Fotoğrafta, antik Yunanistan'ı temsil eden kaslı, tunik giyen bir Japonya spanieliyle, modern Yunanistan'ı temsil eden, "cacık, baklava" gibi gıdaların adlarını yazan ve üzgün bir ifadeyle oturan başka bir Japonya spanieli görülüyor. Fotoğraf, bir mizah türü olan "meme" formatında. Alttaki metinler, antik Yunanistan'ın gelişmişliğini ve çağdaş Yunanistan'ın, antik Yunanistan'a göre daha az "gelişmiş" olarak algılanmasını veya en azından daha az hayranlık verici olarak sunulmasını satirize ediyor. "My civilisation is the most advanced in the world" (Medeniyetim dünyanın en gelişmişidir) ifadesi, antik Yunan dönemindeki kibirli tavrı yansıtıyor. "Cacık, baklava" yazımı ise modern Yunan mutfağının "gelişmişlik" ölçütü olarak algılanan eski bir Yunanistan kavramına göre daha basit ve günlük görülen yemekleri vurguluyor. Sonuç olarak, bu görsel, antik Yunanistan'ın gelişmişliğinin günümüzdeki Yunanistan'ın basitliği veya "basit" kültürel ürünleriyle karşılaştırılmasını esprili bir şekilde eleştiriyor.

Resimde Galata Kulesi'nin farklı dönemlerdeki hallerini gösteren çizimler ve fotoğraflar yer alıyor. Yukarıda, kuleye ait çeşitli zaman dilimlerini (I. Devre, II. Devre, vs.) gösteren çizimsel tasvirler var. Alt kısımda ise, aynı dönemlere ait, muhtemelen tarihi fotoğraflar ya da eski gravürler bulunuyor. Alttaki resimler, zamanla Galata Kulesi'nin nasıl değiştiğini görsel olarak sergiliyor. Resimlerin altındaki metin ise, Galata Kulesi'nin tarihi evrimini tarihsel dönemlere göre özetliyor ve hangi yıllarda hangi yapılarının var olduğunu veya değiştiğini açıklıyor. Resimdeki mizah, "Galata Kulesi'nin tarih sürecine bakış" ile resimlerin zamanla nasıl değiştiğini gösteren görsellerin bir araya getirilmesinden kaynaklanıyor. Resimlerin zamanın akışını, kuleye yapılan değişiklikleri, mimari gelişimleri ve eski zamanların atmosferini yansıtması mizah unsurunu yaratıyor. Dolayısıyla, mizah, "Galata Kulesi, bu zamana kadar çok şey gördü" veya "Zamana karşı dayanan yapı" gibi bir anlamı vurgulamak için görsel olarak sunuluyor.

Resimde, bir evin kapısının önündeki ahşap bir kapı eşiği görülüyor. Eşik, kapıdan dışarıya doğru uzanıyor ve beton bir zemine oturmuş. Kapının ahşap rengi koyu, eşiğin ise açık kahverengi. Resmin altında, gri renkli bir dış zemin ve üzerinde siyah demirden bir paspas görünüyor. Resimdeki mizah, "kapı eşiği" kelimesinin aynı zamanda bir "eşik" anlamına gelmesiyle ilgili. Resimdeki kapı eşiğinin, yaşamın ya da yeni bir şeylerin başlangıç noktasını temsil ettiğini, yeni başlangıçlar veya sınırları temsil eden bir eşik olduğunun bir imajını yansıtıyor. Kısaca, "eşik" sözcüğünün, resimdeki gibi bir kapı eşiğiyle olan ilişkisinden faydalanarak, komik bir şekilde kullanılarak bir anlam yaratılıyor.

Resimde, Twitter'da bir sohbet görüyoruz. "Başakcığım" kullanıcı adlı kişi, "Çantanızda taşıdığınız en ilginç şey ne buyurun sohbete" diye bir soru soruyor. Daha sonra "Nurella" kullanıcı adlı kişi, "Ses bombası hoparlör taşıyorum kürt olduğum için ne zaman ve nerede halay çekeceğimiz belli olmuyor" diye yanıt veriyor. Bu, Kürt halkının geleneksel dansı olan halay ile ilgili bir mizah içeriyor. "Ses bombası hoparlör" ifadesi, hoparlörlerin gürültülü olması, "kürt olduğum için" kısmı ise, halay çekme geleneğinin Kürt kültürüne özgü bir aktivite olduğu ve dolayısıyla hoparlörlerin halay çekme zamanını ve yerini belirleyemeyeceği anlamına gelmektedir. Dolayısıyla mizah, hoparlörlerin gürültüsünün halay çekme için uygunsuz bir ortam yaratabileceğine ve dolayısıyla halay çekmenin zaman ve mekanının belirsizliğine dayanmaktadır. Kısacası, durumun komik tarafı, hoparlörlerin gürültüsü ile halayın uygun ortamının uyuşmamasıdır.

Fotoğrafta Sümela Manastırı görülüyor. Kayalık bir dağın yamacına inşa edilmiş, oldukça etkileyici bir yapı. Tweet'in şakası, Sümela Manastırı'nın mimari güzelliği ve muhteşem konumuyla, "özel imam hatip lisesi" kadar güzel, hatta belki daha güzel olduğuna gönderme yapıyor. İmam hatip liselerinin popüler algılarıyla alay eden bir ironi var. Manastırın önemini ve görkemini vurgulayarak, "gerçek güzellik" olarak konumlandırmak istemektedir.

Resimde, Cem Toker'in Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, Türkiye'deki çeşitli etkinliklerin yasaklanması, iptal edilmesi veya bitmesi hakkında bir anekdot tarzında bir liste bulunuyor. **Efes Blues Festivali, Rock and Coke Festivali ve Eurovision Müzik Festivali'nin yasaklanması veya iptal edilmesi, Üniversite Bahar Şenliklerine getirilen yasaklar, Rumelihisarı'ndaki konserlerin bitişi ve oraya cami yapılması** gibi olaylar, bir espri unsuru olarak sıralanmış. **Esprinin temeli**, toplumda yaşanan bu değişimlerin hızını ve ardı ardına gelen olayların, sıradan birinin alışabileceği kadar hızlı gerçekleşmesi üzerine kurulu. "Bunlara alıştığınız gibi 00.00'a da!" cümlesi, bu hızlı değişimlere karşı duyulan şaşkınlığı ve hatta bir anlamda ironiyi vurguluyor. Olayların hızlısı sıralanması, sanki günlük yaşamın akışına bir anlamda ters düşen, şaşırtıcı ve hızlı bir şekilde gelişen olaylara bir gönderme yapılıyor.

Resimde, bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderi sahibi Feride, Kürt kültürünü konu alan ve bir mizah unsuru içeren bir mesaj paylaşmış. Mesajın özü, Kürt ailelerinde çocukların kendilerine ait odaları olmadığı, ancak her evde misafir odası bulunduğunu belirtiyor. Bu durum, "böyle de asil bir milletiz" ifadesiyle bir espriye dönüştürülüyor. Dolayısıyla espri, Kürt kültüründeki misafirperverliğin ve misafir ağırlamanın vurgulandığı bir mizah içeren yorumdan oluşuyor. Bir bakıma, bu konu üzerine genellikle yapılan yorumları ironik bir şekilde ele alıyor.

Fotoğrafta, dünyadaki eski ve güncel dillerin kökenlerini ve ilişkilerini gösteren bir dil ailesi ağacı görülüyor. Ağaç yapısı, dillerin nasıl birbirinden türediğini ve gelişimini tasvir ediyor. Harita üzerindeki renkler, farklı dil ailelerini temsil ediyor. Görsel, farklı dil gruplarının coğrafi yayılımını da gösteriyor. Aşağıda ise, dil ailelerinin tarihsel yayılımı ve boyutlarının, o dönemde yaşayan konuşmacı sayısına göre nasıl değişiklik gösterdiği açıklanıyor. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece dillerin evrimi ve coğrafi yayılımı hakkında bir görsel bilgi sunuluyor.

Resimde, Osmanlı dönemine ait bir şehir manzarası, muhtemelen bir tablo ya da eski bir baskı. Caddeler, evler ve cami görülüyor. İnsanlar geleneksel kıyafetler giyiyor. Metinde ise Osmanlı döneminde dilenciliğin olmadığı, aksine bir mahalleden dilenci çıkması durumunda o mahalle halkı için utanç kaynağı olduğu anlatılıyor. Dilenciye ise "Siktir git amk beleşçisi" denildiği vurgulanıyor. Bu, Osmanlı toplumunda dilenciliğin kabul görmediğini, yardım edebilecek insanlara yük olmamanın önemli bir değer olduğunu, ve toplumun, ihtiyaçlarını kendi imkanlarıyla karşılamayı özendirdiğini eleştirel bir mizah yoluyla anlatıyor. "Siktir git amk beleşçisi" ifadesi ise, günümüz Türkçesinde kullanılan ve oldukça kaba bir dil kullanarak, o dönemdeki toplumun dilenciliği nasıl reddettiğini esprili bir şekilde ifade ediyor. Dolayısıyla, resim ve metin arasındaki mizah, dilenciliğin kabul görmediği Osmanlı toplum yapısını eleştirel bir bakış açısıyla sergiliyor.

Görselde, Urfa şehrinde, muhtemelen sokakta, çeşitli giyim tarzında insanlar yürüyor. Bir kısım fotoğrafta beyaz elbiseli, bir kısmı da daha batı tarzı giyimli kişiler görülüyor. Tweet'in mesajında, "Sanki Suriyelilerden önce Norveç'ti" ifadesi, Urfa'nın Suriyeli mültecilerin bölgeye gelmesinden önceki durumunu, Norveç'e benzeterek, sanki Urfa'nın daha az yoğun, daha "batı" bir kent olduğu izlenimini yaratmak için bir ironik veya alaycı ifade kullanılıyor. "Ortadoğu şehri olmuş durumda" ifadesi ise, bölgedeki Suriyeli mültecilerin varlığının, Urfa'nın Ortadoğu kültürünün daha baskın bir şekilde yansıtıldığını ima eder. Bu Tweet, göçmenlerin yaşadığı toplumsal değişimle ilgili, belki de alaycı bir yorum olarak algılanabilecek bir ironiye dayanıyor.

Resimde, çeşitli mizah içeren, muhtemelen sosyal medya platformlarında paylaşılan, Türk ve Yunan kültürüyle ilgili esprili görseller bulunuyor. Görsellerin büyük çoğunluğu, Türk mutfağını, ünlü bir Türk-Amerikan güreşçi Celal Şengör'ü ve Türk bayrağını hedef alan, genellikle alaycı ve abartılı bir üslupla yapılan esprilerden oluşuyor. Örneğin; "Turkish Cusine" (Türk Mutfağı) ve "Greek Cusine" (Yunan Mutfağı) içeren görseller, olası kültürel farklılıklar ve bu farklılıklara dair abartılı yorumlar üzerinden yapılan esprileri yansıtıyor. "Steal entire Turkish Cusine" (Tüm Türk Mutfağını Çal) gibi ifadeler, eleştiri unsurlarıyla birlikte mizah içererek Türk kültürüne göndermelerde bulunuyor. "Steal Celal Şengör" (Celal Şengör'ü Çal) ifadesi ise, güreşçi Celal Şengör'ün ismini kullanarak ve muhtemel bir eleştiri yaparak, mizah anlayışını sergiliyor. Son olarak, "Steal the colors of Turkish flag" (Türk bayrağının renklerini çal) ifadesi, Türk bayrağının renklerini hedef alan ve milli duygularla ilişkilendirilerek yapılırken, yine abartılı bir mizah unsurunu barındırıyor. Genel olarak, resimdeki mizah, kültürel farklılıklara, birtakım kişilere ya da kavramlara karşı eleştirel ve alaycı yaklaşımıyla, sosyal medyada paylaşılan ve tartışma yaratmak amaçlı, toplumsal eleştiri, ironi veya satiri içeren bir mesaj içeriyor.

Resimde Avrupa haritası, ancak her ülke veya bölge yerine, o bölgeye ait ünlü sanat eserlerinin parçaları yerleştirilmiş. Örneğin, Fransa'da Monet'in tabloları, İspanya'da Picasso'nun tabloları, İtalya'da Mona Lisa, vb. Görsel bir şaka. Avrupa ülkelerinin sanat tarihini ve kültürünü, sanat eserleri ile temsil ederek komik ve ilginç bir şekilde haritalandırmış. "Avrupa'nın sanat harikaları" şeklinde bir gönderme yapılıyor. Sanat eserlerinin o bölgeye ait olmasıyla ilgili bir gönderme yapılıyor.

Bu fotoğraf, dünyanın farklı ülkelerinde erkek sünnet oranlarını gösteren bir haritadır. Her ülkenin rengi, o ülkede erkek sünnet olanların yüzdesine göre belirlenmiş. Mesela kırmızımsı renkler yüksek oranları, soluk pembeler ise düşük oranları temsil ediyor. Harita, dünya genelinde erkek sünnetinin yaygınlık ve çeşitlilik gösteren bir coğrafi dağılımını sunuyor. Fotoğrafın kendisi bir espriye sahip değil. Sadece veri görselleştirmesi. Dolayısıyla espri yok.

Fotoğrafta, dağlık bir alanda, muhtemelen kırsal bir bölgede, geleneksel kıyafetler giyen bir aile görünüyor. Bir yetişkin erkek, bir genç kız ve küçük bir kız çocuğu var. Erkek ve kız çocuğu oldukça sade kıyafetler giyiyorlar. Kız çocuklarının giysileri ise, desenli ve daha detaylı. Bunlar, muhtemelen Anadolu'nun belirli bir bölgesinde yaşayan, tarımla uğraşan, geleneksel yaşam tarzını sürdüren bir ailenin kıyafetleri olabilir. Fotoğrafta bir mizah unsuru yok. Sadece geleneksel kıyafetler giyen bir ailenin günlük yaşamdan bir anını gösteren bir fotoğraf. Dolayısıyla bir şaka ya da espri içermiyor.

Fotoğrafta, bir evin giriş kapısının önünde, kapının tabanına kadar uzanan ahşap bir eşiğin görüldüğü, dış mekan manzarası yer alıyor. Ahşap eşik, beton bir zemin parçasına oturuyor. Betonun üzerinde de gri renkli, desenli bir paspas ve gri renkli, tahta parçalardan oluşan bir zemin döşemesi yer alıyor. Fotoğrafta bir ironi veya espri yok. Sadece bir kapı eşiği ve çevresinin görüntüsü var. Bir şaka veya espri içermiyor.

Fotoğrafta, gövdesi ve dalları boyunca bolca mavi göz şeklindeki süslerle bezenmiş bir ağaç görülüyor. Çevrede, açık kahverengi toprak, bir kısım otlak ve ahşaptan yapılmış bir araba görünüyor. Arka planda ise kayalık bir yapı mevcut. Bu görüntüdeki şaka, bu ağaçların, "nazar boncukları" (neredeyse her eve asılan ve kötü gözlerden koruma amaçlı kullanılan küçük mavi cam boncuklar) ile süslenmesiyle ilgili. Nazar boncukları Türk kültüründe yaygın olarak kullanılan bir inanç ve bu ağaç, bu inancı biraz ironik bir şekilde abartarak gösteriyor. Ağaç, aslında kötü gözden korunmak için çok sayıda nazar boncuğu ile dolup taştığı için tam tersini de ifade ediyor. "Çok fazla nazar boncuğu takmak da nazar getiriyor!" gibi bir espriyi çağrıştırıyor. Ağacı süsleyen boncuklarla dolu dallar bu durumu aşırıya vuruyor ve komik bir görüntü oluşturuyor.

Resimde, masanın üzerindeki bir elin, parmakları garip bir şekilde bükülmüş ve içe doğru kıvrılmış bir şekilde görülüyor. El, sanki bir şey tutuyormuş gibi bir pozisyonda. Fotoğrafın şakası, elin tuhaf şekline dayanıyor. İnsan eli doğal bir şekilde bükülüp kıvrıldığında normaldir, ancak resimdeki bükülmüş şekil, izleyicinin elin garip bir hareket ya da tutuş şekli gibi bir şey için şüphe duymasına neden oluyor. Bu nedenle komik bir görüntü oluşturulmuş. Dolayısıyla, şaka biraz abartılı ve absürt bir görüntü ile izleyiciyi gülmeye yönlendiriyor. "Elbette böyle tutulabilir!" diye düşünmenizi sağlıyor.

Fotoğrafta Avrupa kıtasının bir haritası görülüyor. Ancak bu harita, kıtanın siyasi sınırları yerine, Avrupa sanat tarihinden çeşitli eserlerle kaplanmış. Resimler arasında tablolar, gravürler, heykel tasvirleri vs. var. Örneğin, İspanya'da İspanyol ressamların, Fransa'da Fransız ressamların eserleri gibi farklı ülkelerin sanat eserleri kullanılmış. Şakanın özünde, Avrupa sanatının coğrafi bir dağılımda sunulması var. Resimlerin haritaya uyumlu bir şekilde yerleştirilmesi, gerçek coğrafi konumdan uzaklaşarak, sanatın Avrupa kıtası boyunca nasıl yayıldığını ve gelişmişliğini mizahla vurguluyor. Yani, Avrupa sanatını bir haritanın parçasıymış gibi gösteren, eğlenceli ve ilginç bir sunum.

Bu fotoğraf, Avrupa haritası üzerine farklı Avrupa ülkelerine özgü şapkaların yerleştirildiği bir mizah içeren görsel. Her ülkenin, o bölgeye veya kültüre özgü farklı şapka tasarımlarıyla temsil edildiği görülüyor. Bunlar arasında klasik şapkalar, bere, kasket, takke gibi çeşitli şapkalar yer alıyor. Hatta bir noktada siperlik gibi bir şapka bile var. Mizah, çeşitlilik ve farklı kültürleri temsil etmek yerine, Avrupa ülkelerinin şapka çeşitliliği ile ilgili bir abartılı ve esprili bakış açısını vurgulaması. Görsel, her ülkenin kendine özgü farklılıkları ve geçmişleri ile bir anlamda komik bir şekilde karşılaştırıyor.

Resimde, Mısır'da, 700 M.Ö. civarında ve günümüzde (2024) Nubia, Sudan bölgesinde bulunan piramitler görülüyor. Üstteki resimde, piramitler sağlam ve canlı bir şekilde, çevresinde insanlar var. Alttaki resimde ise piramitlerin zamanın ve çölün etkisiyle nasıl harap olduğunu görüyoruz. Fotoğraf, tarihin ve zamanın etkisiyle oluşan görsel bir karşılaştırma yapıyor ve "zamanın dişlerinin" etkisini vurgulamakta. "Zamanın nasıl her şeyi yok ettiğini ve sadece iz bıraktığını" vurgulanmaya çalışılıyor. Komik yanı, piramitlerin, en azından resimde gösterildiği gibi, 700 M.Ö.'de canlı bir şekilde ayakta iken, 2024'te ise aşınmış ve harap olmasıdır. Görsel, tarihsel süreci ve zamanın akışını ironik bir şekilde gösteriyor.