Resimde, Twitter'da bir paylaşım görülüyor. Paylaşım, profil resmi olarak bir kedi olan "nicol" kullanıcı adlı bir hesap tarafından yapılmış. Paylaşımda, "Kemalist eğitim sistemi yüzünden küçükken Atatürk'ü allah sanıyordum. Büyüdüm, resmî tarihten sıyrılıp kendim araştırdım ve allahtan daha büyük olduğunu gördüm." ifadesi yer alıyor. Bu, ironik ve mizah içeren bir ifade. Paylaşımın mesajı, çocukken resmi tarih anlatımlarıyla şekillenen bir görüşün, daha sonraki araştırmalar sonucu değişebileceğini ve Atatürk'ün öneminin insanların zihninde farklı biçimlerde algılanabileceğini, hatta belki de abartılabileceğini vurguluyor. "Allah sanıyordum" kısmı, Atatürk'e karşı aşırı derecede takdir gösteren, neredeyse tapınma seviyesindeki bir tutumun esprili bir şekilde eleştirisini ortaya koyuyor.

Resimde, Nakşibendi tarikatı lideri Bursevi'nin bir portresi görünüyor. Lider, altın işlemeli, kırmızı ve bej desenli bir taht benzeri koltuğa oturmuş ve üzerinde beyaz sarık takıyor. Resmin altında, "1986'daki uzay mekiğini biz düşürdük" yazıyor. Bu, bir espri, yani bir ironi. Nakşibendi tarikatının liderini, görünüşe göre uzay mekiğinin düşürülmesinin sorumlusu gibi gösteren bir mizah. Tabii ki gerçekte, bir dini liderin uzay mekiği düşürmekle hiçbir ilgisi yok. Bu, dini liderlerin, özellikle de bazı toplumsal olayları veya teknolojik gelişmeleri anlamadıkları veya bu gelişmeler konusunda yorum yapmaktan kaçındıkları bir şekilde eleştirilmesini sağlayan bir espri. Birçok konuda, çok farklı gerçeklerden ve olaylardan yola çıkarak, gerçekçi olmayan bir ilişki kurulmaktadır.

Görselde, Filistin ve İsrail bayraklarının yanında, depremzede bir bölümü andıran, çatlak ve kökleriyle bir araya gelen bir görüntü yer alıyor. Altta, sosyal medya platformundaki bir yorum kısmı görünüyor. "allah neden yardım etmiyor anlamış değilim" ifadesi, doğal afetlerin, savaşların veya genel olarak kötü şansın neden olduğu acılar ve zorluklar karşısında hissedilen çaresizliği ve inançla ilgili karmaşık duyguları ifade ediyor. Bu, İsrail-Filistin çatışması ve genel olarak insani krizleri eleştirel bir şekilde yansıtmak için karikatürize edilmiş bir gönderi. "Allah neden yardım etmiyor?" sorusu, zorluklarla karşı karşıya kalan insanların genel bir tepkisini ifade ediyor ve durumun neden bu kadar karmaşık ve travmatik olduğunu sorgulamalarını gösteriyor. Görsel, bu sorgulamaların ardındaki inanç ve ümitsizlik duygularını birleştiren mizahla ele alıyor.

Resimde, Savaş Aydemir isimli kişinin Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, "Hz. Adem?" sorusu sorulmuş ve altta "İLK DALGA" başlığıyla bir belgesel filmin tanıtımı yer alıyor. National Geographic logosu ve film bilgileri (2021 yapımı, 1 saat 33 dakika, belgesel, Tıp kategorisi) görülüyor. Bu, "Hz. Adem?" sorusu ile "İlk Dalga" belgeselinin alakasızlığını vurgulayan bir espriye işaret ediyor. Sanki sorunun cevabını belgesel filmde arayan biri gibi, anlamsız bir bağ kurulmaya çalışılıyor. Dolayısıyla espri, beklenmedik iki konu arasındaki absürt ilişkiyle oluşturuluyor.

Resimde, bir kişinin, muhtemelen bir siyasi figürün, konuşurken veya bir açıklama yaparken yakalandığı görünüyor. Görüntünün arka planı bulanık ve odak noktası konuşan kişinin yüzüdür. Görüntünün en önemli kısmı, konuşan kişinin ağzından dökülen, muhtemelen sert ve aşağılayıcı bir söylem içeren sözlerdir. Söylenen sözler, "terörist, haşhaşi, paralel, virüs, hain, İsrail dölü, sapık, nebbaş, vatan haini..." şeklinde devam eder ve aşağılama niteliğinde birçok niteleme içerir. Sözlerin sonunda da "afedersiniz Ermeni..." ifadesiyle, etnik bir gruba yönelik ayrımcı ve aşağılayıcı bir ima bulunmaktadır. Bu, açık bir şekilde, kaba ve aşağılayıcı dil kullanan bir söylem örneğidir. Söylenilenlerin amacı, hedeflenen topluluğu veya kişiyi olumsuz bir ışık altında göstermek, onlara hakaret etmek ve aşağılamak. Resim ve metin, eleştirel ve provokatif bir mesaj iletmektedir. Aşağılama ve küçümsemeye dayanan bu tür söylem tarzı, siyasi ve toplumsal bağlamda ciddi sorunlara yol açabilir ve toplumda nefret ve düşmanlığa neden olabilir.

Fotoğrafta, muhtemelen 1900'lü yılların başı veya ortalarında bir Avrupa şehrinde, muhtemelen bir iş merkezi veya mağaza olan, modern mimari tarzı bir bina görülüyor. Binanın üzerinde "Stem Pertev" yazan neon tabelası dikkat çekiyor. Binanın ön cephesinde, modern mimaride sıkça kullanılan geniş pencereler ve yatay şeritli duvarcılık dikkat çekiyor. Cadde üzerinde, araçlar ve yayalar var. Binanın yanındaki bir sokak lambası veya direk de görünüyor. Fotoğraftaki herhangi bir espri yok. Sadece bir mimari yapının ve çevresinin fotoğrafı. İlgili bir şaka için ek bilgiye ihtiyaç var. Fotoğrafta, İstanbul'un muhtemelen hareketli bir caddesinde, çeşitli işletmeler ve insanlar görünüyor. Bir dondurma standı, kahve ve tatlı satışı yapan bir işletme, bir oto kiralama ofisi, ve değişik amaçlı ofisler dikkat çekiyor. Cadde üzerindeki kalabalık da gözlemleniyor. Bu fotoğrafta bir "joke" veya espri yok. Sadece bir sokak manzarası. Resimde görünen öğeler, farklı işletmelerin ve günlük yaşamın bir araya gelmesiyle oluşturulmuş normal bir şehrin görüntüsü.

Fotoğrafta, sosyal medya platformunda (muhtemelen Twitter'da) yapılan bir paylaşım yer alıyor. Kullanıcı "safakkk_33", @omer_sahin3457 isimli kullanıcıya yönelik bir yorum yapmış. Yorumda, yüksek rütbeli bir mareşal ve o dönemde (muhtemelen Cumhuriyet döneminde) ordu komutanı olan Mustafa Kemal Atatürk ile Fevzi Çakmak arasında bir karşılaştırma yapılıyor. "ve şu anda yok öyle bir komutan tek Mustafa Kemal Atatürk ile Fevzi Çakmaktaştir" ifadesiyle, kişilerin günümüzdeki askerlik sisteminde veya yeteneklerinde yok denecek kadar az veya yokmuş gibi bir anlam çıkarılmaya çalışılıyor. Yani, espri; Mustafa Kemal Atatürk ve Fevzi Çakmak gibi önemli komutanların bugün ulaşılması güç veya benzersiz nitelikteki liderlik ve askeri başarılarına dikkat çekerek, mevcut durumun bu kadar olağanüstü kişilere ulaşamayacağını ima eden bir ironik ifade. Modern zamanlarda bu nitelikte bir komutanın bulunmadığına, günümüzde bu kişilerin başarısına ulaşmanın güç olduğuna gönderme yapıyor. Bir anlamda nostaljik ve geçmişi yücelten bir espri.

Resimde, fildişi veya benzeri bir malzemeden yapılmış, dikdörtgen bir palete benzeyen bir eser görülüyor. Palete, oval şekilli, muhtemelen pigment veya boyaların konulduğu küçük bölmeler kazınmış. Bu bölmelerin içinde farklı renk ve tonlardaki maddeler var gibi görünüyor. Bazı bölmelerde yeşil, diğerlerinde kahverengi ve kırmızımsı tonlar mevcut. Palete, üst kısmında da Mısır hiyerogliflerine benzeyen sembollerle işlenmiş. Resmin kendisi ve içindeki pigmentlerin anlamı hakkında bir mizah içermiyor. Sadece eski bir Mısır renk paleti görüntüsü.

Resimde 1481 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nun sınırlarını gösteren bir harita görülüyor. Harita, coğrafi kabartımları göstermek için renk tonlamaları kullanarak, o dönemdeki topraklarını detaylı bir şekilde sunuyor. Haritanın üzerinde çeşitli yer isimleri de görülüyor. Bir şaka yok. Sadece tarihsel bir Osmanlı İmparatorluğu haritası.

Görüntüde, muhtemelen 1950'ler veya 1960'larda çekilmiş bir fotoğraf. Ortada, bir askeri üniforma giyen bir kişi, muhtemelen bir general, bir arabaya doğru yürüyerek selam veriyor. Yanında, başka askerler de görünüyor. Fotoğrafın altındaki yazı, "Genel Kurmay Başkanı Fevzi Çakmak" şeklinde. Şaka, zaman zaman bazı insanların, özellikle de resmi görevlilerin, çok ciddi ve resmi bir duruş sergilemelerine rağmen, gerçek hayatta zaman zaman ciddiyetten uzak, komik veya şaşırtıcı bir durum yaratma olasılıklarını ifade ediyor. Bu görüntüde, resmi bir selam verme eylemi ve üst düzey bir askeri figürün görüntüsü, gerçekten de ciddiyetin ve resmilik hissinin zaman zaman yeterince dikkat çekici ve ilginç olmayabileceğini, belki de biraz abartılı olabileceğini gösterir. Bu nedenle bu, ciddiye alınmaması gereken bir şaka olabilir.

Fotoğrafta, bir evin giriş kapısının önünde, kapının tabanına kadar uzanan ahşap bir eşiğin görüldüğü, dış mekan manzarası yer alıyor. Ahşap eşik, beton bir zemin parçasına oturuyor. Betonun üzerinde de gri renkli, desenli bir paspas ve gri renkli, tahta parçalardan oluşan bir zemin döşemesi yer alıyor. Fotoğrafta bir ironi veya espri yok. Sadece bir kapı eşiği ve çevresinin görüntüsü var. Bir şaka veya espri içermiyor.

Resimde, ünlü İranlı bilim insanı ve astronomi bilgini, özellikle optik ve geometri alanlarında önemli çalışmalara imza atan Nasıruddin Tusi'nin bir portresi yer alıyor. Portrenin arkasında, o dönemde kullanılan astronomik bir modelin çizimi bulunuyor. Çizim, gök cisimlerinin hareketlerini ve ilişkilerini gösteren astronomik hesaplamalara ait diyagramlar içeriyor. Görselde bir espri yok, sadece Nasıruddin Tusi'nin hayatı ve çalışmaları ile ilgili bir görsel bulunuyor.

Fotoğrafta, kabartma tekniğiyle işlenmiş, muhtemelen antik bir Mezopotamya kralı ya da önemli bir figürü tasvir eden bir taş levha parçası görünüyor. Kral, ellerini dua edermiş gibi kaldırıyor, tıpkı bir dua ederken ya da bir olayı onaylarmış gibi bir duruş sergiliyor. Yüzünde de ciddi bir ifade var. Bu fotoğrafa, "Dua eden Kral" diye bir açıklama yapılmış olsa da, herhangi bir mizah içermiyor. Sadece bir antik kabartma sanat eserinin resmidir. Dolayısıyla "joke" diye bir şey yok.

Fotoğraf, 1935 tarihli bir Cumhuriyet gazetesi haberini gösteriyor. Haber, Türkiye'deki demiryollarının uluslararası şirketlere ait olmayan, tamamen Türk milli hatlarına dahil edildiğini duyuruyor. Başlıkta "Artık anayurtta bir tek ecnebi hat kalmamıştır" ifadesi, Türkiye'nin demiryolu ağının tamamen millileştirildiğini vurgulamaktadır. Aşağıda, Aydın demiryolu hattının da millileştirilmesiyle 610 kilometrelik bir uzantının milli hatlara katıldığı belirtiliyor. Haber görsel olarak da destekleniyor; bir Türk lokomotifi, haritadaki yeni demiryolu hatları üzerinde ilerliyor. Bu haberde yer alan mizah, Türkiye'nin o dönemde yabancı şirketlerin kontrolündeki demiryolu hatlarını millileştirme politikasından kaynaklanmaktadır. Bu politika, milliyetçilik ve bağımsızlık duygularını besleyen bir mesaj olarak sunulmuştur. Dolayısıyla, "ecnebi hat kalmamıştır" ifadesi, Türkiye'nin ekonomik ve siyasi bağımsızlığına olan inancı ve bu alandaki başarısını vurgulamaktadır.

Görsel, 1923 yılı Mart ayının 24'ünde yayımlanan Time dergisinin kapağı. Kapakta, Mustafa Kemal Atatürk'ün (o zamanlar henüz Atatürk olarak değil, Mustafa Kemal Paşa olarak anılıyordu) portresi yer alıyor. Resim, kalemle çizilmiş, siyah-beyaz bir çizim. Çizimin altında, "MUSTAPHA KEMAL PAŞA" yazıyor ve bir de küçük not, "Where is a Turk his own master?" - See page 8 (Bir Türk kendi efendisi nerede? - 8. sayfaya bakın.) şeklinde bir soru soruyor. Bu, o dönemde Türkiye'nin siyaseti ve milliyetçiliği hakkında, ironik bir şekilde sorulan, bir şekilde Atatürk'ün liderliğinin ve yeni Türkiye'nin yolunun sorgulandığı, Atatürk'ün liderliğinin ve yeni Türkiye'nin yolunun sorgulandığı bir ifade. O zamanlar, Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküşünden sonra yeni Türkiye'nin nasıl şekilleneceği konusunda belirsizlik ve tartışma vardı. Atatürk'ün liderliğine olan güvenin, bu durum içerisinde sorgulaması yapıldığı bir nokta. "Where is a Turk his own master?" (Bir Türk kendi efendisi nerede?) sorusu da, bu belirsizliği ve tartışmayı vurguluyor ve yeni yönetim ve liderlik ile ilgili umutsuzluğa işaret ediyor. Bunu dolaylı olarak eleştiri olarak algılamak olasıdır.

Resimde yaşlı, sakallı bir erkek görünüyor. Başında örtüsü var. Görünen o ki, elinde bir çeşit cihaz, muhtemelen bir traş aleti. Bu, traş olmasını istemediğini veya belki de cihazın sesi veya etkisini komik bulduğunu ima ediyor. Traş olmakla ilgili olası bir şaka var gibi duruyor, yani traş olurken rahatsız edici, komik bir şey yaşıyor ya da yaşlılığın kendine has zorluklarına bir gönderme yapılıyor. Resimdeki ifade ve kullanılan cihaz, yaşlılığın ve kişisel bakımın şaka unsurlarını ortaya koyuyor.

Fotoğrafta, bir yüzme havuzu ve bir atlama tahtası olan bir yüzme salonu gösteriliyor. Yukarıdaki kısımda, havuzda insanlar var ve aktif bir şekilde kullanılıyor. Alttaki kısımda ise, havuzun harap olmuş, kirlenmiş ve terk edilmiş hali görülüyor. Binaların ve havuzun yıkık, gri-yeşil tonlarda görüntüsü, orada bir felaket veya büyük bir değişim yaşandığını ve kullanımının kesildiğini gösteriyor. Fotoğrafın ironisi, yıkık halin eski, kullanışlı bir yapının mevcut haliyle çarpıcı bir karşılaştırma sunmasıdır. İronik taraf, eski güzelliğin ve aktivitenin şimdiki hüzünlü ve çürüyen görüntü ile nasıl zıtlık oluşturduğu ve eski hayatın kaybolduğu durumunu sergilemesidir. Kısaca; eski canlılığın yokluğu ve harap olmuş halin vurgulanmasıdır.

Görselde, Hırvatistan'ın tarih boyunca kullanmış olduğu bayrakların zaman çizelgesi yer alıyor. Farklı dönemlerde kullanılan bayrakların tasarımları ve hangi yıllarda kullanıldığı görselleştirilmiş. Altta ise "GM @geomapas.gr" ve "GULDUM.NET" gibi kaynak bilgileri bulunuyor. Bir mizah/alay yok. Sadece Hırvatistan bayrak tarihinin görsel bir özeti var.

Bu fotoğrafta, ABD eyaletlerinin mottoları ve bu mottoların yazılış biçimleri görülüyor. Her eyaletin bir mottosu var ve mottolar farklı dillerde (İngilizce, Latince, İspanyolca vb.) ve farklı stillerde (kısa ve özlü, daha uzun ve detaylı) yazılmış. Haritada, eyaletlerin hangi mottoyu kullandığı görselleştirilmiş. Resmin altında eyalet mottolarının hangi dillerde olduğu ve hangi eyalet için kullanıldığı açıklanmış. Fotoğrafın kendisi bir mizah içermiyor. Sadece bir bilgi görseli. Eyaletlerin mottolarını, tarihsel bağlam ve dil çeşitliliğini gösteren bir haritada toplayan bir veri sunumu. Bir "şaka" unsuru yok.

Resimde Avrupa haritası ve üzerindeki ülkelerin, Holocost inkârının yasal veya yasak olup olmadığını gösteren renk kodlamaları var. Pembe renkteki ülkelerde Holocost inkârının yasal olmadığı, turkuaz renkteki ülkelerde ise yasal olduğu gösteriliyor. Görseli hazırlayan kişi, yasal olan ülkelerin çoğunlukla, turkuaz renkle gösterilerek ve Holocost inkârının bir şekilde hoş karşılandığı gibi yanlış bir imaj oluşturarak, ironi ve absürtlüğü kullanarak bir mizah anlayışı ortaya koymuş. Dolayısıyla, harita gerçek durumu yansıtmasa bile, Holocost inkârı konusundaki çeşitli görüşleri komik bir şekilde ele alıyor.