Fotoğraf, Twitter'dan bir ekran görüntüsü gösteriyor. Av. Kendine Seküler adlı bir kullanıcı, bir yazarla tanışma fırsatı olsa kiminle tanışmak isterdiniz diye bir soru sormuş. ozrgnydn adlı kullanıcı "Allah" diye cevap vermiş. Bu cevap esprili çünkü yazarlarla tanışmak isteyeceğiniz kişiler genellikle ünlü yazarlar olurken, ozrgnydn Allah'ı yazar olarak düşünmüş. Bu durum, sorunun biraz farklı bir şekilde yorumlanmasına ve esprili bir cevap verilmesine yol açıyor.

benim zeka seviyesi UUIt yuLIT pERilyulumi. LIIIIIZI KOInan aliqLITTTiayim iutitii. Neden Dostoyevski okuyorsunuz ki? Neden...

Fotoğrafta, Twitter'da bir paylaşım görülüyor. Paylaşımın sahibi "Süleyman Soylu" isimli bir kullanıcı. Paylaşımda, "Sabah serin ve yürüyüş. Henüz kimse yok. Yapraklar yerde tek tük geçen araçlar. Yanıma gelen köpek... Ve ağaçları dinliyorum." yazıyor. Bu paylaşım, "Abrek" isimli bir kullanıcının "Saçları şiir kokan adam..." tweet'ine bir cevap olarak yapılmış. Abrek'in tweet'i, Süleyman Soylu'nun saçlarının şiir koktuğu anlamına gelen bir espri yapıyor. Süleyman Soylu ise, bu espriye cevap olarak "Ağaçları dinlediğini" ifade eden tweet'ini atarak, "Benim saçlarım şiir değil, doğa kokuyor." şeklinde espri yapıyor.

Resimde, elinde testere tutan ve bileğinden testereyi geçirmiş bir kadın görülüyor. Bu resimle yapılan espri, Ömer Seyfettin'in kitaplarının okuyucuyu o kadar etkilediği anlamına geliyor ki, okuyucular kendilerini romanın içinde hissediyor ve romanın içinde olup biten olaylardan etkileniyorlar. Ömer Seyfettin'in kitapları bu denli etkileyici ve yoğun bir okuma deneyimi sunuyor.

Resimde "Aşk-ı Memnu" dizisinin kadrosu yer alıyor. Tweet'te ise "Halit ziya uşaklıgilden daha fazla hakimim" denilerek, Halit Ziya'nın uşaklığından ziyade dizideki karakteriyle daha çok tanındığı ve hatırlandığı bir espri yapılmış.

Fotoğrafta beyaz boyalı ahşap bir evin dış cephesi görülüyor. Evin balkonları ve pencereleri var. Evin üzerinde "Yazar sayit fayik ablasi yanik yaşadığı evi" yazısı var. Şaka şu: Yazar Sait Faik Abasıyanık'ın yaşadığı evin yanık olmasıyla ilgili. "Yanık" kelimesi hem yanmış anlamına geliyor hem de "yankı" kelimesine benziyor. Dolayısıyla, Sait Faik'in evinin yanık olması yerine, onun evinde yankı olduğunu ima ediyor. Bu da mizah yaratıyor.

Resimde beyaz boyalı ahşap bir evin bir bölümü görünüyor. Evde çok sayıda pencere ve balkon bulunuyor. Resimde, evin üzerine "Yazar sayit fayik ablası yanık yaşadığı evi" yazılmış. Fıkra şöyle: Sayit Fayık'ın ablası yangında ölmüş, ancak ablası yanmış olduğu için evi değil, sadece ablası yanmış. Bu yüzden espri "yanık yaşadığı evi" şeklinde yapılmış. Evin beyaz olması, ablasının "yanık" olmasına rağmen evde yanmanın olmadığını ima ediyor. Fıkra, trajik bir olayı esprili bir şekilde ele alarak, okuyucunun dikkatini çekmeyi amaçlıyor.

Fotoğrafta beyaz boyalı ve ahşap bir ev görünüyor. Evin üzerinde "Yazar sayit fayik ablasi yanik yaşadığı evi" yazıyor. Bu, "Sayıt Fayık" adında bir yazarın kardeşinin evinin yandığını ima eden bir şaka. "Yanık yaşadığı evi" ifadesi, hem evde yangın çıktığını hem de Sayıt Fayık'ın kardeşinin eve duygusal anlamda bağlı olduğunu ifade ediyor. "Sayıt Fayık" adı da gerçek bir yazarın adı olmayıp, Türk halk edebiyatında sıkça kullanılan bir isim. Bu da şakanın mizahını arttırıyor.

Bu resimde bir Twitter gönderisi var. Gönderideki tweet, Sartre'ın bulantısı olduğu için tuvalete gidip gidemeyeceklerini soruyor. Bu, bir felsefe dersinde öğrencinin Sartre'ın 'Bulantı' adlı kitabından esinlenerek hocasına tuvalet ihtiyacını mizahli bir şekilde sormasını gösteriyor. Sartre'ın 'Bulantı' adlı romanı, varoluşçu düşüncenin ön plana çıktığı ve varoluşsal sorgulamalarla dolu bir eserdir. Tweet, bu kitabı ve içindeki kavramları günlük hayata mizahli bir şekilde uyarlayarak, okuyucunun gülmesini amaçlıyor.

Resimde, bir Twitter paylaşımı ve sarı renkte bir kalem görülüyor. Paylaşım, "Bu kalemi Dünyanın en iyi edebiyatçısına ver, 2 satır yazamaz. Sadece bahis yapmak için üretilmiş bir nesne" yazıyor. Şaka, kalemin bahis yapmak için tasarlanmış bir nesne olarak sunulması ve edebiyattan ziyade bahis yapmaya hizmet etmesiyle ortaya çıkıyor. Kalemin aslında yazmaya yarayan bir araç olmasına rağmen, burada bahis yapmaya teşvik etmek için kullanıldığı ima ediliyor. Yani şaka, edebiyat ve bahis arasında ironik bir karşılaştırma yaparak, kalemin gerçek işlevine meydan okuyor.

usta @jahtilast bizi ne severler ne de özlerler. ufak bir anı olarak gelir geçeriz ÖS 11:59 -7 May 2020 - Kaynak

Fotoğrafta, kitaplardan yapılmış bir kitaplık görüyoruz. Kitaplık, sanki tuğlalardan yapılmış gibi düzenlenmiş. Şaka ise, kitaplığın tuğlalardan yapılmış gibi görünmesinin aslında kitaplardan yapılmış olması. Bu, alışılmadık bir düzenleme ile yaratıcı bir bakış açısıyla günlük bir nesneye yeni bir anlam kazandırıyor.

flarie betasus LİSANSLI BAHİS SİTESİ @simpforberra VICTOR HUGO GEL DE SEFİL GÖR ORSBU COCU 17:01 · 24.11.2021 · Twitter Web App...

flarie betasus LİSANSLI BAHİS SİTESİ @simpforberra VICTOR HUGO GEL DE SEFİL GÖR ORSBU COCU 17:01 · 24.11.2021 · Twitter Web App...

Bu fotoğraf bir Twitter gönderisini gösteriyor. Gönderide, "Bağda" adlı kullanıcı, Dostoyevski'nin düğününe gittiğini yazıyor. Bu, kullanıcı adının, Dostoyevski'nin "Yeraltından Notlar" romanında bahsettiği "yeraltı insanı" olarak kabul edilmesi nedeniyle bir espri. Espri, Dostoyevski'nin yeraltı insanını tanımlamak için kullandığı, "kendini ait hissetmediği yerde bulunma zorunluluğu" ile düğün gibi mutlu bir olaya katılma fikrini birleştirerek yapılıyor.

Fotoğrafta, "Hin Avibi" adlı bir Twitter kullanıcısının "Vera vera çav reşam vera, vera vera rukenam vera" yazdığı bir tweet paylaşımı görülüyor. Tweetin altında "Nazım Hikmet" yazıyor. Bu tweet Nazım Hikmet'in "Vera" adlı şiirinden alıntılar yapıyor. Ancak şiirde geçen "çav reşam" ve "rukenam" kelimeleri Türkçede pek kullanılmayan kelimeler. Bu nedenle tweet, Nazım Hikmet'in şiirinin kelimelerini yanlış hatırlayan veya bilmeyen birinin yazmış gibi duruyor. Tweetin esprili yanı, Nazım Hikmet'in ünlü bir şair olması ve onun şiirlerinin çok iyi biliniyor olması nedeniyle, şairin şiirini yanlış hatırlamanın absürt bir durum olmasıdır.

Resimde, sol tarafta ünlü Türk şair Nazım Hikmet'in bir sözü ve sağ tarafta kendisinin fotoğrafı yer alıyor. Söz, "Seviyorum seni 'yaşıyoruz çok şükür!' der gibi" şeklinde. Nazım Hikmet'in sözüyle "yaşıyoruz çok şükür" deyiminin "çok şükür" kısmını vurgulayarak, hayatın zorluklarına rağmen yaşamaya devam etmenin bir şekilde şükür gerektirdiği anlamına geliyor. Bu söz, aslında hayatın zorluklarına rağmen yaşamaya devam etmenin bir ironik mizahla ele alınmasını temsil ediyor. Fotoğrafta, sol tarafta Nâzım Hikmet'in bir sözü ve sağ tarafta Nâzım Hikmet'in kendisi yer alıyor. Söz şu şekilde: > "İkimiz de biliyoruz, sevgilim, öğretebiliriz: > Dövüşmeyi insanlarımız için ve her gün biraz daha candan > biraz daha iyi sevmeyi..." Bu sözde, Nâzım Hikmet, insanların birbirlerini sevmeyi öğrenmesi gerektiğini savunuyor. Ancak sözde yer alan "dövüşmeyi" kelimesi, ironik bir şekilde savaşın öğretilebilir bir şey olduğu ima edilerek, savaşın insanları birbirine düşürdüğünü ve bu nedenle sevginin öğrenilmesi gerektiğini ima ediyor. Bu nedenle, bu sözde, Nâzım Hikmet, savaşın insanlara öğretilmesi ve sevginin öğrenilmesi gerektiği arasındaki ironik bir ilişkiye dikkat çekiyor. Fotoğrafta, Türk şair ve yazar Nazım Hikmet'in bir alıntısı ve resmi bulunuyor. Alıntı, "Hiçbir korkuya benzemez halkını satanının korkusu" şeklinde. Şaka, Nazım Hikmet'in fotoğrafının bir "halkını satan" kişiye benzetilmesi ve bu durumun, sözünün ironik bir şekilde uygulanmasıyla ortaya çıkıyor. Hikmet'in bilinen siyasi görüşleri ve eserlerindeki devrimci mesajlar göz önüne alındığında, onun fotoğrafının "halkını satan" kişilerle ilişkilendirilmesi oldukça ironik bir durum oluşturuyor. Fotoğrafta Nazım Hikmet'in bir portresi ve onun ünlü şiirlerinden bir bölüm yer almaktadır. Şiirde Nazım, "Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey, dünyanın en güzel sesinden en güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey... Fakat artık ümit yetmiyor bana, ben artık şarkı dinlemek değil, şarkı söylemek istiyorum..." diyor. Şaka, Nazım Hikmet'in "şarkı dinlemek" yerine "şarkı söylemek" istediğini söylemesi ve bu durumun aslında ümitsizliğe işaret etmesidir. Çünkü ümitsizliğin insanı daha aktif, daha mücadeleci bir duruma getirdiğini ima ediyor. Yani, "Şarkı dinlemek" ümitli bir bekleyiş, pasif bir durum iken, "şarkı söylemek" kendi sesini çıkarmak, mücadele etmek, harekete geçmek anlamına gelir. Fotoğrafta Nazım Hikmet'in bir portresi ve bir şiirinden bir alıntı yer alıyor. Şiirde Nazım Hikmet, çocukların öldürülmemesi için imza atılması çağrısında bulunuyor. Şiiri esprili hale getiren şey ise, Nazım Hikmet'in bu çağrıyı "Çalıyorum kapınızı, teyze, amca, bir imza ver. Çocuklar öldürülmesin şeker de yiyebilsinler" şeklinde yapması. Bu sözlerle, Nazım Hikmet çocukların ölmesini istemeyen insanların şeker de vermeleri gerektiği konusunda esprili bir yorum yapmış. Fotoğrafta, şair Nazım Hikmet'in bir sözü ve fotoğrafı bulunmaktadır. Söz şöyledir: "Nasıl etmeli de ağlayabilmeli farkına bile varmadan? Nasıl etmeli de ağlayabilmeli ayıpсыз, aşıkare, yağmur misâlî?". Bu söz, ağlamanın doğal bir eylem olduğunu, bunu kontrol etmek için gerek olmadığını vurgular. Nazım Hikmet'in esprili üslubu, insanların ağlama eylemini bazen gereksiz yere gizlemeye çalıştığını ve buna gerek olmadığını, sanki bir suç işliyorlarmış gibi davranmamaları gerektiğini ima eder.

Fotoğrafta, bir grup insan oturmuş ve gülümsüyor. Onlar, bir yazarı ve eserlerini takdir eden hayranları veya arkadaşları olabilir. Gülümsemeler ve pozlar, dostane bir ortamda, rahat ve mutlu olduklarını gösteriyor. Şaka ise "Biz de yazar olduk" veya "Biz de kitap çıkardık" şeklinde olabilir. Bu, fotoğraftaki insanların bir yazarın kitap çıkardığını takdir eden hayranları veya arkadaşları olması durumunda, onların da yazmaya meraklı olduğunu veya kitap çıkardığını ima eden bir espri olabilir.

Fotoğrafta, bir adam bir muhabire röportaj veriyor. Adam, "Körlük diye bir kitap var. Şiddetle okumanızı tavsiye ederim." diyor. Ardından, gülerek "O kitabın bir yerinde çok güzel bir kısım geçiyor" diyor. Şaka, adamın "Körlük" kitabını tavsiye etmesi ve ardından kitabın "güzel bir kısmı" olduğunu söylemesi üzerine kurulu. İronik bir şekilde, "Körlük" kitabı görme engelli olmakla ilgili bir kitaptır, dolayısıyla "güzel bir kısım" ifadesi bir kelime oyunu oluşturuyor. Fotoğrafta bir adamın sokakta mikrofon tutarak konuştuğu görülüyor. Adam, insanların sokakta rahat hareket ettiğini görünce, "Kimse göremez hale geliyor." diyor. Sonra, fotoğrafın alt kısmında, "Bunlar bir koğuşun içinde karantinadayken bir tanesinin tuvaleti geliyor." yazısıyla adamın konuştuğu konuyu absürt bir şekilde yorumluyor. Bu durum, insanların koronavirüs salgını nedeniyle karantinada kaldığı bir dönemde, sokaklarda normal hayatın devam etmesiyle ilgili bir ironi yaratıyor. Adamın sözleri, salgının olumsuz etkilerine rağmen insanların hayatlarına devam ettiğini, ancak aslında hala tehlikeli bir durumun içinde olduklarını gösteriyor. Resimde, bir adam sokakta tuvalet arıyor. Tuvaleti göremiyor. Sonra bir anda aklına bir şey geliyor ve "İşte insanın çirkin yüzü de burada başlıyor" diyor. Şaka, adamın "insanın çirkin yüzü" olarak tuvalete gitme ihtiyacını tanımlamasıyla ilgili. Şaka, tuvalet ihtiyacını insan doğasına bağlayarak biraz absürt ve mizah katıyor. Fotoğrafta, bir adamın bir kalabalığın ortasında bir röportaj yapması ve bir mikrofonu tutması görülüyor. Adam, "Ulan diyor, buradaki herkes kör. Şuraya yapsam kim fark edecek?" diyor. Daha sonra, aynı adam aynı kalabalığa "Gidiyor hemen oraya yapıyor." diyor. Şaka, adamın ilk cümlesinde bir şey yapmanın sonuçlarını görmezden geldiğini, ancak sonra aynı şeyi yaparken hemen sonuçlarını düşünmeye başlamasından kaynaklanıyor. Bu durum, çoğu insanın olaylara kendi bakış açılarından bakma eğiliminde olduğunu ve başkalarının bakış açısını düşünmediğini gösteriyor. Fotoğrafta, mikrofonlu bir adamın, sokakta yürürken insanlara tuvaletlere ilişkin yorum yaptığı görülüyor. Adam, "Sonra tuvaleti gelen her kör, o kokuyu referans alarak oraya tuvaletini yapıyor. Ve orada korkunç bir pislik birikiyor." diyor. Bu şaka, insanların tuvaletlerine karşı olan davranışlarını ele alıyor. Adam, tuvaletlere giren insanların, tuvaletin kokusunu referans alarak pislik bırakmalarını eleştiriyor. Şaka, hem komik, hem de toplumumuzun tuvaletlere karşı olan bilinçsizliğini göstermesi açısından dikkat çekici. Fotoğrafta, sokakta yürürken mikrofonlu bir röportaj yapan bir adam var. Adam, toplumun bazı şeyleri normalleştirdiğini söylüyor. Fıkra, adamın "ayıpladığı şeyleri" aslında normalleştirdiğini ve bunun komik bir şekilde yansıtılması üzerine kurulu. Örneğin, "Adam sokakta yürürken bir kadının eteğini çeken bir adam gördü. 'Bu çok ayıp!' diye düşündü. Ama sonra, hemen arkasındaki bir adamın pantolonunu çeken bir başka adam gördü. 'Anlaşılan, toplum bu tarz şeyleri normalleştiriyor.' diye düşündü." gibi bir senaryo düşünülebilir.

Fotoğrafta kırmızı kostümlü bir adam, masada oturmuş bir kadının arkasında durmuş, bir şeyler anlatıyor. Kadının ise kaşları çatık, anlamaz bir ifadede. Resimdeki mizah, öğretmenin yazarın ne demek istediğini açıklaması, ancak yazarın aslında zaten oldukça açık ve net bir şekilde yazmış olması ve okuyucunun bunun farkında olmaması üzerine kurulu. Bu durum genellikle okuyucunun metni anlamakta zorlanması ve öğretmenden açıklama talep etmesiyle ortaya çıkar.