Fotoğrafta, bir şehir meydanında, çeşitli kıyafetler giyen insanların hareket halinde olduğu bir sahne görünüyor. Özellikle ön planda, sarı-yeşil çizgili bir elbise giyen bir kadın dikkat çekiyor. Kadının arkasında ise, görünen davranış ve kıyafetlerinden dolayı, yaşlı ve belki de ihtiyaç sahibi bir grup insan var. Bu fotoğraftan anlaşıldığı üzere, ciddi bir toplumsal konu olan, yoksulluk veya ihtiyaç sahibi bireylere karşı duyarsızlık vurgulanıyor. Çizgili elbisesiyle ön planda olan kadın, arka planda olan ihtiyaç sahibi kişilere karşı sadece dış görünüşe odaklanmış ve diğer ihtiyaç sahiplerine kayıtsız kalmış şekilde ilerliyor. Bu, toplumsal hassasiyetsizlik ve farkındalık eksikliğine dair bir mizah içeren eleştiri olarak yorumlanabilir. Fotoğrafın içindeki mizah, ironi ve eleştirisel göndermeler yoluyla toplumsal durumu inceliyor.

Fotoğrafta, açık renkli çizgili bir gömlek giyen, küçük bir çocuğun kucağında kediyle poz verdiğini görüyoruz. Çocuk, hafifçe gülümseyerek, biraz da şaşkın bir ifadeyle bakıyor. Arka planda, sıradan bir bina görünüyor. Fotoğrafta bir mizah unsuru yok. Sadece bir çocukla kedi fotoğrafı. Bir mizah içermediği için bir şaka açıklanamaz.

Görüntüde, bir televizyon programında, muhtemelen bir siyasi tartışma veya panel programında, iki kişinin masada oturduğu bir sahne yer alıyor. Soldaki kişi, takım elbise giymiş ve bir dizüstü bilgisayara bakıyor. Sağdaki kişi de takım elbiseli ve elini havaya kaldırıyor. Fotoğrafın arkasındaki potansiyel espri, sağdaki kişinin elinin havaya kaldırılışının biraz abartılı ve teatral görünmesi, sol taraftaki kişinin ise dizüstü bilgisayara odaklanması ve konuşmanın değil de bilgisayarla meşgul olmasıdır. Bu, sağdaki kişinin, konuşmasına veya tartışmaya katılmasına karşılık, sol taraftaki kişinin sanki tartışmanın dışında bir iş yapıyormuş gibi görünüşünü vurgulamak için komik bir şekilde tasarlanmış olabilir. Bu yüzden espri, dikkati dağıtılmış veya önemli bir konuyu önemsememiş gibi algılanan birinin davranışını karikatürize eden bir gözlemle ilgilidir. Bir başka deyişle, "diğer konuşmacının el hareketleri çok abartılıyken, kendi işiyle meşgul olan kişi çok normal duruyor" gibi bir yorum da yapılabilir. Program tarzına göre yorum farklılık gösterebilir.

Resimde Osmanlı dönemi müzikseverleri ve onların eğlenceleri tasvir edilmiş. Birkaç kişi, davul, ud ve benzeri müzik aletleri eşliğinde bir araya gelmişler, yemek ve tatlılarla birlikte eğleniyorlar. Görüntünün arka planındaki renkler ve kostümler dönemi yansıtıyor. Resimde bir mizah unsuru yok. Sadece tarihsel bir sahneyi gösteriyor.

Resimde, bir gazete manşetinin fotoğrafı yer alıyor. Manşette, "15 - (8 - 3) = ?" matematik sorusu ve bu soruyu 750 bin kişinin çözemediği bilgisi yer alıyor. Alt kısımda ise, ÖSYM Başkanı'nın, üniversite sınavına girenlerin matematiksel temel becerilerde eksiklik yaşadığına dair açıklaması görülüyor. Bu, Türkiye'deki üniversite sınavlarına (ÖSYM) girip, basit matematik problemlerini bile çözememekle ilgili bir hiciv. "750 bin genç çözemedi" ifadesi, okuma yazma ve matematik becerilerinin önemini, özellikle üniversite sınavlarında eleştirel bir bakış açısıyla vurguluyor. Joke, aslında üniversite sınavlarının zorluklarının ötesinde, daha temel bir matematik becerisinin bile ne kadar önemsiz görüldüğünü vurgulamaktadır.

Resimde, üniforma giymiş bir kişi görünüyor. Başında, tipik Osmanlı/Türk giyiminde kullanılan, kürklü bir fes var. Görünüşe göre resmi bir pozisyon veya bir toplantı esnasında çekilmiş bir fotoğraf. Fotoğrafın altında bir mizah içerdiği söylenemez. Sadece bir tarihi fotoğraf, muhtemelen bir siyasi figürü veya askerî yetkiliyi gösteriyor. Mizah içeren bir anlatım veya bağlam yok.

Fotoğrafta, başında şapkalı, sırtında beyaz bir kumaş taşıyan, oldukça fakir görünüşlü küçük bir çocuğu görüyoruz. Çocuğun yüz ifadesi, durumuna rağmen gülümsemeye çalışıyormuş gibi. Fotoğraf, fakirlik ve zor koşullardaki insanların, zorluklarına rağmen yaşamın güzel yanlarını arayışı, onlara verilen hayatlarında oldukça sevimli ve bir bakıma umut dolu küçük bir gülümsemeyle sergileme çabası temsil ediyor. Bu bir ironi örneği. Gülümseme, zor koşullara rağmen hayatın güzelliğini arayan ama oldukça yoksulluğun içinde olan bir çocuğun durumu nedeniyle ortaya konmuş küçük bir ironi.

Fotoğrafta, fes takmış, don giymiş, halka ile oynayan küçük bir çocuğun görüntüsü yer alıyor. Görüntünün rengi ve tarzı eski bir fotoğraf hissi veriyor. Fotoğrafın altında "GULDEM.NET" yazısı var. Fotoğrafta mizah yok. Sadece eski bir fotoğraf. Çocuğun ve giysilerinin tarzı, ve haliyle fotoğrafın tarihi bir zaman dilimini yansıtıyor. Bir espri veya mizah içermiyor.

Fotoğrafta, kışlık giysiler giyen ve sakallı iki kişi görünüyor. Soldaki kişi, kışlık şapkası ve montuyla, bir asker veya soğuk bir iklimde çalışan biri gibi görünüyor. Sağdaki kişi ise daha yaşlı ve geleneksel doğu tarzı kıyafetler giymiş. Uzun sakalı ve kıyafetiyle, kırsal bir bölgenin yaşlı bir sakini ya da geçmişten kalma bir görüntü gibi gözüküyor. Fotoğrafın potansiyel bir "şakası" ya da mizahı, iki kişinin giysilerinin ve yaşlarının oluşturduğu tezatla ilgili. Birisi modern, belki de daha genç bir görünümdeyken diğeri geleneksel ve yaşlı bir görünüm sergiliyor. Bu tezat, gülünç ve ilginç bir görüntü yaratıyor. Ancak, kesin bir şaka veya amaçlanan bir mizah olduğu söylenemez, fotoğrafın bağlamı ve amacı belirsiz.

Fotoğrafta, 1950'ler veya 1960'lar tarzı, muhtemelen bir Amerikan kolejinde öğrenci kıyafetleriyle genç kadınlar görünüyor. Binanın mimarisi, o dönemin Amerikan kolejlerini çağrıştırıyor. Öğrenciler, kıyafetleri ve genel hava ile dönemin modasını yansıtıyorlar. Özellikle etekler ve ayakkabıların (özellikle, "duck shoes" olarak bilinenler) tarzı dikkate değer. Bu, dönemin modasına ve gençlik kültürüne dair bir nostaljik görüntü. Fotoğrafın "joke" yanı, o dönemin kıyafetleriyle ve belki de biraz özleminle bağlantılı olabilir. Eski yıllara ve yaşananlara dair bir espri olabilir.

Fotoğrafta, kışlık üniforma giymiş, üzerinde özel bir şapka bulunan bir erkek görünüyor. Şapkasındaki sembol, muhtemelen bir hava kuvvetleri/askeri birlik sembolü. Üniformanın kürklü yakası da kış şartlarına uygun bir kıyafet olduğunu gösteriyor. Fotoğraf, özellikle şapka ve üniforma gibi detaylar nedeniyle, "üst düzey yetkili" veya "önemli kişi" çağrışımı yapıyor. Ancak, fotoğrafın bulanık veya düşük kaliteli olması, komik bir etki yaratıyor. Çünkü bulanıklık, kişinin "önemi" hakkında komik bir şüphe uyandırıyor. Görüntü, ciddiyeti, ciddiyetle ifade edilmeyi gerektiren bir konu gibi göstermeyi amaçlarken, bulanıklığıyla ciddiyetten uzaklaşıp gülünç bir hava katıyor. Dolayısıyla, fotoğrafın mizahı, belirgin bir biçimde "ciddiyetle" görünebilecek bir resmin, aslında "bulanık" ve "anlaşılmaz" bir görüntüden ibaret olduğu gerçeğinde yatıyor.

Resimde, muhtemelen 1940'lar veya 1950'ler gibi bir dönemde, asker kıyafeti içindeki bir erkekle, muhtemelen o zamanın gelin kıyafeti ile, başörtülü, evlilik fotoğrafı çekilmiş bir kadın görülüyor. Kadının üzerindeki kıyafetin stili ve genç erkeğin üniforması, o döneme ait bir düğün fotoğrafı olduğunu gösteriyor. Resimde bir mizah yok. Sadece o dönemdeki bir düğün fotoğrafı. Mizah içermiyor.

Fotoğrafta, büyük bir ordu bir araya gelmiş ve muhtemelen bir manevra veya bir toplantı yapıyor. Birçok asker, sıra ve düzen içerisinde, tepelik bir arazi üzerinde toplanmışlar. Görüntü, kalabalık bir asker topluluğu ve sıkışık bir şekilde duruşlarından dolayı, bir tür "çok sayıda asker" durumu çağrıştırıyor. Fotoğrafın altında yatan espri, bu kadar çok askerin bir araya gelmesinin, çok yoğun bir ortam yaratması ve askerlerin birbirini neredeyse göremiyor olmasıyla ilgili olabilir. Aynı zamanda, askeri bir tören veya büyük bir birlik hareketi bağlamında çekilen bir fotoğraf da olabilir. Bu nedenle, espri, sadece kalabalık bir durumu değil aynı zamanda askerlerin yoğunluğunun oluşturduğu komik bir durumu ima ediyor. Fotoğraftaki genel atmosfer, "çokluk" ve "yoğunluk" kavramlarını vurgulamaktadır.

Fotoğrafta, muhtemelen 1920'ler veya 1930'lar dönemine ait, bir okul binasının önünde, öğrenciler ve öğretmenler ile bir grup fotoğraf görülüyor. Öğrenciler, okul üniformalarıyla sıra halinde dizilmişler. Öğretmenler ise, ön sıralarda, takım elbise ve kravatlarla görülüyorlar. Binanın ön cephesinde, "EN BÜYÜK ESERİMİZ, CUMHURİYETİMİZDİR," "MENLİK ULUSLINDUR", "TEK MAHKEME.TEK OKUL", "CAHİL ADAM YARIM ADA" gibi Cumhuriyet dönemi sloganlarını içeren pankartlar asılı. Fotoğrafta kullanılan espri, "cahil adam yarım adam" ifadesinde saklı. Bu ifade, o dönemin Cumhuriyetçi ideallerinin, eğitimin önemini vurgulayan bir ironidir. Eğitimsizliğin, toplum için eksiklik, yarım bir birey olduğu vurgulanıyor. Fotoğraftaki öğrenciler ve öğretmenler, yeni kurulan Cumhuriyetin başarısına inanç ve eğitim odaklı politikalarına destek göstergesi olarak görülüyor.

Fotoğrafta, kirli ve yırtık kıyafetler giyen, çıplak ayaklı, genç bir kız çocuğu, toprak ve taşlarla kaplı bir alanda durmaktadır. Çevresinde başka insanlar ve hayvanlar da görünse de, odak noktası bu küçük kız çocuğudur. Görüntü, yoksulluğu, çaresizliği ve çocuk işçiliğini çağrıştırıyor. Fotoğrafın "şaka" yanı yok. Fotoğraf, o dönemde yaşanan toplumsal sorunları, özellikle çocukların zor koşullarda yaşamlarını ele alan, ciddi ve dokunaklı bir belgesel fotoğraf olarak değerlendirilir. Yoğun biçimde yoksulluk teması taşır. Bir mizah unsuru değil, o dönemin gerçeğini yansıtan bir görüntü.

Fotoğrafta Mustafa Kemal Atatürk, ayaklarının yanında yavru köpeklerle oturmaktadır. Atatürk'ün, ayaklarının dibinde bulunan yavru köpekler ile ilgili bir espri yapılmaya çalışılıyor. Esasen, espri, Atatürk'ün, sadece önemli kişilerle değil, hatta yavru köpeklerle de ilişki kurabilen, insancıllığı ve alçak gönüllülüğü vurguluyor. Yani, bir anlamda, Atatürk'ün herkese karşı merhamet ve sevgi dolu olduğunu vurgulamak amaçlanıyor. Ancak bu, fotoğrafın bir şekilde mizah içerdiği anlamına gelmiyor, sadece bir yorum. Fotoğrafta Mustafa Kemal Atatürk oturmuş, yanında ise birkaç yavru köpek bulunmaktadır. Atatürk'ün kıyafetleri ve duruşu resmin ciddi ve resmi bir havasını yansıtmaktadır. Ancak, köpeklerin varlığı resme esprili bir dokunuş katmaktadır. Bu durum, Atatürk'ün genel olarak "ciddiyet" ile ilişkilendirilmesine rağmen, hayatında da şirin, doğal ve içten anların olduğunu ima eden bir espridir. Resim, Atatürk'ün ciddi yanı ile hayatı hakkında daha rahat bir bakış açısı arasında bir karşıtlık oluşturmaktadır.

Fotoğrafta, kumlu bir çölde, muhtemelen bir savaş veya dini bir olay sırasında, bir bayrağı taşıyan ve silahlı üç Osmanlı askeri görülüyor. Bayrak üzerinde Arapça yazılar var. Üniforma ve ekipmanlarından yola çıkarak, fotoğrafın 1. Dünya Savaşı veya Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerine ait olduğunu tahmin edebiliriz. Fotoğrafta bir mizah unsuru yok. Sadece tarihsel bir sahneyi gösteriyor. Olayla ilgili bir şaka anlaşılmıyor.

Resimde, üniforma giymiş, sakallı ve bıyıklı bir erkek portresi var. Görüntü, eski bir fotoğraf tarzında, sepia tonlarında. Üniformanın ayrıntıları, o dönemin askeri kıyafetlerini gösteriyor. Fotoğrafın içinde herhangi bir açıkça görülebilir espri yok. Resim sadece tarihi bir portre. Dolayısıyla bir espri yok.

Görüntüde, gri tonlamalı siyah beyaz bir fotoğrafta, görünüşe göre bir televizyon haber yayını veya belgesel fragmanı. Yakın planda, kravatlı bir adam görünüyor. Saçları ve sakalı ile 1900'lerin ortalarına veya sonlarına ait bir tarzı var. Adamın yüz ifadesi ciddi, hatta biraz düşünceli. Görüntünün alt kısmında, sağ üst köşesinde "TRT" yazısı mevcut. Bu, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu'nun kısaltılmış adı. Fotoğrafın kendisi ve içindeki kişinin özellikleri, "eski" haber programı tarzının ve sunucu tarzının bir hatırlatıcısı olarak kullanılıyor; bu, bir "eski" televizyon yayınının ya da belgeselin nostaljik bir imajını yaratıyor. Fotoğrafta spesifik bir espri yok, daha çok zaman ve tarz konusunda gözlemci bir bakış sunuyor. Fotoğraf, "eski" TV haber programı formatına ait bir görüntü izlenimi uyandırıyor.

Fotoğrafta, kıyafetleri ve başlıkları ile özellikle kırsal kesimlerde, geleneksel kıyafetleriyle kadınların ve çocukların eşek üzerinde seyahat ettiği bir sahne görünüyor. Arka planda başka bir kadın daha var. Resim, geleneksel yaşam tarzını ve taşıma yöntemlerini sergilerken, bir eşek üzerinde oturan kadınların ve küçük bir çocuğun görüntüsünün biraz "komik" veya "abartılı" görünmesini sağlıyor. Fotoğraftaki "şaka" veya "mizahi" unsur, eşşeklerin ve benzeri hayvanların yükleme kapasiteleri ve yerde taşınma yöntemlerinin günümüz standartlarıyla karşılaştırıldığında veya daha "modern" ulaşım araçlarının olmadığı zamanlara göre belirli bir "köhnelik" veya "tarihsel" özellik taşımasıdır. Fotoğraf bu geleneksel tarzın "komik" olabilmesine neden oluyor.