Fotoğrafta İstanbul Boğazı'nda, muhtemelen Üsküdar tarafında, bir nehir kıyısında tarihi bir bina ve etrafındaki manzara görünüyor. Bina, açık krem rengi, klasik bir mimariye sahip ve üzerindeki kuleler dikkat çekiyor. Gökyüzü, pembe ve turuncu tonlarla güzel bir alacakaranlık manzarası sunuyor. Suyun üzerinde küçük bir tekne de görünüyor. Fotoğrafın genel havası, sakin ve nostaljik bir his veriyor. Bir şaka veya mizah içermiyor. Sadece bir manzara fotoğrafı.

Resimde iki kadın portresi görülüyor. Soldaki portre, muhtemelen 18. veya 19. yüzyıldan, klasik bir tarzla boyanmış, kırmızımtrak tonlarda bir kadın. Sağdaki portre ise soldaki kadınının çok abartılı ve neredeyse ürkütücü bir şekilde kopyalandığı, sanki kırmızıya boyanmış ya da dijital bir işlemle renklendirilmiş gibi görünüyor. Resimdeki espri, iki portrenin benzerliği ve sağdaki portredeki aşırı renklendirme ile yaratılan tuhaf etki üzerine kurulu. Soldaki, normal bir portre iken, sağdakinin tamamen farklı bir estetik sunmasıyla dikkat çekici bir kontrast oluşturuluyor. Bu durum, 'fazla abartma', 'ağır elle boyanma' ya da 'çarpık/kasıtlı bir şekilde yapılan bir sanat eseri' gibi bir yorumu çağrıştırıyor. Böylece, resme bakıp soldaki portreyi normal ve sağdakini ise şaşırtıcı bir şekilde 'abartılı' olarak algılayarak gülme ihtiyacı duyarız.

Resimde, Osmanlı İmparatorluğu'nun muhtemelen Sultan Süleyman I. (Muhteşem Süleyman) olduğu bir portre görülüyor. Yuvarlak bir çerçeve içinde, zengin kıyafetler giymiş, geleneksel Osmanlı başlığıyla betimlenmiş. Çerçeve üzerinde "SULTAN SOLİMAN I. KHAN" gibi yazılar ve muhtemelen imparatorluk unvanları yer alıyor. Fotoğrafın "joke" değil, tarihi bir portre olduğu anlaşılıyor. Bu nedenle, bir "joke" içermiyor. Fotoğrafın amacı, Süleyman I. 'in portresini göstermektir.

Resimde, bir bahçede, çeşitli kıyafetler giymiş, farklı ırktan insanlar oturmuş, çay içiyor ve sohbet ediyor. Bahçe, ağaçlar, vazolar, masalar ve renkli halılarla zengin bir şekilde dekore edilmiş. Görüntü, özellikle de bu kişilerin 18. yüzyıl Avrupa sanatında sıklıkla karşılaştığımız, "doğu tarzı" motiflerini sergileyen, geçmişteki kültürler hakkındaki önyargıları ve/veya yanıltıcı algıları ele alan bir resim. Resmin içindeki mizah, bu insanların Avrupa kültüründen farklı kıyafetler giymiş olmaları ve onların, adeta "doğu" kültürünü temsil edercesine tasvir edilmelerinden kaynaklanıyor. Burada "doğu"nun bu şekilde idealize edilmiş, özelleştirilmiş ve neredeyse folklorize edilmiş bir temsiliyle, dönemin kültürel önyargıları ve Avrupa'nın "doğu"yu algılama şekliyle alay ediliyor. Bu da bir tür kültürel ve tarihsel eleştiriye dönüşüyor. Esasında, resmin mizah değeri, tarihsel ve kültürel önyargıları komik bir şekilde vurguluyor.

Resimde, muhtemelen 16. veya 17. yüzyıl Osmanlı İmparatorluğu dönemine ait bir minyatür görülüyor. Saraylı kişiler, muhtemelen bir savaş veya önemli bir tören sırasında, bir çadırın etrafında toplanmışlar. Ön planda, savaş ya da önemli bir törene ilişkin bir sahne var. Çadırın önünde birinin yere düştüğü ve muhtemelen bir olay sonucu hayatını kaybettiği görülüyor. Birçok kişi de etrafta görünüyor. Bu resimdeki mizah, muhtemelen olayların trajik bir sonucunu ve bu trajik olay sırasında yaşananların, toplum tarafından benimsenen ve onaylanan bir toplumsal veya politik duruma ne kadar acımasızca ve beklenmedik bir biçimde meydan okuduğunu gösteriyor. Resmin, olayların gerçekliğini vurgulama yönündeki amacı, insanların o dönemin toplumsal ve siyasal gerçeklerini anlamasını sağlayarak, belki de biraz ironik bir şekilde komedi unsuru katıyor. Bu tarz minyatürler, sık sık tarihi olayları görsel olarak yorumlama yoluna başvurarak gerçekliği yansıtmak ve belki de o dönemdeki toplumsal veya siyasi durum hakkında belirli mesajlar vermek için kullanılıyordu. Resmin bu tarz "karanlık mizah" unsuru, dönemin olayları hakkındaki gerçekçiliği artırabiliyor. Ancak kesin bir şaka yapıp yapmadığı tartışılır. Mizah, izleyicinin yorumuna kalmış bir özelliktir.

Görselde, Osmanlı dönemine ait, muhtemelen bir miniyatür veya tarihi portre tarzında çizilmiş, başında beyaz fes bulunan, elinde yazı veya belge tutan bir şahıs tasviri mevcut. Tweet metninde ise "Bu ne ya kervansarayı mı yedik?" sorusu yer alıyor. Bu, kervansarayların genellikle yolcuların yemek yediği yerler olması gerçeğine gönderme yaparak, bir şeyin "beklenmedik" veya "garip" olduğunu ifade eden bir espri. Resimdeki şahıs tarihi, klasik bir resim ve soruda yer alan "kervansaray" ifadesi ise modern bir kavram ile zıtlık oluşturuyor, bu da beklenmedik bir durum veya tuhaflığı, komik bir şekilde vurguluyor. Dolayısıyla, espri, "garip bir durumla karşı karşıyayız" anlamında, beklenmeyen bir durum veya tuhaflığın komik bir şekilde ifade edilişidir.

Resimde, bir koridorda hareket halinde iki kişi görünüyor. Soldaki kişi, sanki havada asılıyormuş gibi, çok yüksek bir şekilde duruyor ve "2. Selim" yazısı ile etiketlenmiş. Sağdaki kişi ise koşuyor ve "Haremdaki cariyeler" yazısı ile etiketlenmiş. Bu, bir espridir ve muhtemelen "harem" kavramının ve içindeki kadınların "cariye" olarak adlandırılmasının, genellikle bu kadınların erkekler tarafından sahip olunan ve kontrol edilen kişiler oldukları anlamına gelen, biraz klişeleşmiş bir düşünce biçimiyle bağlantılıdır. "Selim" kelimesinin, bir erkek adı olması nedeniyle, sağdaki kişinin, haremin içindeki kadınlarla ilgili, biraz da absürt, bir durumda yer alıyor olması ve bu durumda, adeta haremin içinde koşturan cariyeler arasında bulunuyor gibi bir durum yaratmasıyla espriyi güçlendirir. Görsel olarak, sağdaki kişinin koşması ve soldaki kişinin havada asılıp "Selim" olarak etiketlenmesi, durumun absürt ve gülünç olmasını vurgulamaktadır. Bu nedenle, resim, kültürsel bir gönderme yaparak, biraz abartılı ve karikatürize bir şekilde, harem ve cariyelerin toplumsal algısı üzerinde esprili bir yorum yapmaktadır.

Resimde, Terminator filmindeki bir robot olan III. Mehmet ve onun karşısında, 19 kardeşi olduğu için üzgün bir anime kız çocuğu görülüyor. Mizah, III. Mehmet'in tarihsel bir figür (Osmanlı padişahı) olmasına ve çok sayıda savaş ve geniş bir imparatorluk anlamına gelebilecek bir "asker" sayısına karşılık, yanındaki kızın 19 kardeşinin üzüntüsünden kaynaklanan travmayı vurguluyor. Bu, tarihsel olaylar ve gerçek hayattaki sorunlar arasında ironik bir karşılaştırma yapıyor. Dolayısıyla espri, sayısız kardeşin sıkıntılarını, büyük imparatorluklara sahip olabilme çabasını ve bununla birlikte gelen zorlukları karşılaştırmak üzerinden kurulu.

Resimde, muhtemelen bir Osmanlı padişahı olan I. Mustafa'nın (Deli Mustafa olarak da bilinir) portresi var. Resim, muhtemelen bir tarihi tablo ya da karikatür. Metin, padişahın halkın ve vezirlerinin yanında nasıl davranıp onları nasıl cezalandırdığını anlatıyor. "Halka dilini çıkarır, vezirleri yanından geçerken enselerine tokat atar, balıklar harçlık yapsın diye denize altın atardı" ifadeleri, padişahın tuhaf ve belki de ilginç davranışlarını anlatıyor. Bu, bir mizah tarzı kullanarak, I. Mustafa'nın tuhaflığını ve belki de biraz da akıl sağlığıyla ilgili sorunlarını vurgulamak için kullanılan bir espri/metindir. Joke, I. Mustafa'nın gerçek hayatındaki davranışlarına yapılan bir yorumdur. Resim ve metin bir araya gelerek onun kişiliği ve yönetim tarzına ilişkin abartılı ve komik bir hikaye anlatmaktadır.

Resimde, Terminator serisinden bir robot olan III. Mehmet ile, yanındaki masanın arkasında, çok sayıda kardeşi olduğu için üzgün görünen, anime tarzında çizilmiş bir kız çocuğu bulunmaktadır. Yazı "III. Mehmet" robotu referans alarak, tarihi bir Osmanlı padişahını, "19 kardeşi" ise kızın çok sayıda kardeşi olduğunu vurgulamaktadır. Bu, durumun, robotun (III. Mehmet) kardeş sayısının çokluğuna yüksek bir oranda karşılaştırılarak, komik bir zıtlık oluşturmayı amaçlamaktadır. Görsel, fazla kardeşin neden olduğu, muhtemelen aile içi rekabet veya ilgi paylaşımındaki zorlukları ironik bir şekilde temsil etmektedir.

Fotoğrafta, açık renkli bir gömlek ve siyah pantolon giyen, uzun saçlı bir erkek oturuyor. Arka planda bej renkli bir duvar ve açık renkli kapılar var. Yer döşemesi, altıgen şekillerden oluşan bir mozaik. Fotoğrafın alt kısmında, Türkçe olarak şöyle bir metin var: - Şehzadem hünkarmız sizi çadır bekler + Aaa bayılıyorum etnik mekânlara Bu, bir espri içeren gönderi. "Şehzadem hünkarmız sizi çadır bekler" kısmı, kişinin bir prens (şehzade) gibi davranarak, çadırında insanları ağırlama çağrısına benziyor. "Aaa bayılıyorum etnik mekânlara" kısmı ise, etnik mekânlara olan aşırı ilgi veya hayranlığı, bir tür esprili abartma olarak sunuyor. Özetle, espri, beklenmedik bir şekilde "etnik mekânları" çok beğenmek, "şehzade" imajına bir ters düşüş sağlayarak mizah yaratıyor. Fotoğrafta, açık renkli bir gömlek ve koyu renkli pantolon giyen, uzun saçlı bir genç erkek, bir sandalyede oturmuş poz vermektedir. Arka planda krem rengi duvarlar ve beyaz panjurlu bir pencere vardır. Zemin altıgen desenli, koyu ve açık renkli taşlardan oluşmaktadır. Fotoğrafın altında Türkçe bir yazı yer alıyor. Yazıdaki metin, "Şehzadem hünkârımız sizi çadır bekler + Aaa bayılırım etnik mekânlara" şeklindedir. Bu, "Prens hükümdarımız sizi çadırda bekliyor, ayrıca etnik mekanları çok seviyorum" anlamına gelir. "Şehzade" kelimesi, prens anlamına gelirken; "hünkâr" kelimesi de padişah, hükümdar gibi üst düzey yöneticiler için kullanılır. Yazar, ironik bir şekilde, geleneksel çadır ortamıyla etnik mekanların cazibesini vurgulamaktadır. Bu, etnik mekanları, klasik konseptler ve şahsiyetlerle ilişkilendiren, eğlenceli ve esprili bir mesajdır.

Resimde Osmanlı dönemine ait, muhtemelen bir miniyatür veya resim görünüyor. Ortada, başında fes ve zengin kıyafetler giyen bir padişah tasvir ediliyor. Yanında, benzer tarz kıyafetler içinde başka bir kişi (muhtemelen sadrazam veya başka bir yüksek rütbeli devlet adamı) görülüyor. Arkaplanda ise, Osmanlı dönemi mimarisini ve süslemelerini çağrıştıran desenler var. Resmin altındaki yazı ise, "baba izmir'e yolla bari ne manisa'sı ya" şeklinde. Bu, bir Osmanlı padişahının, ihtiyacı olan birine (belki de ailesine) bir şeyler göndermesini talep eden, eskiye özgü bir ifade tarzında bir şaka. "Baba İzmir'e yolla" kısmı, İzmir'in o dönemde önemli bir ticaret merkezi olduğunu ve padişahın orada yaşayan birine yardım etmesi gerektiğini ima eder. "Ne Manisa'sı ya" ifadesi ise, Manisa'nın da önemli bir şehir olmasına rağmen, İzmir'in daha tercih edilen bir seçenek olduğuna bir gönderme yapıyor. Böylece, şaka İzmir ile Manisa arasındaki olası küçük bir kıskançlık veya tercihleri yansıtıyor. Esas olarak, padişahdan İzmir'den bir şey göndermesini isterken, alternatif bir şehir (Manisa) üzerindeki küçük bir ironik alay mevcut. Fotoğrafta, Osmanlı dönemine ait, muhtemelen bir minyatür veya resim görünüyor. Ortada, padişah kıyafetleriyle oturan bir kişi var. Görünen yazı "baba izmir'e yolła bari ne manisa'sı ya" şeklinde. Bu, bir Osmanlı padişahının (baba) İzmir'e bir gönderi gönderebileceği bir şehri ifade ediyor. "Manisa'sı ya" kısmı, İzmir'e gönderilmesini önerenin, Manisa'ya göndermek yerine İzmir'e göndermeyi öne sürdüğü bir esprili ve biraz da sinirli ifade. Özetle, Manisa'nın değil, İzmir'in daha uygun bir seçenek olduğu vurgulanıyor. Bir şehre, görevin önemsizliğinden bahsedip gönderme yaptırma, veya bir görev için uygun yer değilmiş gibi görünmek için şaka yapma olarak yorumlanabilir.

Resimde, muhtemelen eski bir fotoğraf olan, bir çiftin düğün fotoğrafı yer alıyor. Kadın beyaz gelinlik, erkek ise koyu takım elbise giymiş. Fotoğrafın altında, "Seni saraylarda yaşatacağım diyip sözünü tutan tek erkek" yazıyor. Bu, klasik bir mizah örneği. Bir erkeğin söz verdiği ancak sözünü tutmadığına dair bir sosyal yorum/eleştiri. Fotoğraftaki çiftin mutlu bir şekilde evlenmiş olmasına karşın, yazıdaki "saraylarda yaşatacağım" sözü, çok iddialı ve gerçek hayatta genellikle tutulmayan bir sözü temsil ediyor. Bu nedenle, fotoğraf ve alttaki yazı arasında bir tezat ve ironi var. Fotoğraf nostaljik bir dokunuş katarken, alttaki metin, gerçek hayattaki sözlerin tutulmaması veya beklentilerle gerçeklik arasındaki farkı vurguluyor. Özetle, "saraylarda yaşatma" sözü, çok fazla vaat eden ve sözlerini yerine getirmeyen kişilere karşı bir yorum olarak esprili bir şekilde kullanılıyor.

Fotoğrafta, Twitter'da "altan" kullanıcı adlı bir kişinin yaptığı bir tweet görülüyor. Tweet'te ilkokul tarih kitaplarında padişahın halktan kopuk, halkın ağır vergiler altında ezildiği şeklinde anlatıldığına dair bir yorum yapılıyor ve "gerçekten böyle hissetmiş" ifadesi kullanılıyor. Tweet'in ironisi, ilkokul tarih kitaplarının genellikle basitleştirilmiş ve idealize edilmiş anlatımlara sahip olması, dolayısıyla padişahın ve halkın durumunu gerçekçi bir şekilde yansıtmamasıdır. Tweet, bu basitleştirmeyle tarihi doğru yansıtmaktan uzak olduğunu ve kişisel olarak bu algıyı hissettiğini esprili bir şekilde ifade ediyor. "Really felt that" ifadesi de bu duygunun gerçekliği üzerinde durmak için abartılı bir ifade olarak kullanılıyor. Özetle, tweet'in amacı, ilkokul tarih kitaplarının tarihi basitleştirdiğini ve belki de biraz fazla idealize ettiğini vurgulamak.

Resimde, bir televizyon haberi ya da sosyal medya paylaşımı görülüyor. Görüntüde, bir dizi setinde, muhtemelen Abdülhamid Han karakterini canlandıran bir aktör ile bir gazeteci/muhabir arasında bir röportaj sahnesi var. Aktör, tarihi kıyafetler içinde, gazeteci ise karşısında duruyor. Tweetin başlığı "Yok bi de topkapı sarayına geç aq" için espriyi, bir kişinin (veya toplumsal bir grup/kurumun) günlük hayata devam ederken, (çoğunlukla resmi ve önemli bir yerde/olayda) gereksiz olaylar/süreçlerle uğraşması, zamandan ve enerjiden gereksiz kayıp olarak yorumlanıyor. Başka bir deyişle, Abdülhamid Han'ın "saraydan çıktıktan sonra, set bittikten sonra normal bir hayata döndüğünü" "Yok bi de topkapı sarayına geç aq." cümlesiyle lütufkarca bir şekilde eleştiriyor/alay ediyor gibi görünüyor. Birçok kişiden gelen haberler, özellikle siyasi konularda bu durumun devam etmekte olduğunu belirtiyor.

Fotoğrafta, açık renk bir gömlek ve koyu renk pantolon giymiş, uzun saçlı bir erkek oturuyor. Duvarın yanında, muhtemelen bir iç mekanda çekilmiş. Fotoğrafın altındaki Türkçe metin, "Şehzadem hünkarımız sizi çadır bekler + Aaa bayılırım etnik mekanlara" şeklinde. Bu, bir mizah içeren ironik bir ifade. "Şehzadem hünkarımız" ifadesi, (genellikle "prens efendimiz" şeklinde çevrilebilir) yüksek mertebeli, soylu bir kişiyi anlatıyor. Fakat "sizi çadır bekler" kısmı, o kişinin basit, belki de biraz sade veya 'sıradan' bir ortamda (çadırda) karşılanacağını ima ediyor. Bu, "etnik mekanlara bayılırım" ifadesiyle vurgulanıyor. Görünen şık erkek, etnik mekanlarda eğlenmeyi seviyorsa ve "prens efendimiz" ise, bu ifade bir anlamda "hünkar"lığı ve bekleneni ironik bir şekilde altüst ediyor. Başka bir deyişle, "prens hünkar" belirli bir şekilde sıradan yerlerde (burada çadır) eğlence buluyormuş gibi algılanıyor.

Fotoğrafta, muhtemelen "Muhteşem Yüzyıl" veya benzeri bir Osmanlı dizisinden iki karakter görünüyor. Karakterler, geleneksel Osmanlı kıyafetleri ve başlıkları giyiyorlar. Bir karakter, elinde bir akıllı telefon tutarak başka bir karaktere bakıyor. Tweet, "Hürrem Sultan"ın (dizi karakteri) "Mustafa"ya (dizi karakteri) bir mesaj attığını, sultanın ise uzun bir seyahate çıktığını ve 10 günlüğüne yok olduğunu anlatıyor. Bu, modern teknolojiyle geleneksel Osmanlı yaşamının alaycı bir karşılaştırması oluşturuyor. "Ne yazmış sultanım?" kısmı, Hürrem Sultan'ın Mustafa'ya ne yazdığıyla ilgili merak ve sultanın seyahati nedeniyle mesajın ulaşamamasıyla ilgili bir durumun komik bir vurgusunu yapıyor. Özetle, tweet Osmanlı karakterlerinin modern iletişim araçlarını kullanmasını ve bununla ilgili oluşan komik durumları konu alıyor.

Resimde, sosyal medyada paylaşılan bir tweet görülüyor. Tweet'te "altan" kullanıcı adıyla paylaşılan bir mesaj var. Mesajda, ilkokul tarih kitaplarında padişahın halktan ayrı yaşadığı ve halkın ağır vergiler altında ezildiği anlatıldığı belirtiliyor. Tweet'in yazarı bu durumu "really felt that" şeklinde yorumlayarak, konuya olan hissiyatını dile getiriyor. Bu tweet, tarih derslerinde anlatılan olayların günlük hayatta hissedildiği, yani tarih derslerinde anlatılanların kişisel deneyimleri hatırlattığı bir mizah içeren mesaj. Padişahın halktan kopukluğu ve halkın ağır vergilerle ezildiği durumu abartılı bir şekilde ifade ederek, tarih derslerinin öğrencilerde bıraktığı izlenimi hafif bir şekilde eleştiriyor.

Resimde, altan kullanıcı adlı bir kişinin Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, ilkokul tarih kitaplarının padişahın halktan ayrı yaşadığını, halkın ağır vergiler altında ezildiğini yazdığına dair bir yorum yapılıyor. Yazar, bu anlatımı okuyunca gerçekten bunun böyle olduğunu hissettiğini söylüyor. Bu, tarih derslerinde öğretilenlerin bazen gerçekle uyuşmadığına, hatta yanlış algılamalara yol açtığına dair bir espri. İlkokul tarih kitaplarının padişahın halkın içinde olduğundan çok ayrı, onlardan kopuk bir şekilde gösterilmesi, durumun aslında daha karmaşık ve halkın yaşadığı sıkıntının daha fazla olduğu anlamına gelir. Burada, tarih anlatısının basitleştirilmesi ve duygu yoğunluğunun abartıldığı bir eleştiri yapılıyor.

Görüntü, Twitter'da bir konuşmayı gösteriyor. "Hedonicus" isimli bir kullanıcı, "Padişah 3. Ahmet" hakkında bir yorum yapmış. Diğer bir kullanıcı ise (@bestemuhci) bu yoruma yanıt vererek "çok kötü bir şey oldu, lale sevmeye başladım" diye yazıyor. Bu, ironik ve biraz da esprili bir ifade. "Padişah 3. Ahmet" muhtemelen tarihsel bir figür. Bu yorum bağlamında, "lale sevmeye başlamak" belki de bir olay yüzünden kişinin daha önce sevmediği bir şeye ilgilenmeye başlaması anlamına gelebilir. Olay ne olursa olsun, "çok kötü bir şey oldu" ifadesi ile durumun olumsuz sonuçları vurgulanıyor. Bu, gülünmesi gereken bir durum veya bir tespit olarak algılanabilir. Kısacası, tweet'in esprili tarafı, "lale sevmeye başlamak"ın olumsuz bir durum sonucu ortaya çıktığını vurgulamak ve alaycı bir üslupla ifade etmek.