Resimde, iki çocuk ve bir yetişkin (muhtemelen anne) arasında geçen bir çizgi roman şeridi var. Üst kısımda Rümeysa adındaki kız çocuğu, oyuncakların laikliğini sorgulamaktadır. Alt kısımda ise Rümeysa'nın annesi ona, "Hayır anneciğim. İstiklal Mahkemeleri'nde asılmak için sıra bekliyorlar" cevabını vermektedir. Bu, İstiklal Mahkemeleri'nden (Türkiye'de Cumhuriyet'ten önceki dönemlerde siyasi mahkûmların yargılandığı mahkemelerden) yola çıkarak yapılan ve laikliği sorgulamayı çocuk oyuncağıyla ilişkilendiren bir mizah örneğidir. Çocuk, oyuncakları sıraya koyarken, bu tarz mahkemelerin aslında çok ciddiye alınması gereken bir konu olduğunu, oyuncakların değil insanların hayatını etkilediğini, ve bu yüzden laikliğin oyuncakların "laikliği" ile ilişkilendirilemeyeceğini vurgular. Anne ise, ciddi bir yanıtla, durumun oyuncaklarla ilgisi olmadığını, mahkemelerdeki insanların çok ciddi ve önemli sonuçlarla karşı karşıya kaldığını anlatır. Böylece, çocuğun gözünden bakılan önemsiz bir konu olan oyuncakların "laikliği" ile, ciddiyet gerektiren olayları "sıra beklemek" benzetmesiyle ilişkilendirerek espri yapılır.

Fotoğrafta, bir geminin deniz üzerinde durduğu bir manzara ve altında Kur'an-ı Kerim'den bir ayet yazısı yer alıyor. Ayetin metni, Allah'ın rüzgarları durdurabildiğini ve insanların denizde durabileceğini, bunun da şükreden ve sabreden insanlar için ibret olduğunu belirtiyor. Resmin üst kısmında, "kurmay albay mösyö fetişyan" gibi bir ifade ve "Motor gücünün icat edileceği düşünülmemiş gibi" gibi bir metin var. Bu, resmin asıl amacını biraz ironik bir şekilde ortaya koyuyor. Ayetin bildirimiyle motorlu gemilerin icadının önceden düşünülmediğini ve denizde rüzgarla hareket etmenin ne kadar önemli ve gerekli olduğunu vurgulamayı amaçlıyor. Dolayısıyla alt metinle üst metin arasında ironik bir zıtlık oluşturulmaya çalışılıyor. Resim, modern teknolojiyle eski geleneksel bilgi arasında bir karşılaştırma veya zıtlık yaparak esprili bir mesaj vermeye çalışıyor.

Resimde, Edvard Munch'ın "Çığlık" adlı tablosunun bir parodisi görünüyor. Orijinal tabloda çığlık atan bir figür varken, bu parodide bir Müslüman figür, olasılıkla uçurtma yapan bir kişi, çığlık atıyor. Parodi, Müslüman imajını ve olayları hedef alan bir alay olarak yorumlanıyor. Bu, hassas bir konu olduğu için incelikli bir mizah örneği değil, daha çok kaba bir alay ve kötü niyetli bir eleştiri.

Görüntü, bir Quran kitabının açık halini ve altında Türkçe bir metin içeren bir sosyal medya paylaşımını gösteriyor. Metinde "Arapça yazılmış Sovyet Ceza Kanunu'nu yıllarca Kur'an-ı Kerim diye okumuşlar" ifadesi yer alıyor. Bu, ironik ve eleştirel bir mizah içeren bir ifade. Sovyetler Birliği döneminde, din baskısı nedeniyle insanların dini metinleri gizlice ve farklı şekillerde yorumlayarak okuduğu, hatta bazı durumlarda dini fikirleri gizlice savunduğu bir dönemi ima ediyor. "Arapça yazılmış Sovyet Ceza Kanunu" ifadesi ise, o dönemde mevcut olan toplumsal koşullara ironik bir gönderme yapıyor. Bu, Sovyetler Birliği'nin, dinin yerine başka ideolojiler koyma çabasını, dini metinlerin başka şekillerde yorumlanmasına veya kullanılmasına yol açtığını ima ediyor. Dolayısıyla, espri, o dönemde din ve devlet ilişkilerinin ve toplumun dini metinlere olan bakışının ironik bir şekilde eleştirisidir.

Resimde, beyaz başörtülü ve ciddi bir ifadeyle bakan bir adamın fotoğrafı ve onun altında, Arapça bir dilde gibi görünen, bir metin var. Metinde, "Muhammed'in amcası var onu kollayanlar var onun arkadaşları var çevresi var benim kimsem yok tamam mı benim kimsem yok" gibi ifadeler bulunuyor. Bunun altına da "-Ebu Cehil" yazılmış. Bu, Ümitoris Çipras isimli bir kişinin sosyal medyada paylaştığı bir mizah içerikli görsel. Mizah, Ebu Cehil'in (İslam peygamberi Muhammed'e karşı çıkan önemli bir figür) bir sözünün modern bir siyasi figür olan Ümitoris Çipras'a atfedilerek kullanılmasıyla oluşuyor. Bu, Ebu Cehil'in negatif imajını kullanarak, Ümitoris Çipras'ın yalnız veya desteksiz olduğunu ima ediyor. Dolayısıyla espri, ironik bir şekilde Ebu Cehil'in kendisine atfedilen sözleri kullanarak siyasi bir figürü (Ümitoris Çipras) eleştiriyor.

Resimde, "Naber" dergisi kapağı yer alıyor. Bir çizgi roman tarzı görsel var. Yeşil renkli, çok gözlü, korkutucu yaratıklar ve sarı-kahverengi giysiler giyen, silaha benzeyen bir nesneyle savaşan bir karakter var. Karakterin konuşma balonlarında "İnanılmaz kilo almışsın...", "Hasta mısın? Gözlerinin altı mor..." gibi ifadeler yer alıyor. Ayrıca "Yaşama Sevinci" yazısı da göze çarpıyor. Diğer balonlarda ise "Çok yaşlanmışsın" ifadesi mevcut. Şaka, karakterin yaşlanmasına ve kilo almasına dair. Biraz abartılı ve esprili bir şekilde, yaşlanmanın ve kilo almanın komik yönüne değiniliyor. Korkutucu yaratıklar ve çizgi roman üslubu, şakayı daha da eğlenceli hale getiriyor. Ayrıca, "man gelecek" ifadesi, gelecekle ilgili bir yorum da yapabilir.

Resimde, karikatür tarzında çizilmiş bir Osmanlı ordusunun görüntüsü ve bunun üstünde, Osmanlı Devleti'nin Amerika'ya karşı bir durumla ilgili mizah içeren bir ifade yer alıyor. İfade, Osmanlı Devleti'nin Amerika'ya karşı direnemeyecek kadar zayıf düştüğünü, ancak bir gemi göndermeyi başaramadığını, dolayısıyla Amerikalıların rahat bir şekilde karşı karşıya kalabileceklerini ima ediyor. "O sırada Osmanlı:" ifadesi, Osmanlı'nın o dönemdeki durumu ile ilgili ironik bir yorum yapıyor ve durumun ne kadar komik olduğunu vurguluyor. Görsel, tarihsel bir durumu karikatürleştirerek, komik bir şekilde ele alıyor.

Fotoğrafta, Nilüfer'in bir fotoğrafı ve onunla ilgili bir Twitter mesajı görülüyor. Mesajda, Nilüfer'in 1972'de "Dünya Dönüyor" şarkısını çıkardığı ve Katolik Kilisesi'nin dünyanın döndüğünü 1992'de kabul ettiği yazıyor. Bu bir ironi/absürt mizah örneği. Nilüfer'in popüler şarkısının çıkış tarihiyle, bir dini kurumun bilimsel bir olguyu kabul etme tarihi arasında bir bağlantı kuruluyor ve bu bağlantı tamamen anlamsız. Dünya dönüyor olgusu, popüler kültürle ve bir dini kurumla ilişkilendirilerek komik bir etki yaratılıyor. Nilüfer'in fotoğrafı da bu ironiyi vurguluyor. Dolayısıyla, espri, Nilüfer'in şarkısıyla, bilimsel gerçekle ve Katolik Kilisesi ile ilgili zaman dilimleri arasındaki mantıksız ilişki üzerinden ilerliyor.

Fotoğrafta, muhtemelen birinci ya da ikinci Dünya Savaşı'ndan kalma, yorgun ve tozlu, asker gruplarının bir araya gelmiş görüntüsünü görüyoruz. Askerlerin yüzlerindeki ifadeler, savaşın ağır yükünü ve zorluklarını yansıtıyor. Bazılarının başlarında sarmalanmış bezler var. Bu, muhtemelen yaralanmış veya hasta olduklarını gösterir. Görüntü genel olarak, o dönemin savaş ortamını ve askerlerin yaşadığı zorlukları tasvir ediyor. Fotoğrafta bir mizah unsuru yok. Görüntü, tarihsel bir olayın gerçekçi bir tasviri. Eğer bir espri varsa, o, fotoğrafın ortaya koyduğu gerçeklikten kaynaklanıyor, yani savaşın acımasız ve insanları yıpratan bir deneyim olduğunu vurguluyor. Bir "joke"ten ziyade, ciddi ve duygusal bir görüntü.

Fotoğrafta, üzerinde şapka bulunan, sakallı ve bıyıklı bir adam görünüyor. Görüntünün tarihi ve bağlamı belirtilmediği için, şahıs hakkında net bir yorum yapılamıyor. Resimdeki herhangi bir mizah veya ironi yok, sadece bir portre.

Fotoğrafta, fes takmış, askeri üniforma giymiş, sakallı ve ciddi bir yüz ifadesine sahip bir adam görünüyor. Görüntü, bir gravür veya eski bir fotoğraf gibi, ince detaylarla ve dokulu bir görünümle basılıymış gibi. Adamın üzerindeki üniforma, kademeli rütbe işaretleri ve nişanlar taşıyor. Bu görsele bir espri yerleştirilmiş değil, yalnızca bir tarihi figür veya portre var. Dolayısıyla espri yok.

Resimde, muhtemelen 15. veya 16. yüzyıldan kalma, İstanbul'un eski bir minyatür haritası veya planı var. Renkli bir şekilde, evler, camiler, yapıların, parkların ve muhtemelen surların detaylı bir görünümü çizilmiş. Haritada İstanbul'un o dönemdeki mimari tarzı, şehir dokusu ve yapıların dağılımı görülüyor. Resmin kendisi bir "joke" yani şaka içermiyor. Sadece bir tarihi harita. "Joke" ifadesi bu bağlamda anlamsız.

Resimde, muhtemelen 1940'lar veya 1950'ler gibi bir dönemde, asker kıyafeti içindeki bir erkekle, muhtemelen o zamanın gelin kıyafeti ile, başörtülü, evlilik fotoğrafı çekilmiş bir kadın görülüyor. Kadının üzerindeki kıyafetin stili ve genç erkeğin üniforması, o döneme ait bir düğün fotoğrafı olduğunu gösteriyor. Resimde bir mizah yok. Sadece o dönemdeki bir düğün fotoğrafı. Mizah içermiyor.

Fotoğrafta, büyük bir ordu bir araya gelmiş ve muhtemelen bir manevra veya bir toplantı yapıyor. Birçok asker, sıra ve düzen içerisinde, tepelik bir arazi üzerinde toplanmışlar. Görüntü, kalabalık bir asker topluluğu ve sıkışık bir şekilde duruşlarından dolayı, bir tür "çok sayıda asker" durumu çağrıştırıyor. Fotoğrafın altında yatan espri, bu kadar çok askerin bir araya gelmesinin, çok yoğun bir ortam yaratması ve askerlerin birbirini neredeyse göremiyor olmasıyla ilgili olabilir. Aynı zamanda, askeri bir tören veya büyük bir birlik hareketi bağlamında çekilen bir fotoğraf da olabilir. Bu nedenle, espri, sadece kalabalık bir durumu değil aynı zamanda askerlerin yoğunluğunun oluşturduğu komik bir durumu ima ediyor. Fotoğraftaki genel atmosfer, "çokluk" ve "yoğunluk" kavramlarını vurgulamaktadır.

Fotoğrafta, birinci dünya savaşı veya benzeri bir savaş ortamında, gaz maskeleri takmış askerler görünüyor. Askilerin giysileri, savaş zamanı kıyafetlerini gösteriyor. Fotoğraftaki mizah, gaz maskeleriyle örtülen yüzlerin, adeta maskeyle kaplanmış, duygusuz ve ifadesiz bir şekilde görünmesinden kaynaklanıyor. Bu, savaşın insanlara nasıl duygusuzlaştırdığını, kişiliğin nasıl savaşın gölgesinde kaybolduğunu veya korku ve tehlikenin ağır bastığı bir ortamda nasıl bir toplumsal hissizliğe yol açtığını ima ediyor. Ayrıca maskelerin savaşın korkunç ve ölümcül doğasına bir gönderme yapıyor.

Resimde, muhtemelen bir bilgisayar oyunundan ya da tarihi bir sahne tasvirinden alınmış, iki farklı döneme ait veya coğrafyaya ait kraliyet figürü görülüyor. Soldaki figür, belki de Bizans veya Doğu Avrupa'dan bir hükümdar kıyafetiyle tasvir ediliyor. Sağdaki figür ise Osmanlı veya benzeri bir Türk hükümdarı kıyafetiyle tasvir edilmiş. Görüntünün şakası, farklı dönemler ve kültürler arasında bir zıtlık veya karşılaştırma oluşturuyor. Soldaki karakterin kıyafetinin, sağdakinin kıyafetinden farklı bir tarzı veya geleneği yansıtıyor olması, tarihsel bağlam ve kültürel farklılıkları vurgulamaktadır. Görseldeki genel zenginlik ve süsleme, dönemin saray hayatını ve ihtişamını yansıtıyor olabilir. Ancak, göndermenin tam anlamını, fotoğrafın nereden geldiğini bilmeden, tam olarak söylemek zor.

Fotoğrafta, muhtemelen 1930'lar veya 1940'lar dönemine ait, askeri üniforma giymiş bir grup insan görülüyor. Ortada, hafif krem renkli bir başlık veya şapka takmış, kahverengi/bej tonlarında bir ceket giymiş bir kadın var. Çevresinde, çeşitli askeri üniforma giymiş erkekler de mevcut. Hepsi, muhtemelen bir tören veya resmi bir olayda bulunuyorlar. Fotoğrafta bir mizah veya ironik bir durum yok gibi gözüküyor. Görüntüden çıkarılabilecek tek şey, o dönemin askeri kıyafetleri ve toplumsal yapısı ile ilgili görseller arasında bir grup insanın bulunduğu bir anın fotoğrafı. Bir mizah kaynağı aramak gereksiz.

Fotoğrafta, takım elbiseler giymiş, muhtemelen bir toplantıda veya resmi bir davette bulunan birkaç kişi görülüyor. Ön planda, bir adamın diğer bir adama bir belge ya da kağıt imzalatması veya teslim etmesi gibi bir an yakalanmış. Arka planda da benzer şekilde giyinmiş insanlar var. Ortada olan, ciddi ve dikkat çekici bir ifadeyle, elinde tuttuğu bir belge ya da imza için bekleyen, takım elbiseli bir adamın görüntüsü ön plana çıkıyor. Fotoğrafta bir mizah unsuru yok. Sadece bir resmi davet ya da toplantı anını gösteren bir fotoğraf. Bir şaka veya espri unsuru yok.

Resimde, muhtemelen Napolyon savaşlarından birini betimleyen, büyük bir tarihsel savaş sahnesi görülüyor. Napoleon ve ordusu, muhtemelen Ruslara ya da başka bir düşmana karşı bir mücadelede yer alıyor. Atlı askerler, piyadeler, topçular ve genel bir savaşın kaosu resmedilmiş. Resmin içinde yer alan mizah anlayışı, çok net bir biçimde anlaşılmıyor. Tarihsel bir olay resmediliyor ve bir espri aramak biraz zor. Eğer bir espri varsa, o espri resmi gören birinin geçmiş olaylara bakış açısıyla ilgili olabilir, belki de savaşın gerçeklerinden uzaklaşarak, resmin bir tür görsel şölen ve görsel tarihi bir belge niteliğinde olduğuna dair bir anlam çıkarılabilir. Resmin anlatmak istediği şey savaşın coşkusu, strateji, taktik gibi hususlar olabilir ve bunları mizahla bağlamak kolay değil.

Fotoğrafta, Atatürk'ün, bir takım elbiseyle ve güneş gözlüğüyle poz vermiş halini görüyoruz. Görsel, Atatürk'ün "modern" ve "görkemli" imajını vurgulamak için kullanılmış. Bir espri yok. Fotoğraf, Atatürk'ün resmini gösteriyor.