Ve yüreğimde ki hırçın sessizliğime, Toprağımı ıslak ıslak çiğneyerek gidiyordu yarsız yarinsiz. 21:28 Seni sikmek istiyorum...

Resimde, "Mermer Fabrikasında Çalışacak Kâfiyeli Kafiyesiz İşçi Aranıyor" yazan bir ilan yer alıyor. Aşağıdaki yorumda ise "habip_okcu Part time başvurularda yarım uyak şartı aranmaktadır" yazıyor. Bu, ilanın "kafiyeli kafiyesiz" işçi arayışı ile ilgili esprili bir yorum. İlan, "kafiyeli" ve "kafiyesiz" sözcüklerini yan yana kullanarak, işçi adaylarında bu özelliklerin olmasını bekliyor. Bu da absürt bir istek, çünkü "kafiyeli" ve "kafiyesiz" sözcüklerin bir arada kullanılması aslında bir çelişki yaratıyor. Yorum, bu çelişkiyi "yarım uyak" şartı ile bağdaştırarak, ilanın esprili bir şekilde eleştiriyor. "Yarı uyak" terimi, şiirlerde kullanılan bir teknikte sözcüklerin son hecelerinin kısmen benzemesi anlamına geliyor. Bu terim, ilanın absürt talebini esprili bir şekilde vurgulayarak, yorumu komik hale getiriyor. Fotoğrafta bir mermer fabrikasının "Çalışacak Kafiyeli Kafyesiz İşçi Aranıyor" ilanı yer almaktadır. Bu ilanın komik tarafı, "kafiyeli" ve "kafyesiz" sözcüklerinin yan yana kullanılması ve bunun iş arayan kişiler için absürt bir nitelik olarak sunulmasıdır. Bu durum, iş bulma ilanlarınıın bazen abartılı ve gerçekçi olmayan beklentiler içerebileceğini ve alay konusu olabileceğini göstermektedir.

Resimde, büyük bir böceğin bir yatakta uyuyordu. Yatağın başucunda bir de ayna var ve aynada küçük bir böcek görüyoruz. Şaka, "Hey uyan, yapılacak işlerin var" gibi cümleleri kullanarak birini uyandırmak isteyenler için geçerli. Çünkü insanlar genellikle uyandıktan hemen sonra kendilerini kocaman ve yorgun hissettikleri için, aslında "böcek" gibi olduklarını ima ediyor. Ancak, bir kişi "böcek" olarak uyuyorsa, aslında uyanmak istemez ve kendini uyanık gibi hissetmez. Bu, yorgunluğun ve uyku ihtiyacının çok büyük olduğu durumlarda kullanılabilecek eğlenceli bir metafordur.

Fotoğrafta, bir grup insanın böcek kostümleri giymiş halde bir odada durduğu görülüyor. Resmin sağ tarafında ise "Dev Öykü: Dönüşüm" başlıklı bir çizgi romanın iki paneli yer alıyor. Bu çizgi roman Gregor Samsa adlı bir adamın bir sabah uyanıp bir böceğe dönüştüğünü anlatıyor. İlk panelde Gregor kendini böceğe dönüşmüş halde bulmuş ve şok içinde. İkinci panelde ise Gregor "Hiç işim olmaz" diyerek yatağında uzanmış, artık insan olmak istemediğini ve bu yeni durumu kabullendiğini gösteriyor. Bu fotoğraftaki espri, insanların böcek kostümleri giymiş olmaları ve çizgi romanda Gregor'un böceğe dönüşmesiyle birleşerek, insanların "böceğe dönüşmeyi" gerçekleştirdiği bir mizah yaratıyor.

Resimde, "Borges'in belleğinde" adlı bir Twitter hesabının paylaştığı bir gönderi görülüyor. Gönderi, "Hayatta en nefret ettiğim şeylerden biri şekli kareye yakın dikdörtgen olan battaniyedir." diye yazıyor. Bu gönderide yapılan şaka, kareye yakın dikdörtgen şeklindeki battaniyelerin, gerçek bir kareye dönüşememesinden dolayı rahatsız edici olabileceği üzerinedir. Gönderi, bu tür battaniyelerin "nefret edilen" nesneler olarak algılanması için mizah dolu bir yaklaşım kullanıyor.

Fotoğrafta, bir kişinin Twitter hesabından paylaştığı bir tweet görüyoruz. Tweet'in yazarı, Borges'in belleğinde, kareye yakın dikdörtgen şeklindeki battaniyelerden nefret ettiğini söylüyor. Bu tweet'in şakası, kareye yakın dikdörtgen şeklindeki battaniyelerin var olmamasıdır. Bir battaniye ya karedir ya da dikdörtgendir. Bu nedenle, yazarın bu tür bir battaniyeden nefret etmesi komiktir çünkü böyle bir şey yoktur.

Fotoğrafta, Twitter'da paylaşılan bir gönderi görüyoruz. Gönderide, bir kadının fotoğrafı ve "Borges'in belleğinde @harf_olarak Hayatta en nefret ettiğim şeylerden biri şekli kareye yakın dikdörtgen olan battaniyedir." yazıyor. Şaka, Borges'in "Bellek" adlı hikayesinde, insanların geçmişlerinin parçalarını hatırlayabilmelerini sağlayan ve dikdörtgen şeklindeki bir battaniyeye benzetilen "belleğinin" gerçekte kare şeklindeki bir battaniye olmasını sağlayan bir olayla ilgili.

Resimde, bir Twitter gönderisi var. Gönderi, Borges'in belleğinde kareye yakın dikdörtgen olan battaniyeyi sevmediğini söylüyor. Burada, bir "battaniye" sözcüğüyle "batı" sözcüğü arasında bir kelime oyunu yapılıyor. Battaniye, "batı" anlamına gelen "Batı" ile çağrıştırılıyor. Bu gönderide, kişinin Batı'yı sevmediğini, onun kareye yakın bir dikdörtgen gibi olduğunu söyleyerek gösterdiği için, bir kelime oyunu yapılıyor.

Resimde bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, kullanıcı @harf_olarak olarak bilinen Borges'in belleğinde, kareye yakın dikdörtgen şeklindeki battaniyelerden nefret ettiğini söylüyor. Şaka, kareye yakın dikdörtgen şeklindeki battaniyenin, gerçekte normal bir battaniye olması dışında hiçbir garip veya kötü tarafının olmaması üzerine kurulu. Dolayısıyla, "nefret ettiği şey" olarak sunulan şey, aslında çok sıradan bir şey.

Resimde, Türk edebiyatı tarihinin önemli dönemlerinin hangi ölçüyle yazıldığı belirtilmiş. Ancak, Cumhuriyet edebiyatı için "Hece + Serbest Ölçü" yazılmış. Bu, Cumhuriyet edebiyatının daha özgür ve geleneksel ölçüye bağlı kalmayan bir yapıya sahip olduğunu gösteren bir espri.

Resimde, bir kadının elinde testere ile kolunu keserken tasvir ediliyor. Memur Seyfettin kitaplarının okuyucuyu ne kadar derinden etkilediğini ve içine çektiğini gösteren bir mizah. Okuyucular, Omer Seyfettin kitaplarının o kadar etkileyici ve sürükleyici olduğunu ki, birbirlerinden ayıramayacaklarını ve edebiyata olan aşklarına bağlı kalmak için her şeyi yapacaklarını temsil ediyor.

Resimde, Namık Camel isimli bir Twitter kullanıcısının, Yunanlıların felsefe ve edebiyat alanında zirveye ulaştıklarını iddia ederek yoğurtların kendilerine ait olduğunu söylemelerini eleştirdiği bir tweet görülüyor. Şaka, Yunanlıların felsefe ve edebiyat gibi alanlarda önemli isimler çıkarmış olmasına rağmen, yoğurt gibi temel bir gıdayı bile "bizim" diye sahiplenme çabasını alaycı bir şekilde ele alıyor. Türk kültüründe yoğurt önemli bir yeri olan bir gıda olduğu için, bu mizahın anlaşılması daha kolaylaşıyor.

Fotoğrafta bir tweet ekran görüntüsü var. İlk tweet, köyden şehre gelen bir çocuğun herkesin elektrik faturasını ödediğini görünce iç hesaplaşmasını yaptığına dair bir espri yapıyor. İkinci tweet ise Dostoyevski'nin Suç ve Ceza romanının Kürtçe'ye çevrildiğini duyuruyor. İki tweet'in birbiriyle bağlantısı yok ve iki farklı konuyu ele alıyor. Ancak, kullanıcı ilk tweet'in esprili bir şekilde ikinci tweet'in konusu ile örtüştüğünü düşünmüş ve bunu vurgulamak için tweeti paylaşmış. Yani espri, "Suç ve Ceza'yı okuyup da faturaları ödemeye çalışan herkesin yaşadığı o iç hesaplaşmayı hayal ediyorum" şeklinde anlaşılabilir.

Görüntü, Twitter'da bir tartışmayı gösteriyor. "Sude" isimli kullanıcı, "Ee şimdi savaş çıkarsa savaş türkülerini uzi cakal falan mı yazacak?" diye soruyor. Bu, savaş ortamında ya da gergin bir durumda, insanların, genellikle yersiz veya gereksiz, yüzeysel ve duygusal tepkiler verebilecekleri bir mizah kaynağıdır. "Sefa" isimli kullanıcı ise bu soruya yanıt olarak, "Onlar türkü yazsın, ben sana şiir yazarım; Savaşıyorum cephede sensiz..." diye yanıt veriyor. Burada, savaş ortamında ya da zorlu bir dönemde romantizme kaçmanın, duygusal bir boşluk yaratıp savaşın/zorluğun asıl etkisini gizlemenin bir eleştirisi yapılıyor. "Utanmıyor musun yaşamaya bensiz?" sorusu ise, savaşın acımasız ve yıkıcı doğası göz önüne alındığında, aşk ve romantik duyguların gerçekliği hakkında bir şaka yapıyor. "Deli divane oldum aşkından, Eşlik et gözlerime sessiz sessiz..." satırları, savaşın içindeki romantizme bir eleştiri getiriyor ve sessizliğin/anlaşılmazlığın içindeki trajik yönünü vurgulamaktadır. Sonuçta, bir savaşın ortasında, sadece yüzeysel duygulara ya da romantizme sığınarak gerçeği göz ardı edemeyeceğimiz bir mizah örneği söz konusudur. Resimde, Twitter hesabının profil sayfası görünüyor. Profil sahibinin adı "Sude". Alt kısımda, "engelledi" yazan bir uyarı mesajı mevcut. Bu uyarı, "Sude" isimli kullanıcının başka bir kullanıcının (isim gizli) takip edilmesini ve o kullanıcının tweetlerini görmeyi engellediğini söylüyor. Özetle, şaka ya da alt metinde gizli bir mesaj yok, sadece bir engelleme bildirimi.

Fotoğrafta, sinirli bir şekilde bakış atan bir adam görülüyor. Tweet'te, "Ben Halit Ziya Usaklıgil'i bu kişi olarak hayal ediyorum neden bilmiyorum" yazıyor. Bu, Halit Ziya Usaklıgil'in titiz ve mesafeli kişiliğiyle bilinen bir şair ve yazar olmasına rağmen, tweet sahibinin onu sinirli bir şekilde bakış atan bir adam olarak hayal etmesinden kaynaklanan bir espri.

Fotoğrafta, küçük bir kız çocuğunun resmi ve onun altına yazılmış bir tweet var. Tweet'te, "Umarım hayatınızda denize bakmak gibi hissettiren bir insan bulursunuz, böyle gördükçe içiniz açılır yüreğiniz ferahlar apayydınlık hissedersiniz" yazıyor. Bu tweet, küçük kız çocuğunun denize bakarken mutluluktan nefes nefese kaldığına, "içinin açılıp yüreğinin ferahlığına" benzetilerek yapılmış bir espri. Kız çocuğunun ifadesi ile yazılan cümlenin abartılı bir şekilde uyumlu olması bu espriyi yaratıyor.

Fotoğrafta, ünlü yazar Kurt Vonnegut, beyaz bir köpekle birlikte bir parkta bankta oturmuş. Şaka, yazarların genellikle "normal" insanların yaptıkları şeylerden daha farklı bir yaşam sürdükleri fikrine dayanıyor. Vonnegut, köpeğiyle parkta oturmasıyla, yazarlık dünyası dışında da sıradan bir insan gibi davranarak bu klişeyi tersine çeviriyor. Bu, Twitter'da, yazarların "normal" şeyleri yaptığını gösteren fotoğraflar paylaşan "writersdoingthings" hesabından bir paylaşım. "Yazarlar da normal şeyler yapıyor" gibi bir espriye işaret ediyor.

Resimde, ünlü yazar Susan Sontag, bir ayı kostümü giymiş halde, fotoğrafçı Annie Leibovitz tarafından çekilmiş bir fotoğrafta. Şaka, yazarların genellikle ciddi ve entelektüel olarak algılanmalarına rağmen, aslında normal insanlar olduklarını ve normal şeyler yaptıklarını ima ediyor. Ayı kostümü giymek, yazarların genellikle sergiledikleri ciddi imajıyla ters düşen bir eylemdir ve bu da ironik bir mizah yaratır.

Catay @thecatay - 19 Eki 2015 Nazım yaşasaydı "Güzel günler göreceğiz" şiirinin üzerini karalar. "hepinizin belasını sikiyim"...

Resimde, iki farklı şekilde açlık anlatan bir çocuk ve Shakespeare'in portresi var. Resimde, üstteki çocuk basitçe "Anne, açım" derken alttaki Shakespeare, "Doğuranın bilmesini isterim ki midem boşluktan ibarettir" diyerek daha abartılı ve şiirsel bir dille açlığını ifade ediyor. Bu resimde, Shakespeare'in şiirsel ve abartılı dilinin, basit bir cümleyle açlığını dile getiren normal bir çocukla karşılaştırılmasıyla komik bir durum yaratılıyor.