Fotoğraftaki makyajlı kişi de bu durumu vurgulamak için kullanılıyor.

Fotoğrafta, 1945 yılında Hiroşima'nın atom bombası saldırısından sonra harap bir halde olan bir şehir ve 2020 yılında aynı şehrin yeniden inşa edilmiş ve gelişmiş hali görülüyor. Görüntüler, şehri vurmuş trajik olaydan sonra insan azminin ve çabanın, yıllar içinde nasıl bir dönüşüme yol açtığına dair çarpıcı bir karşılaştırma sunuyor. Fotoğraf, insan yaşamının ve şehirlerin inanılmaz direncine ve iyileşmeye gönderme yapan bir espri yapıyor. Aslında, espri, savaşın ve yıkımın ardından bir şehrin nasıl yeniden doğup gelişebileceğine dair bir hayret ve umut mesajıdır.

Fotoğrafta, 7500 yıl öncesinin Çatalhöyük yerleşimi ile günümüzdeki Çatalhöyük kazı alanının karşılaştırmalı görüntüleri yer alıyor. Yukarıdaki görüntü, 7500 yıl öncesinde var olan, evlerin birbirine bitişik ve sıkışık bir şekilde dizilmiş, büyük bir yerleşimi gösteriyor. Alttaki görüntü ise, günümüzde kazı çalışmalarıyla ortaya çıkarılmış, toprak altında kalan ve yıkılmış, ancak temelleri belirgin olan yapıları gösteriyor. Fotoğraftaki mizah, mevcut kazı çalışmalarıyla ortaya çıkarılan antik yerleşimin, eskiden ne kadar gelişmiş ve geniş olduğunun bir göstergesi. Fotoğraf, yerleşime dair bugünkü kalıntılarla geçmişin görkemli durumunu karşılaştırmayı ve eski mimariyi modern bakış açısıyla ele almayı amaçlıyor. Kısacası, fotoğraf, zamanla yok olan bir medeniyetin izlerini vurgulamakta ve geçmişle bugünün farkını, zamanın ve insanlığın varoluşunun sürekli değişimini ve zamanın kayıplarını vurguluyor.

Fotoğrafta, MÖ 200 yılındaki ve 2023 yılındaki Filippi, Yunanistan şehrinin havadan görünüşleri yer alıyor. Üstteki görüntü, şehrin surlarla çevrili, gelişmiş bir yapıya sahip olduğunu gösteriyor. Alttaki görüntü ise, şehrin surlarının büyük ölçüde ortadan kalkmış, alanın çoğunlukla tarım arazisi ve antik kalıntılarıyla kaplı olduğunu gösteriyor. Bu, tarih boyunca şehirlerin, insanların yaşam tarzları ve ihtiyaçları değiştikçe nasıl dönüştüğünü ve geliştiğini veya yok olduğunu gösteren bir karşılaştırma. Şaka ise, şehrin geçmişteki görkemli haline olan özlemi veya modern yaşamın getirdiği kayıpları, doğal ve insani faktörlerden kaynaklanan değişime vurgulaması. Fotoğraf, zamanın ve medeniyetin akışını ve değişimini sembolize eden bir karşılaştırma sunuyor.

Fotoğrafta, Mısır'ın Gize bölgesindeki piramitlerin, yaklaşık 2400 yıl önceki ve 2023 yılındaki görünümlerinin karşılaştırıldığı bir görüntü bulunuyor. Yukarıdaki kısımda, piramitlerin etrafı daha az yapılaşmış, daha açık bir alan gösteriyor. Alttaki görüntüde ise, piramitler şehirleşmenin arasında, modern binalarla çevrili bir konumda yer alıyor. Bu, insan yerleşiminin ve medeniyetin zaman içindeki büyümesi ve gelişimine ilişkin bir mizah anlayışı. Görüntü, geçmişle bugünü karşılaştırıp, gelişmenin ve insan faaliyetinin piramitlerin ihtişamını nasıl etkilediğini ve çevresini nasıl değiştirdiğini vurguluyor. Temel mesaj, zamanın ve medeniyetin etkilerinin çok büyük olduğunu gösteren bir ironik karşılaştırma.

Fotoğrafta, İran'daki Persepolis antik kenti'nin 480 M.Ö. ve 2023 yılındaki hallerinin karşılaştırıldığı bir görsel var. Üst kısımda, 480 M.Ö.'deki Persepolis'in, günümüzde görmeye alışık olduğumuz yıkık halden ziyade, muhteşem bir yapı olarak tasvir edildiği görülüyor. Alt kısımda ise günümüzde Persepolis'in yıkık halinin fotoğrafı yer alıyor. Bu durum, zamana ve insan eli değmesinin bir yerin güzelliğine nasıl etki ettiğini vurgulamaktadır. İşte espri: 480 M.Ö.'deki şaşaalı yapının 2023'te mevcut durumda olmasından ziyade, zaman ve insanın getirdiği yıkımlar karşısında bir ironi ve belki de özlemi yansıtıyor. "Zamanın dişleri" ya da "geçmişin ihtişamı" gibi kavramları çağrıştırır. Eski ihtişamın yok oluşuyla ilgili bir üzüntü ya da zamanın değişmezliğine bir bakış açısı sunmaktadır.

Fotoğrafta, Babil'in iki farklı zaman dilimindeki halini gösteren bir karşılaştırma var. Yukarıdaki resim, M.Ö. 550'deki Babil'in muhteşem ve yeşil, sulak bir şehir olarak canlandırılmış hallerini tasvir ediyor. Alttaki resim ise 2024 yılında Babil'in kalıntıları olarak harap bir halde olduğunu gösteriyor. Fotoğrafın altındaki metin ve resimlerin birleşmesi, zamanın ve insan etkinliklerinin etkilerini, medeniyetlerin yükselişini ve düşüşünü vurgulamaktadır. Bir zamanlar ihtişamlı olan yerlerin, zaman içinde harap olmasının ironik bir şekilde vurgulandığı bir mizah unsuru barındırıyor. Eski ihtişamın, günümüzdeki halinin zıtlığıyla, geçmişin anılmasını ve geleceğe ders çıkarmanın önemli olduğunu ima ediyor. Bu da bir tür "zamanın çarkı" veya "geçmişin dersleri" temalı espriye işaret ediyor.

Fotoğrafta 120 yılında Londra'nın tahmini bir haritası ve 2023 yılında Londra'nın güncel hali karşılaştırılıyor. Yukarıdaki resimde, 120'li yıllarda Londra'nın, günümüz Londra'sının kıyaslandığı küçük ve surlarla çevrili bir yerleşim yeri olarak gösteriliyor. Alttaki resim ise 2023 Londra'sının geniş, modern ve gökdelenlerle dolu bir metropol olduğunu gösteriyor. Fotoğraftaki espri, Londra'nın yüzyıllar boyunca nasıl genişlediğini ve geliştiğini, mimari ve kentsel yapısında yaşanan büyük değişimleri vurguluyor. Eski Londra ile modern Londra arasında çarpıcı bir fark yaratılıyor ve bu fark zaman içinde şehirlerin nasıl dönüştüğünü mizah yoluyla sergiliyor.

Görselde, Suriye'deki Mari şehrinin 2800 yıl öncesinin ve 2023 yılındaki fotoğrafları karşılaştırılıyor. Üst kısımda, 2800 yıl öncesinde, çevresini savunma duvarlarıyla çevrili, düzenli ve büyük bir şehir olan Mari'nin, tarlalar arasında yükselen bir kale gibi göründüğü bir hava fotoğrafı var. Alt kısımda ise aynı yerin, 2023'te, tarlaların ve çölün arasında, eski şehrin kalıntıları halinde yer aldığı bir görüntü yer alıyor. Fotoğraf, zamanla şehirlerin nasıl değişip yok olduğunu, yerleşim yerlerinin nasıl doğayı ele geçirdiğini gösteriyor. Eski görkemli şehir kalıntılarının arasında kaybolmuş bir şekilde duruyor. Bu, "zamanın geçiciliği" ve "geçmişin izleri" gibi kavramlara gönderme yapan ve tarihsel mirasın değerini vurgulayan bir mizah içeren bir karşılaştırma.