Fotoğrafta, bir sınıfta sınav gören öğrenciler var. Üst kısımda, bir kız öğrenci "öğüz boyları diyor" yazmış. Alt kısımda aynı kız öğrenci "180 vardır yaa" yazmış. Bu, öğrencinin boyu hakkında esprili bir yorum. "Öğüz boyları diyor" kısmı, diğer öğrencilerin, kızın boyu hakkında bir değerlendirme yaptığını ima ediyor. Alt kısımda ise kız, "180 vardır yaa" diyerek kendisini savunuyor ve boyunun 180 cm olduğunu söylüyor. Dolayısıyla espri, kızın boyunun ne olduğuna dair bir abartılı veya ironik karşı çıkış ve sınıf ortamında yapılan, boy ile ilgili bir espri. Resimde, bir sınıfta sınav gören öğrenciler var. Üst kısımda, bir kız öğrenci "oğuz boyları diyo" yazmış. Alt kısımda ise aynı kız "180 vardır yaa" yazıyor. Bu, bir mizah türü olan "şakacı/aşk dolu" bir gönderme. "Oğuz boyları diyo" kısmı, "Oğuz, [kullanıcının/karakterin] boyu hakkında konuşuyor" anlamına geliyor. Daha sonraki "180 vardır yaa" kısmı, "180 santim boyum var, bakın!" şeklinde, bir boy övünmesi/aşk dolu bir ifade. Kısacası, öğrenci sınava odaklanmak yerine boyuyla övünüyor, bu da mizah kaynağı oluyor. Resim, öğrencilerin bazen sınavda ne kadar dikkatsiz veya dikkatsizce aşk dolu olabileceğini vurgular.

Resimde, başını ellerinin arasına koymuş, üzgün veya sıkıntılı bir ifadeyle oturan bir Müslüman adam görülüyor. Yazıda, "meme...of memeyi unut...uhud...hicret...of meme...allahım yardım et...mekkeli müşrikler" ifadeleri yer alıyor. Bu, internette yaygın olarak kullanılan, bir takım sosyal olaylara, siyasi durumlara veya günlük yaşamdaki sıkıntılara karşı esprili bir tepkiyi temsil eden bir meme. Joke, "Mekkeli müşrikler"e karşı hissedilir bir üzüntüyü, kederi ve sıkıntıyı ifade ediyor. Olayda Müslüman imajı kullanılıp, komik bir durum yaratılıyor. Görüntü ve metin birleştirilerek "meme kültürü" içinde, bir durumun abartılı bir şekilde komik bir hale getirilmesiyle oluşan bir mizah türüne örnek teşkil ediyor. Ciddi bir konu olan Mekke'deki müşriklerle mücadele, bu meme'de esprili bir şekilde anlatılıyor. "Allahım yardım et" ifadesi de durumun ciddiyetini vurgulayarak esprili bir zıtlık yaratıyor.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, "aleyna" kullanıcı adı ile paylaşılan bir mizah içeren Türkçe metin yer alıyor. Metin, derslerde öğrenilen bilgilerin, o kadar detaylı ve anlamsız ezberlenmesi gerektiğine, gereksiz bir şekilde akılda tutulmaya çalışıldığına dair bir eleştiri/söz. "Kodları ezberledik ki... mesela ölene kadar anası mezar dikecekmiş cümlesiyle yaşayacağım" cümlesinin abartılı ve mantıksız olduğunun vurgulanması, eğitim sistemindeki gereksiz bilgi yüklemesi ve ezberciliğin eleştirisini ifade ediyor. Mizah, öğrenilen bilgilerin pratik hayattaki bağlantısının olmaması ve ezberlemeye dayalı eğitim yönteminin absürtlüğünden kaynaklanıyor.

Fotoğrafta, Atatürk'ün annesi ve babasının isimlerini soran bir sosyal medya gönderisi görülüyor. Gönderinin yanında, cevap olarak "Ali Rıza Atatürk ve Makbule Atatürk" yazıyor. Bu, bir internet şakası. "Sor :)" ifadesi, cevap verilmesini bekleyen bir soru olduğu anlamına geliyor. Ancak, "Atatürk'ün annesi ve babasının adı ne?" sorusunun cevabı, genel bilgidir ve soruyu soran kişi muhtemelen bunu bilmektedir, yani şaka bu. Cevap bilinen bir bilgi olduğu için, "soru" aslında bir "şaka" ya da "bilinen bilgiyi yeniden ifade etmek" gibi algılanır.

Fotoğrafta, sanal gerçeklik (VR) teknolojisi kullanılarak oluşturulmuş bir Roma şehri manzarası görülüyor. Duvarlar, zemin ve etraftaki alanlar, Roma İmparatorluğu'nun çeşitli sahnelerini, figürlerini ve yapıları yansıtan büyük ekranlardan oluşan bir sistemle kaplanmış. Görüntüler, izleyiciyi sanki o dönemde Roma sokaklarında yürüyor gibi hissettiriyor. Bu VR deneyiminde, izleyicilerin içinde bulundukları mekan, gerçek değil, sanal bir ortam. Fotoğraftaki espri, bu sanal gerçekliğin, aslında gerçek bir Roma şehri değil, yalnızca bir projeksiyon olduğunu, yani "gerçekten Roma'da değiliz" vurgusunu yapıyor. İzleyicileri sanki gerçek bir tarihi mekanda bulunuyormuş gibi hissettirmek, ancak aslında bunun bir yanılsama olduğunu ortaya koymak, bir ironi ve espriye yol açıyor. Fotoğrafta, karanlık bir ortamda, muhtemelen bir sanat galerisi veya müzede, geniş bir projeksiyon ekranı üzerinde, uzay veya başka bir soyut bir manzara temsil eden bir dijital sanal gerçeklik deneyimi sergileniyor. Ekranda, ışık noktaları ve çizgilerden oluşan karmaşık, hareketli bir görüntü var. Bu görüntünün içinde, kumlu bir arazinin üzerinde, gökyüzüne bakan, silüeti belirgin bir kadın figürü duruyor. Fotoğrafın mizah yönü, görüntünün hayali, sanal ve hatta gerçekdışı bir deneyimi temsil etmesinden ve kadının bu deneyimi seyreden/yaşayan tek insan olarak resmedilmesinden kaynaklanıyor. Görüntü, izleyicinin dikkatinin çekilmesi ve sanal deneyimin insan algısıyla olan ilişkisinin vurgulanması için tasarlanmış olabilir. Bu nedenle, "gerçek" olanın ve "sanal" olanın ayrımının altını çizer ve bu ikisinin karşılaştırılabilir veya birbirinden ayrılamaz olduğuna dikkat çeker. Mizah, tam olarak tanımlanamayan bir anlam ve yorum arayışı yaratıyor. Fotoğrafta, muhtemelen bir müze veya sanat galerisi içinde, dijital projeksiyonlarla oluşturulmuş, gerçekçi bir 3 boyutlu ortam görülüyor. Yer, duvarlar ve hatta belki de havada, çeşitli tarihsel veya arkeolojik unsurların, imgelerin, haritaların ve diğer verilerin, adeta bir hologram etkisiyle yansıtıldığı görülüyor. Ortada, insan figürleri, bu sürreal ortamda yürüyormuş gibi duruyorlar. Fotoğraftaki espri, insan figürlerinin etraflarını saran dijital dünyanın, gerçekliğin içindeki illüzyona benzemelerinden kaynaklanıyor. İnsanların dışarıdan bakıldığında, bu yaratıcı ve büyüleyici ortamın bir parçasıymış gibi göründükleri vurgulanıyor. "Gerçek mi, yoksa dijital bir illüzyon mu?" diye düşünmeye sevk eden bir illüzyon sunuyor. Bir bakıma, gerçek dünyanın dijital dünyaya olan "kapsını" gösteren, eğlenceli bir perspektif sağlıyor. Fotoğrafta, büyük bir sanal gerçeklik (VR) veya dijital ortam deneyimi görülüyor. Görünürde, tarihi bir bina (muhtemelen Roma tarzı) ve çevresindeki bir manzara, dijital olarak oluşturulmuş ve görüntülendirilmiş gibi gözüküyor. Bu dijital yapı ve çevresi, neredeyse "süzülmüş", "ışınlanmış" veya "hayalet" gibi görünür bir dokuyla ekranlanmış. Çevrede, tarihsel kostümler giymiş çok sayıda kişi var. Bir ekran veya projektör sistemi aracılığıyla, görüntüler hareketli ve üç boyutlu bir deneyim oluşturmak üzere tasarlanmış. Fotoğrafta bir şaka veya ironi yok. Sadece bir dijital sanat/görüntüleme projesi. Sanal bir ortam yaratmak için teknolojinin nasıl kullanıldığına dair bir gösterim.

Fotoğrafta, bir okul tahtası (beyaz tahta) üzerinde, Avrupa haritası ve dünya tarihiyle ilgili notlar, çizimler, etkinlik bilgileri ve ödevler görülüyor. Tahta, ders içeriği ve ödevleri gösteren çeşitli notlar, çizimler ve simgelerle dolu. Tarih dersi gibi görünüyor. Resimde, "I HAVE THE COURAGE TO TEACH HARD HISTORY" (Cesaretim var, zor tarihi öğretmek için) yazılı bir afişe ve "SPARTANS DRIVE" (Spartanlar Sürüyor) yazan bir tabelaya da yer verilmiş. Bu ifadeler ve haritalar, muhtemelen bir eğitim ortamını (okul sınıfı) gösteriyor. Resimde herhangi bir espri/şakaya rastlanmıyor. Sadece eğitim materyalleri var.

Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı ve muhtemelen bir ders kitabından alıntı görülüyor. Paylaşımda, "AnnaTürk" isimli bir kullanıcı, "İslamiyet hariç de lan + İslamiyet hariç abi" şeklinde bir mesaj yayınlamış. Aynı zamanda, altta, bir ders kitabının, muhtemelen tarih veya kültür konulu bir ders kitabının, seçili cümleleri görülüyor. Seçili metinde, Türk kültürünün geniş alanlara yayıldığı ve Türklerin başka dinleri benimseyerek milli kimliklerini kaybettikleri (İslam'ı kabul edenler hariç) şeklinde bir görüş dile getirilmiş. **Şaka:** Şakanın altında yatan, "İslamiyet hariç de lan + İslamiyet hariç abi" ifadesinin, siyasi bir görüş veya tarihsel bir yorumu ironik bir şekilde eleştirmesi yatıyor. Söz konusu paylaşım, tarihi bir olguyu (Türklerin farklı dinleri benimsemesi) ironik ve provokatif bir biçimde yorumlayarak, o görüşün geçerliliğine veya doğruluğuna karşı çıkıyor. Özetle, paylaşım, tarihsel veya kültürel görüşleri eleştirel ve ironik bir şekilde dile getiren bir şaka içermekte.

Resimde, Twitter'da paylaşılmış bir mesaj görülüyor. Mesajın sahibi "ramses tekinoğlu" kullanıcı adı altında paylaşım yapmış. Profil resminde de bir kadın görülüyor. Mesajın içeriği, şakacı ve biraz da günlük hayatın içindeki bir anı yansıtıyor. Anlaşıldığı üzere, kişinin annesi eski günlükleri/defterleri bulmuş ve babasına, gençliğinde yaptığı bazı şeyleri hatırlatıyor. "bana şöyle yapmıştın falan diyo babam" ifadesi, annesinin babasına bu defterler aracılığıyla gençlik anıları hatırlattığı ve babasının da bunları anlatması istendiğini ima ediyor. "DANDANAKAN SAVAŞINI DA ANLATSANA" ifadesi ise, oldukça komik bir şekilde, muhtemelen oldukça önemsiz olan veya esprili bir konu olan bir olayı, defterleri üzerinden anlatması istenen babanın geçmişte yaşadığı, çok ciddi ve ilgi çekici bir olay gibi görünen bir şeyi anlatması gereken bir durumu eleştiriyor. Özetle, mesaj bir ailenin günlük hayatından, annesi, babasına geçmişteki bir olayı hatırlatarak acaba ne yapmışsın diye soruyor ve olayı anlatmasını istiyor. Bu durumun komik tarafı, muhtemelen önemsiz veya tamamen hayal ürünü bir anıyı, çok büyük bir olaymış gibi babaya hatırlatmak ve anlatmasını istemektir.

Resimde, Osmanlı dönemine ait muhtemelen bir miniyatür veya tarihi bir eser parçası görünüyor. Beyaz başlıklı, uzun sakallı bir figür dikkat çekiyor. Resmin altında, "Ulan kaçıncı Murat'tı bu?" yazısı var. Bu, bir şaka. "Ulan" sözcüğü, diyalogda hafif küfürlü bir ifade. Osmanlı padişahlarından Murat adında birçok sultan olmuştur ve bu, "kaçıncı Murat" olduğu bilinmeyen/belki de anlamlı olmayan bir durumun, sorgulayıcı bir üslupla dile getirildiğini anlatıyor. Özetle, konu kişi kimliğini/tarihsel bağlamını belirsiz bırakıyor ve "hangisi" sorusuyla tarihsel bilgiden yoksun veya ilgisiz bir durumu esprili bir şekilde vurguluyor.

Fotoğrafta, muhtemelen bir ders anlatımı veya canlı yayın esnasında, bir öğretmenin tahtaya yazdığı notları ve kendisini gösteren bir görüntü var. Tahtada Osmanlı Devleti'nin kuruluş tarihi ve dönemiyle ilgili notlar bulunuyor. Yazılar arasında, muhtemelen dersin konusu olan Osmanlı Devleti'nin kuruluşu, büyüme sebepleri, İslam etkisi ve önemli kişiler gibi kavramlar yer alıyor. "MERITKING" yazısı, muhtemelen video platformunun veya kanalların logosu. Fotoğrafın alt metnin içindeki, "ke- istimlen=landırma" gibi bazı sözcükler ve cümleler tam olarak anlaşılır veya tam yazılmamış bir halde görülüyor. Bu nokta, fotoğrafa bakıp, tam olarak ne anlatılmaya çalışıldığını anlamakta zorluk çektiğimize işaret ediyor. **Şaka, muhtemelen öğretmenin ders esnasındaki ifade ve hareket tarzında gizli.** Tahtadaki, tam olarak anlaşılmaz veya eksik yazılan notlar ve konu ile ilgili, "1302-1453" gibi belirgin tarih bilgisi, komik bir kontrast oluşturuyor. Görüntünün, eğlenceli ve dikkat çekici bir şekilde sunulan bir ders olduğu ve öğrenciler veya izleyiciler tarafından eğlenceli bulunabilecek bir yorum oluşturmak için kasten belirsiz ifadeler ve yazılar kullanılmış olabilir. Ancak, şakanın tam olarak anlaşılması için konuya daha fazla bilgiye ihtiyaç var.

Resimde, Osmanlı Ordusu'nu konu alan bir öğrenci çalışması görülüyor. Soru, "Osmanlı Ordusunu şema çizerek açıklayınız" şeklinde. Öğrenci ise, Osmanlı askerlerini, şematik çizimlerle, ninja karakterleri gibi çizmiş. Aynı zamanda bir okçu da eklemiş. Bu komiklik, öğrencinin Osmanlı ordusunu yanlış bir şekilde, çizim becerisinden yola çıkarak, modern ya da fantastik bir şekilde canlandırmasından kaynaklanıyor. Ninja'lar ve okçu, Osmanlı ordusunun savaş tarzı ve yapısıyla ilgili gerçekçi bir şekilde ilişkili değil. Bu, öğrencinin konuyu tam olarak anlamadığını ve belki de ilginç bir şekilde canlandırmaya çalıştığını gösteriyor. Sonuç olarak, çizim, beklenmeyen ve komik bir şekilde Osmanlı ordusunun sembolik olarak yanlış gösterilişini yansıtıyor. Resimde, Osmanlı Ordusu'nu konu alan bir çocuk çizimi görülüyor. Çalışmada, savaşçıları temsil eden basit çizgilerden oluşan figürler bulunmakta. Figürlerin bazıları kılıçlar tutarken, bazıları yay ile okçu pozisyonunda. Çizimlerin oldukça basitleştirilmiş ve çocukça bir tarzı var. İşin asıl esprisi, Osmanlı Ordusu'nun tarihsel gerçekliğinden çok, çocukların hayal dünyasına ve yorumlamalarına dayanmasıdır. Kılıç ve okçuların imgeleri, çocuğun Osmanlı Ordusu'nu nasıl hayal ettiğini gösterir. Çizimdeki gerçekçi olmayan ve eğlenceli unsurlar (örneğin, yay ve ok kullanan bir figürün ortada olması) durumun komik tarafını ortaya koymaktadır. Özetle, çizim, tarihsel bir konuya çocuk gözünden bakmanın yaratıcı ve komik sonuçlarını sergilemektedir.

Resimde, Atatürk'ün ilkelerini ve inkılaplarını anlatan bir yazı üzerine kurulmuş bir mizah görseli var. Bir tarafta, genç bir çocuk sakin ve biraz endişeli bir ifadeyle oturuyor. Diğer tarafta ise, neslin daha sonraki bir lideri, (Muhtemelen Recep Tayyip Erdoğan) okuyarak oturmakta. Görsel, Atatürk'ün devrimlerinin ve ilkelerinin daha sonraki dönemlerde yeterince anlaşıldığı ve/veya uygulandığına dair bir espri içerdiği görülüyor. Genç çocuğun ifadesi, konu hakkında bir şey ifade etme çabası, ya da konunun kendisinin yeterince açıklanamamış olma ihtimalini vurgulayabilir. Dolayısıyla, espri Atatürk'ün ilkeleri ve inkılaplarının güncel zamanla nasıl ilişkilendirildiği ve değerlendirildiği üzerine, güncel bir siyasi tartışmayı konu alan bir göndermedir. "İkinci dönem düzelt bunu" ifadesi, modern zamanda Atatürkçülük anlayışının değişimini ve yorumlanmasını ima ediyor.

Resimde, iki farklı çizimli karakter bulunmaktadır. Soldaki karakter, başında türban ve sakalı olan bir adamdır ve "hadi gel müslüman ol, sende de bende de tek tanrı inancı var" yazısı ile eşleştirilmiştir. Sağdaki karakter ise, farklı kıyafetler giymiş, bir kuşun yanında duran, "olur valla biz de sıkılmıştık dinimizden" yazısı ile eşleştirilmiştir. Bu, Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) tarafından Türklerin Müslüman oluşuna ilişkin bir söylem ironik bir şekilde eleştiren bir espridir. Soldaki karakter, geleneksel anlamda İslam'ı temsil ederken, sağdaki karakter, belki farklı bir dini inanç ya da geçmişi temsil eder. "Hadi gel müslüman ol" ifadesi, MEB'in Türklerin Müslüman kimliğine odaklanma ve bunu vurgulanma çabası olduğunu eleştirirken, "olur valla biz de sıkılmıştık dinimizden" ifadesi ise, farklı inançların veya geleneklerin zorunlu olarak kabul edilmesi yerine, daha az baskıcı veya zorlayıcı bir şekilde davranılmasının istendiğini ima eder. Dolayısıyla espri, MEB'in politikalarını ve bu politikaların potansiyel olarak kısıtlayıcı yönlerini inceleyen bir mizah içermektedir.

Resimde bir sınıfta sınav gören öğrenciler var. Üst kısımda "Oğuz boyları diyor" yazıyor. Alt kısımda ise "180 vardır yaa" yazıyor. Jest, bir öğrencinin boyunu tahmin ettiği veya anlatmaya çalıştığı ve bu tahminin ne kadar doğru olduğuyla ilgili bir mizah içeren bir yorum. "Oğuz boyları diyor" ifadesi bir anlamda "uzun boylu insanlar diyor" manasına geliyor, "180 vardır yaa" ifadesi ise kişinin boyunun 180 cm civarında olduğunu söylerken bir şaşkınlık ve esprili bir şekilde boy tahminini doğrulamaya çalıştığını gösterir. Kısaca, öğrencilerin sınav sırasında boy hakkında yaptıkları komik bir yorum ve gerçeği yansıtmamasıyla ilgili bir espri.

Resimde, bir öğretmen ve bir sınıf öğrencisi içeren iki ayrı kare bulunmaktadır. Üstteki karede, bir kadın öğretmenin öğrencilere hitap ettiği ve muhtemelen onlara bir şey anlattığı gösterilmektedir. Alttaki karede ise, öğrenciler heyecanlı bir şekilde öğretmenlerinin ellerini çırparak alkışlıyor gibi görünmektedir. Metinler, öğrenciler ve öğretmen arasında geçen bir diyalog veya olayı ima ediyor ve bir tür mizah içerdiğini düşündürüyor. Özellikle, "Babanızın size söylediği şeyler nelerdir?" sorusu, toplumsal veya siyasi bir durumu, belki de ekonomik sıkıntılı bir dönemi veya o dönemde yaşanan zorlukları ele alabilecek bir mizah türüne işaret etmektedir. "Seni seviyorum", "Beni gururlandırıyorsun", "Aferin" gibi ifadeler ise öğrencilerin bu durum karşısındaki tepkisini ve öğretmeninin onlara verdiği tepkiyi gösteriyor. Altyazıdaki metin ise, muhtemelen ülkenin yaşadığı zor zamanları (ekmek karneleri, kuyruklar, petrol sıkıntısı gibi) ve bu dönemde siyasi liderlerin söylemlerini ve eylemlerini konu alarak, o dönem yaşananları ve toplumsal tepkileri mizah yoluyla eleştiriyor. Sonuç olarak, resim, bir mizah türüyle toplumsal bir durumu veya o dönemi ele alan bir karikatür veya komik çizgi film gibi görünüyor.

Görüntüde, bir genç kızın farklı zamanlarda bir öğretmen tarafından sorulan "Pearl Harbor bombalamasını kim yaptı?" sorusuna tepkisi gösteriliyor. Görüntüler, kızın başıyla olumsuz anlamda veya şaşkınlıkla, daha sonra ise "Doğru!" cevabı ile kollarını kaldırarak cevap verdiğini gösteriyor. Mizah, öğrencinin muhtemelen yanlış bir cevap vermesi, fakat öğretmeninin bunu doğru olarak kabul etmesi ve buna şaşırması üzerine kurulu. Pearl Harbor saldırısının çok bilinen bir tarihi olay olması, öğrencinin cevabının yanlışlığına odaklanıyor, fakat öğretmenin cevaba tepkisiyle durumu komik hale getiriyor. Öğrenciye öğretmenin beklenmedik ve tuhaf cevabı, "gerçek hayatta" böyle bir yanlışın olabileceği fikrini çağrıştırarak durumu ironik ve komik hale getiriyor.

Resimde, Osmanlı Ordusu'nu konu alan bir çocuk çizimi var. Çizimde, kılıçlarla savaşan, üzerinde at bulunan figürler ve yay ile ok atan bir figür yer alıyor. Çocuk, Osmanlı ordusunu, ninja figürleri ve yaylı bir karakter kullanarak canlandırmış. Bu çizimde komik olan şey, Osmanlı ordusunu modern çizgi film karakterleri veya anime figürleri şeklinde tasvir etmesidir. Çocuk, Osmanlı dönemine ait klasik savaş ve silah temalarını, farklı bir görsel anlayışla ilişkilendirmiş. Dolayısıyla espri, beklenmedik ve farklı bir görselleştirme tarzından kaynaklanıyor.

Fotoğrafta, siyah beyaz bir görüntüde, genç bir çocuk ile yaşlı bir adam arasında geçen bir diyaloğu görüyoruz. Genç çocuk, dedesine "dede bu akşam maç izleyelim mi?" diye soruyor. Dedesi ise "olur, kimin maçı?" diye karşılık veriyor. Daha sonra fotoğrafın alt kısmında, "avusturya-macaristan" ifadesi görünüyor. Bunun maç ile ilgili bir bağlam olduğu anlaşılıyor. Sonrasında, "karşı takım kim?" sorusu, yaşlı adamın cevabını beklerken bir şaşkınlığı ve ilgisizliği ifade eder gibi görünüyor. Fotoğrafın ironisi, birinin başka bir şeyi sorgularken (maç izleme) genç çocuğun bir maç hakkında (Avusturya-Macaristan), sadece "karşı takım kim?" diye sorusuyla bir anlam kaybı oluşturuyor. Yani, sorunun önemsiz ve gereksiz, dikkate değer bir şey olmaksızın ifade edildiği düşünülmüş olabilir. Görüntü, yaşlı adamın ilgilenmediği, veya sadece konuyu önemsemediği bir şekilde yorumlanabilecek cevap yapısını ile anlatıyor. Bu, genç çocuk ile yaşlı adam arasındaki iletişimde bir tür mizahı veya espriyi içeriyor.

Resimde, Osmanlı ordusunu temsil eden çizimler var. Çizimler, savaşçıları, kılıçlarla, okçuları, ve at üzerinde savaşçıları temsil ediyor. Çizimler çok basit, neredeyse çocukça bir şekilde yapılmış. Bunun şakası, Osmanlı ordusunun karmaşık ve disiplinli yapısını, çocuğun basit çizimleriyle komik bir şekilde abartmasıdır. Çocuk, karmaşık bir tarihi konu hakkında, çok basitleştirilmiş ve komik bir çizimle anlatmaya çalışmış. Özetle, resmin şakası, tarihi bir konuyu, çocukça bir anlatımla ele almasıdır.