Fotoğrafta tarihi bir çeşme ve önünde içecek satışı yapılan bir büfe görünüyor. Çeşmenin önünde içecek satılan bir büfe olması, tarihi bir çeşmenin modern bir kullanımla buluşması gibi bir durum oluşturuyor. Bu durum, "Yeniceri'lerin sefer öncesi uğrayıp vivident full fresh aldıkları tarihi bir büfe" yazısıyla mizah unsuru kazanıyor. Resim, eski zamanlarda yeniceri'lerin sefer öncesi su içmek için uğradıkları tarihi bir çeşmenin günümüzde içme suyu yerine "vivident full fresh" gibi modern içeceklerin satıldığı bir büfeye dönüşmesini esprili bir dille ele alıyor.

Fotoğrafta, Titanik gemisi ve Dr. Besim Ömer Akalın'ın resmi bulunan bir posta pulu görülüyor. Şaka, Titanik'e 2224 bilet kesilmiş olmasına rağmen sadece 2223 kişinin binmiş olmasına dayanıyor. Bu da gemide yalnızca Dr. Besim Ömer Akalın'ın olmadığını ima ediyor. Aslında, bu bir çelişki yaratan mizah örneğidir. Çünkü Dr. Besim Ömer Akalın, Titanik batmadan yıllar önce yaşamış bir kişidir. Bu, Titanik'e binmesi mümkün olmayan bir kişiyi, gemiye binmeyen tek kişi olarak göstererek absürt bir durum yaratmaktadır.

Fotoğrafta, "fati" isimli bir Twitter kullanıcısının, "İslamın ilk yıllarında Hz. Muhammed" hakkında bir tweet attığı görülüyor. Buna karşılık "melisa biberoglu" isimli bir kullanıcı, "üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü

Bu resimde iki adet Sokrates heykeli var. Bir tanesi "Saksi Heykel" adlı bir Twitter hesabı tarafından paylaşılmış ve "Sokrates, 10cm" diye alt yazı yazılmış. Diğer resim ise "Guldum.NET" adlı bir Twitter hesabından paylaşılmış ve alt yazıda ise "Yunan felsefesinin kurucularındansın, antik dönemin tanrısısın arkandan söylenene bak" yazıyor. Şaka, Sokrates'in ünlü bir filozof ve düşünür olmasına rağmen, bu resimde sadece 10 cm'lik bir heykel olarak gösterilmesinde yatıyor. Bu durum, Sokrates'in büyük bir düşünür ve bilge olmasına rağmen, gerçek hayatta küçük bir heykel olarak var olmasıyla alaycı bir şekilde gösteriliyor.

Bir rivayete göre Cengiz Han'ın mezarı bulunduğunda kıyamet kopacaktır. ide Beğen Yorum yap A Paylaş O-0 204 Kadir Baş Aramayin...

Resimde Çili'nin bir haritası ve üstünde bir tweet yer alıyor. Tweette "Şili'nin kuruluşu: İspanya zulmüne isyan eden bir grup vatansever, bi sabah erken kalkıp tüm şezlonglara havlu koydu." yazıyor. Bu şaka, İspanyol sömürgeciliğine karşı Çili'nin bağımsızlık mücadelesini şezlonglara havlu koymaya benzeterek ve Çili'nin uzun ve dar bir ülke olmasını vurgulayarak alaycı bir şekilde anlatıyor. Şaka, sömürgecilikle mücadeleyi önemsizleştirmek için kullanılmış ve bu durum bazı kişiler tarafından uygunsuz bululabilir.

Dr.öğr.Üyesi Turgut Aydemir @aydemirakb Bu hikayede Yunan ben oldum... Translate Tweet Kaynak

Fotoğrafta, beyaz bir arabanın arka camında "BENCE BİRAZ ARA VERELİM" yazan bir sticker var. Arabanın hemen arkasında ise, "BENCE BİRAZ ARA VERELİM" yazan stickerı takan kişinin arabası görünüyor. Bu, "BENCE BİRAZ ARA VERELİM" stickerının, kendi arabasına takan kişinin, arka taraftaki "BENCE BİRAZ ARA VERELİM" stickerına tepkisini gösterdiğini ima ediyor. Bu durum, sadece "BENCE BİRAZ ARA VERELİM" stickerı takan kişiye değil, tüm "BENCE BİRAZ ARA VERELİM" stickerı takanlara yöneltilmiş bir espri olabilir. Bu durum, "BENCE BİRAZ ARA VERELİM" stickerlarının sıklıkla birbirlerine çok yakın araçlarda görüldüğü ve bu durumun komedi yaratabildiğini gösteren bir örnektir.

@yasanmiskesin Kaynak

Fotoğrafta, bir kadının profil resmiyle birlikte Twitter paylaşımı görüyoruz. Paylaşımın metninde, "İsim karizması diye bir şey var kimsenin reddedemeyeceği" yazıyor. Bu paylaşımda yapılan espri, isim karizmasıyla dalga geçerek, ismin kişiliği ve çekiciliği üzerindeki etkisi hakkında ironik bir şekilde yorum yapılıyor. Yani paylaşım, "Herkesin 'isim karizması' diye bir şeyden bahsetmesine" ve bu kavramın abartılı bir şekilde kullanılmasına gönderme yapıyor.

Fotoğrafta, "Guldum:NET" adlı bir Twitter hesabının, "Necdetin TDK" hesabına yanıt olarak attığı bir gönderi görülüyor. "Necdetin TDK" hesabı, Mondragon'un ateşkes anlaşmasına atıfta bulunarak bir cümle yazmış, "Guldum:NET" ise "YOK MUSLERA AQ" diye yanıt vermiş. Bu espri, Muslera'nın futbolda ateşkes anlaşmalarıyla ünlü bir isim olmamasına rağmen, Necdetin TDK'nın paylaşımında Mondragon'dan bahsetmesini ve Muslera'yı onun yerine koyarak bir absürt durum yaratmasına dayanıyor. Muslera'nın daha çok kurtarıcı bir kaleci olarak bilinmesi ve ateşkesle hiçbir ilişkisi olmaması bu espriyi daha da komik hale getiriyor.

Resimde, aynı mozaikten iki farklı kesimin fotoğrafı bulunuyor. Sol taraftaki resimde, bir kadın yüzü görülüyor. Sağ taraftaki resimde ise aynı mozaiğin farklı bir kısmı gösteriliyor, ancak bu sefer yüz yerine yalnızca küçük taşlar görünüyor. Bu resimdeki espri, insanların görsel illüzyonlara nasıl kolayca kandırılabileceğini gösteriyor. Sol taraftaki resimde, insanların bir yüz gördüğü için beynin otomatik olarak bir anlam vermeye çalışması, sağ taraftaki resmin sadece sıradan taşlardan oluşan bir alan olarak algılanmasını engelliyor. Bu, bir tür "**Görsel Önyargı**" olarak adlandırılabilir. Beynimiz, gördüğü şeylere önceden var olan bilgileri ve beklentileri ekleyerek anlam çıkarmaya çalışır. Bu da, bazen gerçekliği görmemizi engelleyebilir.

Resimde, Osmanlı döneminden kalma bir sokakta su birikintisini toplamak için yapılan taş oymalar gösteriliyor. Altta ise, bu taş oymaların modern zamanlarda yollardaki çukurlara benzediği, yani ince düşüncenin hala devam ettiğine dair esprili bir yorum yer alıyor. **Esprinin özü:** Osmanlı dönemindeki ince düşünceli çözümler, günümüzde hala yollardaki çukurlar gibi benzer sorunları çözmek için kullanılıyor. Bu, geçmişin hala günümüze uzandığını ve bazı sorunların hala aynı kaldığını gösteren bir espri.

A.Sercan Hacishvili @asercann tekke ve zaviyeleri nasıl kapattı ama atam abahahhahaha amk yobazlari dedi çaaaaat diye vurdu...

Fotoğrafta, bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderide Firat Çetin adlı bir kullanıcı, gemiye binerken "Tanrı bile batıramaz" diyerek özgüvenli bir şekilde hareket eden kişileri eleştiriyor. Şaka, gemiye binmiş olsa da, bir buzdağı veya Plüton tarafından çarpılabileceğini ima ederek bu özgüvenin ne kadar boş olduğunu gösteriyor. Ayrıca "girsene sağ ayağınla besmeleyle" diyerek, kişinin gemiye binerken dikkatsiz ve düşüncesiz olduğunu ima ediyor. Kısacası şaka, aşırı özgüvenli davranışları ve gerçekçilikten uzak düşünceleri eleştirerek mizah yaratıyor.

Resimde iki adet savaş sahnesi resmi bulunuyor. Resimler çok benzer ancak, sağdaki resimdeki savaşçının sol bacağı olması gereken yerde beyaz bir bez parçası bulunuyor. Resimlerin altına yazılan "bılader savaştayız napıyon aq" ifadesi, sağdaki resimdeki savaşçının savaş yerine eğlence amaçlı bir aktiviteyle meşgul olduğunu ima ediyor.

Fotoğrafta, Macaristan'daki Birinci Dünya Savaşı anıtının bir parçası görüyoruz. Anıt, üç kadın figürünü tasvir ediyor ancak ilginç bir şekilde, ortadaki kadının vücudu eksik. Bu durum, anıtın savaşın kayıplarını ve kadınların savaş sırasında kayıp eşlerini temsil ettiği şeklinde yorumlanabiliyor. Anıtın "A Hazáért Elesett Katonáink" yazısıyla tamamlanması ise espriyi daha da güçlendiriyor. Bu yazı, "Vatanımız için ölen askerlerimiz" anlamına geliyor ve ortadaki kadının eksik vücudunun, savaşta ölen kocası veya sevgilisi nedeniyle hissettiği boşluğu temsil ettiği çıkarımını yapmamıza olanak tanıyor. Anıtın tasarımındaki bu ironi, savaşın acımasızlığını ve insanların hissettiği kayıpların büyüklüğünü vurguluyor.

Resimde Mustafa Kemal Atatürk, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde bir konuşma yapıyor. Afişte "Efenciler! Yarın Cumhuriyeti ilan edeceğiz! (28 Ekim 1923)" yazıyor. Bu fotoğrafın espri tarafı yok, Mustafa Kemal Atatürk'ün Türkiye Cumhuriyeti'nin ilanını duyurduğu tarihsel bir anı gösteriyor.

Fotoğrafta Ajda Pekkan'ın bir fotoğrafı var. Altında ise "Ajda Pekkan, Azerbaycan asker fonuna 400 bin dolarlık yardımda bulundu." yazıyor. Bu mesajın altında ise "ahmetharunchelik 1918 bakü muharebesinden sonra yaptığı ikinci büyük yardım" şeklinde bir yorum var. Bu yorum, Ajda Pekkan'ın Azerbaycan asker fonuna yaptığı yardımı, 1918'de yapılan Bakü Savaşı'nda Türk ordusunun yaptığı yardıma benzeterek alaycı bir şekilde ele alıyor. Bu yorumda yapılan espri, Ajda Pekkan'ın yardımını 1918'de yapılan bir tarihi olaya benzeterek, yardımın boyutunu küçümsemek ve alaycı bir şekilde ele almak üzerine kurulu.

Resimde Twitter'da bir gönderi var. Gönderide "sultandördüncüvites" kullanıcı adlı bir kullanıcı "bizi mahvettiler ama korkma halledeceğim" diye yazmış. Bu, "sultandördüncüvites" kullanıcı adının "sultan dördüncü vites" cümlesine benzemesinden kaynaklanan bir kelime oyunu. Yani kullanıcı, birinin bir şeyde çok hızlı gitmesi ve kontrolden çıkması sebebiyle "mahvettiklerini" ima ederek, bununla başa çıkabileceğini söylüyor.