Fotoğrafta üç çocuk ve bir köpek var. Çocuklardan biri köpeği kucağına almış ve diğer iki çocuğa gösteriyor. Bu fotoğrafta espri, çocukların köpeği "annem" gibi gösterip diğerlerine "bak benim annem ne kadar güzel" gibi bir şekilde göstermesiyle ilgili. The photo shows three children and a dog. One of the children is holding the dog in his arms and showing it to the other two children. The joke in this photo is that the children are pretending the dog is their "mom" and showing it to the others like "look how beautiful my mom is".

Resimde, Murat Öğüz adında bir adamın biyografisi ve bir şiiri var. Şiir "Tutuldum" başlıklı ve birçok "tut" fiiliyle yazılmış, ancak hepsi olumsuz. Bu, şiirde, adamın tutkuyla sevdalı olmadığını, ama bir türlü "tutulamadığını" gösteriyor. Fıkra, şiirin komik ve ironik bir şekilde yazılmasında ve adamın isimlerini "tut"la başlatan kelimelerle bağdaştırmasında yatıyor. Yani, Murat Öğüz adıyla "tutuldum" kelimesi komik bir şekilde uyum sağlıyor.

Resimde, şapkası ve paltosuyla üzgün görünen bir adam çizilmiş. Balonun içinde "Eğer seni dışarıda bırakırsam ve eve gidersem..." yazıyor. Şaka, adamın başkasından yardım beklerken aslında kendi kendine konuşması ve kendi kendine acındığını ima etmesinde yatıyor. Bu şakanın Türkçesi, "Adamın kendi kendine konuştuğunu ve yardım beklediğini ima eden bir şaka, üzgün görünmesine rağmen kendi kendine acındığını ima ediyor." şeklinde ifade edilebilir.

Bu fotoğraf, Twitter'dan bir ekran görüntüsü. Siyah Edebiyat adlı hesabın paylaştığı bir tweet'i gösteriyor. Tweet'te Mayakovski'nin hayatının en hüzünlü anını anlatan bir sözü paylaşılıyor. Bu söz, "Kışın bahçesinde açabilecek bir çiçek olmadığını anladığın an" şeklinde. Sözün altında ise "çok vurucudur değil mi?" sorusu soruluyor. Bu tweet'in espri anlayışı, Mayakovski'nin sözünün ironik bir şekilde gerçek hayattaki bir durumla ilişkilendirilmesinden geliyor. Yani, sözde bahsedilen "kışın bahçesinde açabilecek bir çiçek olmadığını anladığın an"ın aslında kişisel ilişki veya hayallerle ilgili hayal kırıklıklarını ifade ettiğine vurgu yapılıyor.

Fotoğrafta, Turgut Uyar ve Tomris Uyar arasında geçen bir diyalogun görseli yer alıyor. Turgut, Tomris'e sabah ne zaman uyandığını soruyor. Tomris ise neden sorduğunu sorarak Turgut'u cevaplıyor. Turgut ise daha sonra Güneş'in ne zaman doğduğunu merak ettiğini söyleyerek alaycı bir şekilde Tomris'i cevaplıyor. Bu durum, Türk edebiyatında bilinen iki önemli şairin, birbirlerine yöneltilen alaycı sorularla dolu bir diyaloğu olarak sunuluyor.

Resimde, "Künde Yayıncılık" adlı bir yayınevinin farklı bölümlerinden oluşan bir çizgi roman bulunuyor. * **İlk karede:** "Künde Yayıncılık" sahibi, bir yazarı "Mak istiyorum efendim. Adı da 'Bütün Şiirler' olacak" diyerek yeni kitabını yayınlamaya ikna etmeye çalışıyor. * **İkinci karede:** İki yazar, "Denenemeyen kitaplar var" ve "Denenemeyen... Ben denedim güzel olmuyo" diye tartışıyorlar. * **Üçüncü karede:** Bir yazar, "Roman yazsam?" diye sorarken, diğeri "Benimle birlikte tekrar et... Roman roman roman" diye cevaplıyor. * **Dördüncü karede:** Bir yazar "Çocuk kitabı fendeyeyim?" derken, bir diğeri "Kay ıger mı sin" diye soruyor. * **Beşinci karede:** Bir yazar "Bılyrun.." derken, diğeri "Aaannn.. Güneş miydi bu doğan yok.. Sa hayati.. Ara landı.. Tausan kanı mi elindeki.. Yolsa elin mi yaralandı" diye soruyor. * **Altıncı karede:** Bir yazar "Yavaş len yavaş.. Yazamıyorum" derken, diğeri "Al bakalım. Şimdi bütün şiirlerin oldu. Götür dizgiye yazsın. Sonra da basınlar" diye cevap veriyor. **Şaka:** Bu çizgi roman, yayıncılığın zorluklarını ve yazarlar ile yayıncılar arasındaki ilişkiyi mizahi bir dille ele alıyor. Çizgi romanın temel şakası, yazarların ve yayıncının birbirlerini anlamadığı ve sürekli olarak iletişim sorunları yaşadığıdır. Yazarlar, eserlerini yayınlatmak için zorlanırken, yayıncılar da yazarların isteklerini anlamakta zorlanırlar.

Fotoğrafta bir grup mezun olmuş kadın ve bir erkek profesör var. Kadınlar başlarında kepleri ile poz veriyorlar ve profesör onların fotoğrafını çekiyor. Fotoğrafın altında yazan "kahveicmemgererek Ben de edebiyatı bitirince şiir olcam inşallah" yazısı, bu kadınların üniversiteyi bitirerek hayallerine kavuştukları anlamında, adeta bir ironi yaratmak amacıyla yazılmış. Eğitim sistemindeki sorunlara dikkat çekmek amaçlı bir gönderme yapılmış.

Fotoğrafta, kafiyenin nereden geldiğine dair üç farklı fikir var. * İlk karede, "kafiye kulak için" yazan bir yazı var ve Atatürk'ün resmi var. Bu, kafiyenin kulaktan geldiğini söyleyerek Atatürk'ün "kafiye kralı" olduğunu ima ediyor. * İkinci karede, "hayır kafiye göz için" yazan bir yazı var ve Mustafa Kemal Paşa'nın resmi var. Bu, kafiyenin gözden geldiğini söyleyerek Mustafa Kemal Paşa'nın "kafiye ustası" olduğunu ima ediyor. * Üçüncü karede, "kafiye biladerim için" yazan bir yazı var ve bir genç adamın resmi var. Bu, kafiyenin bir kardeşten geldiğini söyleyerek, genç adamın "kafiye meraklısı" olduğunu ima ediyor. Bu, bir espri çünkü kafiyenin nereden geldiği konusunda herkesin farklı bir fikri var ve her fikir bir başka önemli şahısla ilişkilendiriliyor. Bu, kafiyenin popüler bir konu olduğunu ve birçok insan tarafından farklı şekillerde yorumlandığını gösteriyor.

Resimde iki karikatür ve altlarında bir alıntı yer alıyor. **Karikatür 1:** Bir kız çocuğu, başka bir çocuğa "Git burdan!" diye bağırıyor. **Karikatür 2:** Aynı kız çocuğu, mezar taşı olan bir mezarın başında duruyor ve "Gitme..." diyor. **Alıntı:** "Bir kelebeğin canını yaktığında, ertesi gün özür dileyemezsin." - Pablo Neruda Bu çizgi roman, kelebeğin ölümünün kalıcı olduğunu ve bunun için özür dilemenin mümkün olmadığını göstererek, "Git burdan!" diye bağıran çocuğun, kızın ölümünden sonra yaptığı pişmanlığı ve üzüntüyü simgeliyor. Bu, ölümün geri döndürülemez bir gerçek olduğunu ve hayatımızdaki insanların kıymetini bilmemiz gerektiğini gösteren bir mizah ve trajik ilişkinin mükemmel bir örneğidir.

Resimde Edip Cansever'in bir çizimi var. Altında ise onun ünlü sözlerinden biri yazıyor: "Daha iyilerine layıksın" diyeceğim ama beni tanıdın bir kere. Bu sözün esprili kısmı, aslında birinin daha iyilerine layık olduğunu söylemek yerine, kişinin kötü olduğunu ima ederek bir espri yapmasıdır. Edip Cansever'in bu sözü, kendisinin de farkında olduğu bu durumun ironisini yansıtıyor.

Fotoğrafta iki ünlü şair, Recaizade Mahmut Ekrem ve Muallim Naci'nin portreleri yer alıyor. Şairlerin her birinin ağzından, kafiye ile ilgili farklı sözleri yazılı. Recaizade Mahmut Ekrem'in ağzından "Kafiye kulak içindir." yazılırken, Muallim Naci'nin ağzından "Kafiye anan içindir illa konuşturcan beni." yazılmış. Bu espri, iki şairin kafiye konusunda farklı bakış açılarına sahip olduğunu ve bununla ilgili farklı görüşleri olduğunu komik bir şekilde gösteriyor. Recaizade Mahmut Ekrem, kafiyenin kulağa hoş geldiğini ve şiirlerde estetik bir unsuru temsil ettiğini vurgularken, Muallim Naci, kafiyenin zorunlu bir unsuru olduğunu ve kendi şiirlerindeki kafiyelerin önemini vurgulamayı sevdiğini ifade ediyor.

Fotoğrafta üç farklı resim ve her resmin altında bir şairin adının yazdığı iki satırlık bir şiir var. **Şair 1:** Edip Cansever **Şiir 1:** Seni sevmek intihardır Tomris. **Şair 2:** Tomris **Şiir 2:** Neden sevdin o zaman? **Şair 3:** Edip Cansever **Şiir 3:** Kusura bakma, yalnızlıkla oldu. Bu şiiri bir diyalog olarak okuduğumuzda, Tomris'in Edip Cansever'in şiirine verdiği yanıt "Neden sevdin o zaman?" ve Edip Cansever'in de bu soruya cevaben "Kusura bakma, yalnızlıkla oldu." şeklinde yanıtladığı anlaşılıyor. Yani Edip Cansever, Tomris'e olan aşkını, "yalnızlık" hissiyle açıklıyor. Bu şiiri bir mizah olarak değerlendirmek gerekirse, Edip Cansever'in Tomris'e olan sevgisini, yalnızlık gibi yüzeysel bir gerekçe ile açıklaması mizah yaratıyor. Edip Cansever'in aşkını bu şekilde ifade etmesi, gerçekçi ve aynı zamanda ironik bir şekilde, insanların bazen ilişkilerde neden yeterince çaba göstermediklerinin altını çiziyor.

Resimde üç kişi var. Üstte sol taraftaki erkek "Edip Cansever", ortasıdaki kadın "Tomris" ve en altta soldaki erkek de tekrar "Edip Cansever". Edip Cansever "Seni sevmek intihardır Tomris" diyor. Tomris de "Neden sevdin o zaman?" diye soruyor. En alttaki Edip Cansever da "Kusura bakma, yalnızlıkla oldu" diyor. Şaka Edip Cansever'in Tomris'e olan sevgisinin bir sebebi olmadığını ve sadece yalnızlıktan kaynaklandığını ima etmesinde yatıyor.

Resimde Attila İlhan ve Aysel isimli iki kişinin diyaloğu görülüyor. Attila İlhan "Gidiyor musun Aysel?" diye soruyor. Aysel "Evet üzüldün mü?" diye cevap veriyor. Attila İlhan ise "Ben ne gemiler yaktım sevgilim. Kıcık kırık bir sandalın lafı mı olur?" şeklinde yanıtlıyor. Fıkra, Aysel'in ayrılıktan üzüldüğünü ima etmesi ve Attila İlhan'ın buna "Sıradan bir sandalın ayrılması beni neden üzecek ki?" gibi bir tepki vermesiyle komik bir durum yaratıyor.

Resimde Cemal Süreya ve Tomris'in bir diyaloğu görülüyor. Cemal Süreya: Üşüyor musun Tomris? Tomris: Evet üşüyorum. Cemal Süreya: Üzülme, gel yanıma. O kadar yaktın ki canımı, ısınırsın üşümezsin bir daha. Bu espri, Cemal Süreya'nın Tomris'i "yakmış" olmasına ve böylece onun ısınmasına bir göndermedir.

özdemir Asaf; - Aşığım sana Lavinia. Lavinia; .... özdemir Asaf; - Aşığım sana cümlesinin sonundaki "a" harfini öldürdün Sen...

Resimde Cemal Süreya'nın iki şiirinden alıntılar var. İlk şiirde "Bugün bir cenaze kalkıyor sevgilim." deniliyor. İkinci şiirde ise "Seni seviyorum cümlesinin sen'i öldü. Cümle'mizin başı sağolsun." deniliyor. Şaka, Tomris'in Cemal Süreya'ya "Biri mi öldü?" diye sorması üzerine Cemal Süreya'nın "Seni seviyorum cümlesinin sen'i öldü" diyerek cevap vermesidir. Bu, "seni seviyorum" cümlesinin artık kullanılamayacağını ima eden bir espridir. **Açıklama:** Resimde Cemal Süreya'nın iki farklı şiirinden alınmış satırlar yer alıyor. Tomris'in sorduğu "Biri mi öldü?" sorusuna Cemal Süreya "Seni seviyorum cümlesinin sen'i öldü..." cevabını veriyor. Şaka, "seni seviyorum" cümlesinin içindeki "sen" kelimesinin "öldüğünü" ve artık kullanılamayacağını komik bir şekilde ifade eden bir kelime oyunu üzerine kurulu.

Resimde Nazım Hikmet'in "Gidiyor musun Piraye?" sorusuna Piraye'nin "Evet gidiyorum." cevabını verdiği bir diyalog yer alıyor. Alt kısımda ise Nazım Hikmet'in "Sen gitmekle eylem yaparsan ben unutmakla devrim yaparım." sözü yer alıyor. Bu resimdeki espri Nazım Hikmet'in ünlü sözünü Piraye ile olan diyaloğa bağlayarak esprili bir şekilde yorumlaması ve "gitmekle eylem" ile "unutmakla devrim" ifadelerini kullanarak alaycı bir dille Piraye'ye "unutulmaya mahkum olduğunu" ima etmesidir.

Bu fotoğrafta Nazım Hikmet'in portresiyle "Gidiyor musun Piraye?" sorusu ve "Piraye"nin portresiyle "Evet gidiyorum" cevabı yer alıyor. Altta ise "Sen gitmekle eylem yaparsan ben unutmakla devrim yaparım" sözü var. Bu söz Nazım Hikmet'in bir başka şiiri olan "Devrim"den alınmış. Fotoğraftaki şaka, Nazım Hikmet'in "Piraye"nin ona gittiği için "devrim" yapacağını ima etmesidir. Bu, Nazım Hikmet'in devrimci kişiliğiyle ve şiiriyle ironik bir şekilde bağlantılıdır.

Resimde, "Mükremin Yılmaz" adında bir şairin bir kadına yazdığı şiirden bir bölüm yer alıyor. Şiirde, kadın "uzunca zamandır görmeyeli" olarak tanımlanıyor. Şiiri komik kılan şey, kadının "beyaz peynir gibiydi, kaşar olmuşsun" şeklinde tanımlanması. Bu, kadının "eski halinden çıkmış", daha sert ve "kaşar" bir hale geldiğini ima ediyor. Bu tür bir dil kullanımı, şairin kadına duyduğu sevgi ve özlemi ironik bir şekilde ifade ediyor. Aynı zamanda kadınların zamanla değiştiği, daha "kaşar" bir hale geldiği ile ilgili yaygın bir klişe ile oynuyor.