Fotoğrafta, Edirne'nin Havsa ilçesinde önceki dönem AK Partili Belediye Başkanı Aydın Balkan tarafından yaptırılan ve büyük tartışmalara neden olan bir Atatürk rölyefinin yerini, yeni bir Atatürk anıtının aldığına dair bir haber görseli var. Solda, tartışmalara sebep olan, büyük ve biraz garip duran bir Atatürk heykeli görünüyor. Sağda ise, daha klasik bir Atatürk anıtı mevcut. Fotoğraf, iddialı ve tartışmalı bir proje olan rölyef heykelin, halkın tepkisine karşılık, daha kabul edilebilir bir anıtla değiştirilmesi şeklinde bir ironi içeriyor. Görselde, heykelin tarzı ve halkın tepkisi arasındaki zıtlık, "tartışmalara yol açan" kısmıyla birlikte, ironik bir mizah anlayışı oluşturuyor. Başka bir deyişle, eski heykelin "tartışmalı" olması ile yeni heykelin bu tartışmaların sonucu olarak yerini almış olması, fotoğrafın aslında esprili bir gönderme yaptığı anlamına geliyor.

Resim, 1930'ların veya 1940'ların başlarında, muhtemelen bir gazeteden bir haber kesiti. Haber, Diego Rivera'nın eşi Frida Kahlo'nun da ressam olduğunu ve kendi tarzını geliştirdiğini anlatıyor. Haber, Kahlo'nun resmettiği çalışmaları ve kendisini bir sanatçı olarak ifade etmesinin, herkesin beklediği gibi sadece eşinin gölgesinde kalmadığını gösteriyor. Haber, Frida Kahlo'nun kendi tarzını ve becerisini geliştirdiğini vurguluyor. Kahlo'nun kendi başına başarılı bir ressam olduğu, yalnızca eşinin ününden dolayı değil, kendi çalışmalarıyla tanınması gerektiğini öne sürüyor. Bu, o dönemdeki, sanatçının sadece eşinin gölgesinde kaldığına dair yaygın bir klişeye karşı bir tür esprili itiraz.

Resimde, Twitter'da iki farklı kullanıcının paylaştığı mesajlar görülüyor. İlk mesaj, "ilker canikligil" isimli kullanıcı tarafından paylaşılmış ve sanat eğitimi almamış kişilere, sanat hakkında konuşmamaları yönünde bir tavsiye içermektedir. "Nacizane önerimdir" ifadesi, tavsiyenin samimi ve mütevazı bir şekilde sunulduğunu vurgular. Bu mesaj, sanat anlayışının kişisel bir tecrübe ve eğitimle bağlantılı olduğunu ima ediyor. İkinci mesaj, "Omar" isimli kullanıcı tarafından paylaşılmış ve tabloda "takım taklavat" (sanatsal anlamda hareketli, kaotik veya anlamsız bir görüntü) görünüyorsa ve bunu "Rönesans" olarak algılıyorsanız, o zaman "19. yüzyıl" anlayışına sahip olduğunuzu gösteriyor. Bu, sanatı, özellikle Rönesans'ı, anlamsız veya yüzeysel bir şekilde yorumlama halini eleştiriyor. Bu yorum, sanat eğitimi veya anlayışına sahip olmayan biri için komik bir karşılaştırma yapıyor. Özetle, iki mesaj da sanat eğitimi ve anlayışındaki farkı ve dolayısıyla sanat eserlerini yorumlarken dikkatli olunması gerektiği mesajını taşırken, ironik ve biraz da alaycı bir şekilde ele alıyor. İkinci mesaj, özellikle "görünüyorsa rönesans, bi sikim anlamıyorsanız 19. yy" ifadesi ile esprili bir şekilde, sanat eserini anlama ve değerlendirmede yetersizlik vurgulanıyor.

Resimde, René Magritte'in "Aşıklar" (The Lovers) adlı 1928 tarihli tablosu yer alıyor. Tabloda, yüzleri örtülü iki kişi birbirine yakın durmaktadır. Elif adlı kullanıcının paylaşımında, "Zülfü Livaneli çizmemiş mi bunu?" sorusu var. Bu, Zülfü Livaneli'nin (bir Türk ressam) bu eseri çizdiği yönündeki bir şaka veya iddia. Aslında resim Magritte'e ait. Dolayısıyla, espri, Zülfü Livaneli'nin Magritte'in yapıtını çizmiş olabileceği yönündeki yanlış varsayımdan kaynaklanıyor. Bu, resmin kimin eseri olduğunun bilindiği halde, böyle bir iddianın gündeme gelmesini, ve esprili bir yanıtı beraberinde getiriyor.

Resimde, Pablo Picasso'nun farklı yaşlarındaki kendisini resmettiği tablolar görülüyor. Solda, genç Picasso'nun kendisini çizdiği kalemle çizilmiş bir portre; sağda ise, 90'lı yaşlarında yaptığı daha soyut ve geometrik bir portre var. Tweet'in şakası, Picasso'nun gençlik yıllarında daha gerçekçi bir portre çizmişken, ilerleyen yaşlarda daha soyut ve biçimlendirilmiş bir ifadeye sahip resimler yapmış olmasıyla ilgili. "Git gide yarak gibi çizmiş aq öyle resim mi olur" cümlesi, Picasso'nun zaman içindeki tarzındaki değişimin ne kadar farklı ve hatta "garip" görünebileceğini, ve gençlik yıllarındaki gerçekçi portrelerinin daha hoş karşılanacağını ima ediyor. Genellikle, bir sanatçının farklı dönemlerdeki çalışmalarının farklı zevkler tarafından nasıl algılanabileceğine dair bir mizah unsuru içeriyor.

Fotoğrafta, muhtemelen bir resimden alınmış, gözleri dolu dolu, hüzünlü bir figür görünüyor. Resmin altına, Türkçede yazılmış bir metin eklenmiş. Metin, "beni her yer paylaşan kültürü gibi gözükönz" ifadesiyle, belki de bir durum, bir deneyim veya acı çeken birinin durumunu anlatıyor. Alttaki "-düşmüş melek" ifadesi, figürü daha da hüzünlü ve yalnızlığa terk edilmiş bir duruma sokuyor. Özetle, espri, "her yer paylaşan kültür"ün, figürün hissettikleri gibi görünmediği bir noktayı vurgulamaya çalışıyor. Bu durum, bir ironi veya acı bir tespit şeklinde yorumlanabilir; belki de toplumsal beklentiler veya algı ile kişinin gerçek duygusu arasındaki çelişkiyi ifade ediyor.

Resimde, Twitter'da iki farklı kullanıcı arasındaki bir diyalog veya tartışma görülüyor. İlk tweet'te, @ilkercanikligil kullanıcı adlı kişi, temel sanat eğitimi almamış kişilerin sanat hakkında fazla konuşmamasını öneriyor ve bunu "nacizane öneri" olarak nitelendiriyor. İkinci tweet'te ise @ceguluvera kullanıcı adlı kişi, bir tabloda "takım taklavat" (sanatsal anlamda anlamsız hareketler) gözüktüğü, ve Rönesans'ı anlayamama durumu üzerinden bir eleştiri yapıyor ve bunun nedenini 19. yüzyılın sanatsal anlayışıyla ilişkilendiriyor. Özetle, mizah, "temel sanat eğitimi almadan sanat hakkında konuşma" veya "sanatı yeterince anlamayan insanların yorumları" teması etrafında dönüyor. İkinci tweet, bir şekilde ilk tweet'i eleştiriyor veya ironik bir şekilde cevaplıyor; tabloda gözüken anlamsız hareketlerin, 19. yüzyılın sanatsal anlayışını yansıtabileceği fikrini ortaya koyarak bir anlam arayışını sorgulamayı amaçlıyor. Kullanılan "bi sikim anlamıyorsanız" ifadesi, durumu daha da ironik ve esprili hale getiriyor. Burada genel bir sanat anlayışına dair, bilgisizliğin veya yetersizliğin ironik bir şekilde vurgulandığı bir mizah anlayışı söz konusu.

Resimde, İranlı sanatçı Raoof Haghighi'nin çizimi olan, bedeninin parçalarına ayrılmış bir kadın figürü yer alıyor. Kadın figürü, sanki bir şekilde bedeninin parçaları kesilmiş ve birbirinden ayrılmış gibi görünüyor. Resmin alt kısmında "Dostum" yazısı ve "Zahmet olmazsa ben ayakları da alabilir miyim?" sorusu yer alıyor. Bu, bir mizah örneği. Resimdeki kadının durumu, özerkliğe ve özgürlüğe kavuşamamış, baskı altında kalan bir toplumdaki bireyi temsil ediyor olabilir. "Zahmet olmazsa ben ayakları da alabilir miyim?" sorusu ise, bu durumdan kurtulmak için ne kadar çaba harcaması gerektiği, bu özgürlüğe erişiminin ne kadar zor olduğu ve bu durumdaki şahısların ne kadar güçsüz hissettiğiyle ilgili mizahı vurguluyor. Özetle, özgürlüğün ne kadar değerli ve erişilmesinin ne kadar zor olduğunu esprili bir şekilde ortaya koyuyor.

Resimde, Salvador Dalí'nin bir fotoğrafı ve bunun altındaki bir Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşım, Dalí'nin İstanbul'da "lokma" (küçük bir tatlı veya atıştırmalık) yedirmek için İstanbul'a geleceğini ima ediyor. Tweet'te "Gerçek sürrealizmin ne olduğunu şimdi herkes görecek" ifadesi ise, Dalí'nin sürrealist sanat anlayışının, "lokma" ile, yani beklenmedik ve tuhaf bir şekilde, İstanbul'da yaşanabileceğini vurguluyor. Tweetin mizahı, Dalí'nin sanat anlayışını, tamamen beklenmedik ve tuhaf bir bağlamda, lokma yemekle ilişkilendirmesinde yatıyor. Böylece, Dalí'nin sanatının aslında oldukça sıradan ve günlük hayata yakın, beklenmeyen bağlamlarda da anlaşılabileceği bir espriye dönüşüyor.

Resimde, 17. yüzyıl tarzı bir "söylenti" (still life) tablosu görülüyor. Tablonun içinde, sofrada midyeler, ekmek ve bir kedi var. Kedi, midyelerin üzerine uzanmış, sanki midyeleri çalacakmış gibi görünüyor. Mizah, kedinin "hırslı" bir şekilde midye çalmaya çalışması ve bunun klasik bir "söylenti" tablosunda olması arasındaki tezatlıktan kaynaklanıyor. Klasik still life tabloları, genellikle doğanın güzelliğini, zenginliği ve günlük hayatı tasvir eder, ancak bu tabloda kedi, bir tür "kötü niyetli" esprili unsuru getiriyor. Kısacası, beklenmedik bir, "canlı" unsur eklenerek klasik bir sanatsal türe biraz mizah katılıyor.

Fotoğrafta, Isabella Stewart Gardner Müzesi'nin içindeki bir salonda, boş çerçevelerle asılı iki tablo görünüyor. Tablolardan biri boş, diğeri ise bir portre resmini gösteriyor. Salonun duvarları desenli, pembe koltuklar da mevcut. Fotoğrafın altındaki metin, Isabella Stewart Gardner Müzesi'nde gerçekleşen hırsızlığı anlatıyor. Metnin son kısmı ise, konuyla ilgili daha fazla ayrıntı için fotoğrafın kaydırılması gerektiğini belirtiyor. Fotoğrafın esprili tarafı, boş çerçevelerin varlığı ve alttaki metnin içeriğinden kaynaklanıyor. Boş çerçeveler, müzenin soygunuyla ilgili bir imaj oluşturuyor ve hırsızlık olayının detaylarının görsel bir şekilde anlatılması ile ilgili bir ifade. İzleyiciyi hırsızlığı anlatan ayrıntılara yönlendirmek yerine, bir sanal "kaydırma" işleviyle daha fazla bilgiye ulaşabileceği fikrini sunuyor. Bu durum, bir görsel şaka olarak dikkat çekiyor.

Resimde, çıplak göğüslü, koyun sürüsüyle kırsal alanda olan bir erkek figürüyle, üzerinde uzun kollu, koyu mavi bir elbise ve başında kırmızı bir örtü bulunan bir kadın figürü bulunmaktadır. Erkek figürü kadının omzuna doğru eğilmiş, neredeyse dokunmuş gibi görünüyor. Resim, özellikle erkek figürünün kıyafetsiz olması ve kadına doğru eğilmiş olması nedeniyle, olası bir "Aşkın ilk bakışı" veya "İlk karşılaşma" temalı bir dini veya tarihi sahne ima ediyor. Fotoğrafın bir espriye sahip olduğunu söylemek için yeterli bilgi yok, bu yüzden bir espriyi tanımlayamıyorum. Resmin kendisi bir espri değil, bir sahneyi konu alıyor.

Fotoğrafta, üst kısımda bir sokakta polisler tarafından yere serilmiş bir adamı gözlemliyoruz. Alt kısımda ise, Michelangelo'nun "Adem'in Yaradılışı" tablosunun üzerinde, aynı pozisyonda, ama farklı bir şekilde çizilmiş, muhtemelen politik bir figür olan bir adam var. Bu, bir mizah türü olan "alt metin" (veya "alt yazı" olarak da adlandırılan) bir görsel şaka örneğidir. Üst kısımda sokakta yaşanan olay, altta görsel olarak Michelangelo'nun tablosuna eklenmiş olan olay, bir anlamda karşılaştırılıyor ve karşılaştırma ile mizah oluşturuluyor. Adem'in Yaradılışı tablosundaki Tanrı'nın rolünü, burada polis müdahalesine maruz kalmış bir adam, altta da bir politik figürle eşleştiriliyor. Bu, bir olayı, sanatın klasik bir eserini, ironik ve komik bir şekilde ele almanın bir yoludur. Polis müdahalesi ve içkiyle ilgili durum, göksel yaratılış ile ilişkilendirilerek, durumun, orijinal anlamından uzaklaştırılmış absürt bir durum haline getirilmesi amaçlanmış.

Resimde, Salvador Dalí, Frida Kahlo ve Vincent van Gogh'un görüntülerinin, "Yıldızlı Gece" gibi ünlü sanat eserlerinden birinin arka planıyla bir araya getirildiği, bir kolaj görüntüsü var. Üç ünlü sanatçı, bir açık arabanın içinde oturmuş gibi tasvir edilmiş. Fotoğrafın mizahı, "kaybeden" olarak adlandırılmış bir kişiye yönelik "düşünce kapılarına girme" ifadesinden kaynaklanıyor. Sanatçıların, görsel ve zihinsel algılarımızın ötesine geçmeye çalışırken birlikte yolculuk etmeleri, yeni ve özgün bakış açıları arayışlarının bir temsiliyeti olarak yorumlanıyor. Bu nedenle, resmin genel havası, alıcıya "uyan", "kaybeden" veya "benzer" bir anlayış veya zihinsel tutumla yolculuğa katılmayı vurgular ve bu durum oldukça ironiktir.

Resim, Pieter Bruegel'in 1563 yılında yaptığı Babil Kulesi tablosu. Tweet'in sahibi UmbertoArte, bu tabloda belirli bir bölgeye zoom yapacağını ve detayları yakından incelemek istediğini söylüyor. Bu, genellikle sanatsal bir eserin ayrıntılarını daha iyi anlamak için yapılan bir eylem. Tweet'in esprili yanı, zoom yapacak detayı, muhtemelen abartılı ve dikkat çekici bir şey değil. Çünkü görsel yoğunluğu yüksek bir resimde her detayı yakından incelemek anlam ifade etmiyor. "Çember içerisine aldığım yere zoom yapacağım" ifadesi, dikkat çekmek veya abartma yapma yönünde esprili bir yaklaşım. Sanat eserinin detaylarına bakma eylemi, burada komedi unsuru taşıyan bir duruma dönüştürülüyor.

Resimde, Twitter'da paylaşılan iki farklı kullanıcıdan oluşan bir sohbet görülüyor. İlk paylaşım, sanat eğitimi almamış kişilerin sanat hakkında fazla konuşmaması gerektiğini, mütevazı bir önerisi olarak nitelendiriyor. İkinci paylaşım ise, bir tabloda bir sanat eseri olan "takım taklavat" (bu, metnin bağlamından anlaşıldığı üzere, komik/abartılı bir ifade) görüldüğünde ve bunu Rönesans dönemiyle bağdaştırmak istendiğinde, kişinin aslında 19. yüzyılı anlamadığını ima ediyor. Özetle, şaka, sanat eğitimi almayan insanların sanat hakkında konuşmasını eleştiriyor ve bir tabloda (sanatsal bir eser) görünen bir hareketliliği, 19. yüzyıl'a tarihlendirmeye çalışan bir anlamdan yoksunluğa işaret eden komik bir örnek kullanarak sanat eğitimi eksikliğinin sonucuna dikkat çekiyor.

Resimde iki farklı sahne var. Üst kısımda, Tom Holland'ın (Spider-Man) oynadığı Spider-Man filmlerinden bir sahne var, gözlüğünü takarken şaşırmış bir ifadeyle bakıyor. Alt kısımda ise, bol miktarda acı biber soslu ve kızarmış yumurta bulunan bir yemek var. Fotoğrafın şakası, iki durumun garip bir karşılaştırılmasıyla ortaya çıkıyor. İlk görüntü, hayranları ve çevresindeki insanlar için çok önemli bir anlam taşıyan, popüler bir aktörün görüntüsünü içeriyor. Diğer görüntü ise, günlük hayatta karşılaştığımız, sıradan bir yemek. Bu iki çelişen sahne, beklenmedik bir biçimde birleştirilerek, komik bir zıtlık oluşturuyor. Esasen, bu, normal bir günlük olay ile, toplumsal algı ve hayranlıkta önemli bir yere sahip bir ünlünün durumu arasında bir karşılaştırma yapıyor. Bu karşıtlık, komik bir mesaj oluşturmak için kullanılıyor.

Resimde, muhtemelen bir sosyal medya platformunda paylaşılan bir mesaj görülüyor. "ilker canikligil" adlı kullanıcının bir mesajı ve "Omar" adlı başka bir kullanıcının ona yanıt olarak attığı mesaj var. Mesajda, temel sanat eğitimi almamış kişilerin sanat hakkında konuşmamaları gerektiği, bu konuda "nacizane" bir tavsiye olduğu ifade ediliyor. Bu, sanat anlayışının belli bir eğitim seviyesini gerektirdiği ve o seviyeye sahip olmayanların konuya ilişkin yorumlarının anlamsız ya da yetersiz kalabileceği düşüncesini yansıtıyor. Yanıt olarak gönderilen mesaj ise, tabloda "takım taklavat" (sanırım bir tür hareket/pozisyon) görüyorsa ve bunu Rönesans dönemiyle ilişkilendirilebiliyorsa, bu durum kişinin tarihsel dönemi anlamada zorlandığını, 19. yüzyılı anlamada zorluk yaşadığını ima ediyor. Özetle, espri, temel sanat bilgisine ve tarihsel bağlama dair bir ironi içeriyor. Sanat bilgisi ve tarihsel anlayış gerektiren konularda, bu tür yetersiz bilgiye sahip kişilerin söylediklerinin değersiz olduğuna ve aslında ne demek istediklerini anlayamadıklarına dair bir gönderme yapılıyor. "bi sikim anlamıyorsanız 19. yy" kısmı biraz daha abartılı ve alaycı bir ifadeyle konuyu vurguluyor.

Resimde, Twitter'da bir paylaşım görülüyor. Paylaşımda, Beethoven'ın bir kızdan bir şey istemekle ilgili bir diyalog var. Beethoven, kızın maddi bir şey isteyeceğini düşünerek "Lütfen benden bir şey isteyin" diyor. Kız ise "Ben hiç ayışığı görmedim, bana ayışığını anlatır mısınız?" diye karşılık veriyor. Bu noktada, kızın isteği maddi değil, manevi bir şey istediği ortaya çıkıyor. Bu diyalog, beklentilerimizin ve algılarımızın ne kadar farklı olabileceğini, aynı zamanda Beethoven'ın muhtemelen bir aşk şarkısı yazmasına yol açan romantik bir durumu ironik bir şekilde anlatıyor. Joke, Beethoven'ın ilk başta maddi bir şey istediğini düşünmesi, fakat kızın ayışığı gibi manevi bir şey istemesiyle ortaya çıkan beklenmedik durumun yaratığı komik tezatlığa dayanıyor. Bu beklenmedik yanıtın, bir müzik eserine ilham vermesi de, duruma ironik bir bakış açısı kazandırıyor.