Fotoğrafta, inşa halindeki bir yapı, muhtemelen bir baraj veya benzeri büyük bir proje, görülüyor. Çeşitli işçiler, iskeleler üzerinde ve zeminde, inşaat malzemelerini taşıyor, hareket ediyorlar. Görüntünün rengi ve detayları, geçmiş bir döneme ait olduğunu gösteriyor. Fotoğrafın mizahı, inşaat işçilerinin uğraştıkları büyük projenin yanında, onların ellerindeki ve etraflarındaki inşaat malzemelerinin boyutlarının oldukça büyük ve oransız olmasıyla ilgili. Resim, inşaat işçilerinin işlerini ne kadar ciddiyetle yaptıklarını ve büyük bir proje ile boğuştuklarını vurgulamakla birlikte, aynı zamanda işin devasa boyutuyla ve muhtemelen bu işin büyüklüğünün getirdiği bir tür absürtlük duygusuyla alay ediyor. O halde, mizah, büyük yapının insan ölçeğiyle olan çarpıcı oransal dengesizliğinden geliyor.

Fotoğrafta, eski bir dürbün ya da teleskop benzeri bir alet görünüyor. Kahverengi, geçmiş çağlara ait bir malzemeden yapılmış, üzerinde altın renkli süslemeler ve desenler mevcut. Merkezinde küçük bir delik/mercek bulunuyor. Bu fotoğraftaki nesne, "dürbün" ile "düşün" sözcüklerinin benzerliğine dayalı bir şaka içeriyor. Görünen nesnenin bir teleskop olması, belki de "düşünmek" veya "bakış açısını genişletmek" gibi bir anlamı çağrıştırıyor. Dolayısıyla, espri, aletin görmeyi değil, düşünmeyi teşvik etmek gibi bir işlevi olduğu varsayımından kaynaklanıyor. (Eski dürbünler, teleskoplar; bilimsel bakış açısı, keşif ve meraklı zihin ile ilişkilendirilebilir.)

Fotoğrafta, muhtemelen Osmanlı dönemine ait, ince işçiliğe sahip, altınla işlenmiş, görkemli bir kılıç görünüyor. Kılıçın üzerinde Arapça yazılar ve süslemeler mevcut. Bir espri yok. Sadece kılıç fotoğrafı.

Fotoğrafta, çölde, kumların üzerinde paslanmış, parçalanmış bir lokomotif görülüyor. Gökyüzü açık mavi, çevrede çöl manzarası hakim. Uzakta, bir de eski bir yapı var. Fotoğrafta yapılan espri, lokomotifin çölde çürümesi ve orada "unutulması" ile ilgilidir. Bu durum, insanların, özellikle de geçmişteki büyük projelerin, zaman içinde unutulduğu, yok olduğu, veya kaderin tesiri altına girdiği gibi bir durumu esprili bir şekilde temsil ediyor. "Unutulmuş" veya "unutulmuş lokomotif" gibi bir tabir, bu durumu özetliyor.

Fotoğrafta, Özgürlük Heykeli'nin, Fransa'da, muhtemelen yapımı sırasında, iskeleyle çevrili olarak bir sokakta durduğu görülüyor. Arka planda Paris sokakları, evler ve diğer yapılar var. Heykelin inşaatı sırasında çekilmiş bir fotoğraf olduğu anlaşılıyor. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece Özgürlük Heykeli'nin Fransa'da yapım aşamasında çekilmiş bir tarihi fotoğrafı. Fotoğrafın altına eklenmiş bir metin veya başka bir ipucu olmadığı için bir şaka/anlam çıkarılamaz.

Fotoğrafta, muhtemelen Balkan Savaşları veya benzeri bir dönemden kalma, silahlı ve özel kıyafetler giymiş bir grup militan görünüyor. Hepsi benzer kıyafetler giyiyor, silahları ve cephanelikleri belli. Görünen ciddiyetlerine karşın, fotoğrafın "şakası" veya "mizahi" yönü, tıpkı bir grup, ciddi ve birlik halinde durmuş gibi görünmelerine rağmen, fotoğrafın düşük çözünürlük veya eski bir baskıdan olması kaynaklı olabilir. Elbette, bu tür bir fotoğraf için gerçek bir mizah veya şaka içeriği olup olmadığı, o dönemin ve bağlamın bilgisine bağlıdır. Yani, şaka veya mizah yoktur. Fotoğraf, tarihsel bir belge olarak anlaşılmalıdır.

Fotoğrafta, muhtemelen 1930'lar veya 1940'lar döneminde, bir uçağın yanında, paraşüt ve pilot kıyafetiyle bir pilot görünüyor. Uçağın kanadında "1816" numarası ve Türk sembolleri (hilal ve yıldız) var. Fotoğrafın alt kısmında bir imza ve "6-939" gibi bir numara görülüyor. Ayrıca, "CUMHARİTESİ" yazısı da mevcut. Fotoğrafın mizah içerdiği konusunda kesin bir yanıt vermek zor. Birinci Dünya Savaşı veya İkinci Dünya Savaşı zamanında Türkiye'nin hava kuvvetlerine ilişkin bir fotoğraf ise, "6-939" gibi numaralar o döneme ait olabilir. Ama aksi takdirde, komik bir şaka değil. Bilinen bir mizah veya anlatım yok. Fotoğrafın bağlamı bilinmeden, bu fotoğraftaki mizahı tanımlamak zor.

Fotoğrafta, muhtemelen bir film veya eski bir fotoğraf karesi olan, kalabalık bir grup insan görülüyor. Erkekler, çoğunlukla takım elbiseler ve kravatlarla, 1930'lar veya 1940'lar tarzında giyinmişler. Aralarında bazıları şapka, bazıları ise şapkasız. Ortada, gri takım elbise giymiş, ciddi bir hava taşıyan bir adam var. Görüntü, kalabalığın içindeki insanlara odaklanmış, dikkat çekici bir detay yok. Göz alıcı bir olay veya özel bir anı değil, bir toplantı, bir tren istasyonu veya benzer bir ortamda çekilmiş olabilecek, oldukça standart bir kalabalık fotoğrafı. Fotoğrafta bir şaka veya mizah yok. Sadece bir tarihi veya dönemi yansıtan toplumsal bir görüntü.

Fotoğrafta, kışlık üniforma giymiş, üzerinde özel bir şapka bulunan bir erkek görünüyor. Şapkasındaki sembol, muhtemelen bir hava kuvvetleri/askeri birlik sembolü. Üniformanın kürklü yakası da kış şartlarına uygun bir kıyafet olduğunu gösteriyor. Fotoğraf, özellikle şapka ve üniforma gibi detaylar nedeniyle, "üst düzey yetkili" veya "önemli kişi" çağrışımı yapıyor. Ancak, fotoğrafın bulanık veya düşük kaliteli olması, komik bir etki yaratıyor. Çünkü bulanıklık, kişinin "önemi" hakkında komik bir şüphe uyandırıyor. Görüntü, ciddiyeti, ciddiyetle ifade edilmeyi gerektiren bir konu gibi göstermeyi amaçlarken, bulanıklığıyla ciddiyetten uzaklaşıp gülünç bir hava katıyor. Dolayısıyla, fotoğrafın mizahı, belirgin bir biçimde "ciddiyetle" görünebilecek bir resmin, aslında "bulanık" ve "anlaşılmaz" bir görüntüden ibaret olduğu gerçeğinde yatıyor.

Fotoğrafta, bir arkeolojik kazı alanında, mozaik döşeme üzerinde çalışan işçiler görülüyor. Mozaik, muhtemelen antik bir yapıdan çıkarılmıştır ve üzerinde çeşitli figürler ve desenler bulunmaktadır. İşçiler, kazı alanında döşemeyi temizleyip korumaya çalışıyorlar. Fotoğrafın içindeki mizah, işçilerin, anlaşılan değerli bir mozaik üzerinde çalışırken, normalde temizlik için kullanılabilecek aletlerle (birkaç yerde süpürme aleti görülüyor) mozaik üzerindeki eski dönemin çarpıcı figürlerinin üzerinde çalışmasıdır. Bu, sanki işçiler mozaikleri o kadar önemli bulmuyorlar ve önemsiz hale getiriyorlarmış gibi bir izlenim uyandırıyor. Dolayısıyla mizahi anlam arkeolojik kazı ve bulunan eserlerin korunması ile ilgili, işçilerin belki de önemsiz veya kolay iş olarak gördükleri davranışlarıyla ilgili. "Değerli bir eseri önemsiz bir şekilde temizlemek" gibi bir anlam çıkarılabiliyor.

Fotoğrafta, bir tablette (ya da kil levhada) eski bir yazı sistemi olan çivi yazısıyla yazılmış metinler görülüyor. Stand üzerinde durmakta. Arka planda başka eski eserler de görülebilir, ancak odak noktasında bu çivi yazısı tableti bulunuyor. Fotoğrafın kendisinde bir mizah yok. Sadece bir arkeolojik eser, muhtemelen bir müzede görüntüleniyor. Belki de altta "GÜLDUM.NET" yazısı, konunun online bir arkeoloji siteleri ile ilişkili olabileceğini, ya da haber sitesi gibi bir platformda paylaşılmış olabileceğini ima eder. Ancak bir şaka yok, sadece bir müzede sergilenen bir arkeolojik buluntu.

Fotoğrafta, 1900'lü yılların başlarında veya ortalarında, muhtemelen Türkiye'de kullanılan, siyah beyaz bir buharlı lokomotif görülüyor. Lokomotifin üzerinde "BOZ KURI" yazısı ve Türkçede, lokomotifin yerli olarak üretildiğini ve Türk ordusu için yapıldığını belirten bir yazı görülüyor. "Milletimize hayırlı ve uğurlu olsun" diye bitiyor. Bu, lokomotifin tarihsel önemine veya belki de buharlı trenlerin, eski Türk ordusunun gücünün simgesi gibi algılanabildiğine bir gönderme. Fotoğrafın içindeki espri, "boz" kelimesinin Türkçe'de "gri", "koyu" veya "eskiye ait" anlamına gelmesiyle ilgili olabilir. Fotoğrafın tarihsel doğruluğu açısından bu bir espri olabilir, "bozkurt" özel bir anlam taşıyabilir ve o döneme dair bir bağlantı kurulması amaçlanmış olabilir. Ancak konuya ilişkin espriye kesinlikle karar verebilmek için daha fazla bilgiye ihtiyaç vardır.

Fotoğrafta Roma şehrinin, muhtemelen bir maket ya da model olarak, kuşbakışı görünümü yer alıyor. Mimari yapılar, caddeler, meydanlar, binalar, amfi tiyatro gibi yapılar detaylı bir şekilde gösteriliyor. Açıkçası, antik Roma'nın karmaşık ve yoğun şehir planlamasını sergileyen bir model. Fotoğrafta bir mizah yok, sadece antik Roma şehrinin detaylı bir görünümü var. Bir şaka veya anlam ifade eden bir durum söz konusu değil.

Resimde, muhtemelen 15. veya 16. yüzyıldan kalma, İstanbul'un eski bir minyatür haritası veya planı var. Renkli bir şekilde, evler, camiler, yapıların, parkların ve muhtemelen surların detaylı bir görünümü çizilmiş. Haritada İstanbul'un o dönemdeki mimari tarzı, şehir dokusu ve yapıların dağılımı görülüyor. Resmin kendisi bir "joke" yani şaka içermiyor. Sadece bir tarihi harita. "Joke" ifadesi bu bağlamda anlamsız.

Resimde, muhtemelen 1900'lü yılların başlarında, bir askeri üniforma giyen, bıyıklı ve ciddi bir ifadeyle oturan bir adam görülüyor. Üniforması, dönemin askeri kıyafetlerini yansıtıyor. Koltukta oturan adam, oldukça resmi bir duruş sergiliyor ve şık görüntüsüyle o dönemin askeri yetkisi ve statüsünü vurgulamaktadır. Fotoğrafın altındaki metinler sosyal medya platformları üzerinde paylaşıldığını ve tarihsel bir karakterin fotoğrafı olduğunu işaret etmektedir. Resimdeki şaka, ya da potansiyel bir şaka, resmin tarihi doğruluğunu ve ciddiyetini ironik bir şekilde parodisini veya eleştiriyi yansıtan bir espri biçimidir. Resimdeki kişinin şık ve ciddi duruşu, altındaki "Instagram/twitter" gibi yazılarla zıtlık yaratır. Görsele sosyal medya platformlarının ruhunu ekleyerek ironik bir etki yaratılmaya çalışılmıştır. Resimde, konunun, dönemin resmi duruşunun ve sosyal medyanın güncel eğilimlerinin birleşimini vurgulayan, modern zamanlara ironik bir bağ kurulmaktadır. Ancak, tam olarak neyin şaka olduğu söylenemez, yorumu izleyicinin kendi algısına kalmıştır.

Fotoğrafta, muhtemelen Türkiye'de bulunan antik bir amfi tiyatro görülüyor. Amfi tiyatro, taştan yapılmış ve yüksek bir tepenin yamacında yer alıyor. Çevrede, ağaçlar ve tarlalar var. Amfi tiyatronun önünde bir yol ve birkaç otobüs görünüyor. Fotoğraftaki mizah, muhtemelen amfi tiyatronun "dolu" olmasından kaynaklanıyor. Antik çağlarda amfi tiyatroların çoğu zaman çeşitli etkinlikler ve gösteriler için kalabalıklar tarafından doldurulduğu düşünülür. Bu durum, amfi tiyatronun eski zamanlarda ne kadar popüler olduğunu hatırlatır ve belki de modern toplumda insanların hala ne kadar büyük kalabalıklar içinde toplandığına bir gönderme yapar. Fakat aynı zamanda, bir amfi tiyatroda şimdi boş alan olduğunu düşündürebilir veya insanların kalabalığı hatırlatıcı olarak görmeleri, belki de bir ironi olabilir. Fotoğrafın tamamı ile birlikte yorumlanması gereken bir göndermedir. Kesin bir mizah yok, ancak ima edilen bir yorum var.

Resimde, bakır veya bronzdan yapılmış, muhtemelen bir madalya veya bir medalon görülüyor. Profil görüntüsüyle, başörtülü bir figür (muhtemelen bir tarihi şahsiyet) tasvir edilmiş. Çevresinde Latin yazıları ve semboller var. Görüntü, madalyonun türü ve üzerindeki kişi ile ilgili herhangi bir özel bilgi içermiyor. Bu nedenle, herhangi bir espri yok. Fotoğraf, madalyonun estetik özelliklerinden ve tasarımlarından bahsediyor. Bir espri için ek bilgiler gerekli. Fotoğrafta, bronzdan yapılmış, muhtemelen 15. veya 16. yüzyıldan kalma bir madalya veya plaket görünüyor. Merkezde, at sırtında bir şahıs tasvir edilmiş. Şahıs, kıyafetine bakılırsa, muhtemelen bir Hristiyan figürü, belki de bir aziz. Madalyanın çevresinde ise, Latin yazıları ve "Konstantin" gibi isimler var. Fotoğrafta bir "joke" yani şaka yok. Görsel, tarihi bir sanat eserini gösteriyor. Eserin içeriği, bir tarihsel olayı veya kişiliği, olasılıkla bir savaş veya önemli bir olayı tasvir ediyor olabilir.

Fotoğrafta, bir müze veya sergide, muhtemelen Atatürk'e ait ya da onun dönemine ait eşyaların sergilendiği bir vitrin görülüyor. Vitrinde, bir Atatürk fotoğrafı, ona ait olduğu düşünülen bir erkek yelek ve gömleği, ayakkabılar ve eldivenler yer alıyor. Fotoğraftaki espri, vitrinde sergilenen eşyaların (özellikle yelek ve ayakkabılar gibi giysilerin) modern bir şekilde veya bir müze/sergi ortamında sunulmuş olması ve Atatürk'ün bu tür giyim eşyalarını kullanmış olabileceği fikri etrafında dönüyor. "Espri" diyebileceğimiz şey, serginin kuruluşunun bir şekilde abartılı veya komik olması. Atatürk'ün giyiminin ve yaşam tarzının, tarihsel olarak doğru veya uygun bir şekilde sergilenmediği bir ima var. Ancak kesinlikle 'bir espri' denebilecek bir durum söz konusu değil, daha çok sergi sunumunun belirli bir tarzı var.

Resimde, muhtemelen 1940'lar veya 1950'ler gibi bir dönemde, asker kıyafeti içindeki bir erkekle, muhtemelen o zamanın gelin kıyafeti ile, başörtülü, evlilik fotoğrafı çekilmiş bir kadın görülüyor. Kadının üzerindeki kıyafetin stili ve genç erkeğin üniforması, o döneme ait bir düğün fotoğrafı olduğunu gösteriyor. Resimde bir mizah yok. Sadece o dönemdeki bir düğün fotoğrafı. Mizah içermiyor.

Görsel, Efes Antik Kenti'nin Agorası'nın, muhtemelen bilgisayar grafikleriyle oluşturulmuş, kuşbakışı bir görünümünü gösteriyor. Roma mimarisinin özelliklerini taşıyan, tonozlu çatılı binalar, caddeler ve geniş bir meydan (agora) görülüyor. Resimde, antik kentin planlamasının ve yapılarının karmaşıklığı vurgulanıyor. Resmin altındaki metinlerden biri "virtualreconstruction.com" ve "GULDUM.NET" şeklinde internet adresleri. Bunlar, görselin sanal bir rekonstrüksiyon olduğunu ve muhtemelen bir dijital modelleme projesi olduğunu belirtiyor. Resimde herhangi bir "şaka" yok. Görsel, tarihsel bir yerin sanal bir modelini gösteren bir arkeolojik çalışma veya araştırma projesinin ürünü. Fotoğrafta, muhtemelen bilgisayar ortamında modellenmiş, antik Efes şehrinin bir bölümü görülüyor. Kurşun renginde sütunlar, kırmızı ve beyaz renklerle bezenmiş cepheler, klasik mimari tarzıyla dikkat çeken binalar ve dar bir cadde mevcut. Cadde üzerinde, farklı kıyafetler giyen heykeller gibi çeşitli figürler bulunuyor. Bunların antik dönemin karakterleri veya tanrıları olabileceği düşünülüyor. Fotoğrafın altında görülen "Németh Ádám" ismi, muhtemelen bu görselleştirmenin arkasındaki tasarımcının veya fotoğrafın kaynağını gösteriyor. Görselde bir espri yok. Görsel, tarihi bir şehri dijital ortamda yeniden inşa etmeyi konu alıyor. Bir espri unsuru yok.