Resimde, bir televizyon haber programı ekran görüntüsü var. Ekranda, Şeyma Subaşı ve Oğuz Ataç'ın kitapları hakkında bir haber yapılıyor. Haber, Şeyma Subaşı'nın Instagram'da 3 milyon takipçisi varken, Oğuz Ataç'ın Instagram'da bu kadar takipçisi olmadığını söylüyor. Haber, "kimin daha iyi yazar olduğu açık ve net ortada" diyerek, Şeyma Subaşı'nın daha popüler olduğunu ima ediyor. Bu, popülerlik ve sosyal medya etkileşimiyle ilgili bir mizah içeren haberdir. Daha çok Şeyma Subaşı'nın sosyal medya varlığını vurgulayan ve yazarlık becerisine değil, takipçi sayısına odaklanan bir espri.

Fotoğrafta, bir kumar masasında, takım elbiseler giyen iki kişi görüyoruz. Bunlardan biri, Dostoevsky'nin ünlü portresinden esinlenmiş gibi, uzun sakallı, klasik bir erkek imajına sahip. Diğeri ise tıraşlı ve modern bir görünüm sergiliyor. Her ikisi de kumar oynuyor, masada poker çipleri, kartlar ve bahis alanları mevcut. Fotoğrafın şakası, Dostoevsky gibi ünlü bir yazarın, modern zamanlarda ve belki de beklenmedik bir şekilde kumar oynarken resmedilmesinden kaynaklanıyor. Bu, klasik imajlarla modern aktivitelerin ironik bir karşılaşması, beklenmedik bir kombinasyon yaratarak, gülünç ve absürt bir durum yaratıyor. Dolayısıyla, şaka beklenmedik bir durumun, klasik bir figürle modern bir eylemin uyumsuzluğundan kaynaklanıyor.

Fotoğrafta gri tonlamalı, siyah-beyaz bir portre var. Portrede, ciddi bir ifadeyle bakan bir erkek görülüyor. Fotoğrafın altında, "i can fix him" yazısı, Türkçeye çevrildiğinde "onu düzeltebilirim" anlamına geliyor. İfade, erkek hakkında bir "onu tamir edebileceğim" söylemi içeren, muhtemelen abartılı veya ironik bir durum veya yorum oluşturuyor. Bu, "onu değiştirebilirim", "onu kurtarabilirim", veya "onu düzelteceğim" anlamındaki biraz kibirli veya müdahaleci bir ifadeyle bağlantılı bir meme formatı olabilir. Genel olarak, sadece görsel olarak bir meme veya sosyal medya yorumuna referans olarak algılanıyor.

Görselde, Trinity College Dublin kütüphanesinin iç mekanının uzun ve geniş bir koridorunu gösteren bir fotoğraf yer alıyor. Fotoğrafın üzerine "ATEİST TAPINAKLAR" başlığı ve "Birden fazla kitap mevcut" alt başlığı konulmuş. Bu bir mizah örneği. Trinity College Dublin, İngiltere Kilisesi başkanı tarafından 1592'de kurulmuştur. Bu kütüphane büyük ve çok sayıda kitaba sahip olmasıyla biliniyor. "Ateist Tapınaklar" yazısı, kütüphanenin geniş bilgi kaynağı ve inançtan bağımsız olarak bilgiye erişimin sembolik olarak bir tür "tapınak" gibi algılanabileceğini, belki de farklı inanç sistemlerine ve bakış açılarına açık bir yer olduğunun altını çiziyor. Mizah, kütüphanenin geniş bilgi yelpazesi ile "ateist tapınağı" tanımlamasının ironik ve potansiyel olarak provokatif bir karşılaştırma olmasıdır.

Fotoğrafta, Stefan Zweig kitaplarının okuyucular tarafından algılanış şeklini gösteren bir Venn şeması var. Şema, iki gruba ayrılmış özellikleri içeriyor. **Soldaki (turuncu) kısım:** Kitapların, güzel olmalarına rağmen popüler olmadığını, ancak çevirilerinin ön plana çıktığını gösteriyor. **Sağdaki (yeşil) kısım:** Kitapların, ucuz, kolayca sindirilebilir, fiyat performans ürünü olduğunu, instagram story'lerinin insanların dikkatini çektiğini, ve bu nedenle okuyucular tarafından çok sevildiğini gösteriyor. **Ortadaki (mavi) kısım:** Bu iki özelliğin kesiştiği nokta; hem ucuz hem de okunabilir yazılara sahip, bu nedenle kolayca anlaşılan ve değer verilen kitaplar olduklarını gösteriyor. **Sonuç olarak:** Şaka, Stefan Zweig kitaplarının, iyi ve değerli olmalarına rağmen (önüne gelen çevirilerinde olduğu gibi) genellikle popüler olmadığı, ancak ucuzluk ve sindirilebilirlik gibi faktörler aracılığıyla yaygın olarak anlaşılıp sevildikleri ve dolayısıyla fiyat/performans ürünü gibi algılanabileceği yönünde. Bu, kitaplara değer veren bir okuyucu profili ortaya koymaktadır. Fotoğraf, Stefan Zweig kitaplarının, okuyucular tarafından algılanış şeklini ve bu algının nedenlerini vurgulayan bir Venn şemasıdır. Şemanın iki ana kısmı bulunmaktadır: * **Soldaki kısım (turuncu):** Stefan Zweig kitaplarını genel olarak "güzel fakat popüler olmayan" ve "önüne gelen çevirileri" olarak tanımlamaktadır. Bu, kitapların güzel olduğunu, fakat okunma potansiyellerinin daha düşük olduğunu gösterir. * **Sağdaki kısım (açık yeşil):** Kitapların "ucuz", "kolayca sindirilebilir", "fiyat/performans ürünü", "kediler tarafından çok sevilen" ve "pazar günü instagram storylerinde vazgeçilmez" olduğunu göstermektedir. Bu, kitapların erişilebilirliğini, kolay anlaşılırlığını ve bazı kitleler için cazibesini vurgular. **Ortak kısım (mavi-gri):** Her iki kategoride de yer alan, kitapların hem anlaşılır/erişilebilir hem de güzel/özelliğini göstermektedir. **Özetle:** Şema, Stefan Zweig kitaplarının, hem yüksek kaliteli hem de erişilebilir olduğunu; aynı zamanda, bu kitapların bazı kitleler tarafından çok değerlendirildiğini, fakat daha geniş kitlelere ulaşmadığını anlatmaktadır. **Şakaya gelince:** Şaka, kitapların popülerliğini erişilebilirliğiyle karşılaştırmaktadır. Yani; çoğu kişi Stefan Zweig kitaplarını popüler bulmasa da, ucuz ve kolay erişilebilir oldukları için bazı kitleler tarafından sevildiğini anlatır. Özetle; Zweig kitaplarının popülerliklerinin ucuzluk ve kolay erişilebilirlikle doğru orantılı olmadığını vurgular.

Resimde, 1984 yılında Nilgün Marmara'nın evinde, muhtemelen ölü ozanlar derneği üyeleri ve yakınları ile birlikte bir toplantı veya yemek organizasyonu yapılıyor. Ev, o dönemdekiler için klasik bir yaşam tarzını yansıtıyor. Fotoğrafın altındaki metin, "Nilgün Marmara'nın evi (1984)" ifadesiyle bir espri içeriyor. Bu espri, 1984 yılında Nilgün Marmara'nın evinde bir toplantı olduğuna ve bu toplantının, o dönemde popüler ve ünlü kişilerin bir araya gelmesi olayına dikkat çekiyor. Bu tarz espriler genellikle bir olayı komik bir şekilde hatırlatır. İlginç bir şekilde tarih veriliyor. "Ölü ozanlar derneği" ise toplantıda bulunanların konuyla ilgili ve önemli kişiler olduğu imajını güçlendiriyor. Aslında, olduğundan daha fazla ilgi çekici bir olay olarak gösterilmekte. Resimde, 1984 yılında, muhtemelen Nilgün Marmara'nın evinde, bir grup insanın oturmuş olduğu bir iç mekan fotoğrafı var. Görünen kişiler arasında Ece Ayhan, Nilgün Marmara, İlhan Berk, Tomris Uyar, Tevfik Akdağ ve Cemal Süreya gibi isimler de mevcut. Fotoğrafın altında, "Nilgün Marmara'nın evi (1984)" yazıyor. Tweet'in içeriğinden anlaşılan şaka, belki de bu ünlülerin 1984 yılında, Nilgün Marmara'nın evinde toplanmış olmalarının bir "özel" veya "özel gün"ü ima etmesidir. Bu tarihsel bir anı çağrıştırır, belki de ünlü sanatçıların o dönemde bir araya gelmelerinin veya bir etkinliğin gerçekleşmesinin haberi olarak yorumlanabilir. Ayrıca, fotoğrafın iç mekanı, zamanın atmosferini yansıtması ve biraz nostaljik bir hava katması da şakaya katkı sağlıyor. Dolayısıyla, şaka; ünlülerin bir araya gelip bir eğlence veya etkinlik gerçekleştirdikleri geçmiş bir yılı hatırlatmak, nostaljik bir anı paylaşmak ve o dönemde yaşananları yansıtmak gibi olabilir.

Resimde, açık hava kafede oturan birkaç kişi görünüyor. Ön planda, iki kişi masada oturmuş, kahve içip sohbet ediyorlar. Arka planda da başka insanlar görülebiliyor. Tweet'in metin kısmında, "Arka masada Tolstoy Anna Karenina'yı yazıyor" ifadesi, bir kişinin, belki de bir yazarın, arka masada oturan kişilerin Anna Karenina'nın hikayesini yazdığı anlamına geliyor. Bu, gerçek hayatta kahve içerken, kitap yazma eyleminin esprili bir şekilde vurgulanmasıdır. Yani, arka masadaki insanların kitabı yazdıkları değil, orada oturup sohbet ettikleri anlamına gelir ve bu durum komedi amacıyla abartılı bir şekilde sunulmuştur. Fotoğrafta, açık hava kafede oturan bir grup insan görünüyor. Birinin, Tolstoy'un "Anna Karenina" adlı eserini okuduğunu gösteren bir alıntı mevcut. Diğer bir tweet'te ise, "Değerli @ismetbilgi2 reis ile Kadıköy'de hasbihâl gerçekleştirdik" ifadesiyle bir sohbetin gerçekleştirildiği belirtiliyor. Burada yapılan espri, klasik edebiyat ile günlük hayatın birleştirilmesi ve muhtemelen siyasi veya sosyal bir gönderme içeren bir sohbetle ilişkilendirilmesidir. "Arka masada Tolstoy okuyor" ifadesi, önemli kişilerin veya politikacıların bazen önemsiz ve sıradan şeylerle ilgilendikleri, veya hatta gerçek hayatta düşünülenden farklı davrandıkları anlamına gelen bir ironi olarak algılanabilir. İronik bir şekilde, "Anna Karenina" okumak, gerçek hayatta yaşanan bir sohbete bağlanarak günlük yaşamın içinde bulunulan durumla çelişen bir görüntü yaratıyor. Bu espri, insanların sosyal medya paylaşımlarıyla dikkat çekme, eğlence arayışı ve durumları yorumlama biçimlerini konu almaktadır.

Resimde, eski Türk sanatçıları, muhtemelen 1970'ler veya 1980'ler dönemine ait fotoğraflarla yapılmış bir kolaj görünüyor. Ortada, muhtemelen bir kadın şarkıcı ve yanında, bir erkek sanatçı görünüyor. Üst kısımda, "Çünkü" yerine "zira" demışimdir, diye yazılmış. Bu, Türk dilinin inceliklerine ve gramerine bir gönderme. "Çünkü" (çünkü) ve "zira" (çünkü) kelimeleri anlamca birbirine çok yakın olmalarına rağmen, "zira" daha resmi ve edebi bir dilde kullanılır. Komiklik, günlük konuşmada "çünkü" kullanılıyorken, bu eski sanatçının, daha formal bir ifade kullanarak "zira" dediğini ima ediyor. Dolayısıyla, espri, toplumdaki formalite anlayışının değişimi veya insanların daha sade ve doğal bir dil kullanma eğilimine bir gönderme yapıyor. Görsel, geçmiş zaman diliyle ve bu kişilerin muhtemelen o dönemin popüler kültürüne ait olmasıyla bağlantılı bir mizah içeriyor. Fotoğrafta, eski Türk sanatçıları, muhtemelen 1970'ler veya 1980'ler dönemine ait, sahne kıyafetleriyle resmedilmiş. Ortadaki, muhtemelen daha yaşlı bir erkek sanatçı, takım elbiseyle. Sol tarafta, muhtemelen daha genç bir kadın sanatçı, renkli ve gösterişli bir kıyafetle. Sağ tarafta da farklı bir kadın sanatçı, daha klasik bir takım elbiseyle. Fotoğrafın üst kısmında "Çünkü" yerine "zira" demişimdir yazıyor. Bu, Türkçe gramerdeki "çünkü" ve "zira" kelimelerinin anlam benzerliği ve kullanım farklılığını vurguluyor. "Çünkü" neden-sonuç ilişkisini daha doğrudan ve güçlü ifade ederken, "zira" daha resmi ve bazen biraz abartılı bir anlam katabilir. Dolayısıyla, bu espri, Türkçe'de "çünkü" yerine "zira" kullanımının anlamsal olarak bir fark yaratıp yaratmadığı ve hatta bazen gereksiz veya abartılı kullanılabileceği yönünde bir mizah içeriyor. Görüntüdeki farklı sanatçıların çeşitli kıyafetleri ve pozları bu durumla ilgili bir bağlantı kurmaya çalışılıyor, ancak bu tam olarak açık değil. Özetle; Türkçe gramerinin inceliklerinde bir espri var.

Resimde bir sohbet uygulaması ekran görüntüsü var. Görünen mesajlar, muhtemelen bir arkadaşlık veya flört platformunda, esprili ve biraz da ironik bir konuşma geçişini gösteriyor. İlk mesaj, "Bak şimdi sana bi bilgi vercem" diyerek bir bilgi paylaşımı yapacağını söylüyor. Ardından, "Sırılsıklam olacaksın" ifadesiyle beklenmedik bir sonuçla bitecek bir bilgi aktarmayı ima ediyor. Daha sonra gelen "Skdkdkfkfkfkdpsğwğw" mesajı, kahkaha ve eğlenceli tepki ifadesi olarak yorumlanabilir. "Müjgan kirpik demekmiş" cümlesi, bir kelime oyununa dayalı bir bilgi veriyor. "O mahur beste çalar müjganla ben ağlaşırız" kısmı, "Müjgan" isminde birinin (belki de bir şarkıcı veya kişi) o tür şarkılar söyleyerek veya bir şekilde ağlatıcı bir etki yaratarak kişilerle ilişkilendirilebileceği bir durumu anlatıyor. Sonrasında gelen "...", muhtemelen bir duygusal tepki ifadesi veya konuşmanın devamının kesildiği anlamını taşıyor. "Biliodım" ifadesi, kişinin bu durumu bildiğini, fark ettiğini ve anladığını gösteriyor. "Kültürlü kızı azdırmak da ne zormuş aq ya" ifadesi ise, kültürlü kızlarla ilişki kurmanın zorluklarına dair esprili ve ironik bir yorum yapıyor. "Aq ya" ifadesi, konuşmacının duygularını göstermek için kullanılan yaygın bir ifade. Özetle, bu sohbet mesajlarında kelime oyunları, esprili ifadeler ve biraz da ilişki kurma/çevrimiçi arkadaşlık teması işlenmiş. "Sırılsıklam" gibi sözlerin durumu daha da komik hale getiriyor. "Müjgan kirpik" gibi bir ayrıntı ile başlayan ve daha sonra kültürlü kızlar bağlamında devam eden bir konuşma esprilerinin ve ironik yorumların birleşimi olarak yorumlanabilir.

Görüntüde, muhtemelen bir mesajlaşma uygulamasında geçen bir sohbet mevcut. Bir kişi diğerine "Bak şimdi sana bi bilgi vercem" diyerek bir bilgi vereceğini söylüyor. Ardından "Sırılsıklam olcaksın" diyerek bir tahminde bulunuyor. Sonrasında, "Skdkdkfkfkfkdpsğwğw" gibi anlamsız bir yazı var, bu muhtemelen gülme ifade eden veya duyguları belirten bir internet argosu veya kısaltma. Daha sonra, müjgan adlı birinin kirpikleri ile ilgili bir açıklama ve ardından "O mahur beste çalar müjganla ben ağlaşırız" gibi bir ifade geliyor. Bu, muhtemelen bir müzik veya bir hikaye bağlamında, müjgan isimli birinin üzüntü ve hüzün ifade eden bir müzik türü veya durumu ile bağlantılı olduğuna işaret ediyor. Sonra, "Biliodım" deniliyor ki bu "Biliyorum" anlamına geliyor. "Kültürlü kızı azdırmak da ne zormuş aq ya" cümlesi ise, kültürlü bir kızın etkilenmesinin veya çekilmesinin zor olduğunu ifade ederek hafif bir espri yapıyor ve "aq ya" ifadesi de genç nesilde kullanılan, biraz olumsuz bir kelime. Özetle, gönderiler arasında, komik bir şekilde duyguları, üzüntüyü, belki de alaycı ve hafif bir aşk acısı teması var. "Sırılsıklam olcaksın" ifadesi ile söylenen bilgi, sonrasında gelen duygusal bağlam ve kültürlü kız esprileriyle, sohbetin tonu hafif esprili ve ironik.

Resimde, Gabriel García Márquez'in bir futbolcunun, muhtemelen Barcelona formasını giyen bir futbolcunun fotoğrafı ile birlikte bir sosyal medya paylaşımı görülüyor. Paylaşımın içeriği, yazarın Gabriel García Márquez'i çok sevdiğini ve onun, yüzyıllık yalnızlık kitabındaki karakterler gibi, yazarın kafasında oluşturduğu bir görüntüde acı bir portre olduğunu söylemektedir. Bu, yazarın kafasında oluşan imgelerin belirli bir gerçeklik yerine hayal dünyasına dayalı bir şekilde yorumlandığı ve bir söylem veya duygulanıma vurgu yapmaya yönelik bir sözcük oyunudur. Yani; futbolcunun görüntüsünün bir karşılaştırma ya da bağlantı noktası olarak kullanılması, paylaşımın temelde bir sözcük oyununa veya edebi bir alıntının esprili bir şekilde kullanılmasına dayanmaktadır. Gabriel García Márquez'in romanlarıyla ilgili bir espri, veya edebi temaya atıfta bulunuyor.

Resimde, Twitter'da Selcan Aygün adlı bir kullanıcının paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te "Kimse Montaigne'e gidip 'iyi deneyeydi' demiş midir?" sorusu soruluyor. Bu, Montaigne'nin (Fransız düşünür) yazılarındaki incelik ve derinliğe, deneyimlenmesi gereken bir şey olduğuna gönderme yaparak, Montaigne'e gitmenin sadece fiziksel bir ziyaretten çok daha fazlası olması gerektiğini ima eden bir espri. "İyi deneyeydi" deyişi, "çok iyi deneyimlemeliydi" gibi bir anlam çağrışımları taşıyarak, kişinin sadece o mekâna gitmesinin yeterli olmayacağını, orada yaşanan deneyimi de değerlendirmesi gerektiğini vurguluyor. Dolayısıyla espri, düşünce ve deneyimlere vurgu yapıyor.

Fotoğrafta, bir kadın ve bir tavuk arasında geçen bir sohbetin, muhtemelen sosyal medya paylaşımı üzerinden, bir ekran görüntüsü yer alıyor. Kadın, bir kitap okuyor ve tavuğa kitap okuduğunu söylüyor. Fotoğrafta asıl şaka, **tavuk ve kitap okuma** teması üzerine kurulu. Tipik olarak tavukların kitap okuma becerisi olmadığı, insanlarla iletişim kurma biçimlerinin daha pratik ve daha doğrudan olduğu fikrinden hareketle, tavuk ile kitap okuma eyleminin esprili ve absürt bir durum olduğu vurgulanıyor. Bir başka deyişle, imkansız veya beklenmedik bir durumu, güldürücü bir şekilde sergileyen bir espriden bahsediliyor. Tavuk ve kitap, normalde bir araya gelmeyecek iki unsur, bu nedenle beklenmedik ve şaşırtıcı bir görüntü oluşturuyor.

Fotoğrafta, bir kafede oturan birkaç kişi görünüyor. Ortadaki masa etrafında oturanlar arasında, bir kitap yazıyor gibi görünen bir kişi var. Tweet'te "Arka masada Tolstoy Anna Karenina'yı yazıyor" ifadesi, bu kişinin Anna Karenina romanı üzerinde çalıştığını ima ediyor. Bu, biraz abartılı ve mizah içeren bir ifade. Tweet'in kalan kısmında, @FurkanGok_ isimli kullanıcı, @ismetbilgi2 isimli kişininle Kadıköy'de bir toplantı yaptığını söylüyor. Bu toplantı sırasında, belki de iş konuşmaları veya sosyal sohbet yapmış olabilirler. Dolayısıyla, mizah, masada bulunan kişinin Tolstoy'un eserini yazdığı imajı ve bir toplantı durumunun, bir araya gelen kişilerin iş veya önemli konularda görüşmeler yaptığı anlamıyla bir araya getirilmesinden kaynaklanıyor. Fotoğraf, kişiler arasındaki sohbet ve yazma durumu arasındaki zıtlığı vurguluyor ve abartılı ve mizah dolu bir gönderi haline getiriyor.

Resimde, muhtemelen bir mesajlaşma uygulamasından alınmış, iki farklı mesaj görülüyor. Mesajlar, muhtemelen sevgililer arasında geçiyor. İlk mesaj (21:28): "Ve yüreğimde ki hırçın sessizliğime, Toprağımı ıslak ıslak çiğneyerek gidiyordu yarsız yarinsiz..." Bu mesaj oldukça şiirsel ve duygusal bir ifade. "Hırçın sessizlik", iç dünyada yaşanan sıkıntıyı, belki de anlaşılmama duygusunu anlatıyor. "Toprağımı ıslak ıslak çiğneyerek gidiyordu" ifadesi, iç dünyanın boğukluk, üzüntü, umutsuzluk hisleriyle dolu olduğunu; ve bu hislerin "yarsız yarinsiz" (yani yalnız ve desteksizce) ilerlediğini çağrıştırıyor. İkinci mesaj (21:37): "Seni sikmek istiyorum." Bu mesaj, ilk mesajdaki duygusal ve dolaylı anlatıma karşı, son derece doğrudan ve hatta biraz beklenmedik bir yanıt. **Şaka:** Şakanın dayanağı, ilk mesajın duygusal ve şiirsel anlatımıyla ikinci mesajın çarpıcı ve doğrudan ifadesi arasındaki tezat. Dolaylı bir ifadeyle derin bir iç sıkıntısını anlatan ilk mesaj, sonrasında beklenmedik şekilde cinsel bir isteğe doğru yönleniyor. Bu tezat, esprili bir şekilde duruma ironi katıyor. İlk mesajın, romantizmi ve duygusal derinliği vurgular, ikincisi ise daha somut ve daha fiziki bir arzuyu ifade ediyor; bu zıtlık şakayı yaratıyor.

Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşım, "Küçük Prens" kitabından bir alıntı ve bu alıntının paylaşana neden iç ısıttığını dile getiren bir yorum içeriyor. Alıntı, "Ben onu anlıyordum. Yanlış yaptığında bile anlıyordum. Onu sevdiğim için anlayacak bir sebep buluyordum. O da öyle yapar sanmıştım." şeklindedir. Komiklik, aslında anlaşılamayacak bir durum olan sevilen birinin hatalarını bile anlamaya çalışıp, onun da aynı şekilde davranacağını düşünme noktasına gelmek ile ilgilidir. Bu noktada aşırı anlayışlı olma, hatta özverili olma boyutunun abartılı ve belki de komik bir şekilde sunulması ile mizah oluşuyor. Paylaşım, aşırı anlayışlı ve "affedici" bir tavrın komik yönünü vurgulamaktadır.