Resimde, çıplak göğüslü, koyun sürüsüyle kırsal alanda olan bir erkek figürüyle, üzerinde uzun kollu, koyu mavi bir elbise ve başında kırmızı bir örtü bulunan bir kadın figürü bulunmaktadır. Erkek figürü kadının omzuna doğru eğilmiş, neredeyse dokunmuş gibi görünüyor. Resim, özellikle erkek figürünün kıyafetsiz olması ve kadına doğru eğilmiş olması nedeniyle, olası bir "Aşkın ilk bakışı" veya "İlk karşılaşma" temalı bir dini veya tarihi sahne ima ediyor. Fotoğrafın bir espriye sahip olduğunu söylemek için yeterli bilgi yok, bu yüzden bir espriyi tanımlayamıyorum. Resmin kendisi bir espri değil, bir sahneyi konu alıyor.

Resimde, 16. veya 17. yüzyıl tarzında, muhtemelen bir portre veya stilleriyle benzer bir resim tarzına sahip bir sanat eseri var. Açık tenli, ince kaşlı ve hafif benekli bir genç kadın, bordo-pembe bir elbise ve baş örtüsü giyiyor. Elbisesinin detayları ve baş örtüsünün şekli, dönemin moda anlayışını yansıtıyor. Kadın, ellerinde uzun bir salatalık tutuyor. Resmin altında yazan "I wonder if I can still use this in the salad..." (Salata'da hala bunu kullanabilir miyim acaba?) cümlesi, tıpkı eski sanat eserlerindeki nesnelerin modern bağlamlarda da kullanılmaya uygun olup olmadığı gibi, salatalık ve günümüz mutfak kültürümüz arasındaki beklenmedik bir ilişkiyi vurgulamaktadır. Çelişkili durum, modern bakış açısıyla, klasik bir tablonun içindeki salatalığı gördüğümüzde ortaya çıkar. Resmin eski bir tabloya benzemesiyle, modern bir espri unsuru oluşturmuş. Sonuç olarak, espri, eski sanat eserlerindeki sıradan nesnelerin modern bağlamlarda beklenmedik kullanımları ile ilgilidir.

Resimde, 19. yüzyıl tarzı, muhtemelen bir Renoir veya Monet tablosu olan, bir kadın ve bir erkek figürünü gösteren bir sanat eserinin dijital bir uyarlaması var. Erkek, kadına "Bekar mısın?" diye soruyor. Kadın ise, "Hayır, ben bir albümüm." diye karşılık veriyor. Bu, bir espri oluşturmak için klasik bir ilişki/flört teması kullanıyor. "Albümüm" ifadesi, kadının çok sayıda romantizm deneyimi veya ilişki yaşadığını, yani "bekar" olmadığını ima ediyor. "Bekar mı" sorusu ile "bir albümüm" cevabı arasında ki beklenmedik cevap, espriyi oluşturuyor. Anlatım, ilişki hakkında bir şaka yapmayı amaçlıyor ve biraz da ironik.

Resimde, üst kısımda karikatüristik bir kadın çizimi ve onun baloncuğunda "Ben geliyorum, senden daha iyi olmayacağım, yalnızlığını romantik bir şekilde abartma." şeklinde bir metin var. Alt kısımda ise Caspar David Friedrich'in "Man in the Misty Mountains" (Sisli Dağlarda Adam) adlı ünlü tablosunun bir parçası görülüyor. Mizah, yalnızlığın ve melankolik ruh hallerinin yüceltilmesinin, gerçekçi bir bakış açısıyla, romantik ve sanatsal bir şekilde anlatılan tabloya zıt bir şekilde komik bir karşıtlık oluşturmasıdır. Karikatürdeki mesaj, tablodaki yalnız figürün hissettiği melankoliyi abartılı ve romantik bulduğu için eleştiridir. Dolayısıyla, "senden daha iyi olmayacağım" ifadesi, melankolik yalnızlık duygusunu abartmanın gerçekçi olmadığını ima eder. Tablonun güzelliğini anlatan ve insanı romantik duygulara salan abartılı anlatımı karikatürde ironik bir şekilde eleştiriliyor.

Resimde, klasik bir resim tarzında, muhtemelen 1700-1800 yılları arasında yapılmış, bir meleğin ve bir tanrının/yaradılış figürünün tasvir edildiği bir sanat eseri var. Melek oldukça küçük ve ince gösteriliyor. Resmin üzerinde, "That is so fu*king tiny!" (Bu çok küçük!) yazan bir baloncuk var. Bu, resmin altındaki bir baloncuk içinde "It's cold!" (Soğuk!) yazıyor. Bu, meleğin küçük ve ince olmasının, resmin tarzı ve kompozisyonu ile ilişkilendirilerek soğuğun veya soğuk havanın bir sembolü olduğu anlamına geldiğini ifade eden bir mizah içeriyor. "Küçük ve ince bir melek, soğuk bir havanın işaretidir" gibi bir imayla, klasik sanat ve modern mizah arasında bir bağ kuruluyor. "Fu*king" kelimesi de, biraz küfürlü bir ifadeyle espriye vurgu katıyor.

Görsel, bir sosyal medya paylaşımından (muhtemelen Reddit veya benzeri bir platformdan) alınmış bir ekran görüntüsü. Resimde, bir kişinin sonsuza dek unutulacağı, dünya ve evren tarafından unutulacağı yönündeki bir ifade ile başlayan bir yazı görülüyor. Yazının altında, görselin beğeni sayısı (445), yorum sayısı ve paylaşım butonu gibi sosyal medya platformunda bulunacak tipik özellikler mevcut. Ayrıca, "en iyi yorumlar" seçeneği ve bu yorumlardan biri, "Mona Lisa'yı yersem" diye yazan bir yorum bulunuyor. Bu, "unutulma" temalı ciddi bir ifadeye, absürt bir şekilde eğlenceli bir yanıt ekleyen, hafif bir mizah örneği. "Mona Lisa'yı yersem" cümlesi, imkansız bir eylem (Mona Lisa'yı yemek), ve bu yüzden de olası unutulma durumuna ironik bir direnç sağlıyor. Ciddi bir duyguyu, son derece komik bir yorumla tersine çevirerek, görsel mizah oluşturuluyor. Özetle, komik yanı ise, ciddi bir olgunun (unutulma) gereksiz ve imkansız bir çözümle tersyüz edilmesidir.

Resimde, hasta bir adamın yanında beyaz önlük giymiş bir hemşirenin bulunduğu, eski tarz bir yağlı boya tablo var. Adamın elini tutan hemşire, resmin üstünde bulunan baloncukta "bu bir ruh sağlığı hastanesi" ifadesini söylüyor. Adam ise alttaki baloncukta "bu kaçımlı oda gerçekten berbat" demiş. Bu, bir kaçımlı odaya girmeden önce, oranın aslında tahmin ettiğiniz gibi eğlenceli ve heyecanlı bir yer değil, aksine beklenmedik bir yer olabileceğini anlatmak için mizah kullanıyor. "Kaçımlı oda" yerine "ruh sağlığı hastanesi" kullanımı, resmin eski bir hastane tarzı resmini çağrıştırmasıyla daha da etkili bir mizah unsuru. İzleyici beklenmedik bir yerde olduğunu fark edince gülme durumuna düşüyor.

Resimde, 15. yüzyıl veya 16. yüzyıl Avrupa sanatına ait muhtemelen bir "Meryem Ana ve Çocuk" temalı dini tablo parçası görülüyor. Tabloda, Meryem Ana, bebek İsa, Yusuf ve diğer kişiler tasvir ediliyor. Ortada, arka planda, bir çarmıha gerilmiş İsa figürü de gözüküyor. Çarpıcı olan nokta, bu "Çocuk İsa Doğuşu" resminin arka planında, çarmıha gerilmiş İsa'nın da görünmesi. Bu resimdeki şaka, beklenmedik bir görünümün ortaya çıkmasıyla ilgili. İnsanlar, "Çocuk İsa Doğuşu" sahnesinde birdenbire çarmıha gerilmiş İsa'nın görülmesinden şaşkınlık duyarlar. Öyle ki, bu beklenmedik görüntü, tablonun bir başka anlamını, hatta bir tür ironi barındırdığını ortaya koymaktadır. İsa'nın çarmıha gerilmesi, Hristiyanlık'taki acı ve kurban kavramlarını çağrıştırırken; çocuk İsa doğumunun resmedilmesi sevinç, barış ve yeni yaşam temalarını akla getiriyor. Bu iki zıt temanın aynı resimde bulunması, resmin anlamını sorgulatıyor ve şaşkınlık yaratıyor. Yani şaka, beklenmedik bir şekilde bir "Spolier Alert" oluşturan, resmin çarpıcılığı ile ilgilidir.

Resimde, İtalyan Rönesans tarzında bir portre görünüyor. Ancak orijinal bir eser değil, bir dijital montaj. Orjinal bir portreye, muhtemelen La Belle Ferronnière adlı tabloya, modern bir ünlünün, muhtemelen İngiliz oyuncu Benedict Cumberbatch'ın yüzü eklenmiş. Bu yüzden, ünlü bir eserin modern bir yüz ile dijital olarak değiştirilmesiyle yaratılmış bir mizah içeren bir kompozisyon. "La Belle Ferronnière" ünlü, klasik bir eserin modern bir karakterle değiştirilmesi ile yaratılan mizah ve absurdluluğu vurgular. Çünkü klasik güzellik kavramıyla, günümüzde popüler olan bir ünlü yüzünün birleşimi, beklenmedik ve komik bir sonuç oluşturuyor. Komiklik, beklenmedik bir şekilde klasik bir güzellik portresine modern bir yüzün eklenmesinden kaynaklanıyor. Resimde, Vincent van Gogh'un "Özportre" adlı eserinden bir kopyası görünüyor. Ancak, van Gogh'un yerine resimde Mr. Bean'ın yüzü yerleştirilmiş. Bu, Mr. Bean'ın, tarihsel ünlü eserlere yerleştirildiği bir internet trendini (meme) gösteren bir görsel. Mizah, Mr. Bean'ın şaşırtıcı ve beklenmedik bir şekilde geleneksel sanat eserine uyum sağlaması ve bu çarpıcı karşılaştırma üzerinden geliyor. Mr. Bean'ın ciddi bir portreye uygulanması komik bir tezat oluşturuyor. Resimde, İngiliz komedyen ve oyuncu Rowan Atkinson'ın, "Bay Bean" karakteri olarak bilinen Mr. Bean'in, 16. yüzyıl tarzında bir portre resmine eklenmiş bir halleri görülüyor. Görüntü, klasik bir portre resminin estetiğini, Mr. Bean'ın kendine özgü mizah anlayışıyla harmanlıyor. Şaka, Mr. Bean'ın, klasik bir portre sanatının stilinde resmedilmesiyle yaratılan komik tezat ve beklenmediklikte yatıyor. Karakterinin tuhaf ve absürt davranışları ile, ciddi ve resmi bir portre tarzının uyumsuzluğu, izleyiciyi gülümsetmeyi amaçlıyor. Resim, klasik sanat geleneğiyle modern popüler kültür arasında bir araya getirilen "parodi" yani hiciv bir şekilde anlatım yapmaktadır. Resimde, ünlü İngiliz komedi figürü "Bay Bean" (Mr. Bean), bir Rönesans dönemi portresi tarzına sokulmuş. Görüntüde, eski ustaların kullandığı teknik ve kompozisyon kullanılarak Mr. Bean'in yüzü ve gövdesi, klasik bir kadın portresi üzerine yerleştirilmiş. Çalışmanın mizahı, Mr. Bean'in tipik esprili ve tuhaf yüz ifadesinin, ciddi ve klasik bir portre sanatına uygulanmasından kaynaklanıyor. Bu, klasik sanatın modern kültürdeki şahsiyetlerle nasıl birleştirilebileceğini ve farklı estetiklerin bir araya getirildiğinde ortaya çıkacak tepkiye karşılık bir yorum oluşturuyor. Resimde, Jean-François Millet'in "Kız Çiçek Toplayıcı" (veya benzer bir Millet eseri) adlı ünlü tablosunun bir dijital montajı yer alıyor. Komik olan kısım, tablonun orijinalindeki kıza, "Mr. Bean" filminde oynayan Rowan Atkinson'ın yüzünün eklenmiş olması. Bu, orijinal sanat eseriyle popüler bir kültürü birleştiren ve gülünç bir karşılaştırma yaratan bir dijital oynama. Orijinal sanatın güzelliği ve estetiği ile, modern bir, tanınmış bir karakterin yüzünün ironik bir şekilde uygulanması, görsele espri katıyor. Özünde, eski sanatın modern popüler kültürle alaycı bir şekilde birleşmesini ele alıyor. Resimde, Leonardo da Vinci'nin Mona Lisa tablosu üzerine, Mr. Bean'ın yüzünün monte edildiği bir kolaj görülüyor. Bir anlamda, Mona Lisa'nın ünlü gülümsemesi Mr. Bean'ın karakteristik ifadesiyle değiştirilmiş. Bu, Mr. Bean'ın genellikle yaptığı "sakar" ve "sadece biraz tuhaf" ifadesi ve Mona Lisa'nın şaşırtıcı bir şekilde bilinen gülümsemesi arasında bir zıtlık yaratıyor. Bu kolaj, Mr. Bean'ın karakterinin komik ve akılda kalıcı olmasını vurgulamakla kalmıyor, aynı zamanda Mona Lisa'nın ikonik görüntüsüne de ironik bir gönderme yapıyor. Kısacası, kolaj, ikisi arasında beklenmedik bir kombinasyonla komik bir ifade oluşturuyor ve ikisiyle de dalga geçiyor. Resimde, Hollandalı Barok dönem ressamlarından birinin (muhtemelen Rembrandt'ın) portre tarzında çizilmiş bir kişi görülüyor. Ancak bu kişi, şaşkın ve hafif korkmuş bir ifadeyle, ünlü bir İngiliz filminden, "Mr. Bean" karakteri olarak bilinen Rowan Atkinson'a benzetilip yeniden çizilmiş. Bu, klasik sanat eserlerine modern, popüler figürler ekleyerek oluşan bir "meme" (internet kültüründe kullanılan ve bir şeyi gülünçleştirmek için kullanılan bir teknik) türünden bir dijital manipülasyon. Mizah, klasik bir sanatsal eseri, tanıdık ve absürt bir karakterle birleştirerek, klasik güzelliğin ve ciddiyetin, beklenmedik ve komik bir şekilde modernize edilmiş olmasıdır. Görünen şaşkınlık ve ifade, karakterin ünlü şaşkın ifadesiyle örtüşüyor ve klasik sanat anlayışına bir tür komik bir yorum oluşturuyor. Resimde, klasik bir portre tarzında, tarihi bir figürün (muhtemelen ABD'nin kurucularından biri) portresi var. Ancak, figürün yüz ifadesi ve özellikleri, ünlü bir İngiliz oyuncu olan Mr. Bean'e benzetiliyor. Yani resim, gerçek tarihsel figürün yüzü ile Mr. Bean'in yüzünün karıştırılmasıyla oluşturulmuş bir şaka örneği. Mr. Bean'in sevimli ve bazen tuhaf mimikleri ile ifadesi, ciddi ve ciddi bir şekilde portre edilmiş bir tarihsel figürle karşılaştırıldığında, komik bir etki yaratıyor. Bu, tarihsel figürlere gönderme yaparak, Mr. Bean'in karakteristik özelliklerini kullanarak mizah kurmaya çalışan bir dijital montajdır. Resimde, ünlü İngiliz mizah karakteri Mr. Bean'ın, eski ustaların bir portre sanat eserine, muhtemelen 16. veya 17. yüzyıl İtalyan Rönesans sanatına benzeyen bir portreye yerleştirilmiş hali görülüyor. Mr. Bean, bir Roma veya benzeri klasik döneme ait bir kadının kıyafetleri ve aksesuarlarıyla tasvir edilmiş. Resim, klasik sanat anlayışı ve Mr. Bean'ın esprili, genellikle garip ve beklenmedik davranışları arasında bir ironik karşılaştırma yaparak mizah yaratıyor. Yani, klasik bir sanat eseri konseptine, modern ve esprili bir figürü yerleştirerek, beklenmedik bir zıtlık ve dolayısıyla mizah oluşturuyor. Bu, Mr. Bean'ın karakteriyle ilgili beklenmeyen ve absürt görüntülerin komik etkisini vurguluyor. Resimde, klasik bir portre tarzında boyanmış, bir kadın figürü görülüyor. Kadının yüzü, ünlü çizgi film karakteri Bay İnce'nin yüzüne benzetilmiş. Bay İnce'nin ifadesi ve özellikle gözleri, resmin mizahını oluşturuyor. Kadın, dantel gibi bir başlık takmış ve elinde iğne iplik işiyle uğraşıyor. Görsel, klasik portre sanatına, ünlü bir çizgi film karakterinin yüzünün eklenmesiyle modern bir gönderme yapıyor. Mizah, klasik bir portrenin beklenmedik, esprili bir şekilde değiştirilmesinden kaynaklanıyor. Resim, Bay İnce'nin karakteristik yüz ifadesiyle klasik bir portre estetiğini birleştirerek, tuhaf ve komik bir kombinasyon ortaya koyuyor.

Resimde, İsa'nın farklı sanat eserlerindeki tasvirleri ve bunların üzerinde yer alan Türkçe metinler mevcut. Üstteki iki resimde, İsa'nın öpüldüğü sahneler gösteriliyor ve metinler "küsün mü", "kısın mı" şeklinde. Alttaki iki resimde de benzer sahneler var ve metinler "alındı mı gerçekten" ve "ya bisy de" gibi ifadeleri içeriyor. Bu meme, dini sanat eserlerindeki temsillerin gerçekte yaşanmış olabilecek olaylara nasıl yansıtıldığını veya farklı yorumların olabileceğini ironik bir şekilde ele alıyor. "Küsün mü?" gibi metinler, bu görüntülerden hareketle oluşan şüphe ve yorumları vurguluyor. "Gerçekten alındı mı?" sorusu ise, dini eserlerin bazen gerçekliğin abartılmış veya eğimli versiyonları olabileceğini anlatıyor. Özetle, resim İsa'nın öpücüğü etrafında dönen, gerçeklikle sanat arasındaki ironik farkı vurgulayan bir mizah anlayışını ortaya koyuyor.

Resimde, 17. yüzyıl tarzında boyanmış, kara giysiler içinde, elinde bir kafatası tutan bir adamın portresi yer alıyor. Görüntünün başlığı, "Müzedeki 'Dokunmayın' yazısı çıktığında..." şeklinde. Bu, müzelerdeki "Dokunmayın" uyarılarının, sanat eserlerine olan ilginin ve merakın karşısında bir mizah içeren ironik bir yorum. İnsanların, "Dokunma" uyarılarına rağmen sanat eserlerine dokunma isteğini, bir anlamda, bir kafatası tutarak ölümlülüğümüzü hatırlatan bir şekilde gösteriyor. "Dokunmayın" uyarısıyla karşılaşınca belki de insanlar daha çok dokunmak isteyecekleri, ya da dokunmaktansa ölümlülük gerçeğini düşünecekleri, bir ironik durum yaratıyor.

Resimde, klasik bir dini tablo tarzı (muhtemelen eski bir İncil sahnesi) kullanılmış bir meme görseli var. Eski, sakallı bir adamın, yanında kanadlı bir melek figürüyle, bir kitap üzerinde çalıştığı bir sahne. Metinler, bu klasik sahnenin günümüz sosyal medya diline ve meme kültürüne uyarlanmış. "tam boğazını kesecekken gökten koç indi yaz" kısmı, muhtemelen beklenmedik bir olay veya sürpriz bir gelişme anlamında kullanılıyor. "oha saçmalama aq jhsadhsadj" ise şaşkınlık, inanılmazlık veya durumun absürtlüğüne tepki ifade ediyor. "kanka yaz sen:dd" ise, belki de bu durumun arkadaşlarla paylaşılacak kadar komik ve absürt olduğu anlamında bir iletişim. Özetle, meme klasik bir dini tabloyu, günümüz internet diline ve meme kültürüne uyarlayarak, absürt ve komik bir duruma bağlayarak, şaşkınlığı, sürprizi ve gülünürlüğü vurguluyor.

Resimde, Albert Dürer adında ünlü bir ressamın, köyüne ailesini ziyaret etmek için döndüğü bir çizgi roman sahnesi yer alıyor. Sahne, Dürer'in köyüne geri dönüşünü ve ailesiyle karşılaşmasını canlandırıyor. Manzara, dağlar, ağaçlar ve küçük bir ev gibi unsurlarla köy hayatını temsil ediyor. Ressamın, köy halkı ve ailesinin tepkisi ile komik bir durum oluşuyor. Önemli olan, Dürer'in ünlü bir ressam olmasına rağmen, aile tarafından "Albert Oğlum!" diye karşılanması ve bunun komik bulunması. Bu, ünlü insanların, normal hayatlarında da olağan insanlar gibi davranabildiklerini vurgulayan bir espri unsuru içeriyor. Özetle, ünlü ressamın köyüne geri dönmesi ve normal insanların tepkisiyle oluşturulan komik bir durum anlatılıyor. Resimde, akşam yemeğinde eski günlerden bahseden üç kişiyle ilgili bir çizgi roman karesi var. İlk kişi, tipik bir tarihi figür kostümüyle (şapka, uzun etek vs.) görünen, şarap içen bir adam. İkinci kişi, kırsal bir görünümdeki, uzun sakallı, gözlük takmış bir adam. Üçüncü kişi ise kırmızı sakallı, işçi kıyafetleri giyen bir adam. Konuşmalar, geçmişte "mayalı silgiler" (çünkü çocukluk silgilerinin geçmişte hamur mayası ile yapılmasından kaynaklanan bir espri olabilir), yemek ve diğer eski zamanlar hakkında. Önemli nokta, "öyle bir şey vardı..." diyen adamın "almaya paramız yetmezdi" demesi. Bu, o dönemde insanların sahip olabileceği sınırlı kaynakları ve olanakları vurguluyor. Eski zamanların lüksleri ile ilgili bir espri; geçmişte, ulaşılamayacak kadar pahalı olan şeyler, günümüzde belki de çok basit şeylere dönüşmüş olabilir. Komiklik, geçmişte olanakların kısıtlı oluşu ve bu durumu ironik bir şekilde vurgulamasıdır. Resimde, iki kişi arasında geçen bir çizgi roman sahnesi var. İlk kişi, uzun saçlı ve sakallı, sanki kendini beğenen bir tavırla konuşuyor. "Abi sen de küçükken resim yapıyordun... hala yapıyor musun?" diye soruyor. Bu, yaşından veya yeteneğinden dolayı biraz alaycı bir ifade. İkinci kişi, daha dolgun sakallı ve biraz sinirli görünen biri. "Bilmiyor musun bu bi bahane, herkes resim yapabilir bence..." diyor. Bu ikinci kişinin, ilk kişinin "resme devam etme" konusundaki övünmesini veya kendine olan güvenini sorgulamasını işaret ediyor. Ayrıca "Yok yaa bizden geç, tı artık" diyerek, ilk kişinin eski günlere dair anıları veya söylemleri karşısında artık eskisi kadar etkili olmadığını vurgulamış. Sonunda, "Pek vakit olmuyo..." diyen, daha büyük ve şaşırmış görünen bir karaktere odaklanılıyor. Diğer karakterlerin konuşmalarını ve tavırlarını da göz önünde bulundurduğumuzda, bu konuşma, yetenekli olmasa bile, devamlı olarak sanatla veya bir yeteneği ile ilgilenmenin zaman kaybı olduğu anlamına gelebilir. Son kısımda ise "Saçmala-ma, bence resim yapsen yine çok zevk li resim yapmak" diyerek, yapılan sanat faaliyetlerini, kişinin zevkine göre değerlendirmeyi vurgulamıştır. Özetle, karikatürde yaş, yetenek ve süreklilik konusu esprili bir şekilde ele alınmış. Eski yetenekler ve öz güven konusu, büyük bir önem taşıyor. Resimde karikatüristik bir tarzla çizilmiş, muhtemelen bir çizgi roman veya komik bir dergi sayfası parçası olan bir sahne var. Sahnede, Albert Dürer'in (tanınmış bir Alman ressam) abisinin, masanın altından ellerini çıkarması ve göz yaşlarıyla bağırırken şaşkın ve kızgın bir şekilde tepki vermesi konu ediliyor. "BU ELLERLE Mİ?" ifadesi, ellerinin o kadar kötü bir durumda olduğunu veya abisinin işinden o kadar şikayetçi olduğunu veya başka bir şekilde beceriksiz olduğunu ima eder. Bu da kişinin durumuna tepki olarak haykırışa sebep oluyor. Özetle, espri, abinin kötü iş durumunun, şaşkınlığın ve ellerinin durumunun abartılı bir temsiliyle yaratılıyor. "Çalışmaktan paramparça olmuş eller" ifadesi durumun ciddiyetini vurgulamaktadır.

Fotoğrafta, bir gitarın, kalın dilimlenmiş pastırma parçalarıyla kaplı bir şekilde, tuhaf bir şekilde inşa edilmiş halini görüyoruz. Gitarın gövdesi, boyun kısmı ve telleri tamamen pastırma dilimleriyle oluşturulmuş. Bu, "pastırma gitar" diye adlandırılabilir. Şaka, pastırmanın yemeğin bir parçası ve müzik aletiyle hiçbir bağlantısı olmadığını ve bu görünüşün son derece beklenmedik ve absürt olduğunu vurgular. Gitarın yapısının beklediğimiz şekilde değil, tamamen farklı bir malzemeyle yapılmış olması, görseli komik kılan şeydir. "Pastırma gitar" diye bir alet olmadığı, yalnızca tuhaf bir görüntü olduğu anlaşılıyor.

Resimde, Twitter'da bir kullanıcı tarafından paylaşılan bir mesaj görülüyor. Mesajda, bir kişi, Beethoven'ın bir kız çocuğuna "Lütfen benden bir şey isteyin" demesi ve kızın da "Ben hiç ayışığı görmedim, bana ayışığını anlatır mısınız?" diye karşılık vermesi anlatılıyor. Bu, kişinin duygularını ve hayal kırıklıklarını anlatırken, olağandışı bir şekilde şairane bir yaklaşım benimsediğini gösteriyor. Şakanın özünde, bir kişinin olağanüstü durumunu, abartılı bir benzetme yoluyla, Beethoven ve bir kız çocuğu arasında geçen bir diyalog aracılığıyla esprili bir şekilde anlatma yatkınlığı yatıyor. Kısacası, duygusal bir duruma, aşırı duygusal bir biçimde, ironik bir dille yaklaşmanın ustaca bir anlatımı.

Resimde, Caravaggio tarzı bir resimden alınmış gibi görünen, mizah içeren bir kompozisyon var. Bir adam, bir genç çocuğun boynuna bıçak dayamış. Resim üzerinde eklenmiş metinler ise, bir diyalog sahnesi yaratıyor. "Dude, ben küçük kuzular dedim," diyen bir karakterin, "Sen küçük bok dedin" şeklinde cevaplandığı anlaşılıyor. Sonrasında "yap" ve "baba lütfen" ifadelerinin eklenmesi, resmin ironik ve kara mizah içeren bir yorum olduğunu ortaya koyuyor. Genel anlamda resim, vahşet içeren bir sahneyi, esprili ve absürt bir şekilde yeniden kurguluyor. Karşılaştırmalı olarak, klasik sanat eserindeki şiddet ve dini temalar, bu tür modern mizahla birleştirilmiş.

Resimde, 1947 yılında Salvador Dali'nin, Venedik'te (görünen manzara bu) yüzerken resim yaptığı bir fotoğraf görülüyor. Fotoğrafın altındaki metin, Salvador Dali'nin önce ünlü bir ressam olan başka bir sanatçı (burada Dali'den önceki bir sanatçı olarak "özellikle" Dali) olduğuna ve ardından kendisiyle ilgili olan resim yaptığına işaret ediyor. Bu, "Önce Dali sonra resim çizi" ifadesiyle ilgili bir espri içeriyor. Eğlenceli ve ironik bir şekilde, Dali'nin farklı bir sanatçı olarak bilinmesini veya bilinen bir ressam olarak tanınmasını hatırlatmakla beraber, fotoğraftaki Dali'nin, yüzerken resim yapmasıyla ilginç bir durumu vurgulamaktadır. Resim yaparken yüzer halde olması, oldukça yaratıcı ve özgün bir durum olduğundan espri oluşturmaktadır.

Resimde, 1947 yılında, Salvador Dalí'nin, suyun içinde yüzerken resim yaptığı bir fotoğraf var. Fotoğraf, tarihî bir merak uyandıran bir sahneyi konu alıyor. Dalí'nin, sanatını farklı bir şekilde sergilediğini gösteren bu görüntü, bir espri unsuru içeriyor. Çünkü, Dalí'nin, yüzerken resim yapma şekli, normalde beklenen bir sanatçı portresiyle çelişiyor ve bu durum, gülünç bir ifade yaratıyor. Görüntü, Dalí'nin yaratıcılığının ve sanat anlayışının, geleneksel yöntemlerin ötesine geçtiği bir anı canlandırıyor. Esasen, alışılmadık bir görüntüyle gülmece yaratan bir fotoğraf.

Resimde, 1947 yılında Salvador Dalí'nin, suyun içinde yüzerken resim yaptığı bir sahne görülüyor. Dalí, resim tahtasıyla birlikte suya girmiş ve resim yapıyor. Şaka, Dalí'nin bilinmiş yeteneği ve sıra dışı sanat anlayışıyla dalgalar arasında bile sanat üretebilme becerisini vurgulamak. "Önce Dali sonra resim çizi" ifadesi, Salvador Dalí'nin önce bir dönemeçle (dönüşümle) ünlü olduğunu, sonra da resmi sanatla meşgul olduğunu anlatıyor. Dalgalar içinde, suyun içinde bir resim çizen Dali, bu durumu son derece absürt ve ilginç bir şekilde sergiliyor. Bu, Dalí'nin sıra dışı ve farklı karakterini ve sanat anlayışını vurgularak, bir espri oluşturuyor.

Fotoğrafta, bir Roma heykelinin başı ve bu başın yüz hatlarını takip ederek yapılan, neredeyse birebir bir replika yüz maskesi yer alıyor. Maskenin yanındaki, gerçek başın yanında, eldiven giyen bir ya da birkaç kişinin yüz maske ile antik başı karşılaştırıyor görüntüsü var. Fotoğrafta bir ironi veya espri var. Görünen gerçek baş ile, ona benzer şekilde oluşturulan yüz maskesi arasında ki fark ve benzerlik, belki de bir "hayret" duygusu ve/veya bir alaycılık tonu yaratıyor. İşte bu fark ve benzerliğin birleşmesinden doğan bir ironi/espri var. Resim, tarihi kalıntıların, bilim ve teknolojinin günümüzdeki kullanımını ve olası sonuçlarını, eğlenceli bir dille ele alıyor. Resimde, gerçekçi bir şekilde yapılmış, gri saçlı, yaşlı bir adamın başının bir modeli görünüyor. Modelin yüz hatları, kırışıklıkları, gözleri ve burnu gerçekçi bir şekilde canlandırılmış. İnce detaylar ve muhtemelen özel bir teknik kullanılarak yapılmış bir heykel veya kostüm gibi görünüyor. Görselde bir espri yok. Sadece gerçekçi bir portre modeli var. Fotoğrafın kendisi komik değil, yalnızca bir modelin gerçekçi bir görüntüsü. Fotoğrafta iki farklı kişinin görüntüsü yer alıyor. Solda, bir siyasi figürün gençlik fotoğrafı ve sağda aynı kişinin, ancak yaşlanmış ve hasta yatağında, maske veya benzer bir görüntüyle gösterilmiş hali mevcut. Ortada bir artı (+) işareti ve eşittir (=) işaretiyle iki görüntü birleştirilmiş. Bu, siyasi figürün sağlığından şüphe uyandıran veya sağlık sorunları yaşadığını ima eden bir mizah örneği. Yaşlılık veya hastalıkla bağlantılı bir espri biçimidir. "Gençlik fotoğrafı + Zaman/Hastalık = Şimdiki hali" şeklinde bir karşılaştırma yaparak, kişinin fiziksel değişimini ve sağlık durumunu mizah yoluyla ele alıyor. Bir anlamda, figürü "sağlığına kavuşmamış" şeklinde, abartılı bir şekilde göstererek toplumsal veya siyasi yorumlar da yapılabilir.