Resimde, kitap okumadan önce ve sonraki insanları gösteren bir çizgi film var. Kitap okumadan önce, insanlar üzgün, kirli ve kötü giyinmiş. Kitap okuduktan sonra, insanlar mutlu, temiz ve iyi giyinmiş görünüyor. Şaka, insanların kitap okuduktan sonra hayatlarını değiştireceği ve daha iyi hale geleceği düşüncesine dayanıyor. Resimdeki insanların dönüşümü abartılmış bir şekilde gösterilerek, okuma eyleminin gücüne vurgu yapılıyor.

Fotoğrafta, açık havada denizde yat üzerinde oturmuş güneşlenen bir kadın görünüyor. Kadının sırtında siyah bikinisi ve elinde bir dergi var. Kadın çok güzel gözüküyor. Yanda bir de seyahat çantası ve bir kutu içecek var. Fıkra yok çünkü resimde bir fıkra unsuru bulunmuyor. Fotoğrafta iki erkek var. Sağdaki erkek bir şapka takmış ve çok ciddi bakıyor. Soldaki erkek ise sakallı ve gülüyor. Şaka, sağdaki erkeğin ciddi bakışlarının aksine solundakinin gülmesinden kaynaklanıyor. **Şaka:** "Adam ciddi ciddi bakıyor ama arkadaşı gülüyor." **Açıklama:** Bu, iki arkadaş arasında mizah dolu bir anın fotoğrafı. Sağdaki arkadaş, belki de bir şaka yaptığının farkında değilken, soldaki arkadaş bu şakaya gülüyor.

Resimde iki farklı manzara görülüyor. Soldaki resimde karanlık ve kasvetli bir hava, sağdaki resimde ise daha açık ve güneşli bir hava görülüyor. Şair, her iki manzarayı da "hür yaşadım, hür yaşarım" diyerek kendi özgür ruhuna benzetmiş. Bu durum "açık hava" ve "kapalı hava" ile "özgürlük" arasında bir zıtlık yaratarak komik bir durum yaratıyor. **Fıkra:** Şair, kendi özgürlüğünü anlatırken, hem karanlık hem de aydınlık havaları kendisine benzetmiş. Bu durum, insanların farklı ruh hallerine ve yaşam koşullarına rağmen özgür olabileceğini gösteriyor. Resimde iki farklı görüntü bulunmaktadır. Solda bir mezar taşı, sağda ise bir kilise bulunmaktadır. Resmin altındaki yazı ise şu şekildedir: "O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- taşım; Her cerîhamdan, ilâhî, boşanıp kanlı yaşım, Fişkirrû ruh-ı mücerred gibi yerden na'şım; O zaman yükselerek Arş'a değer, belki başım." Bu resim ve yazı, "Ölümden sonraki hayat" ve "cennet" kavramları ile alay etmektedir. Mezar taşı, ölümü simgelemektedir. Kilise ise bir ibadet yeri olarak, cenneti temsil etmektedir. Yazıda ise kişinin ölümü ve cennete gitme arzusu alaycı bir dille ifade edilmiştir. "O zaman yükselerek Arş'a değer, belki başım." ifadesi, kişinin cennete gitme umudunun boş olduğunu ve ölümle beraber her şeyin sona ereceğini ima etmektedir. Bu görselde Türk ve Amerikan bayraklarının gün batımına karşı dalgalandığı iki resim var. Alttaki yazı ise "Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki fedâ? Şüheda fışkıracak, toprağı sıksan şüheda! Cânı, cànânı, bütün varımı alsın da Hudâ, Etmesin tek vatanımdan beni dünyâda cûdâ." şeklinde. Bu, "Kim bu cennet vatan uğruna canını feda etmez ki? Her yer şehitlerle dolu, toprağa bassan şehit çıkıyor! Canını sevdiğini, tüm malını mülkünü alsın da Allah, beni bu vatanımdan mahrum bırakmasın." anlamına geliyor. Bu görselin esprili yanı, Türk ve Amerikan bayraklarını yan yana koyarak, iki ülkenin de vatan sevgisinin ve şehit verme geleneğinin birbirine benzediğini ima ediyor. Resimde iki farklı yerde duran iki kişi var. Her ikisi de kırmızı çiçeklerle kaplı bir alanda duruyor. Birinci resimde, kişi gökyüzüne bakıyor ve etrafını çevreleyen kırmızı çiçekleri fark etmiyor gibi görünüyor. İkinci resimde, kişi arkasını dönmüş ve çiçekleri izliyor. Bu resimde, kişinin "toprak" olduğunu anlamaması ve çiçeği fark etmediği için, aslında bir çeşit ironi ya da espri içeriyor. Bu resimler "Bastigin yerleri 'toprak!' diyerek geçme, tani! Düşün altındaki binlerce kefsız yatani. Sen sehid oğluşun, incitme, yazıktir atani; Vermene dünyalari alsan da, bu cennet vatani." şeklindeki şiirle birleştirildiğinde, insanın doğaya karşı sorumluluğuna dikkat çekiyor. Resimde gün batımı esnasında dalgalanan Türk bayrağı görülüyor. Yazıda ise "Dalgalanan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilâl; Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helâl. Ebediyen sana yok, irkime yok izmihlâl; Hakkıdır, hür yaşamış bayrağımın hürriyet; Hakkıdır, Hakk’a tapạn milletimin istiklâl!" yazıyor. Bu resim ve yazının esprili tarafı, Türk bayrağının dalgalanan kısımlarının dalgalanan denizi andırması ve bunun da "Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helâl." cümlesi ile birleştirilerek, vatan sevgisiyle dalga geçilmiş olmasıdır. Bu gönderi, Türk bayrağına ve vatan sevgisine karşı saygısız ve ironik bir tavır sergiliyor. Fotoğrafta iki resim var. Sol tarafta turuncu ve kırmızı renklerde bir resim, sağ tarafta ise kırmızı bir daire içinde siyah renkte bir yapı görünüyor. Şaka, sol taraftaki resmin Türkiye bayrağı gibi görünmesi ve sağ taraftaki resmin de Osmanlı döneminde kullanılan bir sembol olan "Ay Yıldız"a benzemesi üzerine kurulu. Bu, Türkiye ve Osmanlı arasındaki ilişkiyi esprili bir şekilde ele alıyor. Fotoğrafta kırmızı renklere bürünmüş bir gökyüzü ve deniz görülüyor. Üstte ise "İstiklal Marşı'nın yapay zekada nasıl bir izlenim yaratacağını merak edip kıta kıta görsele çevirdim." ve "Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak; Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak. O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak; O benimdir, o benim milletimindir ancak." yazıları yer alıyor. Bu gönderi, İstiklal Marşı'nın "Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak" mısrasını kullanarak yapay zekanın yaratabileceği olası bir görsele gönderme yaparak bir espri yaratıyor. Fotoğraftaki kırmızı renk ve gökyüzü, marşın bu mısrasını çağrıştırıyor ve böylece mizah unsuru ortaya çıkıyor. Fotoğrafta iki farklı manzara bulunmaktadır. Sol tarafta alevler içinde yanmakta olan bir şehir, sağ tarafta ise tek bir yolun uzandığı sakin bir manzara yer almaktadır. Şehrin üzerindeki dumanlar, bir insan figürü tarafından "Garp'ın âfâkini sarmışsa çelik zırhlı duvar; Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddım var. Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imânı boğar, "Medeniyet!" dediğin tek dişi kalmış canavar?" sözleri ile ifade edilmektedir. Bu fotoğrafta, sağdaki manzaranın sol taraftaki manzaraya göre daha sakin ve barışçıl olduğu gösterilmektedir. Bu durum, "Medeniyet"in yıkıcı ve vahşi bir güç olarak tasvir edildiğini göstermektedir. Fotoğrafta, sağdaki manzaranın aslında insanlığın gerçekte ulaşabileceği bir ideal ortam olduğu, ancak sol taraftaki gibi şiddet ve yıkımdan arındırılmış bir ortamın mümkün olmadığı mesajı verilmektedir. Bu fotoğraf, insanların kendi yarattıkları ideallerin ve sistemlerin, aslında kendi hayatlarını ve toplumlarını tehdit eden bir güç olabileceğini, ironik bir şekilde göstermektedir. Fotoğrafta iki farklı mimari yapı görülüyor. Sol tarafta, bir daire şeklinde bir ışık huzmesiyle çevrili, kubbeli ve oymalı bir yapı bulunuyor. Sağ tarafta ise, daha yüksek ve daha karmaşık bir yapı var, bu yapı da bir dizi kemer ve kubbe ile süslenmiş. Resmin altında bulunan yazı, iki yapıyı karşılaştırıyor ve iki farklı dini inanç sistemini sembolize ettiği anlamına geliyor. Anlaşılan, sol taraftaki yapı "ruhun" simgesiyken, sağ taraftaki yapı "din" simgesini temsil ediyor. Şaka şu ki, sol taraftaki yapı daha basit ve daha küçük, sağ taraftaki yapı ise daha ihtişamlı ve daha büyük. Bu, "din"in "ruhun"un üzerine çıkarıldığı ve daha önemli olduğu anlamına geliyor. Ancak, bu karşılaştırma aslında dini inançların basit ve karmaşık versiyonlarını temsil etmek için kullanılıyor, "ruh"un basitliğine ve "din"in karmaşıklığına vurgu yapılıyor. Dolayısıyla, şakanın temel mesajı dini kurumların gerçek ruhani anlamı gölgelediği konusunda bir eleştiridir. **Özetle:** * Resimde iki farklı mimari yapı gösteriliyor, biri "ruh"u, diğeri "dini" temsil ediyor. * Şaka, "din"in "ruh"un üzerine çıktığı ve daha önemli olduğu anlamına geliyor. * Aslında, şaka dini kurumların gerçek ruhani anlamı gölgelediği konusunda bir eleştiridir. Resimde iki farklı karakter var. Birincisi, başı kesilmiş, yalnız bir şekilde duruyor. İkincisi ise, başı yerinde, önünde askerlerle birlikte yürüyüşe geçiyor. Bu resim, **"Arkadaş! Yurdumu alçakları uğratma sakın; Siper et gövdeni, dursun bu hayasızca akın. Doğaçaktır sana va'dettiği günler Hakk'ın... Kim bilir, belki yarın... belki yarından da yakın."** sözleriyle bir mizah yaratıyor. Başsız olanın yalnız ve savunmasız duruşu ile sözlerin içeriği arasında bir ironi var. Başsız karakter, savaşa katılamayacak ve yurdu için mücadele edemeyecek gibi duruyor. Bu da, sözlerin anlamıyla örtüşmüyor. Bu resim, savaş ve kahramanlık temalarını mizahi bir şekilde ele alıyor.

Fotoğrafta, bir kadının metroda uyuyup kaldığını ve elindeki kitabın "İyi Uyuma Sanatı" olduğunu görüyoruz. Bu komik çünkü kadın uyuma konusunda yardım almak için kitabı okuyor ama yine de uyuyakalmış.

Resimde "En güzel reçetenin Sait Faik tarafından yazıldığı" yazan bir kağıt parçası var. Şaka ise Sait Faik Abasıyanık'ın şair ve yazar olarak bilinmesi ve "reçete" yazma olasılığının düşük olmasıdır. Bu durum, Sait Faik'in bilinen alanının dışında bir şey yaptığını ima ederek komik bir durum yaratmaktadır. Fotoğrafta, "Tek ihtiyacım olan şey; bir deniz kıyısında sabaha kadar oturup, olanı biteni gözden geçirdikten sonra kafasında her şeyi aşmış bir insan olarak kalkıp gitmek." yazan bir kağıt parçası görünüyor. Bu söz aslında, "Tek ihtiyacım olan şey; sabaha kadar uyuyamamak ve sabah kalkıp evden gitmek." gibi bir anlam taşıyor. İnsanlar genellikle gece geç saatlere kadar uyumadan önce olanları düşünürler ve sabaha kalkıp evden gitmek için bir neden bulmaya çalışırlar.

Resimde çeşitli filmlerin Türkçe ve İngilizce isimleri listelenmiş. Bu listede, çoğu film ismi yerli dilde de benzer anlamlara sahipken, "Potemkin Zırhlısı (Bronyenosyets Potyomkin)" filmi için kullanılan isimler arasında büyük bir uyumsuzluk var. **Şaka:** * "Potemkin Zırhlısı" filminin Türkçe adı, filmin Rusça adından doğru bir çeviridir ve filmin konusu olan zırhlı gemiye atıfta bulunur. * "Bronyenosyets Potyomkin" ise Rusça "Bronyenosets Potemkin" ifadesinin oldukça harfi harfine çevirisi olup, filmin anlamını tam olarak yansıtmaz. Bu nedenle, filmin Türkçedeki iki farklı adı arasında yaratılan ironik karşılaştırma, bir dil çevirisinde anlam kaybı veya yanlış anlaşılma durumunu komik bir şekilde ortaya koyar.

Fotoğrafta, Aleyna adlı bir kullanıcının Twitter hesabından bir paylaşım görünüyor. Paylaşımda Aleyna, 12 yaşındayken 3 günde 500 sayfalık bir roman bitirdiğini ve şu anda kullandığı beynin o zamanlar kullandığı beyinle aynı olamayacağını esprili bir şekilde belirtiyor. Espri, 12 yaşındayken sahip olduğu yüksek konsantrasyon ve okuma hızının zamanla azaldığını ve şimdi o kadar hızlı okuyamayacağını ima ederek, zamanla beyin fonksiyonlarının da değişebileceğine dair bir espri yapıyor.

Fotoğrafta, Tuğay Kaban adlı bir kullanıcının Twitter hesabından bir tweet görülüyor. Tweet, otobüste Shakespeare okuduğu sırada yaşlı bir beyefendinin otobüse binmesi ve onun yaşlı beyefendiye yer vermek için ayağa kalkmasını anlatıyor. Ancak yaşlı beyefendi "Hayır, otur." diyerek reddediyor. Tuğay ısrar ediyor ancak beyefendi "Sana değil, Shakespeare'e yer veriyorum." diyor. Bu tweet, genç bir adamın Shakespeare okumayı ne kadar çok sevdiğini ve bunun yaşlı bir beyefendinin yerini almasına bile değer olduğunu göstermek için mizahi bir şekilde anlatıyor. Burada yaşlı beyefendinin davranışı, Shakespeare'in eserlerinin kültürel önemine bir gönderme olarak yorumlanabilir.

Resimde siyah bir tişört üzerinde "Hamlet'ten alıntı yapmak gerekirse, 3. perde, 3. sahne, 87. satır - hayır" yazıyor. Bu, Hamlet'in ünlü "Olmak veya olmamak" satırına bir gönderme. Bu satır 3. perdede değil 3. sahnede bulunmaktadır. Tişört, bu satırın Hamlet'in ünlü konuşmasında geçtiğini ima eden bir mizah kullanıyor.

Fotoğrafta Cem Subaşı'nın Twitter hesabından bir tweet paylaşımı görülüyor. Tweet'te "Gratis indirimimi değil kitapçının indirimlerini takip ettiğim için mi yalnızım acaba? Ya da dedikodu yapmak yerine Kafka tartıştığım için mi? Ne yapalım böyleyim ben de. Sahaf kokusunu parfüm kokusuna tercih ediyorum. Sanırım biraz tuhafım." yazıyor. Bu tweet'te mizah, yazarın sıradan alışveriş indirimleri yerine kitap indirimlerini takip etmesinin, dedikodu yapmak yerine Kafka tartışmasının ve sahaf kokusunu parfüm kokusuna tercih etmesinin "tuhaf" olarak nitelendirilmesinde yatıyor. Yani tweet, toplum normlarından uzaklaşan, daha entelektüel ve kendi dünyasında yaşayan bir kişiyi komik bir şekilde betimliyor. Fotoğrafta çok sayıda kitap yığını görüyoruz. Kitapların isimleri çeşitli türlerde. Twitter gönderisinde ise "Ve bunlar sadece bir kısmı." yazıyor. Bu tweet, kitap okumaktan hoşlananların çok fazla kitap okuduğunu ve bunların sadece küçük bir kısmını gösterdiğini komik bir şekilde anlatıyor.

Fotoğrafta, deniz kıyısında bir adamın sandalyede oturmuş kitap okuduğu görülüyor. Adamın ayakları denizin içinde. Fotoğrafın mizahı, adamın denizin içinde oturup kitap okuması, rahat ve keyifli bir an geçirmesine rağmen, ayaklarının suda ıslanması ve muhtemelen üşümesi durumunun yaratabileceği ironik bir durumdur. Bu durum, günlük hayatta karşılaştığımız, keyifli bir anı bozabilecek küçük olumsuzlukları hatırlatır ve mizahın kaynağı budur. **Türkçe olarak açıklaması:** Fotoğrafta, deniz kenarında bir adam sandalyede oturmuş kitap okuyor. Adamın ayakları suyun içinde. Fotoğrafın mizahı, adamın suda ıslanmış ayakları ile rahat ve keyifli bir an geçirmeye çalışmasının oluşturduğu ironik bir durumdan kaynaklanıyor. Bu, günlük hayatta karşılaştığımız, keyifli bir anı bozabilecek küçük olumsuzlukları hatırlatıyor ve mizahın kaynağı da bu durumdan geliyor.

Fotoğrafta bir karınca duası yazılı. Dua şöyle: "Allah'ım bugün üzerime kimse basmaz inşallah. Amin." Bu, karıncaların çok küçük ve zayıf oldukları ve kolayca ezilebilecekleri gerçeğinden yola çıkan bir espri. Espri, karıncanın insanlardan korkarak böyle bir dua ettiğini ima ediyor. Bu durum karınca ile insan arasındaki boyut farkını komik bir şekilde vurguluyor.

Fotoğrafta, Twitter'da "merkür" kullanıcı adlı bir profilin paylaştığı bir gönderi görülüyor. Gönderide, profil sahibi lisedeyken çok kitap okuduğunu, ancak şimdi beyni küçüldüğü için ilgisinin kitap okumaya çekilmediğini ve boş boş otururken Allah'tan yardım dilediğini esprili bir şekilde anlatıyor. Bu gönderi, kitap okuma alışkanlığı olan insanların zamanla bu alışkanlıklarını kaybetmelerini, bu nedenle okumaya karşı olan ilgisinin de azalmasını eğlenceli bir dille anlatıyor.

Fotoğrafta, bir kadının metroda uyurken, "Uykuya Nasıl Gidilir" isimli bir kitap okuduğu görülüyor. İronik olan şey, kadının bir kitabı okuyarak uyumaya çalışması. **Espri:** Kadının, uykuya dalmak için "Uykuya Nasıl Gidilir" kitabını okuyor olması, aslında uyumaya çalışırken ters bir şey yaptığını gösteriyor. Bu durum, kitaba olan ihtiyaç duygusunu ve uyku zorluğunu absürt bir şekilde vurguluyor.

Resimde bir kitaplık ve kitapları elinden almak üzere olan bir el var. Resimde "Türkiye'deki okuma yazma oranı %97,42" yazıyor. Bu durum, Türkiye'de okuma yazma oranının oldukça yüksek olduğunu, ancak yine de kitapları kimse okumadığı için kitapların raflarda tozlandığını gösteriyor. Bu resimle yapılan şaka, Türkiye'de okuma yazma oranının yüksek olmasına rağmen kitap okuma alışkanlığının düşük olduğunu ironik bir şekilde gösteriyor. Fotoğrafta bir kitaplık ve üzerinde "UNESCO'nun raporuna göre, dünyada 773 milyon insan okuma yazma bilmiyor. Bu insanların üçte ikisi kadın." yazılı bir afiş bulunmaktadır. Şaka, okuryazarlığın eksikliğinin kadınlar için daha yüksek olması gerçeğine dayanıyor. Kitaplıklar okuma ve öğrenmeyle ilişkilendirildiğinden, bu ironik bir durum yaratıyor. **Daha basit bir açıklama:** Resimde bir kitaplık var ve üzerinde okuma yazma bilmeyen insanların çoğunluğunun kadın olduğu yazıyor. Bu şaka, kitaplarla çevrili olmasına rağmen, birisinin okuma yazma bilmemesiyle ilgili bir ironi yaratıyor. Resimde, bir kitaplıktan kitap alan bir el ve "Türkiye nüfusunda kadınların okuma oranı %95.54 olurken, erkeklerde bu oran %99.29" yazan bir görsel var. Bu görsel, Türkiye'de kadınların okuma oranının erkeklerden düşük olmasına rağmen, erkeklerin aslında okuma oranının daha yüksek olduğunu ima ediyor. Resimde yer alan kitaplığa ve elin kitap arasından geçtiğine bakarak şaka, erkeklerin kitap okuma oranlarının aslında çok düşük olduğunu ve kadınların okuma oranının aslında çok daha yüksek olduğunu ima ediyor. Bu görsel, okuma oranları hakkındaki istatistikleri yanlış yorumlayarak, bir espri yaratıyor. Fotoğrafta bir kitaplık ve bir el görünüyor. El raftaki kitaplardan birini almaya çalışıyor. Resimde "Türkiye'de okuryazarlık oranı %97,42" yazıyor. Fıkra, Türkiye'de okuryazarlık oranının yüksek olmasına rağmen, insanların hala kitap okumayı sevmemesi ve kitap okumaya gereken ilgiyi göstermemesi üzerine kurulu. "Türkiye'de okuryazarlık oranı yüksek olmasına rağmen, insanlar hala kitap okumayı sevmiyor. Kitaplıktaki kitaplara bakın, tozlanmış, kimse almıyor." diye bir yorum yapılabilir. Resimde, bir kitaplığın önünde elinde kitap tutan bir kişi var. Kitaplığın raflardaki kitapların arkasında, Antalya ve Mardin'in isimleri ve bu iller için TÜİK 2020 verilerine göre Türkiye'de en yüksek ve en düşük okuma oranları belirtilmiş. Bu resimdeki espri, okuma oranlarının şehirlerle ilişkilendirilmesiyle yapılmış bir kelime oyunu. "Okuma oranı" ile "Okuma oranı" kelimelerinin arasındaki fonetik benzerlik, "Okuma oranı" ifadesinin şehirlerle ilişkilendirilmesiyle komik bir etki yaratıyor. Bununla birlikte, resimde kullanılan verilerin gerçek olup olmadığı konusunda bilgi verilmiyor.

Resimde bir adam oturmuş, bir kitap okuyor ve bir yandan da elma yiyor. Adamın kitabı okumaktan elmasını bile yiyemediği komik bir şekilde gösterilmiş. Türkçede buna "**İşi gücü bırakıp elma yemek**" diye bir deyim kullanılır. Bu deyim, bir kişinin çok önemli bir şeyle meşgul olduğunu veya çok yorulduğunu, ancak bir elma yemeye bile zaman bulamadığını gösterir. Resimdeki adamın kitap okumakla meşgul olduğu ve elmayı yemeye bile vakti olmadığı, bu nedenle elmayı yiyerek kitabı okumaya çalıştığı komik bir şekilde gösterilmiş.

zero fucks given 200 AM AZRA COHEN B EM Dep Kaynak

Resimde Stalin ve Lenin oturmuş kitap okuyorlar. Üstünde, "Bu biz olabilirdik ama sen beni kitap okumak ve rahatlamak için asla evine davet etmedin." yazan bir meme var. Bu resimde, Stalinin ve Leninin Rusya'daki iktidar paylaşımı ve bu durumun ironik bir şekilde, kişisel bir sohbet ve rahatlama ortamı sunamadığı üzerine bir gönderme yapılıyor.

Resimde bir çocuk, elinde kitapla düşünüyor, onun altındaki kitap da "1984" başlıklı George Orwell'in kitabı. Sağ tarafta da çocuğun giymiş olduğu kıyafetler ve makyaj malzemesi ürünleri ve fiyatları yazılı. Burada yapılan espri, çocuğun çok küçük yaşta bu kitabı okuyor olması ve kitabı anlaması bekleniyor, ancak aynı zamanda onu makyaj ve moda ile ilişkilendirilerek, çocuğun ilgi alanları hakkında esprili bir şekilde düşünülmesi sağlanıyor.

Resimde bir kitaplık ve bir el kitaplardan birini çekmeye çalışıyor. Resimde, Türkiye'deki okuma yazma oranının %97,42 olduğu yazılı. Fıkra, Türkiye'deki okuma yazma oranının yüksek olmasına rağmen, hala kitap okumayan insanların olduğunu ima ediyor. Bu ima edilen nokta, insanların kitap okumak yerine telefonlarına baktıkları, sosyal medyada vakit geçirdikleri ya da başka aktivitelerle uğraştıklarıdır. Bu görselde bir kitap rafı var ve rafa ulaşmaya çalışan bir el görünüyor. Görselin üzerinde "UNESCO'nun yayınladığı rapora göre dünyada 773 milyon insan okuma yazma bilmiyor. Bunların üçte ikisi kadın" yazıyor. Bu ironik bir görsel. Çünkü kitap rafındaki kitaplar okuma yazma bilmenin önemini vurguluyor, ancak görsel aynı zamanda dünyada okuma yazma bilmeyenlerin sayısının yüksek olduğuna dikkat çekiyor. Resimde bir kütüphane rafı ve rafa uzanan bir el var. Rafta kitaplar var ve raftaki iki kitaplıkta "Türkiye'de en yüksek okuryazarlık oranı %99.07 ile Antalya'da" ve "en düşük oran ise %93.02 ile Mardin'de" yazıyor. Fıkra Antalya'nın Mardin'den daha yüksek okuryazarlık oranına sahip olmasına rağmen her ikisinin de Türkiye'de yer alması ve Türkiye'nin eğitim sisteminin genel olarak iyi olması nedeniyle. Fotoğrafta, bir kitaplığın önünde "UNESCO'nun yayınladığı rapora göre, dünyada 773 milyon kişi okuma yazma bilmiyor. Bu insanların üçte ikisini kadınlar oluşturuyor." yazan bir yazı var. Yazının altındaki mizah unsurunda bir çaydanlık görülüyor. Bu mizah, okuma yazma bilmeyen insanların sayısının yüksek olmasına rağmen, "çaydanlık" gibi temel bir nesnenin adını bilmeyen insanların olmadığına gönderme yapıyor. Resimde bir kitaplığın önünde duran bir el görülüyor. Kitaplıkta birçok kitap var. Resimde, "Türkiye nüfusu içinde yer alan kadınların okuma oranı %95.54 olurken, erkeklerde bu oran %99.29" yazıyor. Bu resimde kullanılan espri, erkeklerin kadınlardan daha fazla okuma oranına sahip olduğunu ima ediyor. Ancak gerçekte, kadınların okuma oranı erkeklerden daha yüksek. Bu durum, erkeklerin daha az okuduğu algısıyla oynuyor ve okuma alışkanlığı hakkında bir mizah yaratıyor. Resimde bir kitaplık ve bir el var. El, kitaplıktan bir kitap alıyor. Resmin üstünde "Türkiye'de okuryazarlık oranı %97,42'dir." yazıyor. Bu, Türkiye'de neredeyse herkesin okuryazar olduğunu ima ediyor. Ancak kitaplıkta neredeyse hiç kitap yok. Bu durumla "neredeyse herkes okuryazar" ifadesi arasındaki çelişki, ironik bir mizah yaratıyor. **Çelişki** buradan kaynaklanıyor: Türkiye'de okuryazarlık oranının yüksek olması güzel bir şey, fakat aynı zamanda birçok kitapın olmadığını gösteriyor. Bu da okuryazarlığın nasıl kullanıldığı hakkında soru işaretleri yaratıyor. **Kısacası**, resim ve yazının bir araya gelmesiyle okuryazarlık oranına ironik bir bakış açısı getiriyor. Resimde bir kitaplığın önünde duran bir el ve onun yanında yazılar var. Yazılarda Türkiye'de kadınların okuryazarlık oranının %95.54 olduğu, erkeklerin ise %99.29 olduğu belirtiliyor. Bu resimde yapılan espri, kadınların okuryazarlık oranının erkeklerden düşük olmasına rağmen, kadınların daha fazla kitap okuduğu ima ediliyor. Çünkü resimde kadın eli kitaba ulaşmaya çalışırken görülüyor. Bu, kadınların kitap okuma konusunda daha istekli olduğunu, ancak eğitimin daha az fırsatına sahip olduğunu, bu nedenle okuryazarlık oranının daha düşük olduğunu ima ediyor.