Görselde, Twitter'da "Eyo" kullanıcı adını kullanan bir kişinin attığı bir tweet yer alıyor. Tweet'te, ilkokul 3. sınıfta zorbalık konusunu anlattığını ve sınıfta alay etme, lakap takma gibi durumları ele aldığını belirtiyor. Sonrasında, örnek olarak "Sınıfın en kısası 'Öğretmenim bana küçük enişte diyorlar' diye örnekledi kendini" ifadesini kullanıyor. Bu durum karşısında hazırlıksız yakalandığını ve gülmekten kendini alamadığını belirtiyor, ve tüm anlattıklarının yalan olduğunu ekliyor. **Esprinin Açıklaması:** Espri, öğretmenin zorbalık konusunda ders verirken, öğrencilerin söylediklerini örnek gösterirken yakalanması üzerine kurulu. Öğrencinin, öğretmene "küçük enişte" denmesi ve öğretmenin bu duruma gülerek karşılık vermesi, ironik bir durum yaratıyor. Öğretmenin, zorbalık üzerine konuşurken, öğrencilerin zorbalık mağduru olduğunu itiraf etmesi ve bu durumun komik bir şekilde ortaya çıkması esprinin temelini oluşturuyor. Ayrıca, öğretmenin bu durumdan sonra anlattıklarının "yalan" olduğunu belirtmesi de mizahi bir dokunuş katıyor.

Fotoğrafta, çeşitli tatlarda Dum-Dums lolipopları görülüyor. Etrafına halka çizilmiş olanlar, muhtemelen kişinin beğenmediği tatlar ve bu tatları "beğenmediği insanlara" verdiği ima ediliyor. Şaka, çocuklukta beğenmediğimiz lolipop tatlarını başkalarına verme deneyimini konu alıyor.

Fotoğrafta, muhtemelen okul üniformaları giymiş bir grup çocuk okul sıralarında oturuyor. Ön planda, çocukların yüz ifadeleri oldukça ciddi. Arka planda, bir öğretmen veya yetişkin gibi görünen bir kişi kolları kavuşturulmuş bir şekilde duruyor. **Şaka:** Bu fotoğrafın doğrudan bir şakası yok. Ancak, çocukların ifadesiz, ciddi yüz ifadeleri ve klasik okul ortamı, genellikle okul anılarının veya eğitim hayatının ironik bir temsili olarak kullanılabilir. Bu tür fotoğraflar, okulun sıkıcılığına veya çocukların o dönemdeki masumiyetine gönderme yapabilir. Ayrıca, fotoğraftaki insanların bakışları, sanki kameraya doğrudan bakarak izleyici ile bir bağ kuruyor gibi hissettiriyor, bu da mizah yaratabilir.

Fotoğrafta, Reddit'te r/redscarepod subreddit'inde yayınlanmış bir gönderi ve bir yorum yer almaktadır. Gönderi şu soruyu sormaktadır: "Neden Adderall beni sıkıcı yapıyor?" Gönderiyi yazan kişi, Adderall'ın daha eğlenceli olması gerekirken, daha sıkıcı ve ciddi davrandığını belirtiyor. Yorum ise şu şekilde: Ok-Championship7495 adlı kullanıcı, ilkokuldayken Adderall kullandığını ve notlarının yükseldiğini, fakat babasının "iş adamı gibi davranmaya başladığını" söyleyerek ilacı kestirdiğini anlatıyor. **Şaka:** Şaka, Adderall'ın etkilerinin beklentilerin aksine, kişinin sosyal ve eğlenceli yönünü törpüleyerek daha ciddi ve "iş odaklı" bir hale getirmesi üzerine kuruludur. Gönderi, Adderall'ın beklenen "eğlence artırıcı" etkisinin yerine, daha "sıkıcı" bir davranış sergileme durumunu sorgularken, yorum ise bu durumu destekler nitelikte, kişinin Adderall kullanımının ardından "iş adamı" gibi davranmaya başladığını ve bu durumun ilacın bırakılmasına yol açtığını anlatarak şakayı pekiştiriyor.

Fotoğrafta, ilkokul Türkçe ders kitabı 1. sınıfın eski bir baskısı görülüyor. Kapakta, Mustafa Kemal Atatürk'ün bir öğrenciye ders verirken resmedildiği bir illüstrasyon var. Şaka, kitabın eski olmasından, Atatürk'ün resminin ve dönemin eğitim sisteminin nostaljik bir görüntüsünü yansıtmasından kaynaklanıyor olabilir. Aynı zamanda, günümüz eğitim sistemiyle karşılaştırıldığında, eski ders kitaplarının ve eğitim yöntemlerinin farklılığını vurgulayarak güldürme amacı taşıyor olabilir.

Fotoğrafta, "seto" takma adıyla Twitter kullanıcısının yazdığı bir tweet ekran görüntüsü var. Tweet'te şu ifadeler yer alıyor: "ilkokulda bize neden el yazısı öğrettiler aq bunu kullanan bir tane insan var mı dünyada". **Esprinin açıklaması:** Tweet'in esprisi, el yazısının modern dünyada pek kullanılmaması ve gerekliliğinin sorgulanması üzerine kurulu. Kullanıcı, ilkokulda öğretilen el yazısının günümüzde ne kadar kullanıldığını ve bunu kullanan birinin olup olmadığını alaycı bir şekilde soruyor. Bu durum, el yazısının pratik hayatta çok az yer bulması ve dijitalleşmeyle birlikte önemini kaybetmesi üzerine bir gönderme yapıyor.

Fotoğrafta, "hatice" isimli bir Twitter kullanıcısının paylaşımı yer alıyor. Kullanıcı, profil fotoğrafıyla birlikte, ilkokulda sınav yaparken öğretmenlerin kendisini kopya çekilmesin diye öğretmen masasına oturttuklarını ve bu durumdan dolayı nasıl bu hale geldiğini sorgulayan bir cümle yazmış. Esprisi, kullanıcının öğretmenlerin aldığı önlemlerin (kopya çekilmesini engellemek) onu şu anki "haline" getirdiği, yani olumsuz bir duruma soktuğu üzerine kurulu. Bu durumun ne olduğu ise kullanıcı tarafından belirtilmemiş, ancak bu durumun ironik bir şekilde alay konusu yapılması söz konusu.

Fotoğrafta, "berşe" adlı bir kullanıcının Twitter paylaşımı görülüyor. Kullanıcı, kardeşinin üç yıl anaokuluna gittikten sonra ilkokula başlayacağı zaman yaşadığı bir anıyı anlatıyor. Kardeşine "birinci sınıfa geçtin artık" dediklerinde, kardeşinin "BEN ÜÇ YILDIR SIFIRA MI GİDİYORUM" diye isyan ettiği yazıyor. **Espri:** Espri, kardeşinin anaokulunda geçirdiği üç yılın ardından, sanki sıfır noktasına geri dönüyormuş gibi hissetmesi ve bu durumu mizahi bir şekilde protesto etmesi üzerine kurulu. Çocukların okul sistemini henüz tam olarak kavramamış olmalarından kaynaklanan bu durum, komik bir tepkiye dönüşmüş.

Fotoğrafta, "Karia" adlı bir Twitter kullanıcısının bir paylaşımı görülüyor. Paylaşımda Karia, ikinci sınıfa giden bir erkek öğrencisinin kendisine "Bende bir değişiklik fark ettiniz mi?" diye ısrarla sorduğunu, çocuğun fark etmesini beklediği değişikliğin ise sünnet olması olduğunu belirtiyor. **Espri Açıklaması:** Espri, çocuğun sünnet olmasıyla ilgili bir durumun, onun açısından büyük bir değişiklik olarak algılanması ve bu durumu çevresindeki insanların fark etmesini beklemesi üzerine kurulu. Ancak Karia'nın buna dikkat çekmesi ve olayı mizahi bir dille aktarması, esprinin ana noktasını oluşturuyor. Genellikle çocukların dünyasına özgü masumiyet ve olaylara farklı bir perspektiften bakma durumu, esprinin temelini oluşturuyor.

Fotoğrafta, Hacer Terzioğlu adlı bir kullanıcının Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşım, birincil sınıf öğrencisi ile yaşadığı komik bir diyalogu konu alıyor. **Olay şöyle:** Öğretmen, derste "e" harfini yazarken sıkılan öğrencisine nereye gittiğini sorar. Öğrenci, "Sıkıldım, biraz hava alıp geleceğim yav," der. Öğretmen, "Keşke bana sorsaydın canım," diye çıkışır. Öğrenci de, "Sen de mi gelecektin?" diye cevap verir. **Espri:** Espri, öğrencinin öğretmenle olan samimi ve beklenmedik diyalogundan kaynaklanıyor. Öğrencinin sıkılıp havaya gitmesi ve öğretmene "sen de mi gelecektin?" demesi, hem çocukların dünyasına özgü bir masumiyet hem de öğretmen-öğrenci arasındaki eğlenceli bir etkileşim sunuyor. Öğretmenin tepkisiyle öğrencinin cevabı arasındaki tezat, komik bir durum yaratıyor.

Fotoğrafta, Mehmet adlı bir kullanıcının Twitter paylaşımı ekran görüntüsü yer alıyor. Paylaşımda, Mehmet'in ilk öğretmenliğe başladığında yaşadığı bir anı anlatılıyor. Anlatıya göre Mehmet, 1. sınıf öğrencilerine ders verirken bazı öğrencilerin "O" harfini "U", "Ö" harfini ise "Ü" şeklinde telaffuz ettiğini fark eder. Bu durum karşısında yetersiz hissetmeye başlayan Mehmet, velileriyle konuşmaya karar verir. Velilerle konuşurken, bir veli "Hocam ilkokulda Ümer'in abisi de öyleydi." der. Buradaki mizah, öğrencilerin telaffuz hatalarından kaynaklanan yetersizlik hissinin, daha önce başka çocuklarda da yaşanmış olması ve bunun normal karşılanmasıdır. Bu durum, Mehmet'in endişelerini hafifletir ve öğretmenlik deneyiminde yalnız olmadığını gösterir.

Fotoğrafta, solda dolu bir biberon ve sağda boş bir biberon gösteriliyor. Aralarında bir ok işareti var. Altında, bu görseli paylaşan kişinin "Çocuklar bugün tablet ve hoverboard'larla uğraşıyor, ben ise çocukluğumu meyve suyunun nereye gittiğini anlamaya çalışarak geçirdim." yazdığı görülüyor. Sonrasında ise yetişkinliğinde hala bunu çözmeye çalıştığını ekliyor. Şaka, çocuklukta biberonla meyve suyu içerken, suyun nereye gittiğini (bebeğin içtiği) anlamakta zorlanan bir çocuğun, bu durumu yetişkinliğinde bile komik bir şekilde hatırlaması üzerine kurulu.

Resimde, tahtaya çizilmiş bir insan anatomisi şeması ve önünde durmuş bir çocuk görülüyor. Tahtada, kalbin, akciğerlerin, kan damarlarının ve diğer organların çizimleri ve bunların isimleri yazılı. Çocuk, tahtadaki şema üzerine bir işaretçiyle işaret ediyor. Resmin şakası, çocuk öğrencinin, oldukça karmaşık ve detaylı bir anatomi dersi konusu hakkında bilgi vererek ve muhtemelen öğretmeninin tahtaya çizim yaptığı anı canlandırarak öğretmene ve konuya hakim olduğu imajını sergilemesi ile ilgilidir. Bu, okula, eğitime ve öğretmene yapılan hafif bir gönderme, biraz da nostaljik bir anımsatma niteliğindedir. Çocuğun ve genç yaştaki öğrencilerin, özellikle o dönemdeki eğitim tarzına ve konulara hakim olduğunu, eğitimin önemini ve ciddiyetini vurgular şekilde ifade ederek esprili bir hava yaratıyor.

Fotoğrafta, yatağında, okul formasıyla uyuyan bir çocuk görülüyor. Yazıdaki ifade, "kardeşim daha fazla uyumak için okul formasını giyip yatmış (2.sınıf)" diyor. Burada yapılan espri, çocuğun okul formasını giymiş olmasına rağmen uyumak istediği için yattığı, veya uyumayı okuldan daha önemli bulduğu yönünde. Okul formasını giymiş olması, normalde uyumak için yatılmayacağı bir durum olduğu için, komik bir durum yaratıyor. 2. sınıf olması da, muhtemelen yaş grubuna uygun bir espri unsuru.

Resimde, bir Twitter paylaşımı ve onunla ilişkili fotoğraflar var. Paylaşımda, konuşmacının (Enes'in) ağlayan kardeşinin okulda aç kaldığını ve makarna yiyerek çaresizlik içinde olduğunu anlatıyor. Fotoğrafta ise; 1. **Kartonlaşmış sandviç:** Bir sandviç, peçete gibi görünen bir malzemeye sarılı ve paketlenmiş şekilde. 2. **Ağlayan çocuk:** Okula aç giden çocuk, masada oturmuş, üzgün bir ifadeyle makarna yiyor. **Şaka:** Paylaşım, anne tarafından yanlışlıkla paketlenen, peçete sanılan sandviç nedeniyle kardeşi aç kalmış olan bir çocuğun üzüntüsünü esprili bir şekilde anlatıyor. Çocuk, açlıktan dolayı üzüntülü ve sinirli. Durum, anneye ve yanlış anlamalara yönelik hafif bir eleştiri yaparken, aynı zamanda kardeşinin açlıkla boğuştuğu durumu da vurguluyor. İfade, hayatın küçük, yanlış anlaşılmalar sonucu ortaya çıkan komplikasyonlarını komik bir şekilde yansıtıyor.

Resimde, bir sosyal medya paylaşımı (Twitter gibi muhtemelen) görünüyor. Paylaşım, ilk sınıftayken yaşanan bir durumu anlatıyor. Yazar, öğretmenlerine ve sınıf arkadaşlarına tarafından "O" harfine "U", "Ö" harfine "Ü" şeklinde yanlış telaffuz edilmesi nedeniyle kendisini yetersiz hissetmiş ve bununla ilgili endişelerini paylaşmak için velilerini çağırmış. Mizah, bir öğrencinin, harfleri yanlış telaffuz etmesinin, yetersizliğini hissetmesine ve sonuçta velileri çağırarak durumu anlatmasına yol açmasıyla ilgili. Sonuçta, hocanın "benim de abim de öyleydi" şeklindeki cevabı, durumun genel bir problem olabileceğini ve öğrencinin endişelerinin belki de abartılı olabileceğini ima ediyor. Mizah, küçük bir sıkıntının abartılı bir şekilde ele alınması ve öğrencinin duygularıyla başa çıkma yolundaki çabası ile ilgilidir.

Fotoğrafta eski bir sınıfta, muhtemelen anatomi dersi sırasında, bir tahtaya çizilmiş insan vücudu şeması ve tahtaya bakarak ders alan bir çocuk görülüyor. Tahtada kalp, akciğerler, damarlar gibi organlar ve bölgeler, numaralandırılmış açıklamalarla işaretlenmiş. Çocuk tahtaya işaret çubuğu ile işaret ediyor, ve tahtadaki notların Türkçe olduğu anlaşılıyor. Fotoğrafın içindeki potansiyel bir mizah, çocuğun tahtaya çizilen karmaşık anatomik şemaları anlayıp anlayamayacağı, belki de karmaşık konu üzerinde biraz zorlandığı, veya sadece sınıfın yaşını ve öğretim materyallerinin zorluğunu gösteren bir anekdotun, anı veya olay görüntüsüdür. Görüntü, eski eğitim sistemlerini ve dönemleri çağrıştırıyor. Bu şekilde yorumlandığı zaman, öğrenme zorluklarına gönderme yapmaktadır. Gerçek bir espri değil, daha ziyade bir anı.

Resimde, bir sosyal medya paylaşımı (Twitter gibi) görülüyor. Paylaşım, bir çocuğun (Enes'in kardeşi) aç kaldığını ve ağlayarak makarna yediğini anlatıyor. Fotoğrafta, annenin kardeşe gönderdiği sandviç, peçeteyle sarılı bir şekilde, neredeyse bir "paket" gibi görünüyor. Bu, çocuğun sandviçin ne olduğunu anlayamadığı ve aç kaldığı anlamına geliyor. Fotoğrafın altındaki metin, çocuğun durumunun komik yanını vurguluyor. "1'e giden kardeşimin yanına annem sandviçi böyle koymuş" cümlesi, annenin dikkatsiz ve belki de biraz absürt bir şekilde sandviçi paketlediğini ve çocuğun aç kaldığını gösteriyor. Ardından "aç kalmış okulda, şimdi ağlayarak makarna yiyo çıldırıyorum" satırı, durumu daha da dramatize ederek espriyi güçlendiriyor. Bu, bir çocuğun aç kalmasının ne kadar sinir bozucu olabileceğini, ancak aynı zamanda hafif bir mizahi öğe de sunuyor.

Resimde, yatağında okul formasıyla uyuyan bir çocuk görülüyor. Yazının altındaki metin, "kardeşim daha fazla uyumak için okul formasını giyip yatmış (2.sınıf)" diyor. Bu, çocuğun okul formasını giymiş olmasına rağmen uyumaya devam ettiğini ve muhtemelen uykuya dalmak için bir bahane olarak okul formasını giydiğini gösteriyor. Bu, okuldan kaçınmak veya derslere gitmekten kaçınmak için, çocukla ilgili biraz mizah içeren bir durum. Çocuğun tembelliğinin veya uyuma ihtiyacının vurgulandığı bir espridir.

Resimde iki ayrı matematik problemi ve bunların yanlarında iki farklı görüntü var. Yukarıda, x, y ve z değişkenlerini kullanan cebirsel denklemlerden oluşan bir denklem sistemi bulunuyor. Bu denklemler yardımıyla x, y ve z değerleri hesaplanabilir. Daha sonra bu değerler kullanılarak z+x+y ifadesinin değeri bulunur. Aşağıda ise, farklı şekillerdeki çiçeklerden oluşan bir görsel problem bulunuyor. Her bir şeklin bir sayısal değere eşit olduğu varsayılıyor. Bu görsel problemde de, verilen bilgilerden yola çıkarak, sorulan ifade için değer hesaplanması gerekiyor. Fotoğrafın altındaki "GULDUM.NET" kısmı muhtemelen bir internet sitesine veya kaynağa ait. **Şaka** : Bu görsel şaka, matematik problemlerini insanların yüzleri veya soyut temsillerle birleştirerek, eğlenceli bir şekilde sunuyor. Çalışan insanın sıkıcı matematik problemleriyle uğraşırken, gülümseyen yüzlerin çelişkisiyle alay ediyor. Okuyucunun dikkatini, matematik problemlerinin görsel sunumunun ve eğlenceli içeriklerle ilişkilendirilmesinin önemine çekiyor.