Fotoğrafta, bir şehrin meydanında, bir anıtı gösteren iki farklı görüntü görülüyor. Solda, günümüzdeki meydan, sağda ise siyah beyaz bir fotoğraf, muhtemelen savaş zamanında aynı meydanın bir görüntüsü. Siyah beyaz fotoğrafta, meydanda savaşan askerler ve patlamalar var. Fotoğrafın şakası, geçmişin bugün ile karşılaştırması ve savaşın bıraktığı izleri vurgulamasıdır. İki görüntü, neredeyse aynı yere, aynı anıta referans vererek geçmiş ile bugünün bir araya getirilmesiyle, geçmişin hala hissedilen etkisini ortaya koyuyor. Görsel bir çelişki ve ironi yaratıyor. "Geçmişe bak, bugünü anla" veya "Savaşın izleri hala meydanda" gibi mesajlar veriyor.

Bu fotoğraf, Kutsal Kitap'ta (hem Eski hem de Yeni Ahit) geçen ülkeleri gösteren bir dünya haritasıdır. Ülkelerin, Kutsal Kitap'ta geçen sıklıklarına göre renklendirilmiş bölgelerine ayrılmış durumda. Örneğin, bazı ülkelerin adı, diğerlerine göre daha sık geçiyor. Haritanın altında, kaç kez geçtiğine göre renklendirilmiş bir efsane bulunuyor. Fotoğrafın "şakası" (varsa), Kutsal Kitap'ta sıkça geçen bazı ülkelerin (özellikle Ortadoğu) haritada ön plana çıkmasıyla, "İncil'deki Ortadoğu odaklılık" veya "İncil'in coğrafi odak noktası" gibi bir durumu vurgulamasıdır. Bununla birlikte, "India" yani Hindistan'ın haritada yer alması ve "Ophir" (bazen bir bölge ismi olarak alınır) gibi yer isimlerinin de görünmesi, Kutsal Kitap'ın evrensel bir kaynak olduğunu, sadece Ortadoğu'yu değil uzak coğrafyaları da içerdiğini göstermek için olabilir. Daha kesin bir şaka anlayışı için, daha fazla bilgiye ihtiyaç vardır.

Fotoğrafta, Orta Çağ'da Afrika'nın çeşitli bölgelerinde var olmuş imparatorlukları, krallıkları ve sultanlıkları gösteren bir harita görülüyor. Haritada, Mali İmparatorluğu, Ghana İmparatorluğu gibi önemli imparatorlukların yanı sıra, özellikle Afrika'daki köle ticaret yolları vurgulanmış. Harita üzerindeki renkli alanlar farklı krallık veya imparatorlukları temsil ederken, çizgiler ise ticaret yollarını gösteriyor. Fotoğrafta herhangi bir açık "şaka" yok. Sadece Orta Çağ Afrika'sındaki imparatorlukları ve ticaret yollarını gösteren bir haritadır.

Fotoğrafta 1507 yılında Avrupa'nın elektrik tüketimini gösteren bir harita bulunuyor. Haritada Avrupa ülkeleri, o dönemde elektrik kullanımının sıfır olduğunu göstermek için, tüm alan altın sarısı renkte. Altta bulunan ölçekte de 0 kWh yazıyor. Dolayısıyla, şaka, elektrik kullanımının 1507'de henüz olmadığını, yani o tarihte elektriğin olmadığını vurguluyor.

Resim, 1721-1917 yılları arasında var olmuş Rus İmparatorluğu'nun dünya haritasındaki yerini ve bazı istatistiklerini gösteriyor. Haritanın üzerinde Rus İmparatorluğu'nun kapladığı alan kırmızımsı kahverengi ile işaretlenmiş. Resmin sağ altında, imparatorluğun nüfusu, yüzölçümü ve kuruluş tarihi gibi bilgiler yer alıyor. Ayrıca, "Ünlü Hükümdar" başlığı altında, İmparatorluk'un ünlü hükümdarlarından biri olan "Büyük Petro"nun resmi ve kısa bir biyografisi mevcut. Resmin altındaki metin, Büyük Petro'nun Saint Petersburg şehrini kurduğunu ve başkenti 1712'de buraya taşıdığını, ve 1918'e kadar burada kaldığını belirtiyor. Ayrıca, İvan "Korkunç" un, "ilham veren korku, güçlü ve saygı uyandıran" anlamına gelen eski İngilizce bir terimin karşılığı olarak bu unvanı aldığını vurguluyor. Bu sunumda bir "anlam oyunundan" ya da "zıtlık" yaratmaktan bahsedilmiyor. Büyük Petro ile İvan "Korkunç"un karakteristik özelliklerinin, "korkunç" ve "büyük" kavramları gibi bir karşılaştırma yapıldığı veya mizah içeren bir yorum yapıldığı iddia edilemez. Dolayısıyla, bir espri veya mizah yok. Sadece tarihi bilgiler ve bazı görsel tanıtımlar bulunuyor.

Bu fotoğraf, "Yanko Tsvetkov'un Önyargı Atlası" adlı bir çalışmadan, 2015 yılına ait bir dünya haritası. Harita, Asya kıtasını farklı etiketlerle ve renklere ayırmış. Örneğin, bazı ülkeler "Alkolikler", "Çıkma Tayfası", "İntihar Edenler", "Savaşa Açık", "Kötü Adamlar", "Hayvanlar", "Para Adamları" ve daha pek çok küfürlü ve olumsuz etiketle görülüyor. Japonya ise "Japonlar" diye etiketlenmiş ve kırmızı renkle vurgulanmış. Bu harita, Japonların Asya'ya ve diğer ülkelere bakış açısını ve bazı önyargıları, ironik ve alaycı bir şekilde gösteriyor. Japonların Asya'daki diğer ülkeler hakkında olumsuz ve klişe görüşlere sahip olduklarını ve bunları bir harita üzerinden komik bir şekilde ifade ettiklerini ima ediyor. Haritadaki etiketler, bu önyargıları ve klişeleri mizah yoluyla ortaya koyuyor. Bu tür bir harita, kültürel önyargılar ve klişelere gülerek dikkat çekmeyi amaçlıyor.

Fotoğrafta, Ninova şehrinin (Irak) 800 M.Ö. ve 2024 yıllarındaki hallerinin karşılaştırmalı bir görünümü var. Yukarıdaki görüntü, Ninova'nın eski ihtişamlı, geniş bir nehirle çevrili, görkemli yapılarıyla bezenmiş bir şehir olduğunu gösteriyor. Aşağıdaki görüntü ise, şehrin günümüzdeki halinin, nehrin büyük ölçüde kurumuş ve etrafının çoraklaşmış olduğunu, eski ihtişamdan eser kalmadığını ortaya koyuyor. Bu görsel, insan müdahalesinin ve zamanın geçmesinin, şehirlerin ve doğal güzelliklerin kaderi üzerindeki etkisiyle alay ediyor. 800 M.Ö.'deki görkem, modern yıkımın ve çevresel değişimin, eski ihtişamın yerini ne kadar çabuk aldığını vurguluyor. Eski zamanların şaşaasını modern dünyanın çoraklığıyla karşılaştırıyor ve aslında bir ironi taşıyor.

Fotoğrafta, Suriye'deki Mari şehrinin iki farklı zaman dilimindeki görünümü yer alıyor. Üst kısımda, MÖ 2800'lerde, şehir surlarla çevrili, düzenli bir yapıya sahip ve etrafı tarlalarla çevrili olarak gösteriliyor. Alt kısımda ise, 2023 yılındaki halini görüyoruz. Şehir surlarının ve yapıların büyük ölçüde yok olduğu, tarım alanlarının ise çölleşmeye doğru evrildiği, eski ihtişamın yerini sadece toprak ve kalıntıların aldığı görülüyor. Fotoğrafın şakası, zamanın geçmesiyle ve insanlığın etkisiyle medeniyetlerin ne kadar değişebileceği ve yok olabileceği, kalıcı olanın sadece tarihinin izleri olduğunu anlatıyor. Eski ihtişamın yerini boş ve çorak bir arazinin alması, geçen zamanın ve insan etkinliğinin yıkıcı etkilerini vurgulamaktadır.

Fotoğrafta 1880 yılında Afrika'nın Avrupa'nın Afrika'ya "Afrika Yarışması" öncesi siyasi haritası bulunmaktadır. Çok renkli, farklı devletler, kabileler, etnik gruplar ve imparatorluklar gösterilmektedir. Sınırlar, yaklaşık olarak çizilmiş ve tam bilgi eksikliği sebebiyle bazı sınırların kesin olmadığını belirten notlar da bulunmaktadır. Haritada ayrıca Avrupa güçlerinin (Birleşik Krallık, Fransa, Portekiz) etkisi ve kontrolü de gösterilmektedir. Resimdeki "joke" (şaka) ise Avrupa güçlerinin, Afrika'nın iç işlerine karışarak sınırları çizme ve kaynaklarını kontrol etme girişiminin 1880 öncesi dönemdeki durumunu hicvetmesi şeklinde yorumlanabilir. Haritanın karmaşık yapısı, farklı devletlerin birbirleriyle olan ilişkilerini ve Afrika'nın o dönemin siyasi haritasını gösterme amacındadır. Resmin genel mesajı, Avrupa'nın Afrika'da uzun süredir devam eden sömürgecilik ve tahakküm politikalarının, aslında çok daha karmaşık ve farklı güç dengesine dayalı bir kıta olduğunu ortaya koymasıdır.

Resimde, 70 M.Ö. tarihli Ai Khanoum şehrinin bir illüstrasyonu ve günümüzdeki aynı bölgenin fotoğrafı karşılaştırılıyor. Üstteki resim, o dönemde gelişmiş ve kalabalık bir şehir olan Ai Khanoum'un, nehir kıyısında, geniş bir alana yayılmış mimari yapılarla betimlendiği görülüyor. Alttaki resim ise, aynı bölgedeki Ai Khanoum'un 2024 yılındaki halini gösteriyor. Burada şehir tamamen kaybolmuş, yerine çöl ve dağlık bir alan yerleşmiş. Fotoğraftaki mizah, zamanın, medeniyetlerin ve uygarlıkların geçici olduğunu, hatta yok olabileceğini vurguluyor. Ai Khanoum'un geçmiş ihtişamı ile günümüzdeki halinin arasında bir kıyaslama yaparak insan yapımı yapılarla çevre arasında nasıl bir değişim yaşandığını gösteriyor.

Bu fotoğraf, farklı medeniyetlerin zaman içinde isimlerinin nasıl değiştiğini gösteren bir görsel. Resimde, Mezopotamya'nın Irak, Hint Vadisi'nin Pakistan, Roma İmparatorluğu'nun İtalya ve Pers İmparatorluğu'nun İran olarak anılmaya başlandığına dair haritalar ve bu değişimin altındaki tarihsel gerçeklik gösterilmekte. Bu görsel, medeniyetlerin isimlerinin değişmesiyle, tarihin ve coğrafyanın zaman içinde nasıl değiştiğine dikkat çekmeyi amaçlıyor. Bir çeşit mizah, belki de tarih ve isimlerin değişkenliği üzerinden bir espri içeriyor. Söz konusu değişim, isimlendirmenin tarihsel bağlam ve güç dengeleriyle nasıl şekillendiğine işaret eden, belki de bir ironik bakış açısı sunuyor. Farklı isimlendirmeler, farklı tahayyüllerin ve ideolojilerin yansıması olarak yorumlanabilir.

Görüntü, muhtemelen Twitter'da paylaşılan iki ayrı tweet'i içeriyor. İlk tweet, Ozan Jakoben adlı kullanıcı tarafından paylaşılmış ve tarihi bir imparatorluğun mirasçısı olan, ancak bununla gurur duymayan veya minnettar olmayan, sıradan bir adamın çocuğuna gönderilen bir mesajı anlatıyor. "Sandalsızın çocuğu" ifadesi, imparatorluğun bir yükselen ve güçlü bir figüre karşı bir nezaketsizlik ve düşmanlık gösterdiği bir metaforu temsil ediyor gibi görünüyor. Tweet, toplumsal ilişkiler ve güç dinamikleri hakkındaki bir mizah anlayışını yansıtıyor. İkinci tweet, Orhan Osmanoğlu adlı kullanıcı tarafından paylaşılmış ve Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'a yönelik bir destek mesajı içeriyor. "Rabbim sağlıklı ömürler nasip etsin" ve "66 yaşınızı kutlarım" ifadeleri, Erdoğan'a saygı ve iyi dilekler içermektedir. Tweet ayrıca Erdoğan'ı destekleyen bir hashtag ve Erdoğan ve tweet atanın hesap adlarını da içeriyor. İki tweet arasında, bir tür karşıtlık ya da mizah var. İlk tweet, karmaşık tarihi ve toplumsal dinamikleri, ikinci tweet ise Cumhurbaşkanı Erdoğan'a yönelik destek ve takdiri konu almaktadır. Sonuç olarak, görsel, farklı siyasi görüşleri ve ideolojileri temsil eden iki farklı söylemi yansıtıyor. İlk tweet, bir olay örgüsünü ele alarak, potansiyel olarak siyasi bir tavrı ironik bir şekilde dile getiriyor. İkinci tweet ise, siyasi bir lider için destek ve takdir ifadesini içeriyor. İki tweetin birlikte gösterilmesi, muhtemelen ironik bir karşıtlık yaratmak veya bir tartışma başlatmak için bir strateji olarak kullanılabilir.

Resimde, bir cruise gemisi ve Sydney Opera Binası'nın açık denizdeki bir görüntüsünü gösteren bir fotoğraf bulunuyor. Tweet altında "kaç yıllık devlet geleneği... birleşik krallık gemisi görünce dibi düşmek" yazısı yer alıyor. Bu, eski bir Türk geleneği olan ve kraliyet gemilerinin görüldüğünde, bazı geleneklerin veya hükümetlerin (veya belki de daha genel anlamda güç veya otorite temsilcileri) düşeceği veya değer kaybedeceği ile ilgili bir esprili göndermedir. Tweet'in özünde, Orhan Osmanoğlu'nun Avustralya'dan selamlar mesajı ile, gördüğü büyük cruise gemisinin, geleneksel anlamda "birilerinin dibine düşeceği" bir işaret olarak algılanması, espriyi oluşturuyor. Bir nevi "krallık gemisi görünce..." ifadesinin, gerçek anlamının dışına çıkıp, komik bir şekilde yorumlanmasının bir örneği.

Resimde, bir apartman veya bina girişinde bulunan, Mustafa Kemal Erdoğan yazan bir kapı ziline benzer bir butona yerleştirilmiş bir metin görülüyor. Metnin altında, "Bu şey değil mi güzel başlayıp sonu kötü biten ilişkiler?" diye bir tweet var. Tweet, bir ilişkide başlangıcın iyi, ama sonucun kötü olduğu, gibi bir genel durumu ifade ediyor. Bu duruma, bir apartman girişindeki "Mustafa Kemal Erdoğan" yazısının yerleştirilmesiyle, siyasi bir gönderme yapılıyor. Joke, ilginç ve ironik bir şekilde, önemli bir tarihi figürün adının, "kötü biten ilişkiler"le ilişkilendirilerek, bir eleştiri veya yorum ifade ediyor.

Resimde, Osmanlı döneminde kullanılan kahve sunum tarzı ile günümüzde farklı bir sunum tarzının karşılaştırıldığı bir mizah içeren paylaşım yer alıyor. Paylaşımdaki metin, Osmanlı döneminde misafir aç kalırsa, kahveyi içebilmesi için daha büyük bir bardakta servis edildiğini ve bunun ne kadar incelikli bir davranış olduğunu ifade ediyor. Görselde ise, kahvenin küçük, özel olarak şekillendirilmiş, tıpkı bir fincan veya kupa gibi bardaklarda servis edildiği görülüyor. Bu, Osmanlı dönemindeki geleneğin komik bir şekilde günümüze uyarlanmış bir gösterimidir. Mizah, modern sunumun, eski geleneğin incelikli yönünü abartarak ve neredeyse gülünç bir şekilde sunarak karşısındaki geleneği komik bir dille ele alıyor. Özetle, paylaşım, eski geleneklerin modern sunum biçimleri ile karşılaştırılarak, eski geleneklerin değerini vurgulayan, incelikli bir mizah kullanarak modern bir yaklaşımı ele alıyor.

Resimde, sarı-yeşil bir alanda koşan, süper kahraman kostümü giyen bir figür ve bir mezar taşı/kabir önünde ağlayan bir figür görünüyor. Üstte, "Aint no way Blud IS crying over someone who died 159 years ago" yazısıyla, 159 yıl önce ölmüş birinin üzerinden neden ağlandığıyla ilgili bir mizah ifadesi yer alıyor. Mizah, zaman kavramının ve duygusal tepkilerin, özellikle de duygusal tepkilerin, zamana karşı ne kadar göreli olduğunu vurguluyor. 159 yıl önce ölmüş birinin üzerinden ağlamak, çok uzak bir geçmiş olayı olduğundan abartılı ve komik bir durum olarak sunuluyor.

Resimde, çizgi roman tarzında iki çocuk ve bir konuşma balonuyla bir diyalog görülüyor. Yukarıdaki kısımda, başörtüsü takmış bir kız çocuğu (Rümaysa) oyuncaklarla ilgilenmiyor gibi görünüyor, altında ise "Rümaysa, oyuncakların laikliği mi yıkıyor?" sorusu yer alıyor. Bu, başörtüsünün "laiklik" ilkesiyle çeliştiği veya ona aykırı olduğu anlamını taşıyor, dolayısıyla "yıkıyor" ifadesi, durumu eleştirel bir dille ifade ediyor. Aşağıdaki kısımda ise, başörtüsüz bir kız çocuğu, oyuncakları dikkatle ele alıyor ve "Hayır anneciğim. İstiklal Mahkemeleri'nde asılmak için sıra bekliyorlar" diyor. Bu, bir anlamda, ilk sorudaki başörtüsü tartışmasını ironik bir şekilde, siyasi bir konuya benzeterek eleştiriyor. "İstiklal Mahkemeleri" göndermesi, geçmişte yaşanan, başörtüsüyle ilgili tartışmaları çağrıştırıyor ve durumun oyuncakların seçimine kadar indirgenmiş olması, durumu komik ve ironik hale getiriyor. Özetle, şaka, başörtüsü tartışmasını, oyuncaklar aracılığıyla ironik ve komik bir şekilde ele alıyor. Çocukların oyuncaklarıyla oynadığı bir durumu, siyasi bir tartışmaya benzeterek, konu üzerinde incelikli ve alaycı bir bakış açısı sergiliyor.

Fotoğrafta, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk ve diğer önemli şahsiyetlerin eski fotoğrafları görülüyor. Fotoğraflar, eski Türk yönetim biçimlerinin ve Atatürk'ün rolünün birleştirildiği bir kolajdır. Yazıda yer alan "Cumhuriyeti ilan etmiş, saltanatı kaldırmışsındır ama halkından bir köylü sana padişahım diye seslenir:" sözü, Atatürk'ün modern Türkiye'yi kurarken halkın o dönemdeki geleneksel zihniyetine ve liderlere duyduğu bağlılığa gönderme yapıyor. Bu, Cumhuriyet'in ilan edilmesine rağmen, bazı insanların hala eski yönetim şekillerine alışmış olabileceğini, Atatürk'e "padişah" diyebileceklerini ve dolayısıyla, modernizasyon çabalarına rağmen geleneksel bağlılıkların varlığını vurguluyor. Bir anlamda, Atatürk modern Türkiye'yi kurarken, bazı geleneksel değerler hala devam ediyor. Bu, Atatürk'ün modern Türkiye'yi kurma çabasının zaman içinde insanları ne kadar etkilediği ve değişim sürecinin zorluğuna dikkat çeken bir mizah örneğidir.

Resimde, Twitter'da Lyudmila adlı kullanıcının paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, "İlk bira Urfa'da yapılmış. Urfa'nın geçmişi çok garip ama Urfalılar farkında değil" ifadeleri yer alıyor. Bu, Urfa halkının, şehrin tarihiyle ilgili bazı ilginç veya şaşırtıcı gerçekleri bilmemeleri veya fark etmemeleri üzerine yapılan bir espri. Muhtemelen Urfa'nın tarihi ve kültürel önemiyle ilgili bir ironik veya hafif alaycı bir yorum. Tweet, Urfa'nın geçmişine dair, muhtemelen bilinmeyen veya az bilinen bir yönü vurgulamayı amaçlıyor ve Urfalıların bu konuda farkında olmadıklarını, bilmediklerini ima ediyor.

Resimde, Twitter'da John Orphan adlı kullanıcının paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, Bedir Savaşı'nda gökten inen 5 bin meleğin bugün Kudüs'e inmemesi durumunda, hikayenin ya uydurma ya da Tanrı'nın İsrail'i koruduğu anlamına geldiği iddia ediliyor. Tweet'in esprili yönü, dini bir inanç referansını (Bedir Savaşı'ndaki melekler) modern bir durumla (Kudüs'e inmeyen melekler) ironik bir şekilde karşılaştırıyor. "Ya hikaye uydurmadır ya da Tanrı İsrail'i tutuyodur" kısmı, bu durumu gerçeküstü ve komik bir şekilde ifade etmekte. Tweet, kutsal metinleri, güncel olaylarla ilişkilendirip mizah yoluyla ele alıyor. Dolayısıyla, tweet'in esprili tarafı, dini inançlar ile mevcut durumun beklenmedik bir şekilde birleştirilmesinden kaynaklanıyor.