Resimde, 2024 yılında yılın insanı seçimiyle ilgili bir mizah içeren bir grafik ve bir video klibi görülüyor. Grafikte, Donald Trump, Elon Musk, Benjamin Netanyahu ve Kamala Harris gibi isimlerin oy oranları gösteriliyor. Trump'ın bu seçimde yüksek bir orana sahip olduğu görülüyor. Resmin alt kısmında, 1938 yılında yılın insanı seçimiyle ilgili bir espri var. 1938'de yılın insanı seçilmiş bir kişinin görüntüsü, Hitler'in bıyığı ve saç stiliyle değiştirilmiş şekilde yer alıyor. Bu, Trump ve diğerlerinin seçilmesini esprili bir şekilde "suç" ile ilişkilendiriyor. Dolayısıyla espri, 2024 yılındaki popüler figürlerin seçilmesinin, tarihsel olarak eleştirilebilir veya tartışmalı kişilere benzetilip, yılın insanı seçimiyle ilgili olumsuz bir yorum veya eleştiri yapmayı hedefliyor. Görsel ve kullanılan ifadelerle, seçimi "suç" ile ilişkilendiren bir karalama veya olumsuz bakış açısı sunuluyor.

Fotoğrafta, 70 M.Ö. Ai Khanoum şehrinin rekonstrüksiyonu ile 2024 yılında aynı şehrin halinin karşılaştırıldığı bir karşılaştırma görseli var. Yukarıdaki görüntüde, eski Ai Khanoum şehri, gelişmiş bir kent yapısı, binalar, muhtemelen bir nehir ve çevreleyen dağlarla gösteriliyor. Alttaki görüntü ise modern dönemde aynı yerde, neredeyse tamamen çorak ve terk edilmiş bir alan gösteriyor. Bu görsel, tarih boyunca insanlık medeniyetlerinin çöküşüne ve çevresel etkilerine gönderme yapıyor. Eski şehrin görkemli yapısı, bugün neredeyse yok oluş halindeki aynı yerle karşılaştırılıyor. Bu durum, zamanla insan etkisi ve doğanın geri alımı, hatta çevresel değişimler hakkında bir mizah ve ironi içeriyor. Eski ihtişam ile bugünkü boşluk arasında bir karşılaştırma yapılarak, geçici olan medeniyetlerin ve yapılarının, doğanın sürekliliğine kıyasla ne kadar önemsiz olduğunu vurguluyor.

Resimde, MÖ 1200'deki ve 2024 yılındaki Betlehem, Filistin'in panoramik görünümleri karşılaştırılıyor. Üstteki resim, antik bir su kemeri ve surlarla çevrili, nispeten küçük bir yerleşim yeri gösteriyor. Alttaki resim ise, günümüzde genişlemiş ve modern binalarla dolu, büyük bir kente ev sahipliği yapıyor. Bu, medeniyetlerin, şehirlerin ve toplumların zaman içinde nasıl geliştiğine ve değiştiğine dair bir mizah içeren bir karşılaştırma. Görsel, insan yerleşimlerinin ve medeniyetin yüzyıllar içindeki dönüşümünü, antik çağdan günümüze kadar nasıl gelişip büyüdüğünü ironik bir şekilde vurguluyor. "1200 BC" ve "2024" tarihleri arasındaki fark, geçmiş ile günümüz arasındaki karşılaştırmayı ortaya koyuyor ve modern yaşama ve gelişmeye bir bakış sunuyor. Farklılık, "uzun yol kat edilmiş" veya "zamanın akışı" gibi temalara gönderme yaparak bir espri unsuruna sahip.

Fotoğrafta, Vasa gemisinin bir kısmı görülüyor. Müzenin içinde, ahşap geminin ihtişamlı ve detaylı yapısı, kalabalığın arasından, geminin büyüklüğü ve tarihi önemiyle dikkat çekiyor. Görünen kişiler, muhtemelen gemiyi inceleyen ziyaretçiler. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece tarihi bir gemi ve onu inceleyen kişiler var. Bir espri betimlemesi istendiğinde böyle bir durum betimlenemez.

Fotoğrafta, 1024 yılı ile 2024 yılı arasında Avrupa ve Ortadoğu coğrafyasının bir karşılaştırmasını gösteren iki harita bulunmaktadır. Haritaların üst kısmında "DİNLE MEŞGUL" yazan kırmızı alan, alt kısımdaki "BİLİM YAPILIYOR" yazan mavi alanlara göre çok daha azdır. Bu, 1024 yılında Avrupa ve Ortadoğu'da dinin bilimden daha baskın olduğu ve günümüzde ise bilimsel çalışmalara daha çok ağırlık verildiği algısıyla alay eden bir mizah. Görsel, toplumların önceliklerini ve zamanlarını nasıl harcadıklarını geçmişle kıyaslayarak komik bir şekilde iletmektedir.

Fotoğrafta, üzerinde fes bulunan ve askeri üniforma giyen, sakallı ve bıyıklı bir kişi görünüyor. Görünen üniforma, muhtemelen Osmanlı İmparatorluğu dönemine ait bir askeri üniforma. Resim, muhtemelen bir portre veya tarihi bir belge. Bir şaka yok. Fotoğraf, tarihi bir figürü temsil ediyor ve sadece görsel bir temsil.

Fotoğrafta, Anıtkabir önünde Türk Jandarma birlikleriyle birlikte, muhtemelen Çinli bir kadın da dahil olmak üzere birkaç kişi poz vermektedir. Fotoğrafın altındaki metin, 1000 yıl sonra bile aynı yerde, aynı düzende olmayı ifade eden bir mizah içerir. "Çinli hanımefendiler ve Jandarma" ifadesi, tarihi bir mekan olan Anıtkabir'de, modern zamanlarda farklı kültürlerin (Çin ve Türk) bir araya gelmesini ve Jandarmanın görevini vurgulamak için bir ironi içermektedir. Dolayısıyla gönderinin özünde, her ne kadar yüzyıllar geçse de, toplum yapısı ve kurumlar halen aynı şekilde mevcut, benzer pozisyonlarda yer alıyorlar şeklinde bir mizah unsuru var.

Resimde, bir hayvan heykelinin bulunduğu, taş bir mezar taşı görülüyor. Heykel, soyu tükenmiş bir zebra türü olan "Quagga"yı temsil ediyor. Mezar taşında Quagga'nın yaşadığı yer olarak Güney Afrika ve son görüldüğü tarih olarak 1883 yazıyor. Bu, bir tür mizah içeren bir fotoğraf. Quagga'nın mezarı, soyu tükenmiş bir hayvanın ve dolayısıyla tarihe karışmış bir türün hatırlatılmasıyla birlikte, yok oluşun acımasızlığını ve zamana karşı duyulan hüzünlü bir özlemi çağrıştırıyor. "Quagga, son görüldüğü 1883... " yazısı, hayvanın yok oluşunun acısını ve insanlığın doğa üzerindeki etkisini esprili bir şekilde yansıtıyor. Dolayısıyla, mezar taşının, Quagga'nın yok oluşunun "müzikle" anlatılması, acıyı esprili bir şekilde gösteren bir mizah türü.

Fotoğrafta, 1940'lı yıllarda muhtemelen Paris'te, Moulin Rouge'un önünde, Alman askerleriyle ve onların yanında Fransız kadınların bulunması, o dönemin politik atmosferine bir gönderme yapıyor. Fotoğraf, o yıllarda işgal altındaki Paris'te Alman askerleri ve sivil Fransızların etkileşimini, hatta potansiyel olarak "ilişkilerini" gösteriyor. Bu fotoğrafta gizli bir espri veya ironi yok. Sadece o dönemin fotoğrafı. İşgal edilen Paris'te Alman askerleri ve Fransız kadınların bir araya geldiği, bu ilişkinin politik ve toplumsal bağlamını gösteren bir sahne. Fotoğraf, o dönemdeki toplumsal ve siyasi gerilimi, işgalin etkilerini ve günlük yaşamı yansıtıyor. Fotoğraftaki insanlar, bu politik gerilim ve işgalin içindeki yerlerini konu ediyor. Bir mizah veya espri unsuru yok.

Fotoğrafta, İkinci Dünya Savaşı sırasında, muhtemelen Hollanda'da, Alman askerlerinin bulunduğu bir zırhlı araç (ya da benzeri bir askeri araç) geçişi sırasında, sokakta kalabalığın içindeki insanların tepkisini gösteriyor. Bir kadın, araç geçerken dans ederek, neredeyse coşku içinde tepki gösteriyor. Bu fotoğrafın komik tarafı, savaşın ortasında, savaş aracı geçişine bu kadar hafif ve eğlenceli bir tepkinin ironisidir. Normalde insanların savaş ortamında korku, dehşet ve tedirginlikle tepki vereceği bir duruma, bu kadının dans etme davranışı, duruma ironik bir yaklaşım getirir ve olaydaki trajik ironiyi ortaya koyar. Gerçekte, savaşın ve askerlerin varlığının neden olduğu ciddiyetten uzak, neredeyse hafif bir zıtlık oluşturuyor.

Fotoğrafta, Nazi üniforması giyen bir asker ile kadın arasında bir öpücük anı ölümsüzleştirilmiş. Kadın, askerin koluna doğru sarılmış. Görüntü, o dönemdeki toplumsal normlarla ve Nazizmin ideolojisiyle çelişiyor. Bu, tarihsel ironi ve çelişkiyi vurguluyor. Resmin amacı, Nazizm'in insan ilişkilerini nasıl etkilediğini ve ahlaki normlarla olan çelişkilerini göstermek için mizah kullanılarak eleştirel bir bakış açısı sunmak. Fotoğrafın ironisi, Nazi ideolojisinin idealize edilmiş görüntülerine ve askerlerin ve kadınların ideal bir sevgi ilişkisinin sunulmasına karşıt bir bakış sunmasında yatıyor. Özünde, fotoğraf Nazizm'in insanları manipüle etme ve baskı altına alma girişimine karşı bir mizah yoluyla eleştiri yapmaktadır.

Fotoğraf, 11 Kasım 1938 tarihli "Völkischer Beobachter" gazetesinin bir sayfasını gösteriyor. Nazi propagandasına dayalı bir yayın olan gazete, bu tarihte Yahudilere karşı nefret söylemi ve ayrımcılık içeren haberler, başlıklar ve makaleler yayınlıyor. Bu dönemde Almanya'da Yahudilere yönelik şiddet ve zulüm büyük boyutlara ulaşmıştı. Fotoğraftaki haberler, Yahudi karşıtı söylemi ve "Yahudi sorununun çözümü"ne yönelik Nazi ideolojisini açıkça yansıtıyor. Metinlerdeki ifadeler ve kullanılan kelimeler, o dönemde Avrupa'da yaşanan vahşeti ve antisemitik söylemi vurguluyor. Fotoğrafta yer alan "joke" kavramına değinmemek gerekiyor. Görüntü, o dönemin acımasız ve şiddet dolu politik iklimi hakkında bir belgedir ve mizah içermez. Aksine, büyük bir trajediyi ve insanlık dışı davranışları göstermektedir.

Görselde Fransız bayraklarının tarih boyunca kullanılmış farklı hallerinin zaman çizelgesi yer alıyor. Her bir bayrak, o dönemde Fransa'nın kullandığı bayrak tasarımını gösteriyor. Görselde, 1794'ten günümüze kadar olan çeşitli Fransız bayraklarını ve bunların geçerlilik tarihlerini görebiliyoruz. Resimde bir espri yok. Sadece tarihsel bir bilgi sunuluyor.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, bir çizim/resim kullanılmış ve metin eklenmiş. Çizimde, fesli çocuklar ve kalabalığın olduğu bir sahne var; sanki eski bir dönem resmidir. Metin ise, "Corto Maltese" kullanıcı adıyla ilgili, şeriat ile ilgili ironik/alaycı bir mizah içeren bir yorum. "Böyle sike sike latin alfabesiyle şeriat yazdırırlar işte adama" cümlesi, şeriatın (dini kanunların) dayatılmasının ve savunucularının, kendileri tarafından iddia edilen hassasiyet yerine, nasıl ironik ve komik bir şekilde gerçekleşebileceğini göstermeyi amaçlıyor. "Ey Müslüman gençliği; ŞERİAT'ı biz kaldırdık, fakat onu getirecek olan sizlersiniz" cümlesi ise, alaycı bir şekilde Müslüman gençliği, şeriatı ortadan kaldıranların mirasçısı olarak, yeni bir şeriat uygulaması getirmeye hazır bir nesil olarak görüyor. Bu bir paradoks ve ironi taşıyor. Kısacası, resim ve metin, şeriatın yeniden kurulması tehdidi ya da savunucuları hakkında mizah kullanarak, eleştiri ve ironi içeriyor.

Resimde bir Twitter paylaşımı görülüyor. İlk paylaşımda, "Sevr antlaşmasının maddelerini sonradan okuyan hadi pasa" yazılı bir mesaj var. Bu, Sevr Antlaşması'nı imzalamadan sonra, maddelerini okuyan birinin yaptığı komik bir yorum olarak yorumlanabilir, çünkü antlaşma birçok ülke için dezavantajlı ve haksız olarak algılanmıştır. İkinci paylaşımda, Lupe isimli kullanıcı, "çok kötü bir şey yaptım, iptal edemiyorum" şeklinde bir yorum yapıyor. Bu yorum, ilk paylaşımda bahsedilen "hadi pasa" anlamına gelen "aklımı kaçırdım" veya "ne yaptığımı bilmiyorum" ifadesinin, ikinci paylaşımın bağlamına uyacak şekilde yorumlanabileceğini ve Lupe'nin bir yanlış yaptığını, ancak bunun geri dönüşü olmadığını ima eder. Özetle, gönderme, Sevr Antlaşması'nın maddelerinin sonradan görülmesinin komikliğine ve Lupe'nin yaptığının geri döndürülemez bir yanlışlığına gönderme yaparak ironik bir mizah anlayışı sergileniyor.

Tweet'te, İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu ve Hamas lideri Yahya Sinwar'ın fotoğrafları yan yana gösteriliyor. Fotoğraflar siyah-beyaz ve eski görünümlü. Tweet'in metninde, "Toprağın kime ait olduğu açık" ifadesi yer alıyor. Bu, İsrail ve Filistin arasındaki toprak anlaşmazlığını ele alan, ve Netanyahu'nun toprak iddialarını desteklerken Sinwar'ın ise toprak talebinde bulunduğunu öne süren bir provokatif yorum. Tweet'in alt kısmında ise Netanyahu ve Sinwar'ın doğum tarihlerini ve yerlerini Wikipedia bağlantılarıyla destekleyen bilgiler yer alıyor. Bu bilgiler, tartışılan toprak hakkındaki konjonktürü daha iyi anlamak için veriliyor. Temel olarak, tweet, İsrail ile Filistin arasındaki toprak ihtilafında kimin haklı olduğunu belirlemek için kolaylaştırıcı ve tartışmalı bir şekilde çarpıtılmış bir yorum yapıyor ve gerçeği farklı şekilde yorumlamaya çalışıyor.

Görselde, bir Twitter gönderisi ve altındaki yorumlar yer alıyor. Gönderi, bir kişi tarafından paylaşılan ve "Amerikan Komünist Partisi" etiketiyle kullanılan bir mesaj. Mesaj, "ACP'ye katılın, Amerika'yı geri alın, düşman devlete karşı savaşın ve işçi sınıfı için zafer elde edin" gibi komünist söylem içermektedir. Resimde ise, Halo 3 oyununun fragmanından bir kare var. Bu karede, sıra halinde duran askerler görülüyor, bir komünist sembolü de arka planda yer alıyor. Tweet'te kastedilen espri, komünist söylemin ve sembollerin Halo 3 gibi popüler bir oyunun sahneleriyle komik bir şekilde bağlanmasıdır. Bu, popüler kültürü ve siyasi söylemi ironik bir biçimde birleştirerek esprili bir nokta yaratır. Yani, görselde, komünist ideolojinin beklenmedik bir ortamda (oyun fragmanı) kullanılmasıyla oluşan ironi ve absürtlük espriyi oluşturmaktadır.

Resimde, Sultan Alparslan'ın, Anadolu'nun kapılarından birine tırmandığına dair bir mizah içeren fotoğraf bulunmaktadır. Fotoğraf, yaşlı bir kadın figürünü, demir bir kapıya (muhtemelen bir tarihi yapıya ait) tırmlanırken göstermektedir. "Sultan Alparslan" yazısı, onu tarihsel bir figürle ilişkilendirirken, "Anadolu'nun Kapıları" yazısı da, Anadolu'nun fethinin veya istilalarının temsili bir imajını oluşturmaktadır. Fotoğrafın mizah değeri, yaşlı kadının Sultan Alparslan'ın fetih mücadelesinin temsili bir eylemi olan kapıya tırmanışına benzetilmesinden gelmektedir. Bu, tarihi bir figürü, modern ve komik bir bağlamda göstererek ironik bir karşılaşma yaratmaktadır. Esasen, Sultan Alparslan'ın güçlü ve cesur bir savaşçı olarak bilinmesine karşın, burada yaşlı ve yorgun bir kadın figürü olarak gösterilmesi, durumu ironik ve komik kılıyor.