Resimde İstanbul'daki Ayasofya'nın iki farklı zaman dilimindeki görünümü yer alıyor. Üst kısımda, 575 yılına ait, muhtemelen bir sanat eseri veya dijital bir restorasyon olan, Ayasofya'nın Hristiyan Kilisesi dönemini gösteren bir görüntü var. Alt kısımda ise 2024 yılına ait, Ayasofya'nın günümüzdeki cami hali görülüyor. Bu, Ayasofya'nın geçmişte ve bugün arasında yaşanan değişimin ve dönüşümün bir ironik tasviri. Şaka, Ayasofya'nın zaman içindeki değişimine dikkat çekmek, aynı zamanda dini açıdan da yaşanan farklı dönemlerin ve inançların bir yansıması olarak ele alınması şeklindedir. 575'te Hristiyan bir kilise olan Ayasofya'nın 2024'te cami olarak kullanılması, farklı inançlar ve kültürler arasında yaşanan, sürekli değişen bir ortamı gösteriyor.

Resim, Çayın, Orta ve Güneydoğu Çin arasında kara veya deniz yoluyla taşınmasına bağlı olarak "Çay" veya "Chai" olarak adlandırılmasının farklılıklarını gösteren bir dünya haritası. Harita üzerindeki renkler, farklı bölgelerde çayın farklı isimlerle anıldığını gösteriyor. Örneğin, Avrupa'nın bazı bölgelerinde "Çay", Asya'nın bazı bölgelerinde ise "Chai" olarak adlandırılıyor. Bu görseldeki espri, çayın coğrafi konumuna göre farklı isimlerle anılmasının, aslında ulaşım şeklinin farklı olmasından kaynaklandığına dikkat çeken bir kültürel gözlem. Dolayısıyla, espri; kültürel farklılıkları ve dil çeşitliliğini mizahla vurguluyor.

Bu fotoğraf, Budizm'in coğrafi yayılımını ve tarihsel öneme sahip Budist merkezlerini gösteren bir harita. Haritada farklı zamanlarda (MÖ 3. yüzyıldan MS 12. yüzyıla kadar) önemli Budist siteleri, Budizm'in yayılım alanları ve farklı Budist okulları (Mahayana, Theravada, Vajrayana-Tantrik) gösteriliyor. Harita, o dönemde Budizm'in Asya'da nasıl yayıldığını ve farklı bölgelerde nasıl geliştiğini görselleştirmeye çalışıyor. Fotoğrafta bir "eğlence" öğesi veya bir şaka yok. Sadece coğrafi ve tarihsel bir bilgiyi sunan bir harita.

Bu fotoğraf, dünyanın çeşitli bölgelerinde çayın farklı isimlerle anılmasını gösteren bir dünya haritası. Haritanın üzerinde, "Cha" (çay) ifadesinin, kara yoluyla yayıldığı bölgeler için, "Tea" (çay) ifadesinin ise deniz yoluyla yayıldığı bölgeler için kullanıldığı gösteriliyor. Örneğin, Avrupa'da "tea", Doğu Asya'da ise "cha" olarak kullanılıyor. Bu, dünyanın farklı coğrafyalarında çayın nasıl farklı şekillerde isimlendirildiğini gösteren ilginç bir görselleştirme. Fotoğraftaki espri, çayın coğrafi yolculuğunu ve farklı kültürlerdeki farklı adlandırmalarını vurguluyor. Yerel dilde anlamaya çalıştığımız, küresel bir ürünün evrensel ifadesini çağrıştırıyor.

Fotoğrafta, İran haritası, ancak İran'ın coğrafi bölgeleri değil, farklı desen ve renklerde İran halılarıyla kaplı. Her bölge, o bölgede dokunan, özgün bir İran halı desenine karşılık geliyor. Bu, İran halılarının çeşitliliğine ve coğrafi bölgelere göre desen farklılıklarına vurgu yapan bir mizah örneği. Halıların çeşitliliğinin coğrafya ile olan ilişkisini absürt bir şekilde göstererek, görsel bir espri yapıyor.

Resimde, Twitter'da Meric Aral adlı kullanıcının bir paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, Ayasofya'nın duvarlarını insanların yediği bir olayla ilgili bir espri yapılıyor. Kullanıcı, "acaba kaç yıl sonra 'oha ayasofya'nın duvarını yemişti insanlar' diyeceğiz anlamıyorum bu olayı" diye sorarak, konu hakkında şaşkınlığını ve anlam veremediğini ifade ediyor. Özetle, espri Ayasofya'nın duvarlarını insanların yediği gibi tuhaf ve anlamsız bir durumun ne kadar zaman sonra gündeme gelebileceğiyle ilgili bir ironi barındırıyor. Durumun gerçek dışılığı, ironik bir şekilde espriye konu oluyor.

Görselde, cami minberlerinin üzerinde, birbiriyle etkileşim halinde olan insanlar ve özellikle de telefonla fotoğraf çekme eyleminin vurgulandığı, farklı açılardan çekilmiş üç karelik bir kolaj bulunmaktadır. Birinci karenin başlığı "Devlet Adamı İmamoğlu" adlı bir kişiye aittir ve "Sonra 1000 yıl AKP iktidar olsun aq" ifadesi, oldukça sert ve ironik bir siyasi görüş belirtmektedir. İkinci karede, "Cedric" kullanıcı adlı birinin, "Keşke dedeler ölümsüz olsa" ifadesi ile bir yorum yaptığı görülmektedir. Bu ifade, İmamoğlu'nun sözüne karşı, yaşlı insanların, özellikle de siyasi olayların uzun süreli olumsuz etkilerini görmemiş olmalarına dair, bir alaycı ve ironik bir görüş dile getirmektedir. Görselde cami içindeki insanların, modern teknolojileri kullanarak anılarını kaydetmesi, hatta yaşlı neslin bu teknolojiyi kullanmasını vurgulayarak, zamanın akışına ve toplumun değişen değerlerine bir göndermede bulunmaktadır. Kısacası, mizah, siyasi bir konu ile teknoloji, toplum değerleri ve nesiller arası farkları ironik bir biçimde birleştirmiştir. "aq" kısaltması, sözün küfürlü bir söylemi olduğunu, sert ve agresif bir tavır aldığını ima ederken, "1g" belki de "one g" (bir gram) gibi kısaltmaların, olaya gönderme yapıldığını, hatta belki de eleştiri yönünde kullanıldığını ifade edebilir.

Resimde, bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderi sahibi, "İSTANBUL BEYEFENDİSİ" kullanıcı adı ve @Prilep54 kullanıcı adı ile tanımlanmış. Gönderide, Balkanlar ve Kafkasya'dan göç almasa, Alevi-Bektaşi kültürünün de bulunmaması durumunda, Afrika'dan daha kötü bir durum olacağı ifade ediliyor. Bu gönderide, yerleşik kültürlerin ve toplulukların toplumlar için önemini ve zenginliğini vurgulayan, ironik ve belki de biraz abartılı bir mizah türü kullanılıyor. Gönderi, toplumların kültürel çeşitliliği ve farklılıkları olmadan nasıl daha kötü hale gelebileceğini ironik bir şekilde ima ediyor. "Afrika'dan daha kötü" ifadesi ise, ağır bir karşılaştırma yaparak mizahı güçlendiriyor.

Fotoğrafta, bir Twitter gönderisi görünüyor. Gönderi sahibi, @bukowskif_ kullanıcı adı ile paylaşım yapmış. Gönderide, Urfa'lıların çiğköfteyi, Adıyaman'lıların fıstığı ve Anteplilerin bazı lezzetlerini kaybettikleri, ve geriye kalanın İbrahim Tatlıses'in doğduğu mağara kaldığı söylenerek, bu durumun üzücü bir durum olarak anlatılıyor. Bu, bir coğrafi yerleşim yeri ve yiyecek veya kültürel ürünler temalı bir mizah örneği. Doğrudan ve açık bir şekilde, bazı yerlerdeki ürünleri başka yerlere kaybedildiğini, ancak bir ünlü sanatçıya ait bir mağara kaldığını anlatıyor. Mizah, Urfa, Adıyaman ve Antakya gibi şehirlerin özgün lezzetlerini ve kültürel mirasını vurgulayarak; bunların kaybedildiği ve sadece yerel ürünlerin önemini hatırlatmak ve üzüntüyü anlatan bir durum ile ilgili ironik bir yorum.

Resimde, Twitter'da Jared Wall isimli kullanıcının paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, Türklerin "Sana güvenmiyorum" demek yerine "Kaşın ve gözün ayrı ayrı oynuyor" dedikleri anlatılıyor. Bu, kültürel bir farklılığı, Türklerin doğrudan ifade etmeyi tercih etmediği veya daha incelikli bir iletişim tarzını vurgulamaktadır. "Kaş ve göz ayrı oynuyor" ifadesi, aslında daha dolaylı bir şekilde, güvensizlik duygusunu ifade eder. Jest, mimik ve bakışla ilişkilendirilen bu tarz ifade, doğrudan reddetme yerine daha örtülü bir iletişim biçimini tercih eden Türk kültürünü esprili bir şekilde yansıtıyor. Jest ve mimikleri inceleyen bir gözlemci için, bu tür ifade tarzını, doğrudan söylemekten daha karmaşık ve anlam yüklü olarak değerlendirebilir.

Fotoğrafta, iki ayrı mutfak sahnesi görülüyor. Solda, mor renkli bir üst giyen bir kadın, mutfakta yemek yapıyormuş gibi duruyor. Sağ tarafta ise, açık mavi bir elbise giymiş, yemek yapıyor pozunda, farklı bir duruşta aynı kadın bulunmakta. Fotoğraf, toplumsal cinsiyet rolleri ve kadınların ev işlerindeki yükü hakkında bir mizah içeren yorum. "Erkek egemen kültürün yükünü çekmekten belimiz ağrıyor" cümlesi, kadına yüklenen toplumsal rollerin ağır olduğunu vurguluyor. Kadının yemek yaparken iki farklı pozda gösterilmesi, bu yükün ve kadının kendisini nasıl hissettiğiyle ilgili bir ironik gönderme. "Türk kızları yemek yaparken niye böyle duruyor?" sorusu da, bu ironiyi ve toplumsal klişeleri vurgulamaktadır. Fotoğraf, kültürel beklentilerin kadınlar üzerindeki baskısını esprili bir şekilde eleştiriyor.

Fotoğrafta, solda renkli, yumurta şeklindeki çikolata kaplı şekerler (Muhtemelen Kinder Surprise benzeri), sağda ise küçük, yuvarlak, gümüş folyoya sarılı çikolatalar görülüyor. Soldaki "moderniteyi reddet" yazısı ve sağdaki "geleneklerine sahip çık" yazısı, gönderenin geleneksel ve modern olan arasında bir tercih yapılması gerektiğini ima ettiğini veya modern olanı reddetmeleri gerektiğini ima eden bir mizah içeren bir gönderi. Modern şekerler (soldakiler) ile geleneksel şekli korunmuş çikolatalar (sağdakiler) karşılaştırılıyor ve gönderen "geleneğe sahip çıkmayı" tercih ediyor gibi algılanıyor. Bu tarz bir mizah, sosyal medya ortamında, toplumsal ve kültürel tercihler hakkında yorum yapma yöntemi olarak kullanılabiliyor.

Resimde, Twitter'da Mustafa Özgür isimli bir kullanıcının paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, "Şu hesabı şikayet edelim kapansın" ifadesiyle, hesabın kapatılması talebinde bulunuluyor. Ayrıca, "Define aramak için 5 bin yıllık tarihi mezarları talan ettiler" ifadesiyle, arkeolojik kazılarla ilgili bir eleştiri yapılıyor. Tweet'in altındaki yorumlarda, "Definecilik Yasaklanmalı!" gibi ifadelerle, define avcılığının yasaklanması talebi öne çıkıyor. Tweet'in ironisi, define avcılığının (ya da defineciliğin) bir şekilde, tarihi eserleri/mezarları tahrip edici bir eylem olarak sunulmasında yatıyor. "Şu hesabı şikayet edelim kapansın" cümlesi, konuyla alakalı tepkiyi ve hesabın kapatılmasını isteyen ilgililerin beklentisini vurguluyor. Bu tweet, defineciliğin olumsuz etkilerine karşı bir tepki olarak algılanabilir ve bu tepkiyi esprili bir dille ifade ediyor.

Resimde, Twitter'da Tarık adlı bir kullanıcının paylaştığı bir mesaj görülüyor. Mesajda, yakın bir arkadaşının ailesiyle tanıştığı ve annenin "Konya'nın neresindensin?" diye sorduğu anlatılıyor. Babası ise "Ne farkeder?" diye yanıt vermiş. Bu, toplumdaki bazı insanların, özellikle de ailelerin, kökenin veya yerin çok önemli olduğunu düşündüğü ve önemsediği, ancak bu mesajda anlatılan örnekte bunun gereksiz ve anlamsız olduğu fikrini vurgulamak için kullanılan bir mizah örneği. "Ne farkeder?" yanıtı, konunun önemsizliğini ve gereksizliğini esprili bir şekilde ortaya koyuyor.

Fotoğrafta, kahverengi kahve çekirdekleri ile kaplı bir masanın üzerinde, beyaz renkli, denizcilik temalı (çapraz çapraz demirler ve hilal-yıldız) kupa bardaklarında kahve bulunmaktadır. Kahvelerin yanında kahve çekirdekleri dağılmış. Görsel, Türk kahvesinin veya genel olarak kahvenin, belli bir kültür, gelenek veya denizcilikle ilişkilendirilebilecek bir şekilde sunulduğunu gösteriyor. Bir espri varsa da, bu görsele bağlı kalmadan, izleyici tarafından tahmin edilmesi gereken bir durum. Ancak bu resimlerdeki tasarım, Türk denizcilik kültürünü, geleneklerini veya tarihini çağrıştırabilir. Ayrıca, "kahveyle ilgili anlamlı bir durum" fikrini vurgulamak amaçlanıyor olabilir. Fotoğrafın kendisi, kahveyi denizcilik ile ilişkilendiren bir espri veya göndermeye sahip değil.

Resimde, Yunanistan bayrağını temsil eden yuvarlak bir karakterin balık tutmaya çalıştığı bir çizim dizisi var. İlk panelde karakterin balık tutmaya çalışırken hüzünlü ve umutsuz olduğu görülüyor. İkinci panelde, karakterin balığı yakaladığını ve "Sonunda" yazısının göründüğünü gösteriyor. Son panelde ise karakter balığı yakaladıktan sonra şaşkın ve "Dede mi?" diye soruyor. Bu, Yunanistan'ın ekonomik sorunları ve zorlukları hakkında bir mizah içeren bir gönderme. Yunanistan'ın uzun süredir devam eden ekonomik krizlerindeki belirsizlik ve sürekli umutsuzluk durumunu komik bir şekilde "balık tutma" benzetmesiyle gösteriyor. "Sonunda" yakaladıkları, umutsuzluk içinde olduğuna işaret ediyor. Sonunda bir çözüm bulabilecekleri anlamına gelse de, sonuçta ne ile karşı karşıya kalacakları belli değil. "Dede mi?" sorusu da durumun ne kadar karmaşık ve uzun vadeli bir çözüm gerektirdiğini vurgulayan bir nokta.

Resimde, 1960'lı yıllarda Karaköy'de, muhtemelen bir cinsellik evinin önünde uzun bir kuyruk var. İnsanlar, sıra bekliyor. Fotoğrafın altındaki metin, "Hani sizin zamanınızda hastane, yağ tüp sırası vardı" şeklinde. Bu, o dönemde insanların hastanelere veya diğer yerlere girmek için uzun kuyruk beklemeleri gerektiğini vurguluyor. Resimdeki kuyruk, bu "sıra" kavramının o dönemin günlük yaşamında ne kadar yaygın olduğunu ve benzer bir sıranın bir cinsellik evinde de görülebileceğini gösteriyor. Dolayısıyla şaka, insanların o dönemde pek çok yerde sıra bekleme zorunluluğunun ne kadar yaygın olduğunu vurgulamak ve zamanların bu açıdan nasıl farklı olduğunu göstermek.

Görüntü, Avusturya'da sokaklarda, kışın kar yağışı altında, Krampus şenlikleri sırasında gerçekleştirilen bir geçit törenini gösteriyor. Krampus, Hristiyanlıkta Noel Baba'nın karşılığı, kötü çocukları cezalandıran bir şeytani yaratık olarak tasvir edilen Orta ve Doğu Avrupa folklorunda yer alan bir figür. Tweet'in içeriği, geçit törenini "şeytan ibadeti" olarak tanımlayarak, bu geleneği olumsuz bir bağlamda sunuyor. Tweet'te yapılan espri, Krampus şenliklerinin, toplumsal anlamda iyi kabul görmeyen kötü veya şeytani bir etkinlikmiş gibi, yanlış bir şekilde sunulmasıdır. Bu, Avusturya'daki bu geleneğin halk arasında nasıl algılandığına ve yorumlandığına dair bir ironik bakış açısı sunuyor. Gerçekte Krampus, Noel'e özgü bir halk geleneğidir.

Fotoğrafta, bir tramvayda oturan, şapka ve takım elbise giymiş bir kadın görülüyor. Kadının elinde bir kitap var. Tweet'in başlığı "Gelecek Durak: Sivas Kongresi" şeklinde. Fotoğrafın mizahı, Sivas Kongresi'nin önemli bir tarihsel olay olmasına ve kişinin kıyafetinin geleneksel Türk kıyafetine benzemesine rağmen, tramvayda kitap okuyarak yolculuk etmesinde yatar. Bu, ciddi bir olayla, günlük bir aktivite arasında anlamlı bir tezat oluşturur ve bir nevi "geleceğin durağı" olarak Sivas Kongresi'ne, bu günlük hayattaki durumu vurgular. Dolayısıyla espri, beklenmedik bir durumun veya zıtlığın yaratılmasıdır. Fotoğrafta, bir şehir içi toplu taşıma aracında (belki de tramvayda) oturan, üzerinde geleneksel bir Türk başlığı (fes) olan bir kadın görünüyor. Kadın, elinde kitapla, okuyor. Tweet'in başlığı "Gelecek Durak: Sivas Kongresi" ve "Next Station: Sivas Kongresi" şeklinde. Joke, kadın ve çevresindeki insanlar için beklenmedik ve ilginç bir manzarayı, yani, şık giyinmiş ve kitap okuyan bir kadının, geleneksel kıyafetleriyle birlikte Sivas Kongresi'ne doğru hareket eden bir toplu taşıma aracında bulunmasıdır. Bu durum, "Gelecek Durak: Sivas Kongresi" şeklindeki tweet ile birleştirildiğinde, Sivas Kongresi'nin tarihinden veya kültürel bağlamından etkilenen, modern toplumun farklı yönlerini ve zıtlıklarını temsil eden, biraz ironik ve esprili bir görüntü yaratmaktadır. "Geleceğin durağı Sivas Kongresi" ifadesi, biraz absürt ve esprili bir ifadeyle duruma dikkat çekmektedir. Kadının kıyafet seçimi ve kitap okuması, modernite ve gelenek arasında bir karşılaştırma yaratıyor ve bu durum, bu karşılaştırmanın esprili bir şekilde ele alınmasına olanak sağlıyor.

Resimde, üç farklı panelden oluşan bir meme görülüyor. **Ortadaki panelde:** Spiderman kostümü giyen bir adam, "Türkler" yazısının üzerinde dururken "Binlerce yıllık Türk kültürü" yazısının altında görülüyor. Bu panel, Türk kültürünün zenginliğini, çeşitliliğini ve uzun tarihini vurguluyor. **Soldaki panelde:** Aynı Spiderman kostümü giyen bir adam görülüyor. Ama kostüm farklı bir şekilde sunuluyor, burada kostümde "Türk kültürü" ifadesine olan saygıyı veya takdiri vurgulamak için kullandığı hissiyat belirtiliyor. **Sağdaki panelde:** Spiderman'ın farklı bir versiyonu olan "Kara Spiderman" kostümü giymiş bir adam, "Arap seviciliği" yazısıyla birlikte kafasını elleriyle tutuyor. Bu panel, "Arap seviciliği" kavramının olası bir şekilde yanlış veya kötü bir şekilde algılanması üzerinden bir karşılaştırma yapıyor. **Memenin genel anlamı:** Meme, Türk kültürünün zenginliği ile "Arap seviciliği" kavramını abartılı ve ironik bir şekilde karşılaştırarak, kültürel klişeleri ve yanlış algılamaları eleştiriyor. "Binlerce yıllık Türk kültürü" yazısı, Türk kültürünün derinlik ve zenginliğini vurgulamayı amaçlarken, "Arap seviciliği" ifadesi, bu karşılaştırma aracılığıyla, bazı klişeleştirilmiş algılamaların komik ve yanlış olduğunu gösteriyor. Memede ironik bir tarz ve espri anlayışı kullanılıyor.