Resimde Avrupa haritası görülüyor. Ancak harita, Avrupa ülkelerinin sınırlarını değil, Avrupa sanatının, kültürünün ve tarihinin çeşitli örneklerini gösteren parçalarla kaplanmış. Her bir ülkenin bölgesine özgü veya o bölgede önemli olan resimler, heykeller, tablolar gibi görseller yerleştirilmiş. Örneğin, İtalya'da Mona Lisa tablosu, Fransa'da klasik bir resim, Rusya'da bir halk oyunu resmi, gibi. Bu, bir tür mizah içeriyor. Avrupa haritası, Avrupa'nın zengin tarih, kültür ve sanat mirasını, görsel olarak şaşırtıcı bir şekilde temsil ederek, sıradan bir coğrafik harita yerine, farklı bir bakış açısı sunuyor. Joke; haritanın beklendiği gibi sadece coğrafik bir harita değil, Avrupa'nın sanat ve kültürünü kutlayan bir kolaj olduğu gerçeğinde saklı. Bu da Avrupa'nın çeşitliliği ve zenginliği üzerine bir yorum olarak düşünülebilir.

Fotoğrafta, muhtemelen Hindistan'daki bir mağara tapınağı olan bir kaya oluşumunun 1865 ve 2019 yıllarındaki iki farklı görünümünü görebiliyoruz. Yukarıdaki eski fotoğrafta, mağara etrafı daha fazla ağaçlık ve daha vahşi bir görünüme sahip. Aşağıdaki 2019 tarihli fotoğrafa baktığımızda, çevrenin daha az ağaçlık olduğunu, alanın daha açık ve korunmuş bir görünüme sahip olduğunu görüyoruz. Yollarda ve çevredeki park alanlarda bazı değişiklikler de dikkat çekiyor. Bu, zamanın getirdiği değişimler ve doğanın etkileşimleri üzerine, bir tür "zamanın nasıl geçtiğini" gösteren bir karşılaştırma. Resimler, aynı yerin farklı zamanlardaki hallerini sunarak, zamanın iz bıraktığını ve bazı doğal/insan yapımı yerlerin değişebileceğini anlatıyor. Bir anlamda, zamanın geçici doğasını vurguluyor. Fotoğrafların zaman dilimleri, zamanın nasıl geçtiğini görmeyi ve geçmişle bugün arasındaki farkı görmeyi sağlıyor.

Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, "xilouris efe" isimli kullanıcı, Anadolu lisesindeyken yabancı mektup arkadaşlarıyla geçirdikleri hazırlık sınıfı yıllarını ve o yıllarda Türklerin Arap olmadığını anlatmaya çalıştıklarını anlatıyor. Şimdi büyüdüklerini ve bu kez Türklerle aynı konuyu tartıştıklarını, yani Türklerin Arap olmadığını anlatmaya çalıştıklarını ifade ediyor. Paylaşım, hazırlık sınıfı dönemlerinde insanların önyargılı ve yanlış bilgilere dayalı inançlarını veya dışlamasını esprili bir şekilde ele alıyor. "Mektup arkadaşları" ifadesi, o dönemde iletişimin sınırlı olduğunu, ancak farklı kültürlerle etkileşimin mümkün olduğunu da çağrıştırıyor. Paylaşım, bu durumun yıllar geçtikçe değişmediğini, insanların hala yanlış bilgilere kapalı olduğunu veya dışlayıcı tutumlar sergilediklerini ironik bir şekilde vurguluyor. Özetle, espri, kültürel ön yargıların ve toplumdaki kabullenmemelerin zamanla değişmediğini akıllıca ve eğlenceli bir şekilde anlatıyor.

Fotoğrafta, dar bir sokakta, arkeolojik bir kazı çalışması görülüyor. Sokakta, mozaik bir zemin kalıntısı ortaya çıkarılmış. Kazı yapan kişiler, toprak ve taş parçalarını kovalarla topluyorlar. Çevrede, kazı ekibinin ve turistlerin/gözlemcilerin bulunduğu görülüyor. Fotoğrafta, kazı alanında çalışan insanların, arkeolojik kazı çalışmalarını izleyen bir grup insanın ve tarihi bir mozaikin mevcut olduğu, bir sokak manzarası sunuluyor. Bir mizah unsuru yok, yalnızca bir arkeolojik kazı. Resimdeki herhangi bir ironik ya da komik durum söz konusu değil.

Fotoğrafta Avrupa kıtasının bir haritası ve üzerinde "Germanics", "Slavs", "Romans", "Hellenics" gibi grupların isimleri yazılı. Haritanın bölümlendirilmesi, Avrupa'nın tarihsel ve kültürel gruplarına göre bölünmüş olduğunu gösteriyor. Bu, tarihsel ve etnik farklılıkları abartarak, bir çeşit "ırkçı" veya "millîyetçi" bir bakış açısını yansıtan bir mizah örneği. "Germanics", "Slavs", "Romans", "Hellenics" gibi kategoriler, gerçekte daha karmaşık ve incelikli bir Avrupa tarihini ve kültür çeşitliliğini basitleştiriyor. Fotoğrafın amacı, bu basit ve biraz da klişeleşmiş temsil üzerinden, bu kavramların günümüzdeki tartışmalarda nasıl kullanılabileceğine ya da yanlış bir şekilde nasıl yorumlanabileceğine ilişkin bir eleştiri yapmaktır. Jest biraz uyarıcı ve ironiktir.

Fotoğrafta, bir müze vitrininde sergilenen, kılıç ve kılıç kılıfı görünüyor. Kılıç, "HZ. ÖMER'İN (R.A.) KILICI" yazan bir etiketle, 7. yüzyıla ait ve muhtemelen Hz. Ömer'e ait olduğu belirtilen bir kılıç. Ayrıca kılıcın, "SWORD OF THE CALIPH UMAR" olarak da etiketlendiği görülüyor. Bu fotoğrafta bir mizah yok. Sadece bir tarihi kılıç ve kılıç kılıfı ve ilgili bilgiler gösteriliyor.

Resimde, Facebook'ta J-Walt Adamczyk adlı bir kullanıcının paylaştığı bir gönderi görülüyor. Gönderide, Mısır piramitlerinin orada bulunmasının tek nedeninin, bunları Britanya Müzesi'ne taşımak için çok ağır olmaları olduğu esprili bir şekilde ifade ediliyor. Bu, piramitlerin aslında çok ağır olmadığı ve taşınmasının mümkün olduğu, ancak Mısır'da kalmalarının daha uygun bir ifade olduğu, dolayısıyla Britanya Müzesi'nde bulunmadıklarını ima eden bir mizah. Esasen, Mısır piramitlerinin orada olduğunun nedeni, bunların gerçekten taşınamayacak kadar ağır olduğu değil, farklı bir neden olduğunu vurgular.

Fotoğrafta, üzerinde ilginç bir şekilde, muhtemelen yazıların veya desenlerin yazılı olduğu, koyu renkli bir kek görünüyor. Kek, hamur işinin üzerinde beyaz krema veya şokolata ile yazılmış şekiller ve desenlerle süslenmiş. Bu, Twitter'da bir şaka. "Cumhuriyet öncesi kek tarifleri" ifadesi, Osmanlı İmparatorluğu döneminde (Cumhuriyet'ten önce) yapılan yemeklerin, günümüzde çok farklı ve genellikle daha basit veya daha sade yöntemlerle yapıldığını ima ediyor. Kek üzerindeki yazılar ve desenler de bu eski yöntemlerin veya şablonların çağrışımını güçlendiriyor. Fotoğraf, o dönemdeki yemeklerin muhtemelen daha basit ve el yapımı olduğunu; modern malzemeler ve süslemeler olmadığını ironik bir şekilde gösteriyor. Dolayısıyla espri, eski yöntemlerin ve malzemelerin ironik şekilde modern bir şekilde ifade edilişini ele alıyor.

Görselde, Yunanistan'ın Selanik şehrinde, Ayasofya-i Kebir Camii'nin açılışı nedeniyle protesto gösterisi yapan, aşırı sağcı bir grubun, Türk bayraklarını yakarken çekilmiş bir görüntü var. Tweetin içeriğinde, "Orosbu çocukları bizi zorla Efes Antik Kenti hali sahaya mı çevireceksiniz?" ifadesi yer alıyor. Bu ifade, protestoculara karşı küfürlü ve aşağılayıcı bir üslupla ifade edilmiş, protestocuların davranışlarının tarihi ve kültürel mirası tahrip etmeye yönelik olduğunu ve bu durumun komik ve utanç verici olduğunu ima ediyor. Tweet'in ironik ve provokatif bir mizah anlayışı taşıdığını söyleyebiliriz. Tweet'teki mesaj, protestocuların davranışlarını eleştirmek ve onlara tepki göstermek için kullanılan aşağılayıcı ve küfürbaz bir dil kullanmaktadır.

Resimde, İstanbul'daki Ayasofya-i Kebir Camii (veya Ayasofya Müzesi) görülüyor. Yukarıdaki resim, muhtemelen 575'te yapının Hristiyan bir kilise olarak, aşağıdaki resim ise 2024'te Müze olarak görünümünü gösteriyor. Fark, Ayasofya'nın tarih boyunca geçirdiği değişimin ve dinler arasında kullanımının bir hatırlatıcısı. Şaka, bu yapı gibi tarihsel ve kültürel önemi olan yerlerin zamana ve inançlara göre nasıl değiştiğini, dönüştüğünü ve farklı kullanımlara adapte olduğunu vurguluyor. "575" ve "2024" tarihlerinin kullanımı, bu değişimi vurguluyor.

Resimde, üç farklı panelden oluşan bir mizah görseli var. Ortadaki panelde, Spiderman kostümü giyen bir adam, Türk kültürünün binlerce yıllık geçmişine işaret edercesine kostümü gösteriyor ve "Türkler" yazısıyla başlıklandırılmış. Soldaki panelde, karanlık bir sokakta tek başına yürüyen bir figür ve Spiderman kostümünün bir parçası görünüyor. Sağdaki panelde ise, farklı bir Spiderman kostümü giyen bir adam, başını elleriyle tutmuş, "Arap sevgiciliği" yazısıyla başlıklandırılmış. Mizah, Türk kültürünün uzun ve zengin tarihine vurgu yaparak, farklı kültürler arasındaki genel algıları ve belki de bazı klişeleri eleştirel bir şekilde, komik bir şekilde konu alıyor. Arap sevgiciliği yazısı ise kültürel klişelere bir gönderme yapıyor ve bu üçgen yapı, kültürel klişelere ve toplumsal algılara hafifçe alaycı ve ironik bir bakış açısı sunuyor.

Fotoğrafta, İstanbul'daki Süleymaniye Camii'nin ve etrafındaki pazar alanının kuşbakışı görünümü yer alıyor. Camii'nin kubbeleri ve minaresi ile yapısal özellikleri oldukça detaylı bir şekilde görülebiliyor. Pazar alanının ise çatıları ve altında insanların varlığı, hareketliliği ve günlük hayatı sergileniyor. Fotoğraftaki espri, Süleymaniye Camii'nin ihtişamı ile altında insanların dolaşmasının, "büyük işlerin, küçük insanların arasında" gerçekleşen bir günlük hayat vurgusunu yansıtıyor. İhtişamlı yapı içinde günlük hayatın devam ediyor olması, çelişkiye ve insan ölçeğine dikkat çekiyor; bu da görsel olarak göz alıcı ve anlamlı bir karşıtlık oluşturuyor.

Fotoğrafta, üzerinde desenli, muhtemelen eski bir kitap ya da ciltli bir doküman görünüyor. Kapaktaki desen, marbled kağıt veya deri gibi bir teknikle yapılmış. Üzerinde Fransızca "Les..." diye başlayan bir etiket de görülebiliyor. Fotoğrafta herhangi bir şaka veya mizah yok. Sadece eski, desenli bir kitap görülüyor.

Resim, eski dünyanın dillerinin kökenlerini ve ailelerini gösteren, şematik bir ağaç yapısı ve dünya haritası içeren bir infografik. Ağaç yapısı, dillerin ortak bir kökene sahip olduğunu ve zamanla farklılaştığını gösteren bir soy ağacı gibi. Harita ise, o dillerin tarihsel dağılımını gösteriyor. Resmin alt kısmındaki metin, dil aileleri ve coğrafi dağılımları hakkında bilgi veriyor. Bir dil ailesinin dallarının boyutu, o dil ailesine mensup konuşmacıların sayısını temsil ediyor. Resimdeki bir mizah unsuru yok. Sadece dilbilimsel bir veri görselleştirmesi var.

Fotoğrafta, İtalya'da, muhtemelen Pisa Kulesi'nin önünde, iki genç adam görünüyor. Birinin arkasına gizlenen bir sırt çantası var. Diğer genç adam, kuleye uzanarak adeta kulenin büyüklüğünü göstermeye çalışıyor. Fotoğraftaki mizah, sırt çantasının büyüklüğünün, insanlara göre ne kadar büyük olduğunu ve Pisa Kulesi ile karşılaştırıldığında aslında ne kadar küçük olduğunu göstermekle ilgili. Dolayısıyla espri, oradaki insanların kuleye göre küçüklüğünün, sırt çantasına göre ise ne kadar büyük olduğunu vurgulamakta. "Kimse British Museum'da" kısmı ise, muhtemelen müzedeki eserlerin büyüklüğü ve bunların aslında günlük yaşamda karşılaştığımız şeylerle, insanlarla ya da diğer objelerle karşılaştırıldığı zaman fark edilebileceği anlamına geliyor. Bir başka deyişle, bazı şeyleri yeterince iyi inceleyip bakmadığımız için anlamayabiliyoruz.

Fotoğrafta, Twitter'da "Batur" kullanıcı adlı bir kişinin 22 Temmuz 2017 tarihinde paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, cam köprülerin güvenilirliğiyle ilgili bir tartışma yapılıyor. Tweet'in içeriği şudur: "Buraya cam köprü olur mu?" dediler. "Olmaz, alttan bakarlar hep" dedim. Statiğini sormuşlar. Ben önce bir İç Anadolu'lu, sonra da mühendisdim. Joke, "alttan bakarlar hep" ifadesiyle ilgilidir. İfade, köprülerin güvenilirliğini sorgulayan kişilerin (muhtemelen inşaat mühendisleri olmayan kişiler) cam köprüleri değerlendirmede yetersiz olduğunu ima ediyor. Tweet'in yazarı, önce İç Anadolu'lu olduğunu, daha sonra mühendis olduğunu belirtmesinin altını çizer, bu da deneyiminin köprü tasarımı ve güvenliği hakkında söylediklerinin geçerliliği için bir referans oluşturur. Özetle, "alttan bakarlar" ifadesi, köprü tasarımı ve inşası hakkında bilgisizce konuşan kişileri eleştiriyor ve tweet'in yazarının uzmanlığının aksine bir düşünce tarzına sahip olduklarını vurguluyor.

Fotoğrafta Avrupa haritası ve üzerinde "Germanics", "Slavs", "Romans", "Hellenics" gibi yazılar görülüyor. Her grup, tarihsel olarak o bölgede yaşamış halkları temsil ediyor. Fotoğrafın ironisi, bu grupların coğrafi dağılımına odaklanarak, tarihsel ve kültürel farklılıkların abartılı veya karikatürize edilmiş bir şekilde sunulduğu ve olasılıkla etnik veya ulusal gurur, ayrımcılık veya diğer hassas konularla dalga geçildiği izlenimi veriyor. Fotoğrafın altında yatan mesaj, bu farklılıkların veya ayrımcılığın komik ve hatta zararlı olabileceği bir bakış açısı sunuyor.

Resimde Tamil Nadu bölgesinin haritası görülüyor. Kırmızı noktalar, bölgedeki Hindu tapınaklarının sayısını gösteriyor. Haritada çok sayıda kırmızı nokta yoğunlaşmış şekilde görülüyor. Bu, Tamil Nadu'da Hindu tapınaklarının oldukça yaygın olduğunu ve yoğunlaştığını gösteriyor. Fotoğrafın potansiyel espri unsuru, tapınakların yoğunluğunun bir nevi "Tamil Nadu'da her yerde tapınaklar var" şeklinde bir gözlem veya yorum yapıyor olabilir. İşte yoğunluğun fazla olması, biraz abartılı bir durum yaratabilir ve bu da esprili bir ifade olabilir, belki de bu çok fazla tapınağın bölgenin kültürünü ve dinini yansıtan bir özellik olduğu vurgulamak amaçlanmış olabilir. Ancak görselde bir espri olup olmadığı, fotoğrafa eklenmiş olan metne veya başka bir bağlama göre değişebilir.

Görüntü, Twitter'da bir paylaşım. "asteria" kullanıcı adlı bir kişinin yaptığı paylaşım. Paylaşımda, "musluman olmayıp çoğu cümlesinde" ifadesiyle başlıyor ve ardından "inşallah, tövbe, allah aşkına vs geçen userlar yoklaması" diyerek devam ediyor. Paylaşımın esprili kısmı, "musluman olmayıp" ifadesiyle başlayan cümleyle, "tövbe, allah aşkına vs geçen userlar yoklaması" kısmındaki bir çelişkiyi vurgulamak. Birisinin bir şeye tövbe etmesi ve Allah'a sığınması gibi görünürken, "userlar yoklaması" yani kullanıcıların sorgulaması, potansiyel olarak eleştiri veya tepki anlamına geliyor. Bu, dini bir ifadeyle başlayan, ancak sonrasında ironik bir şekilde "userlar yoklaması" (kullanıcıların hesap sorması) vurgusuyla, bir eleştiri veya tepki riskini inceliyor. Özetle, paylaşım bir tür ironi ve/veya karikatür.