Fotoğrafta Aleyna Tilki'nin "Bazen başkalarını affetmek yetmiyor, bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekir..." şeklindeki bir tweet'ine, Ataoğlu Behramoğlu'nun "Benim böyle bir sözüm yok." şeklindeki yanıtına ve ATI.evli.kelebekperisi'nin "Hayır var araştirmanızı öneririm." şeklinde bir tweet'i görülüyor. Aleyna Tilki'nin yaptığı tweet, kendisinin ve diğerleri arasında tartışmalara yol açan bir konuya değiniyor ve bu konuda kendi düşüncesini dile getiriyor. Ataoğlu Behramoğlu'nun yanıtının esprili olması ve Aleyna Tilki'nin bu konuda konuşmasıyla çelişmesi, tweet'in komik olmasını sağlıyor. ATI.evli.kelebekperisi'nin yanıtında ise Ataoğlu Behramoğlu'nu Aleyna Tilki'nin sözlerini kabul etmesi gerektiği yönünde alaycı bir şekilde uyarmış.

Fotoğrafta üç kişinin Twitter'da yaptığı bir sohbeti görüyoruz. İlk kişi, kişi başı 1 milyon lira dağıtılmasını ve herkesin zenginleşmesini önermiş. Diğer kişi ise bu fikrin, 1950'lerde Stalin'in halkın refahını arttırmak için uyguladığı 5 yıllık kalkınma planı gibi olduğunu söyleyerek alay etmiş. Üçüncü kişi ise "3000 yıl sonra espri daha" yazarak, ilk kişinin fikrini abartılı ve komik bulduğunu belirtmiş. Komik olan, ilk kişinin önerisinin, ekonomik gerçeklerden uzak ve pratik olmayan bir hayal olduğunu göstermesi ve bu fikrin, bir zamanlar Sovyetler Birliği'nde uygulanmaya çalışılmış olan politikaların alay konusu yapılmasında kullanılması.

Fotoğrafta, Twitter'da bir tweet görülüyor. Tweet'in yazarı, Rus klasiklerini okurken, aslında çoğumuzun Rus roman karakterleri gibi yaşadığını fark ettiğini söylüyor. Yoksul, mutsuz ve hasta olduğumuzu ve hatta palto alabilmek için aylarca çalışmamız gerektiğini belirtiyor. Şaka, Rus klasiklerindeki karakterlerin genellikle yoksul, mutsuz ve zorlu bir hayat yaşadıklarının bilindiği gerçeğine dayanıyor. Yazar da bunun aslında gerçek hayatta da geçerli olduğunu ve aslında çoğumuzun da benzer şartlarda yaşadığını ironik bir şekilde ifade ediyor.

Fotoğrafta, loş bir ortamda, karanlık bir takım elbise giymiş, sigara yakan bir adam görünüyor. Adamın ağzında sigara var ancak sigaranın ucunda ateş yok. Bu fotoğrafta, adamın sigarayı ağzına koymuş ancak ateşlemeden sigarayı yakmaya çalıştığı için bir espriye konu oluyor. **Espri**: Adam, sigarayı ağzına almış ancak ateşlemeden yakmaya çalışıyor. Bu durum, "sigara yaktım" demek istediğini gösterir ancak aslında sigarayı gerçekten yakmamış olmasıyla ironik bir şekilde komik duruma düşüyor.

Resimde, Twitter'dan bir paylaşım görünüyor. Paylaşımı yapan kişi "Altıntılar" adlı bir kullanıcı ve tweet'inde Rus klasiklerini okurken fark ettiği bir durumu anlatıyor. Rus roman karakterlerinin genellikle yoksul, mutsuz ve hasta olduğunu belirten yazar, kendi hayatında da benzer bir durum yaşadığını söylüyor. Ayrıca, yeni bir palto alabilmek için aylarca çalışmak zorunda kaldığını belirtiyor. Bu tweet'in esprili yanı, Rus roman karakterlerinin gerçek hayattaki insanların yaşadığı sıkıntıları yansıtması ve bu durumun yazarın kendi hayatında da geçerli olması. Bu şekilde, klasik edebiyat ile gerçek yaşam arasında ironik bir bağlantı kuruluyor.

Fotoğrafta Cemal Süreya'nın fotoğrafı ve onun ünlü sözü "Vermeyeceksen yazma kardeşim" yazıyor. Cemal Süreya'nın bu sözünün esprisi, birinin size bir şey vermesini istiyorsanız, önce siz ona bir şey vermeniz gerektiği anlamına gelir. Bu nedenle, birinden bir şey istemeden önce, siz de ona bir şey sunmanız gerektiğini hatırlatır.

Fotoğrafta bir kişinin Frida Kahlo'nun kitabını okuduğu görülüyor. Yazıda, "Hikayene yanıt verdi." deniyor. Alttaki yorumda ise "Vay Frida kablo bayılırım bu adamın kitaplarına hangi kitabı bu" yazıyor. Bu espri, Frida Kahlo'nun resimlerinde sıklıkla kablolar kullanması ve bu kablolara olan hayranlığın vurgulanması ile oluşuyor. "Kablo bayılırım" ifadesi, "çok beğeniyorum" anlamına geliyor ve Frida'nın kablolarını dolaylı yoldan esprili bir şekilde övüyor.

Fotoğrafta, bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderide "Alıntılar" isimli kullanıcı, Rus klasiklerini okurken fark ettiğini söyleyerek, aslında çoğumuzun Rus roman karakterleri gibi yaşadığımızı, yoksul, mutsuz ve hasta olduğumuzu ve üstlük palto alabilmek için aylarca çalışmamız gerektiğini söylüyor. Şaka, Rus edebiyatının çoğunlukla yoksulluk, mutsuzluk ve hastalık temalarını işlemesini ve bu temaların aslında günümüzde de geçerli olmasını, hayatın gerçeklerini yansıtmasını ironik bir şekilde ele alıyor. Yani, şaka Rus edebiyatının günümüzde de geçerliliğini koruduğunu ve bir bakıma gerçekliği yansıttığını vurguluyor.

Fotoğrafta Twitter paylaşımının ekran görüntüsü var. Paylaşımın sahibi "Altıntılar" kullanıcı adıyla "Rus klasiklerini okurken fark ettim de aslında çoğumuz Rus roman karakteri gibi yaşıyoruz. Yoksul, mutsuz ve hasta. Üstelik palto alabilmek için aylarca çalışmamız gerekiyor." yazmış. Burada yapılan espri, Rus edebiyatının yoksulluk, mutsuzluk ve hastalık gibi temalara odaklanmasının, Rus toplumunun genel yaşam koşullarının bir yansıması olduğunu ima etmesi.

SOZLEŞMES özer tezli @ozertezli Göt lalesi çok iyi küfürdü, unutuldu sonradan. Cinsiyetsiz, imgesel, lirik ve absürd, çarpıcı....

Fotoğrafta "Savaş barıştır", "Özgürlük köleliktir", "Cehalet güçtür" sloganları yazılı. Bunlar, George Orwell'in 1949 tarihli "1984" romanında distopik bir toplumun sloganlarıdır. Bu sloganlar, gerçekliğin tersine çevrildiği ve gerçeklik kavramının manipüle edildiği totaliter bir rejimin iktidarın temel öğelerini nasıl çarpıttığını gösterir. Yani, bu sloganlarda yapılan şaka, toplumun aslında neyi temsil ettiğini tersine çevirerek ortaya çıkıyor.

Resimde, beyaz boyalı ahşap bir evin dış cephesi görülüyor. Ev, balkonları ve pencereleriyle, özellikle de pencerelerde kullanılan panjur tipi, eski bir mimariye işaret ediyor. Evin üzerinde, "Yazar sayit fayik ablasi yanik yasadığı evi" yazısı var. Bu resimde kullanılan mizah, "sayıt fayık ablası" ifadesinin, "sayıt fayık'ın ablası" anlamına geldiği için, okuyucunun bir anlık duraksamaya neden olarak komiklik yaratıyor.

Fotoğrafta, yazar Sayıt Fayık Abalı'nın yaşadığı evin bir kısmı görülüyor. Evin beyaz olması ve fotoğrafa "Yazar Sayıt Fayık Abalı yanık yaşadığı evi" yazılmasıyla bir espri yapılmış. Sayıt Fayık Abalı'nın "yanık" olması yani soyadının bu şekilde okunması, beyaz evin yanmış olmasıyla birleştirilerek, "Sayıt Fayık Abalı'nın evi yanmış mı?" sorusunun komik bir şekilde sorulması hedefleniyor.

Resimde Attilâ İlhan'ın bir portresi var. Portrenin altında, "nasıl iş bu her yanına çiçek yağmış erik ağacının ışık içinde yüzüyor neresinden baksan gözlerin kamaşır oysa ben akşam olmuşum yapraklarım dökülüyor usul usul adım sonbahar" şeklinde bir şiir yazısı var. Şiiri okuyunca komik olan şu: Attilâ İlhan, şiiri yazdığında sonbaharda değil ilkbaharda olmalı. Çünkü sonbaharda yapraklar dökülürken ilkbaharda çiçekler açar. Şairin şiiri okuyanlar tarafından anladığı bu. Bu nedenle bu durum, şiiri okuyuculara ilginç ve ironik bir şekilde sunulmuştur. Resimde Attila İlhan'ın bir fotoğrafı ve bir şiir alıntıları yer alıyor. Şiiri alıntılayan kısım: "what is this flowers fell around the plum tree it's swimming in the light wherever you look you'll be captivated whereas I became the evening my leaves are falling gently my name is autumn” Şaka, Attila İlhan'ın isminin "sonbahar" anlamına gelen "autumn" kelimesiyle aynı olması ve şiirin son satırında bununla oynanmasıyla oluşuyor. Kısacası, şiir kendisinin "sonbahar" olduğunu, yapraklarının yavaşça düştüğünü söylerken, gerçekte de Attila İlhan'ın adı "sonbahar" anlamına geliyor.

Fotoğrafta, beyaz boyalı ve ahşap bir evin cephesi görülüyor. Ev, pencerelerin ve balkonun olduğu tipik bir Osmanlı mimarisine sahip. Resimde ayrıca "Yazar Sayıt Fayık ablası yanık yaşadığı evi" yazıyor. Bu resimdeki espri, ünlü yazar Sayıt Fayık'ın ablasının yaşadığı evin yanık olması ile "yanık" kelimesinin "acı" veya "üzücü" anlamında kullanılması arasında bir kelime oyunu üzerine kurulu. Sayıt Fayık'ın ablasının evi, gerçekten yanmış olabilir veya sadece "acı" bir olay yaşanmış olabilir, bu da "yanık" kelimesini kullanmanın mizahi bir etki yaratmasını sağlar.

Resimde üç arkadaş var. İki arkadaş, arkalarından "Tanrı öldü" diyen bir arkadaşın dedikodusunu yapıyor. Tanrı'nın öldüğü hakkında konuşan arkadaşa da "Fikret abı, ayıp oluyo ama?" diye soruyorlar. Bu mizah, Tanrı'nın ölüp ölmediği konusunda tartışmaya açılan bir kavramı kullanarak, arkadaşlığın ve dedikodunun günlük hayattaki yerini esprili bir şekilde ele alıyor. Ayrıca, "Tanrı öldü" gibi bir ifadeyi kullanarak, dinsel inançları sorgulayan ve eleştiren bir tavır sergileyen Nietzsche'nin felsefesine bir gönderme yapılıyor. Özetle, resimde, "Tanrı öldü" diyen bir arkadaşa olan tepkiler, arkadaşı eleştiren bir tavırla ve esprili bir şekilde ele alınıyor.

Fotoğrafta, ağzında kırık bir dişle üzgün ve sıkıntılı bir kadın var. Şaka: Görünüşe göre kadın, dişçiye gitmekten korkuyor.

Resimde iki karakter var, konuşanlar. Soldaki karakter diğer karaktere "Yalap yalap yalabıyan ince donlu yere basmayıp yürüyen selvi boylum iki badem sığmayan dar ağızlı aslan soylu sultan kızı... Öldürmeye ben seni kiyar mıydım, öz canıma kıyayım, sana kıymayayım ben seni sinardım..." diyor. Sağdaki karakter ise şaşkınlıkla "Ciddi misin?" diye soruyor. Bu şakada ince bir alay var. Soldaki karakter aşırı abartılı ve gerçekçi olmayan bir şekilde kendini övüyor ve övgü dolu cümleler kullanıyor. Sağdaki karakter ise bu abartılı övgüye şaşkınlık ve alaycı bir şekilde "ciddi misin" diyerek tepki veriyor.

Fotoğrafta Twitter'da bir kullanıcının yazdığı bir tweet bulunuyor. Tweet, Türk edebiyatının önemli eserlerinden olan Leyla ile Mecnun hikayesini ele alıyor. Şaka, Mecnun'un, Leyla'yı sevmesine rağmen, toplumun dayattığı güzellik algılarının umrunda olmadığını söylemesi ve aslında toplumun güzellik standartlarının onun için hiçbir anlam ifade etmemesi üzerine kurulu. Bu tweet, Leyla ile Mecnun hikayesine modern bir bakış açısıyla yaklaşarak, güzelliğin öznel olduğunu ve toplumun dayattığı standartların bireyler üzerindeki baskısını ele alıyor.

Resimde, bir defterin iki sayfası görülüyor. Sağ sayfada "L'avinia" başlığıyla bir şiir yazılmış. Bu şiir, "L'avinia" adlı bir kadının güzelliğini ve çekiciliğini öven bir aşk şiiri. Ancak, şiiri dikkatlice incelendiğinde, her mısranın sonunda "değişeceğim" ifadesi tekrarlandığı görülüyor. Bu da, şiirin bir ironi içerdiğini ve yazarın aslında L'avinia'ya olan sevgisinden şüphe ettiğini gösteriyor. Bu nedenle, şiiri okuyan kişi şiiri okudukça "L'avinia"ya olan sevgiyle dolup giderken, şiiri yazan kişinin aslında L'avinia'dan sıkıldığını ve ondan "değişmesini" istediğini fark eder. Bu da, şiirin bir ironi içerdiğini ve yazarın L'avinia'ya karşı gerçek duygularını gizlediğini gösterir. "L'avinia" şiiri, yazarın mizah anlayışını ve ironiyi kullanma becerisini gösteren bir örnektir.