Fotoğrafta şapkalı yaşlı bir adam elinde eski bir cep saati tutuyor. Alttaki yazı ise "Ölmeden önce bir baba oğluna şöyle der. Bu saati bana büyükbaban verdi. 200 yıldan eski bir saat... Ancak bunu sana vermeden önce bir iki şey yapmanı istiyorum... Şimdi git sokağın başındaki saatçiye ve kaç para ettiğini sor... (Devamı için yana kaydırın)" şeklinde. Şaka, adamın oğluna 200 yıllık bir saati vererek ona bir servet bırakacağını söylemesi, ancak oğlundan da saatçiden saatin parasını sormasını istemesi. Bu durumla adam, oğlunun "parasını" sormasını, yani saatin değerini merak etmesini ve servetini öğrenmesini esprili bir şekilde ima ediyor. Fotoğrafta, şapkası olan ve elinde saatli cep saati tutan yaşlı bir adam görünüyor. Adamın yüzü şaşkın bir ifadeyle, gözleri kocaman açık. Fotoğrafın altında yazan yazı ise, adamın oğlunun ona "Baba, bu eski saati 5 dolara aldım" dediğini ve babasının, "Tamam, iyi almışsın, git onu o köşedeki kafeye götür, oradaki adama sor, kaç para veriyor?" dediğini anlatıyor. Oğlunun kafeye gidip adamın saati 1 milyon dolara satın almak istediğini söylemesini duyan baba, şaşkınlıkla "Benim oğlum gerçekten zeki, o eski saati 1 milyon dolara sattı" diyerek sevindiğini ifade ediyor. Bu fotoğraftaki espri, babanın oğlunun eski bir saati 5 dolara alıp 1 milyon dolara satabildiğini düşünerek ne kadar mutlu olduğunu gösteriyor. Aslında, oğlu saati satmaya çalışırken, muhtemelen kafedeki adam, oğlunun saate 1 milyon dolar vereceğini söylerken dalga geçmiş, oğlunun bu duruma inanması da espriyi daha da güçlendiriyor. Fotoğrafta siyah beyaz giyinmiş, şapkalı yaşlı bir adam görünüyor. Adamın ağzından çıkan sözler "Ve baba oğluna derki; DOĞRU YER SENİN DEĞERİNİ BELİRLER... Doğru olmayan bir yerdaysen ve değerli hissetmiyorsan buna üzülme... Senin değerini kim biliyor seni taktir ediyorsa orası senin için doğru yerdir... Senin için doğru olmayan yerde kalma ! KENDİ DEĞERİNİ BİL! Sizler değeriniz ne kadar biliyorsunuz?" şeklinde. Bu görseldeki espri, yaşlı adamın oğluna verdiği öğütleri, "Oğlum sen kendin bil! " gibi bir sözle birleştirerek bir alay konusu yapmasıdır. Yaşlı adamın oğluna öğüt verme şekli ve bu sözlerin içindeki bilgelik, yaşlı adamın bilge bir figür olarak algılanmasına yol açar. Ancak "KENDİ DEĞERİNİ BİL!" ifadesi bu bilgeliğin "sen kendin bil, bende bir şey bilmiyorum" şeklinde yansıtılmasından kaynaklanan bir espri yaratmaktadır. Bu durum, yaşlı adamın bilgeliğinin aslında sadece kendini bilmenin bir sonucu olmadığını, aksine onun da bir şey bilmediğini vurgular.

Fotoğrafta bir kız ve bir aslanın yanında duruyor. Kız gülerken aslan sakin ve korkutucu bir şekilde bakıyor. Bu fotoğrafa eklenen metinde, kızın aslanlar tarafından saldırıya uğramaması, aslanların onu koruması ve polise teslim etmesi anlatılıyor. Fotoğrafta aslanın kızın yanında olması ve gülen bir ifadeyle bakması, durumun gerçekte tersine döndüğünü göstererek bir mizah yaratıyor. Kızın aslanlara saldırma ihtimalinin, aslanların kıza saldırma ihtimalinden daha yüksek olduğu bir espriyle, gerçekte olup biteni tersine çeviren ironik bir durum yaratılıyor. Fotoğrafta, sol tarafta küçük bir kız ve sağ tarafta bir aslan bulunmaktadır. Görüntü, aslanların kız çocuğunu avladığı ancak daha sonra kendi içgüdülerine yenik düşerek onu kurtardığı hikayesini anlatıyor. Bu hikayenin ironik yanı, kızın hayatta kalmasının aslında aslanların içgüdüsel davranışlarına bağlı olmasıdır. Aslanların, kızın ailesinin de içinde olduğu topluluğun bir parçası olduğunu ve aslanların kızın av olmaması gerektiğini düşünmesi, kızın hayatta kalmasını sağlamıştır. Yani aslanlar, insan topluluğunun bir üyesini kurtarmıştır. Bu durum, hayvanlar ve insanlar arasındaki ilişkinin karmaşıklığını ve hayvanların bizimle düşündüğümüzden çok daha karmaşık bir duygusal dünyaya sahip olabileceğini gösterir. Fotoğrafta, sol tarafta sevimli bir kız çocuğu ve sağ tarafta aslan resminin yanında "Çocuk Tacirleri Tarafından Kaçırıldıktan Sonra Aslanlar Tarafından Kurtarılan 12 Yaşındaki Kızın Hikayesini Sizler İçin Derlemeye Çalıştım. Detaylar İçin Sayfayı Yana Kaydırın." yazısı var. Bu, mizah amaçlı bir gönderi. Çocuğun aslan tarafından kurtarıldığı ima ediliyor ancak gerçekte çocukların aslanlardan korkması ve aslanların da çocukları yemeye çalışması durumu daha olası. Yani burada bir ironi kullanılmış. Fotoğrafta, solda genç bir kız ve sağda bir aslan var. Fotoğrafın altında, kızın aslanlar tarafından kaçırıldığı ancak polisin onu kurtardığı ve aslanların aslında kızı koruduğu, sadece onu dövdüğü için müdahale ettikleri yazıyor. Bu, bir çocuğun gerçeklik algısının yetişkinlerden farklı olduğunu ve aslanların tehlikeli olduğunu bilmediğini gösteren mizah dolu bir senaryo. Fotoğrafta, sol tarafta genç bir kız ve sağ tarafta bir aslan var. Resmin altındaki yazı, kızın okuldan eve dönerken yedi adam tarafından kaçırıldığını ve bir hafta sonra kaçırıldığı olayla ilgili çok az şey bilindiğini söylüyor. Kızın kaçırılıp kaçırılmadığı veya kaçırılan kızın o kız olup olmadığı belli değil. Bu durum, resimdeki aslanın kızın arkasında durduğu ve kızın kaçırılma riskine karşı onu koruduğu izlenimini verir. Burada kullanılan espri, kızın kaçırılma riski altında olmasına rağmen, aslanın ona koruma sağlamasıyla ironik bir durum yaratıyor. Aslında, kızın güvenliğinin aslan tarafından sağlanma olasılığı çok düşük. Fotoğrafta iki ayrı resim var. Sol tarafta küçük bir kız, sağ tarafta ise bir aslan var. Resimlerin altındaki yazı, aslanların küçük kızı yemediğini, aksine koruduğunu ve onu güvenli bir şekilde ormana geri götürdüğünü söylüyor. Bu, aslanların kız çocuğunu korumasını insanlara nasıl yorumlayabileceklerini gösteren eğlenceli bir espri.

Fotoğrafta, 1944 yılında Varşova Gettosu'nda yaşanan olayları anlatan bir resim görüyoruz. Resimde, Polonyalı Yahudi piyanist Władysław Szpilman'ın saklandığı bir binanın çatısı ve arka planda yıkık binalar görünüyor. Bu fotoğrafın altına yazılan şaka, Szpilman'ın saklanma hikayesinin bir parçası ve o dönemki yaşam şartlarına gönderme yapıyor. Şakanın metni, Szpilman'ın Varşova Radyosu'nun yardımıyla hayatta kalmayı başardığını, "Boşaltılmış evlerin bodrumlarında, hastanelerde saklanmaya devam eden Szpilman; kendisini, hayatının değişeceği Niepoldleglozcı caddesi 223 numaralı dairenin çatı katında bulduğunda Varşova'da hayatta kalan sadece 20 yahudiden biriydi. Bulunduğu evin, geri çekilen Nazilerin karargâhı olarak kullanılmaya başlaması sonucu nazi yüzbaşı Wilm Hosenfeld, 1935 yılında Nazi Partisine üye olmuş ancak Nazi politikalarının gittikçe sertleşmesi sonucu parti ile fikir ayrılığına düşmüş bir subaydı." diye anlatıyor. Bu şaka, Szpilman'ın o dönemde yaşadığı zorluklara ve şansına dikkat çekiyor. Şaka, bir yandan Szpilman'ın yaşadıklarını hafif bir dille anlatırken, diğer yandan Nazi döneminin acımasızlığını da gözler önüne seriyor. Fotoğrafta ünlü Polonyalı piyanist Władysław Szpilman'ın gençlik fotoğrafı bulunuyor. Fotoğrafa eklenen metin ise Szpilman'ın 1911'de Yahudi bir ailenin çocuğu olarak doğduğunu ve 1930'da Varşova'da müzik akademisine kayıt olduğunu anlatıyor. Metin, Szpilman'ın "Hitler'in iktidara gelmesiyle Polonya'ya dönmek zorunda kaldığını ve müzik kariyerine orada devam ettiğini" belirtiyor. Bu da Szpilman'ın Yahudi olması nedeniyle Nazi rejimi sırasında Polonya'dan kaçmak zorunda kaldığını ve müzik kariyerine orada devam ettiğini ima ediyor. Fakat, bu, Szpilman'ın hayatının trajik gerçekliğini ironik bir şekilde yansıtıyor. Zira o, Polonya'dan kaçmak zorunda kalmış ve savaş sırasında Varşova Gettosu'nda hayatta kalabilmek için gizlenmek zorunda kalmıştı. Dolayısıyla, metindeki "Hitler'in iktidara gelmesiyle Polonya'ya dönmek zorunda kaldığını" ve "müzik kariyerine orada devam ettiğini" ifadesi, Szpilman'ın gerçek yaşam hikayesinde yaşanan acı ve trajediyi absürt bir şekilde küçümsüyor ve esprili bir şekilde ele alıyor. Fotoğrafta "Piyanist" filminin posteri ve filmin gerçek hikayesini anlatan bir bölüm var. Yazıda, filmde oynayan Władysław Szpilman'ın 2000 yılında öldüğü belirtiliyor. Fakat espri, Szpilman'ın 2000 yılında yaşamını kaybetmiş olmasına rağmen filmin 2002 yılında gösterime girmiş olması. Yani film, gerçek karakterin ölümünden sonra gösterime girmiş. Dolayısıyla espri "Piyanist" filminin gösterime girdiğinde Władysław Szpilman'ın hayatta olmadığı gerçeğine dayanıyor. Fotoğrafta, elleri havaya kaldırılmış, Nazi subayları tarafından gözetim altında tutulan Yahudi mahkumların bir sırası görülüyor. Bu fotoğrafta, Spielberg'in ünlü Schindler'in Listesi filminde karakterine hayat veren, Oskar Schindler'i esprili bir şekilde "özgürlük" ile dalga geçiyor. Fotoğrafın altındaki metin, Oskar Schindler'ın trenle Treblinka'ya götürülürken, Yahudi getto polisi olan Itzchal Heller tarafından kurtarıldığını, ancak ailesinin bu kurtuluştan faydalanamadığını belirtiyor. Espri, Schindler'in ailesinden "kimsenin soykırımdan sağ olarak çıkamadığı" anlamına geliyor. Bu ifade, ailesinin soykırımda öldüğünü ima ediyor ve Schindler'in tek başına kurtulmasını "şanslı" olarak tanımlıyor. Bu espri, Schindler'in ailesinin kaderine ironik bir şekilde değiniyor ve "kurtuluş" kavramını sorgulamaya davet ediyor. Fotoğrafta, Polonyalı bir piyanist olan Władysław Szpilman'ın bir piyanonun yanında durduğu görülüyor. Yazıda, Szpilman'ın 1935 yılında Varşova Devlet Radyosu'nun piyanisti olduğu ve Almanların Polonya'yı işgal etmesiyle 1 Eylül 1939'a kadar radyoda çalıştığı ve sonra işinden çıkarıldığı yazıyor. Daha sonra ailesiyle birlikte yaşamak zorunda kaldığı Varşova gettosunda lokantalarda piyano çaldığı yazıyor. Sonrasında ise Almanların Avrupa'da kurdukları gettolardan toplama kamplarına büyük sevkiyatlar başlattığı ve Auschwitz'ten sonra en çok ölümün yaşandığı Treblinka toplama kampına ise sadece iki gettodan sevkiyat yapıldığı belirtiliyor; biri Bialystok, diğeri ise Varşova. Bu espri, Szpilman'ın hem Varşova gettosunda, hem de Treblinka toplama kampında piyano çalmış gibi gösterilerek yapılmış. Aslında Treblinka bir imha kampıydı ve orada piyano çalınması mümkün değildi. Espri, Treblinka gibi korkunç bir yerin adını kullanarak trajik bir olayın üzerinden alaycı bir şekilde espri yapmayı denemesinden dolayı oldukça kötü ve uygunsuz. Resimde, sağ tarafta ünlü oyuncu Adrien Brody, sol tarafta ise "Piyanist" filminde canlandırdığı Polonyalı Yahudi piyanist Władysław Szpilman'ın gençlik fotoğrafı bulunuyor. Bu görseldeki mizah Adrien Brody'nin "Piyanist" filmindeki rolüyle, Władysław Szpilman'ın kendisine çok benzediğini ima eden bir şakaya dayanıyor. Resimdeki yazı ise, Brody'nin takipçilerine "Piyanist" filminin ilham kaynağı olan Szpilman'ın hayat hikayesini anlatmak istediğini belirtiyor. Fotoğrafta, "Piyanist" filminde, Polonyalı piyanist Wladyslaw Szpilman'ın, Alman subayı Wilm Hosenfeld tarafından bir piyanonun başına getirildiğini görüyoruz. Hosenfeld, Szpilman'ın müzik yeteneğinden etkilenerek ona yiyecek ve giyecek sağlamış ve hayatını kurtarmıştır. Şaka, Szpilman'ın Hosenfeld tarafından kurtarıldıktan sonra çaldığı ilk parçasının "Nocturne in C Sharp Minor" olmasıdır. Bu parça, bilindiği gibi, oldukça hüzünlü bir parçadır ve Hosenfeld'in onu kurtardığı gerçeğiyle birleştiğinde ironik bir durum yaratmaktadır. Fotoğrafta, Almanların savaş kaybetmesinden sonra Sovyet askerleri tarafından tutuklanan ve ağır işkencelerden geçen, 7 Mayıs 1950 yılında Varşova gettosundaki görevinden ötürü 25 yıl hapis cezasına çarptırılan, duruşma karar tutanağına "işlediği suçlardan ötürü, savunma hakkı yoktur" maddesi eklenmişti. Hosenfeld, 13 Ağustos 1952 yılında Stalingrad yakınlarındaki bir kampta hayata veda eden, Wilm Hosenfeld isimli bir adamı gösteriyor. Fotoğrafta herhangi bir espri veya şaka bulunmuyor. Fotoğrafta, ağır bir dönemde yaşanan bir trajik olayı anlatan bir bilgi paylaşımı bulunmaktadır.

Fotoğrafta dört şempanze görüyoruz. İki şempanze birbirlerine karşı öfkeli görünüyor ve kavga ediyorlar. Diğer ikisi de savaşın ortasında durup olayı izliyorlar. Bu fotoğrafın altındaki yazı, bu savaşın insanlar için değil, şempanzeler için olduğunu ve uzun süren bir çatışma olduğunu ima ediyor. Bu, şempanzelerin de insanlar gibi savaşabileceklerini ve karmaşık sosyal yapılarına sahip olduklarını gösteriyor. Fotoğraf, insanlara savaşın insanlara özgü bir kavram olmadığını hatırlatmak için paylaşılabilir. Fotoğrafta iki şempanze görülüyor. Şempanzeler birbirlerine saldırıyor gibi görünüyor. Fotoğrafın altındaki yazıda ise Gombe Şempanze Savaşı hakkında bilgi veriliyor ve 1974-1978 yılları arasında şempanze toplulukları arasında geçen bir savaştan bahsediliyor. Ancak, şempanzelerin pozisyonları ve ifadeleri, savaşmak yerine birbirlerine sarılıyor gibi bir görüntü oluşturuyor. Bu durum şempanzelerin savaşmak yerine sevgi gösterdiğini ima ediyor ve mizah yaratıyor. **Kısacası, fotoğraf iki şempanzelerin kavga ettiğini gösteriyor gibi görünse de, gerçekte birbirlerine sarılıyor gibi duruyorlar. Bu durum, şempanzelerin savaşmak yerine aslında birbirlerini sevdiklerini ima ederek bir mizah yaratıyor.** Fotoğrafta bir şempanze ağaca tırmanmış ve dalda oturmuş. Aşağıda ise fotoğrafın açıklamasında bir savaşın ve şempanzelerin öldürülmesinin olduğu anlatılıyor. Bu ironik bir durum çünkü şempanze ağaca tırmanmış ve rahat görünüyor, oysa metinde anlatılan olay çok acımasız. Fotoğraftaki şempanze savaşın ortasında değil, muhtemelen bir hayvanat bahçesinde veya doğal yaşam alanında. Dolayısıyla fotoğrafın altındaki yazı ile fotoğraf arasında bir çelişki ve ironi var. Fotoğrafta iki şempanze görülüyor. Şempanzelerden biri diğerinin boynuna yapışmış ve onu ısırıyor. Yazıda şempanze savaşından bahsediliyor ve şempanzelerin savaş sırasında birbirlerini ısırıp yaraladıklarını anlatılıyor. Yazı, şempanzelerin, savaş sırasında düşmanlarının kanlarını içerek yaralarını iyileştirdiklerini ima ediyor. Bu, şempanzelerin vahşi ve acımasız olduklarını düşündüren bir mizah. Şempanzelerin kan içtikleri söylense de, bu sadece bir espri ve gerçekte böyle bir şey yapmıyorlar. Fotoğrafta, bir şempanze diğer bir şempanzenin üzerine çıkmış ve onu bastırıyor. Bu görsel, şempanzelerin bir grubun diğer bir grubu ele geçirmesi ve topraklarına hakim olması olayını temsil ediyor. Anlatılan hikayeye göre Kasakela grubu, Kahama grubunu yendikten sonra topraklarına hakim olmuş. Bu zaferin kalıcı olması için Kahama grubunun lideri öldürülmüş. Bu, Kasakela grubunun diğer şempanzeler üzerindeki gücünü gösteriyor ve Kalande adlı bir şempanze topluluğunun Kasakela grubundan korktuğunu gösteriyor. Dolayısıyla, fotoğraf şempanzeler arasındaki mücadeleyi ve gücün sembolü olan zaferin şaşırtıcı ve eğlenceli bir şekilde gösteren bir mizah örneğidir. Resimde üç şempanze görülüyor. Bir şempanze diğer iki şempanzeyi takip ediyor gibi görünüyor. Arada geçen komik olay, şempanzeler arasında toprak mücadelesi olduğu ve takip edilen şempanzelerin, takipçileri tarafından yenilmiş ve toprağı kaybetmiş olmasından kaynaklanıyor. Resmin altındaki yazı ise, takipçilerin daha fazla güç ve sayısal olarak üstün oldukları için, toprağı elinden almak için karşı tarafı zorladığını ve sonunda da başarılı olduğunu anlatıyor. Fotoğrafta, Gombe Şempanze Savaşı'nda ölmüş bir şempanze görünüyor. Bu fotoğraf, şempanzelerin insanlara benzer şekilde savaşlara ve şiddete başvurabileceği fikrini ironik bir şekilde göstererek, insan merkezli görüşün şempanzelerin doğal davranışlarını yanlış yorumlamasını eleştiriyor. Fotoğrafın altındaki yazı ise Jane Goodall'ın şempanzelerin savaşlarının aslında doğal nedenlerle başladığını, insanların müdahalesiyle değil, doğruladığını belirtiyor. Bu da, insanlara atfedilen karmaşık duyguları ve davranışları, hayvanlara da atfetmenin tehlikelerini ve kendi bakış açılarımızın dünya hakkında nasıl önyargılı olabileceğini gösteren bir mizah örneği.

Resimde bir grup insan dans ediyor gibi gözüküyor. Ancak resimdeki insanları dikkatlice incelerseniz hepsinin ölü olduğunu fark edeceksiniz. Bu resim "Dans Salgın" olarak biliniyor ve insanların bir salgın hastalık nedeniyle dans ederken öldüklerini anlatıyor. Resmin altında yazan yazı ise, bu resmin insanlar tarafından bilinen en gizemli toplu ölümlerden biri olduğunu anlatıyor. Bu yazının komik yanı, resmi yorumlayan kişinin bu resmin toplu ölümlerden biri olduğunu ve bu konu hakkında bilgi sahibi olduğunu düşünmesidir. Oysa resim aslında salgın hastalıkların toplumsal yaşam üzerindeki etkilerini gösteren bir sanat eseri. Resimde, bir grup insanın kadın birini tutarak dans etmesini engellemeye çalıştığı bir sahne görülüyor. Kadının adı Frau Troffed ve Strazburg sokaklarında dans etmesiyle tanınıyor. Ailesi dahil birçok kişi onun dans etmesini durdurmaya çalışıyor. Fıkra, Strazburg'un sakin ve olaylı bir kent olarak bilindiği ve Frau Troffed'in sokakta dans ederek tüm bu sakinliği bozduğu fikrine dayanıyor. Kısacası fıkra, Strazburg halkının dans eden kadına tepkisiyle, sakin ve huzurlu bir kent olmasına rağmen, içlerindeki gizli eğlence ve çılgınlığın ortaya çıktığı ve bu durumun komik bir şekilde gösterildiği bir durumun altını çiziyor. Resimde insanların bir katedralin önünde dans ettiği bir sahne görülüyor. Bu resim, "Dans Eden Ölüm" olarak bilinen, 15. yüzyılda Pieter Bruegel tarafından yapılan "Ölümün Dansı" adlı tabloya bir göndermedir. Resimdeki espri, insanları dans eden bir ölüm olarak resmetmesidir. Dans eden insanların başlarında kemik ve kafatası olan insanları görebiliyoruz. Bu, insanlara ölümün her zaman var olduğunu ve kaçınılmaz olduğunu hatırlatıyor. Resimdeki mesaj, insanlara hayatın geçici olduğunu ve ölümün kaçınılmaz olduğunu hatırlatmaktır. Resimde orta çağ Avrupa'sında salgın bir hastalık sırasında insanların dans ettiği bir sahne gösteriliyor. Görseldeki mizah, hastalığın o kadar şiddetli olduğunun ve insanların durumu o kadar ciddiye almamasının bir abartısıyla gösteriliyor. Dansta ölümcül bir hastalığın yayılması, o dönemde yaşanan gerçek bir trajediyi absürt bir şekilde yansıtıyor. Resimde bir grup insan dans ediyor ve hastalığın bir lanet olduğu düşünülüyor. Dansın devam ettiği süre ve insanların hastalık nedeniyle öldüğü gerçek olayları komik bir şekilde gösteriyor. Resimde bir grup insanın dans ettiği bir sahne görülüyor. Resim, "Dans Etmek Yasaklandı" başlıklı bir esprili gönderme. Gönderi, kilise tarafından dansın şeytana tapınmakla eşdeğer görülmesi ve bunun sonucunda salgının yayılmasına yol açabileceğine gönderme yapıyor. Espri, kilise tarafından yasaklanan şeylerin aslında insanların eğlenmesine hizmet eden doğal eylemler olduğunu ve insanların eğlenmesinin salgınla bağlantılı olabileceği fikrini komik bir şekilde ifade ediyor. Resimde, ortaçağ kıyafetleri giymiş bir grup insanın dans ettiği gösteriliyor. Dans eden insanların arasında, ellerinde müzik aletleri olan birkaç kişi var. Resimdeki mizah, bu insanların "St. Vitus Dansı" olarak bilinen bir hastalıktan muzdarip olduğunu gösteriyor. St. Vitus Dansı, ortaçağda Avrupa'da görülen bir nörolojik rahatsızlıktı. Bu hastalığa yakalanan kişiler, kontrolsüz şekilde hareket ediyor, dans ediyor ve hatta kendilerini yaralayabiliyorlardı. Bu resimde, hastalığın semptomları, dans eden insanların hareketlerinde ve yüz ifadelerinde açıkça gösteriliyor. Bu nedenle, resimde gösterilen dans aslında bir hastalığın belirtisi ve bu da resimdeki mizahın kaynağını oluşturuyor.

Fotoğrafta sakallı, kırışık yüzlü bir adamın yakın planı görülüyor. Adam kitap okuyor. Fıkra, adamın parkta kitap okurken çöp toplayıcısı bir adamın kendisine selam verdiğini ve adamın bir süreliğine kitap okumayı bıraktığını anlatıyor. Fıkra, çöp toplayıcısıyla kitabı okuyan adamın sosyal statü farkını ve çöp toplayıcısının adamın hayatına olan ani müdahalesini mizah yoluyla ele alıyor. Fotoğrafta yaşlı bir adam oturmuş, elinde bir kitap tutuyor. Adamın kitabın içindeki bilgilere karşı şaşkınlığı, insanlara anlatmaya çalıştığı hikayenin komikliği ve bunun "Freud'un en sevdiğim sözü" olduğunu söylemesi arasındaki çelişki, mizahı ortaya çıkarıyor. Kısacası, yaşlı adamın, Freud'un sözlerini yanlış anladığı ve bu sözü bir espri gibi anlattığı düşünülüyor. Fotoğraf ve metin birlikte, okuyucuların yaşlı adamın düşüncelerini ve kitabın içindeki bilgiyi hayal etmelerine ve bunun sonucunda gülmelerine neden oluyor. Fotoğrafta yaşlı bir adamın portresi var. Adam ciddi bir ifadeyle bakıyor. Şapka ve sakalı var. Gözleri mavi. Resmin altındaki yazıda adamın hikayesi anlatılıyor. Ankara Üniversitesi Matematik bölümünden mezun olduktan sonra annesiyle Almanya'ya gitmiş, orada bir şirkette muhasebe işlerine başlamış. Evlenmiş, kızı olmuş. Türkiye'ye 10 yıl sonra annesinin cenazesine gelmek için gelmiş. Annesini defnettikten sonra geri Almanya'ya dönmüş. Güzel bir düzeni varken trafik kazasında eşini ve kızını kaybetmiş. Geri Türkiye'ye dönmüş. İlk zamanlar işsiz kalmış. Bu hikayedeki espri, adamın Almanya'ya gidip çalıştığını ve uzun yıllar sonra annesinin cenazesine geldiğini anlatan klasik bir şaka. Bu tip şakalar genellikle insanları güldürmeyi amaçlar. Fotoğrafta yaşlı bir adamın portresi var. Adamın yanında "Komik, valelik, temizlikçilik yapmış. Hareketlere dayanamayıp hepsinden ayrılmış. Kimseden iş istememiş. Kağıt toplamaya başlamış. Gözlerinin içine ilgiliyle bakarak dinlediğimi gördükten sonra beni yaşadığı yere davet etti. 2 gün sonra yılbaşı gecesiydi. Ne yapacağını sordum. "Satomda olacağım." dedi. "Beni de kabul eder misin?" dedim. "Memnun olurum" dedi. 2 gün sonra, yılbaşı akşamı Ardaş abinin Şato dediği balıkçı barınağına benzer ahşap kulübeye geldim. İçerisi düzenliydi ama biraz kirliydi. @sizbilindiye" yazıyor. Bu bir şaka çünkü adam "Satomda olacağım" diyor. "Satomda" kelimesi "sattığımda" kelimesine benziyor, bu da adamın kendisini sattığını ima ediyor. Yani şaka adamın "Beni de kabul eder misin?" sorusuna "Beni sattığımda" olarak cevap vermesini ima ediyor. Fotoğrafta, bir adamın kitaplarla dolu bir odada olduğunu görüyoruz. Adam, odanın duvarlarının kitaplarla kaplı olduğunu ve kitapları okumak için saatler harcadığını anlatıyor. Okuma listesinin çok geniş olduğunu ve Bacon, Shakespeare, Nabokov, James Joyce, Nietzsche, Tolstoy, Gorki, Kafka, Freud, Kant, Kierkegaard gibi isimleri içerdiğini belirtiyor. Ayrıca, Almanca dergiler ve Le Monde ve The Independent gazetelerinin eski sayılarının da olduğunu söylüyor. Adam, odanın ortasında bir küllük olduğunu, içinde de kül tablası, tükenmez kalem, hokka, radyo ve tahta bardak olduğunu anlatıyor. Son olarak, odanın içinde mum yandığını ve gayet aydınlık olduğunu belirtiyor. Şaka, adamın tüm bu kitapları okuduğunu ve bu kadar aydınlık bir oda olması gerektiğini ima etmesine rağmen, fotoğrafta odanın oldukça karanlık olmasıdır. Ayrıca, adamın sürekli okumak için zaman harcadığını ve bu nedenle de sosyal hayatı olmadığını ima ediyor olabilir. Fotoğrafta, soğuk havada ağır giysilerle yere oturmuş, kitap okuyan bir adam var. Adamın yanında duran köpeği için "Kimyon" adı verilmiş, fakat adam köpeğe "Şamkat" adını vermiş. Bu durumun sebebi, adamın köpeğin hamile kaldığını öğrenmesi ve bunu açıklamaktan çekinmesidir. Espri, adamın köpeğin hamile olduğunu "Şamkat" adıyla gizlemeye çalışmasında yatmaktadır. "Şamkat" kelimesi, "Şam" kelimesiyle benzerlik taşıyan bir kelime olduğu için, "Şam" kelimesinin "hamilelik" ile olan çağrışımları nedeniyle, adam köpeğin hamile olduğunu dolaylı olarak belirtmeye çalışmaktadır. Fotoğrafta yaşlı bir adamın bir mektup okuduğu görünüyor. Alttaki metinde adamın mektubun içeriğini anlattığı anlaşılıyor. Adam, bir gece sokakta rastladığı bir kadından bahsediyor. Kadın her gün aynı yerde, aynı dükkanın önünde bir mum yakıyor. Bu durumun kendisini çok etkilediğini ve kadının mum yakmasının bir sebebi olduğunu düşünüyor. Adam kadının neden mum yaktığını öğrenmek istiyor ancak kadına daha bir kez rastlayamadığını söylüyor. Bu resimde anlatılan şey, aslında bir "kara mizah" örneği. Fotoğrafta, adamın okuduğu mektubun içeriği ile yaşlı adamın yüz ifadesi arasında bir tezat var. Adam mektubu okurken, mektubun içeriğinin onu oldukça etkilediği yüzünden belli oluyor. Ancak, mektubun içeriği aslında günlük hayatta rastlanan sıradan bir olayı anlatıyor. Bu durum, mektubun içeriğinin sıradan bir olay olmasına rağmen, yaşlı adamın bu olaydan aşırı etkilendiğini gösteriyor. Bu da yaşlı adamın, hikayenin anlatıldığı gibi, aslında kendi yaşamında bir anlam arayan, küçük şeyleri abartan, romantik bir kişiliğe sahip olduğunu ima ediyor.

Fotoğrafta iki erkek var. Soldaki adam genç yaşta, takım elbise giymiş ve ciddi bir ifadeyle bakıyor. Sağdaki adam ise daha yaşlı, güneşten bronzlaşmış, kaslı bir vücuda sahip ve rahat bir şekilde gülümsüyor. Fotoğrafın altındaki yazı ise "19 YIL!" diyor. Bu, sağdaki adamın 19 yıl sonra fiziksel olarak nasıl değiştiğini gösteren bir mizah. **Şaka:** Fotoğraf, 2003-2006 yılları arasında yayınlanan "Hayat Bilgisi" dizisinin oyuncularının yıllar içindeki değişimlerini göstererek mizah yaratıyor. Özellikle sağdaki adamın gençlik dönemindeki imajı ile şu anki görünümü arasındaki fark, izleyiciye "vay be, 19 yıl ne kadar değiştirmiş" hissi yaratıyor. Fotoğrafta, dizi oyuncusu İpek Erdem'in, "Barbi Gamze" karakteri olarak rol aldığı gençlik dizisindeki hali ve günümüzdeki hali karşılaştırılıyor. "Barbi Gamze" karakteri, 2000'li yıllarda yayınlanan "Barbi" dizisindeki genç kızlar arasında popüler bir karakterdi. İpek Erdem'in o zamanki genç görünümü, "Barbi Gamze" karakterinin popülerliğini yansıtıyor. Ancak fotoğrafta görülen güncel hali, İpek Erdem'in zamanla olgunlaştığını ve o zamanki "Barbi Gamze" görünümünden oldukça farklılaştığını gösteriyor. Bu karşılaştırma, "Barbi Gamze" karakterinin gençlerin nostaljik anılarını canlandırmasına ve İpek Erdem'in o zamandan bu yana geçirdiği dönüşümü gözler önüne sermesine dayanıyor. Fotoğrafta iki farklı zaman diliminde oyuncu Kerem Kupacı'nın fotoğrafları yan yana gösteriliyor. **Şaka:** Fotoğrafın altında "Kerem Kupacı (Pikachu Kerem)" yazıyor. Bu, Kerem Kupacı'nın bir zamanlar çizgi film karakteri Pikachu'ya benzemesiyle ilgili bir espri. **Açıklama:** Kerem Kupacı'nın gençlik fotoğrafında saçı ve yüzü Pikachu'ya benziyor. Bu benzerlik, espriyi daha da komik hale getiriyor. Fotoğrafta, Türk dizisi "Törpü Yıldız"da rol alan Gökçe Bahadır'ın iki farklı fotoğrafı yan yana yerleştirilmiş. Sol taraftaki fotoğrafta Gökçe Bahadır, dizideki rolüne uygun şekilde genç ve doğal bir şekilde görünüyor. Sağ taraftaki fotoğrafta ise Gökçe Bahadır, dizinin çekimleri sırasında makyaj ve saç yapım aşamasında, saçları maşayla kıvrılmış ve yüzünde makyaj yok. Fotoğraftaki espri, Gökçe Bahadır'ın dizi çekimleri sırasında makyaj ve saç yapım aşamasında ne kadar farklı göründüğünü göstererek, dizinin çekimleri sırasında ne kadar çaba harcandığına dikkat çekiyor. Fotoğrafta "Hayfa Safi (Beton Ayşe)" adlı bir kadın var. Fotoğrafta, sol tarafta genç bir kadın ve sağ tarafta aynı kadın, ancak yaşlanmış ve kilo almış olarak görülüyor. Bu fotoğraftaki espri, Hayfa Safi'nin "Beton Ayşe" olarak anılmasının, gençlik fotoğrafındaki güzelliğinden çok farklı, yaşlılık fotoğrafındaki kilolu görünümüne bir gönderme olması. Bu fotoğrafta, "Beton Ayşe" tabirinin zamanla, özellikle de kilolu kadınlar için kullanıldığını gösteriyor. Resimde Yıldız Asyalı'nın iki fotoğrafı var. Soldaki fotoğrafı, çok küçük yaşta çekilmiş ve Yıldız'ın doğal güzelliğini gösteriyor. Sağdaki fotoğrafı, yetişkin bir Yıldız'ı gösteriyor, ve yine güzel ancak makyaj ve pozlarıyla biraz farklı bir görüntü sergiliyor. Bu fotoğrafların yan yana gösterilmesi, Yıldız'ın gençliğinden beri güzel bir kadın olduğunu ve zamanla değişmeyen doğal güzelliğini vurgulamak için bir alay konusu olarak kullanılıyor. Bu fotoğrafları yan yana koyarak, "Yıldız Asyalı, sen hep güzeldin be!" gibi bir yorum yapılabilir. Fotoğrafta, "Bir Çocuk" dizisinde "Biricık" karakterini canlandıran Çisil Oral'ın çocukluğuna ait bir fotoğraf ve yetişkin halinin bir fotoğrafı yan yana yer alıyor. Çisil Oral, dizide oynadığı rolün aksine gerçek hayatta oldukça güzel bir kadın. Bu durum, "Biricık" karakterinin imajı ve Çisil Oral'ın gerçek görünümü arasındaki fark üzerinden bir mizah yaratıyor. Fotoğrafta, gençliğinde gözlüklü ve takım elbiseli bir şekilde görünen Kaan Yılmaz, yanında ise günümüzdeki haliyle yer alıyor. Alttaki yazıda "Kaan Yılmaz (Süzme Senay)" yazarak, Kaan Yılmaz'ın gençliğinde çok zayıf ve ince bir yapıya sahip olduğunu, günümüzde ise daha dolgun ve sağlıklı olduğunu vurgulayan bir espri yapılıyor. "Süzme Senay" ifadesi, süzme yoğurt gibi yoğun ve kalın bir yapıya sahip olan kişileri tanımlamak için kullanılan bir argo terimdir. Dolayısıyla espri, Kaan Yılmaz'ın gençliğinde çok zayıf olduğu ve zamanla kilo aldığına, bu da "Senay" gibi kalın ve yoğun bir yapıya sahip olmasına yol açtığına dair bir espridir. Fotoğrafta Serhan Yılmaz'ın iki farklı yaşta fotoğrafı bulunuyor. Sol taraftaki fotoğrafı daha genç yaşlarda, sağ taraftaki fotoğrafı ise daha yaşlı halini gösteriyor. İki fotoğraf arasındaki fark, Serhan Yılmaz'ın yaşlanarak sakal bırakmış olması ve gözlüğünü takmış olmasıdır. Şaka ise Serhan Yılmaz'ın gençken "Kopil" karakterini canlandırmış olması ve daha yaşlı halinin "Kopil" karakterine benzemesi üzerine kurulu. Yani fotoğraf "Kopil"in yıllar sonra nasıl görünebileceğini gösteriyor. Fotoğrafta iki farklı fotoğrafın yan yana konularak oluşturulmuş bir kolaj var. Solda, Umut Erdin'in gençlik fotoğrafı, sağda ise günümüzde çekilmiş bir fotoğrafı bulunuyor. Fotoğraftaki espri, Umut Erdin'in gençliğinde ve günümüzdeki halinin karşılaştırılmasında yatıyor. Gençliğinde daha farklı görünen Umut Erdin, günümüzde farklı bir görünüme sahip. Bu değişim, insanların zamanla değişebileceği ve farklılaşabileceği gerçeğini mizahla ele alıyor. Espriyi daha iyi anlamak için "Umut Erdin'in zamanla nasıl değiştiğini görün" veya "Umut Erdin, gençliğinde böyleymiş, şimdi de bak nasıl olmuş" gibi ifadeler kullanılabilir.

Fotoğrafta solda Polonyalı Yahudi piyanist ve besteci Wladyslaw Szpilman'ın resmi var. Sağda ise filmde Szpilman'ı canlandıran Adrien Brody'nin resmi var. Altta yazan ise "Yaşadıkları ve hayatı, 'Piyanist' filmine ilham kaynağı olan, Yahudi asıllı Polonyalı piyanist ve besteci Wladyslaw Szpilman'ın hayat hikayesini sizler için derledim. Sola kaydırın." cümlesi. Fotoğraf, Szpilman'ın hayat hikayesini anlatan "Piyanist" filmini Adrien Brody'nin oynadığını ima ederek, "Siz mi Szpilman, yoksa Brody mi?" sorusunu komik bir şekilde soruyor. Yani fotoğraf, Adrien Brody'nin Szpilman'ın kendisi olduğunu ima ediyor. Fotoğrafta ünlü Polonyalı piyanist Władysław Szpilman'ın gençlik fotoğrafı var. Alttaki yazıda, Szpilman'ın Yahudi bir ailenin çocuğu olarak Polonya'da doğduğu ve piyano eğitimine genç yaşta başladığı belirtiliyor. Daha sonra Berlin'de ünlü öğretmenlerden ders aldığı ve Nazi rejimiyle Polonya'ya dönmek zorunda kaldığı anlatılıyor. Bu espri, Szpilman'ın Nazi rejimi nedeniyle kariyerini yarıda kesip Polonya'ya dönmek zorunda kalmasını ima ederek, "siz bilindiye" ifadesinin anlamsız olduğunu gösteriyor. Kısacası, espri, Szpilman'ın zorlu hayatını ve Nazi rejiminin yıkıcı etkisini ironik bir şekilde kullanarak, "siz bilindiye" ifadesinin anlamsızlığını vurguluyor. Resimde Polonyalı bir piyanist olan Władysław Szpilman'ı gösteriyor. 1935 yılında Varşova Devlet Radyo'sunun piyanisti olan Szpilman, Almanların Polonya'yı resmen işgal ettiği 1 Eylül 1939 tarihine kadar radyoda görev yaptığı işine son verildi. Ailesi ile birlikte yaşamak zorunda kaldığı Varşova Gettosu'nda ilk dönemlerde lokantalarda piyano çaldı. 1942 yılında Almanlar, Avrupa'da kurdukları gettolardan toplama kamplarına büyük sevkler başlattılar. Auschwitz'ten sonra en çok ölümün yaşandığı Treblinka toplama kampına ise sadece iki gettod an sevkıyat yapılıyordu; biri, yine Bialystok, diğeri ise Varşova. Bu resimdeki espri, Władysław Szpilman'ın bir piyanist olması ve Almanların gettolardan toplama kamplarına yaptığı sevklerde, "piyano çalmasını istedikleri" için, Szpilman'ın bir "sevk malzemesi" gibi "sevk edilmemesine" işaret ediyor. Resimde bir adam piyano çalıyor. Bu adam, gerçek hayatta Polonyalı bir piyanist olan ve "Piyanist" filminde rol alan Wladyslaw Szpilman'ı canlandırıyor. Resmin altındaki yazı ise Szpilman'ın savaş sırasında yaşadığı bir olayı anlatıyor. Alman subayı Szpilman'a yiyecek ve giyecek sağlayarak hayatını kurtardıktan sonra 1945 yılında savaşı sona ermesinden sonra Szpilman, Varşova Radyosu'ndaki işine geri dönüp 6 yıl önce yarım bıraktığı "Nocturne in c sharp minör"ü çalıyor. Fıkra, Szpilman'ın 6 yıl önce yarım bıraktığı bir parçayı çalmasıyla ilgili. Aslında bu bir fıkra değil, Szpilman'ın hayatını anlatan bir alıntı. Fotoğrafta, piyanonun başında oturan ciddi görünümlü bir adam var. Fotoğrafın altındaki açıklama, adamın savaştan sonra işkence gördüğünü ve 25 yıl hapis cezasına çarptırıldığını, bunun nedeninin de "işlediği suçlardan ötürü savunma hakkı yoktur" maddesi eklenmesi olduğunu söylüyor. Bu, açık bir şekilde bir mizah. Fotoğrafın mizahı, adamın piyanonun başında oturan, sakin ve ciddi bir ifadeyle olması ve altındaki mizahın bununla bir tezat oluşturması. Fotoğrafta Nazi subayı Wilhelm Hosenfeld görülüyor. Hosenfeld, Polonyalı piyanist Władysław Szpilman'ı hayatını kurtaran kişidir. Ancak "Milletlerarası Erdemli İnsan" nişanını alan 5 kişiden biridir. Diğer 4 kişi, Oskar Schindler, Karl Plagge, Albert Göring ve John Rabe'dir. Şaka, bu kişilerin Nazi rejiminin önemli isimleri olması ve savaş suçlarından sorumlu tutulmalarıdır. Yani "Milletlerarası Erdemli İnsan" nişanını aslında bir savaş suçlusu alıyor gibi bir ironi vardır. Aynı zamanda Hosenfeld'in Szpilman'ı kurtarmasının Nazi rejimi için bir zorunluluktan ziyade kişisel bir tercih olduğu, bu yüzden "Erdemli İnsan" gibi bir unvana layık olup olmadığı da tartışma konusu. Bu fotoğrafta "Piyanist" filminin afişi ve filmin esas karakteri olan Władysław Szpilman'ın resmi yer alıyor. Altında da Szpilman'ın hayatına dair bazı bilgiler bulunuyor. Burada yapılan espri, filmdeki karakterin yaşadığı acıları ve trajedileri bildiğimiz halde, Szpilman'ın hayatını 88 yaşında tamamlamasını ve hayata veda etmesini "veda eder" diye ifade etmesi. Bu espri, trajik bir olayı hafifleten ve bir şekilde şakaya dönüştüren bir ifadeyle anlatmış.

Fotoğrafta, köyde çiftçilik yapan ve hayatlarını sürdüren Feyzullah ve Taybet Artuç çifti, ineklerini sağıyor. Feyzullah, ilkokul mezunu olmasına rağmen bir çoban olarak çalışmak zorunda kalmış ve bu nedenle evlenmek için kız isteyememiş. Daha sonra görüşme yoluyla Taybet Hanım ile evlenmiş. Feyzullah, karısını çok sevdiğini söylüyor. Fıkra, Feyzullah'ın ilkokul mezunu olmasına rağmen bir çoban olarak çalışmak zorunda kalmasının ve bu nedenle evlenmek için kız isteyememesinin komikliğini vurguluyor. Aynı zamanda, görüşme yoluyla evlenmenin o zamanlarda yaygın bir uygulama olduğunu gösteriyor. Fotoğrafta, bir çift tarlada çalışıyor. Kadın bir kovayla su taşıyor, adam ise toprakları elle kazıyor. Etrafta da yeşil bitkiler ve bitkiler arasında toprağın rengi görünüyor. Resimde görünen espri, kadının ilkokul mezunu ama her şeyin tahsili demek olmadığını ve yeni kültürleri keşfetmek, yeni insanları tanıyıp yeni ülkelere gitmeyi tercih ettiğini ima ediyor. Bu, eğitimin herkes için aynı ölçütlerde olmaması ve insanların farklı ilgi alanları ve yaşam biçimlerine sahip olmasıyla alakalı. Kadının eşi, eğitimli olmasına rağmen, onu yeni deneyimlere açmak için zorluyor. Bu durum, eğitimin tek başına her şeyi sağlamayacağını ve hayatın başka önemli deneyimleri de barındırdığını anlatıyor. Fotoğrafta bir kadın hamur yoğuruyor. Yazıda ise Feyzullah Bey'in sözlerinden okuyarak, kendi cümlelerinin daha güzel olmayacağını, çünkü onun sözleri daha iyi olacağını söylüyor. Feyzullah Bey, bilindiği üzere, dini söylemleriyle ünlüdür. Bu sebeple, onun sözlerinin daha iyi olduğu bir mizah anlayışı kullanılmış. Kısaca, "Feyzullah Bey'in sözlerinden daha iyi cümle kuramam, çünkü onun sözleri daha etkili ve güzel" gibi bir mesaj verilmeye çalışılıyor. Fotoğrafta iki Türk turist, Moskova'da geleneksel kıyafetleriyle poz veriyor. Arkalarında bir gemi görünüyor. Görünen o ki, turistler kendilerini çok şirin ve sıra dışı buluyorlar, ancak hiç kimse onlara ilgi göstermiyor. Bu durum, Türklerin yurtdışında ne kadar "sıra dışı" olduğunu gösteren bir şakaya işaret ediyor. Bu fotoğrafta, Türklerin dünyada nasıl algılandığı ve kendilerine nasıl baktığıyla ilgili bir mizah unsuru var. Görseldeki turistler, kendi kültürlerinin dışındayken kendilerini "özel" hissediyor gibi görünüyorlar, ancak gerçekte insanların dikkatini çekmiyorlar. Fotoğrafta, ünlü oyuncu Feyzullah Artun ve eşi bir restoranda bulunmaktadır. Feyzullah Artun, eşinin topluma ve ailenin içindeki rolü hakkındaki görüşlerini dile getirmektedir. Fıkra, Feyzullah Artun'un sözlerine dayanarak, eşinin çalışıp çalışmadığını, kendisini geçindirmek için sosyal güvencesini sağlamaya çalışıp çalışmadığını sorgulamaktadır. Bu espri, kadının toplumsal rolü ve finansal bağımsızlığı konusunda geleneksel düşüncelere ironik bir şekilde yaklaşmaktadır. Fotoğrafta bir çift, bir kadın ve bir erkek oturmuş halde. Kadının üzerine giydiği kırmızı-beyaz çiçekli elbise ve başındaki şal dikkat çekiyor. Erkeğin ise siyah bir tişört giymiş ve koltuğa rahatça oturmuş olduğu görülüyor. Resmin altındaki yazı ise kadının eşinin kendisini yurt dışı seyahatine götürmediği hakkında. Şaka ise kadının eşinin kendisine izin vermemesinin nedeninin ekonomik zorluklar olduğunu ve bunun aslında "kadının haklarının kısıtlanması" olarak görülebileceği üzerine kurulu. Yani kadın, eşinin kendisine izin vermemesi nedeniyle seyahat etme hakkının elinden alındığını ima ediyor. Fotoğrafta, Taybet Hanım ve eşi görülmektedir. Taybet Hanım, eşinin kendisini bir yere götürmek istememesini ve bunun sebebinin de "geride kalan çocukların ne olacağı" kaygısı olduğunu anlatmaktadır. Ancak Taybet Hanım, bu kaygılara rağmen zaten 10 ülkeye gittiklerini ve eşinin de bu seyahatlere devam etmek istediğini belirtmektedir. Eşinin "ülkelerin kültürlerini tanımak için gezmeye devam ediyoruz" dediğini ve bunun aslında kendilerinin değil de çocuklarının bakımı ile ilgili olduğunu ima etmektedir. Taybet Hanım, bu durumun komikliğini, eşinin kendisini gezmek için ikna etme bahanesinin aslında çocuklarının bakımı olduğunu ve bunun da "şimdi gündemimizde önce Mısır, ardından Avrupa ülkeleri var" şeklinde ifade edildiğini belirterek vurgulamaktadır. Fotoğrafta, kırmızı ve beyaz renkte giyinmiş iki kişi, muhtemelen bir çift, Moskova'daki Kızıl Meydan'da poz veriyor. Arkalarında Kızıl Meydan'ın ikonik mimari yapılarından biri olan Aziz Basil Katedrali görünüyor. Fotoğrafın altındaki yazı, çiftin ineklerini satarak gezdiklerini ve çiftçilik yaparak geçimlerini sağladıklarını ima ediyor. Bu, çiftin Kızıl Meydan'da poz vermesiyle ve muhtemelen varlıklı olduklarına dair bir göstergeyle bir alay konusu olarak kullanılıyor. Bu durum, Türk kültüründe sıkça kullanılan "Zenginlere karşı nükteli bir yaklaşım" örneği olarak görülebilir.

Fotoğrafta kırmızı bir koltukta oturan küçük bir kız çocuğu görünüyor. Çocuğun elinde bir kitap var ve yanındaki koltuğun üstünde başka bir kitap ve bir örtü görünüyor. Resmin altındaki yazı "6 yaşında diye evlat edindikleri 'çocuk' 22 yaşında çıkan ailenin korku filmlerini aramayan hikayesini sizler için derlemeye çalıştım. Detaylar için yana kaydırın." şeklinde. Şaka, küçük yaşta evlat edinilen çocuğun aslında 22 yaşında ve korku filmlerine ilgi duyduğuna dair bir mizah içermekte. "Evlat edindikleri çocuk" ifadesi ile çocuğun aslında yasal olarak yetişkin olduğu ve kendi seçimlerini yapabilecek durumda olduğu ima ediliyor. Fotoğrafta genç bir kız masanın üzerinde gülümsüyor. Alttaki metinde, kızın 2013 yılında Kanada'ya taşınmadan önce Indianapolis'e bırakıldığı ve ailesinin onun kaçırıldığını iddia ettiği söyleniyor. Ancak kızın aslında o zamanlar 22 yaşında olduğu ve bu iddiaların yanlış olduğu belirtiliyor. Bu bir "dark humor" örneği. Çünkü bir kızın çocuk yaşta kaçırıldığı ve öldürüldüğü hikayesini, aslında kızın yetişkin olduğu ve hikayenin tamamen uydurma olduğu gerçeğiyle birleştiriyor. Bu durumun bir "şaka" olarak sunulması, trajik bir olayı hafifleterek rahatsız edici bir etki yaratıyor. Fotoğrafta bir kız çocuğu ve bir yetişkinin olduğu görünüyor. Kız çocuğunun yüzünde kelebek resmi var ve ellerinde bir kağıt var. Yetişkin kız çocuğunu kucaklıyor ve kağıda bakıyor. Fotoğrafın altındaki yazıda, kız çocuğunun evlat edinildiğini ve biyolojik ailesinin onun bir öz çocukları olmadığını anladığı zaman şok geçirdiğini anlatıyor. Biyolojik aile kız çocuğunun 6 yaşında olduğunu söylemişler ama aslında daha büyük olduğu ortaya çıkıyor. Bu durum, biyolojik ailede, kız çocuğunun biyolojik bir çocukları olduğu gerçeğinin ne kadar saklandığını ve bunun ironisini ortaya koyuyor. Fotoğraftaki espri, kız çocuğunun evlat edindiği aileye "öz çocukları olmadığı" ve aslında daha büyük olduğunu öğrendiğinde şok geçiriyor olması. Bu durum, biyolojik ailenin kız çocuğunu kaç yaşında evlat edindirdiklerini sakladığı ve gerçek yaşını gizlemeye çalıştığı şeklinde yorumlanabilir. Fotoğrafta genç bir kızın yakın çekim bir fotoğrafı ve altında kızın hikayesini anlatan bir yazı var. Yazı Natalia adında bir kızın doğum yılı olarak 1989 yazdığı ve bir yetişkin bakım programı sayesinde yetişkin olduğu ve bu programın kendisine daire bulması ve üniversiteye gitmesi için yardımcı olduğu anlatılıyor. Bu yazı Natalia'nın 1989 yılında doğduğu ve 2023'te yetişkin olduğu anlamına geliyor, ki bu mümkün değil. Bu durum Natalia'nın genç olmasına rağmen yetişkin olduğu ve üniversiteye gittiği anlamına gelen bir absürtlük oluşturuyor. Fotoğrafta, ABD'de bir mahkeme tarafından yayınlanan Natalia ve Kristinin mugshotları yer alıyor. Fotoğrafın altındaki metin, Natalia'nın Kristinin telefonlarına erişmeyi reddettiği, Kristinin ise Natalia'yı iftira ile suçladığı ve boşanma davası açtığı iddia ediliyor. Şaka, Natalia ve Kristinin fotoğraflarının yan yana yerleştirilmesiyle ortaya çıkıyor. Bu, Natalia'nın Kristinin eski eşine benzediği anlamına gelebilir ve bunun da Natalia'nın Kristinin telefonlarına erişmek için eski eşine benzemeye çalıştığı anlamına gelebilir. Daha spesifik olarak, şakanın özünde, **Natalia'nın eski eşine olan benzerliği** ile **Kristinin telefonlarına erişmek için bu benzerliği kullanmış olabileceği** fikri yatıyor. Bu fikri desteklemek için "Natalia'nın yetişkin biri olduğu defalarca kanıtlanmış" gibi bir ifade kullanılmış. Dolayısıyla şaka, Natalia'nın eski eşine olan benzerliği üzerinden, Kristinin Natalia'nın telefonlarına erişmek için eski eşine benzemeye çalışmış olabileceği imajını yaratıyor.

Fotoğrafta, bir otobüste yan yana oturan üç kadın var. Kadınlar, hepsi aynı şekilde giyiniyorlar. Kadınlardan üçü aynı saç stiline ve benzer fiziksel özelliklere sahip. Kadınların sadece ayakları ve yüzleri görünür. Bu resimde şaka, "tesadüf bu kadarı" denilecek kadar benzer görünmelerine rağmen birbirleriyle aynı olmayışlarıdır. Fotoğrafta, yere düşmüş ve gözleri kapalı uyuyormuş gibi görünen bir bebek var. Alttaki metinde ise bebeğin yüksek katlı bir binadan düştüğü ve caddeden geçen bir adamın üzerine düştüğü, adamın ise bebeği yaralanmadan kurtardığı anlatılıyor. Bu fotoğraf ve metin, bebeğin gerçekte düşmediği ancak uyuyor gibi durduğu ve bu durumun ironik olarak bir düşme hikayesiyle ilişkilendirildiği bir mizah örneği sunuyor. Fotoğrafta, atom bombası patlamasının ardından oluşan mantar bulutunun yanında, 1945'te Hiroşima'da atom bombasının düştüğü sırada orada yaşayan ve hayatta kalan Tsutomu Yamaguchi var. Şaka, Yamaguchi'nun atom bombasından iki kez kurtulmuş olmasına dayanıyor. İlk bomba Hiroşima'da, ikinci bomba ise Nagasaki'de düştü. Bu nedenle, "iki kere atom bombasından kurtulan adam" diye adlandırılıyor. Ancak, bu durumun ironik bir şekilde ölümcül sonuçları olduğunu unutmamak gerekir. Çünkü Yamaguchi, radyasyona maruz kalmaktan kaynaklanan hastalıklardan dolayı 1984 yılında hayatını kaybetti. Fotoğrafta bir taksinin üzerindeki "TAXI" yazısı görülebilir. Altında "1975 yılında Bermuda'da bir adam motor sürerken kazara bir taksiyle çarpışmış ve ölmüş. Olaydan 1 yıl sonra kardeşi de aynı motorla giderken aynı taksi şoförü tarafından kazaya kurban gitmiş. Bu tesadüf yetmezmiş gibi takside bulunan yolcu da aynı kişiymiş." yazısı var. Bu komik bir yazı çünkü Bermuda'da taksi kullanmak mümkün değil. Bu bilgiyi bilenler, yazının gerçekçi olmadığını ve bir espri olduğunu anlar. Fotoğrafta çeşitli şekerlemeler ve şekerler var. Bu şekerlemelerin arasında lolipop, şeker boncukları, şekerlemeler ve benzeri tatlılar yer alıyor. Resimdeki mizah ise aşağıdaki gibi açıklanabilir: "Güney Afrika Cumhuriyeti'nde Cape Town Ticaret Odası'nın yıllık kongresinde, iş adamı Daniel de Toit konuşmasını şöyle bitirdi: 'Hayat beklenmedik bir zamanda beklenmedik şekilde sona erebilir.' De Toit kürsünden inerken ağzına attığı şekerin boğazına kaçması sonucu öldü." Resim ve yazı arasındaki bağlantı, Daniel de Toit'in ölüm sebebinin şekerle bağlantılı olduğunu ima etmesi ve bu durumun gerçeklikten uzak, absürt bir durum olarak sunulmasıdır. Şeker tüketmek ölümcül bir tehlike olarak gösterilerek, mizah yaratılmıştır. Fotoğrafta gökyüzünde çok sayıda şimşek çakıyor. Aşağıda da şehir gece ışıklarıyla görünüyor. Yazıda ise, "Randolph Matıka yıldırım çarpması sonucu evinin önünde öldü. Dul eşi 2. Evlilik kararı aldı ama düğün gecesi balkona çıkan adama yıldırım düştü ve öldü, kadın sinir krizleri geçirdi. Tedavi olduğu klinikte bir doktora aşık oldu ve evlendi. 1 hafta sonra doktora da yıldırım çarptı." yazıyor. Bu, şansız bir kadının başına gelen talihsiz olayları anlatıyor. Eşi yıldırım çarpması sonucu öldükten sonra yeni evleneceği adam da yıldırım çarpması sonucu ölüyor, sonra da doktoru bile yıldırım çarpıyor. Bu, "Şansın yaver gitmediği" veya "ne yapsa da kurtulumayan" insanlara gönderme yapıyor. Fotoğrafta bir ağacın üzerinde bir tabanca duruyor. Altındaki yazıda, kız arkadaşından ayrılan bir kızın intihara teşebbüs ettiği ve kurşunun yüzüne isabet ederek ağaçta sıkıştığı ancak yılllar sonra ağacı kesmek isteyince patlatılan dinamitin seken kurşunun kızın kafasına isabet ettiği anlatılıyor. Bu fotoğraf ve yazı, ölümlerin ve intihara teşebbüslerin talihsiz sonuçlarını absürt bir şekilde gösteren ve ölümün kaçınılmazlığını vurgularken trajik bir mizah anlayışıyla oluşturulmuş bir "kara mizah" örneğidir. Resimde, 1898 yılında yazar Morgan Robinson tarafından yazılmış "Titan'ın Batışı" adlı kitabın kapağı ile 1912 yılında gerçekleşen Titanik faciasının bir karşılaştırması yer alıyor. Fotoğraftaki espri, Titanik faciasının gerçekleşmesinden 14 yıl önce yazılan "Titan'ın Batışı" adlı kitabın, Titanik gemisinin batması ile neredeyse aynı senaryoyu içermesi ve bunun bir tesadüf olmadığı, sanki yazarın geleceği görmüş gibi olmasıyla ilgili. Fotoğraf, gerçek ve kurgu arasındaki ince çizgiyi ve tesadüflerin nasıl bir araya geldiğini, ironik bir şekilde gösteriyor. Fotoğrafta sisli havada bir köprü görülüyor. Köprüde yürürken başına talihsiz olaylar gelen bir ailenin hikayesi anlatılıyor. Şaka, aynı köprüde sürekli olarak talihsiz olaylar yaşanması ve köprüdeki lanet gibi bir ima yaratılması üzerine kurulu. Fotoğrafta, köprüde yürürken fenalaşıp ölen Richard Bensinger adlı bir emekli demiryolu işçisinin hikayesi anlatılıyor. 2 yıl sonra, oğlu Hiram aynı köprüde başına bir kalas isabet etmesi sonucu hayatını kaybediyor. Ardından 6 yıl sonra, Hiram'ın oğlu David de aynı köprüde araba kazasına kurban gidiyor. Şaka, bu talihsiz olayların hepsinin aynı köprüde yaşanmasıyla köprünün lanetli olduğu ima ediliyor. Resimde Edgar Allan Poe'nun "Arthur Gordon Pym'in Öyküsü" isimli kitabının kapağı ve kitabın konusu ile ilgili bir yazı yer alıyor. Yazıda kitabın 4 kişinin bir gemi kazasından kurtulmasının ardından hayatta kalmak için birbirlerini yedikleri hakkında olduğu söyleniyor. Resmin altında ise "Richard Parker" isminin bir tekne ile birlikte görünen "Siz tahmin edin" yazısıyla yer aldığı görülüyor. Bu, Edgar Allan Poe'nun bir diğer ünlü hikayesi olan "The Life and Death of a Tomcat" isimli hikayedeki "Richard Parker" adlı kediyle ilgili bir gönderme. İşte şaka buradan geliyor: Her iki hikayede de insanların açlık ve hayatta kalma mücadelesinden bahsediliyor, ancak "The Life and Death of a Tomcat" hikayesinde bir kedi, "Arthur Gordon Pym'in Öyküsü" hikayesinde ise insanlar birbirini yiyor. Bu durum, teknede görünen kedi ile Richard Parker adının bir araya getirilmesiyle ironik bir şekilde karşılaştırılıyor.

Fotoğrafta, bir uçağın kokpitinde oturan bir pilot görünüyor. Resmin altındaki yazı ise "Muazzam Bir Başarı Hikayesi: İneğini Satıp Japonya'da Havayolu Şirketi Kuran Abdullah Arpa'nın hikayesini sizler için derlemeye çalıştım. Detaylar için yana kaydırın." şeklinde. Burada, bir uçak pilotu olan Abdullah Arpa'nın gerçekte ineğini satıp Japonya'da havayolu şirketi kurduğu ima ediliyor. Bu durum komik bir durum olsa da, Abdullah Arpa'nın aslında kim olduğu ve nasıl bir başarı hikayesine sahip olduğu konusunda hiçbir bilgi verilmiyor. Bu nedenle, fotoğraf ve yazı, Abdullah Arpa adlı hayali bir şahıs üzerinden esprili bir durum yaratıyor. Resimde, bir ineğe benzeyen bir inek var. İneğin yanındaki metinde ise, inek satarak Japonya'ya giden Abdullah Arpa'nın hikayesi anlatılıyor. Bu espri, inek satarak Japonya'ya giden Abdullah Arpa'nın hikayesini anlatarak, aslında inek satmayan birinin hikayesini anlatıyor. İnek ve Abdullah Arpa'nın birleşik bir şekilde ele alınmasıyla, esprili bir durum yaratılıyor. Fotoğraf, kırmızı ve altın tonlarında dekore edilmiş, muhtemelen bir restoranın iç mekanını göstermektedir. Duvarlar ve zemin kırmızı renktedir ve altın varaklı süslemelerle bezenmiştir. Odadaki aydınlatma sıcak ve davetkardır. Resimde ayrıca masalar, sandalyeler ve bir kapının silüeti görünmektedir. Şaka, Arpa'nın "para kazanınca seyyar kebap arabası alıp, satış yaptıktan sonra işler iyi gidince Türk restoranı açtım. Para kazanmaya başlayınca bir süre sonra 3 restoranım ve bir barım oldu" demesi üzerine kuruludur. Arpa'nın başlangıçta küçük bir işletmeyle başladığı ve zamanla işlerini büyüttüğü, zenginleştikçe yatırımlarını artırdığı ve sonunda birden fazla işletme sahibi olduğu ima edilmektedir. Bu, Arpa'nın girişimcilik ruhu ve başarılı olma isteğini komik bir şekilde vurgular. Fotoğrafta, kokpitte uçak kullanan bir pilot görülüyor. Pilotun adı Abdullah Arpa ve bir restoran ve bar sahibiymiş. Abdullah Arpa, restoranlarını ve barını satmış ve ABD'ye gitmiş. Orada pilotluk eğitimi almış. Eğitimini bitirdikten sonra Hawai'de bir havayolu şirketinde 6 ay boyunca yakın adalara uçakla yolcu taşımış. Sonra Japonya'ya dönmüş ve üç arkadaşıyla birlikte küçük bir uçak alıp yolcu taşımaya başlamış. Fıkra, Abdullah Arpa'nın pilotluk eğitimi almış ve 6 ay boyunca yolcu taşıyacak kadar deneyim kazanmış olmasına rağmen, küçük bir uçak alıp yolcu taşımaya başlamasını ironik bir şekilde anlatıyor. Yani, bu fıkra Abdullah Arpa'nın pilotluk kariyerinin başarısız olduğunu ima ediyor. Fotoğrafta, Japonya'da kendi havayolu şirketini kuran Arpa isimli bir pilot, küçük bir çocukla birlikte poz veriyor. Çocuk pilot üniforması giymiş ve Arpa da elini havaya kaldırarak "Şu anda 50'nin üzerinde öğrencim var" diyor. Şaka, Arpa'nın küçük bir çocukla pilotluk eğitimi verdiğini ima etmesinde yatıyor. Bu durum gerçekçi değil ve espriyi oluşturuyor. Fotoğrafta Abdullah Arpa, bir grup kadın hostesle birlikte bir uçak içinde poz veriyor. Arpa'nın ifadesi ve hosteslerin yüzlerindeki hafif gülümsemeler, Arpa'nın bu fotoğraf çekimi sırasında kendine özgü bir durum yaşadığını gösteriyor. Arpa'nın "Çocukluğumda ayakkabı boyacılığı yaptığım günleri unutamıyorum, zabıtadan dayak bile yemiştim. Hayat önüme ne engel çıkarsa çıksın, hiç vazgeçmedim ve hayallerimi gerçekleştirdim." sözleri, onun geçmişinde zorluklar yaşadığını ve bunları aşarak hayallerine ulaştığını gösteriyor. Ancak fotoğraftaki ortam, Arpa'nın geçmişte maruz kaldığı zorluklar ile şu anki konumunun bir çelişki oluşturduğunu ortaya koyuyor. Bu çelişki, izleyiciler tarafından mizah unsuru olarak yorumlanıyor. Kısacası, fotoğraf ve Arpa'nın sözleri bir araya geldiğinde, bir "zıtlık" veya "terslik" mizahı yaratılıyor. Arpa'nın hosteslerle poz vermesi ve zorlu geçmişinden bahsetmesi aracılığıyla, izleyici bu duruma gülebiliyor.

Fotoğrafta, dünyanın en izole bölgelerini gezerken, yerlilerin geleneksel kıyafetleri ve hikayelerini fotoğraflayan Alexander Khimushin isimli fotoğrafçı tarafından çekilen iki farklı portre var. Bu fotoğraflardan birinde Asya'nın en kuzeyindeki Sibirya bölgesinde yaşayan bir Çukçi kız çocuğu, diğerinde ise Sibirya'da yaşayan bir kadın yer alıyor. İki fotoğraf arasında, "fotoğrafçı Alexander'ın sözü" diye bir alt yazı bulunuyor. Bu fotoğraflar, Rusya'nın Sibirya bölgesinde yaşayan iki farklı yerli halkın geleneksel kıyafetlerini ve yaşamlarını gösteriyor. "Alexander'ın sözü" alt yazısı, bu fotoğrafların, fotoğrafçının bir gezisi sırasında çektiği birçok fotoğraf ve hikayeden sadece ikisi olduğunu, yani çok daha fazlası olduğunu ima ediyor. Bu da, okuyucunun daha fazla fotoğraf ve hikaye görmek için merak duygusunu uyandırmayı amaçlıyor. Elbette, bu fotoğraflar aynı zamanda kültürel çeşitliliğin ve farklı yaşam biçimlerinin ilginçliğini vurguluyor. Fotoğrafta Papua Yeni Gine'de yaşayan Huli kabilesinden bir adamı görüyoruz. Huli kabilesi geleneksel olarak erkeklerinin saçlarını uzatıp özel bir şapka yapmasını gerektirir. Fotoğraftaki adamın saçları çok kısa. Bu nedenle fotoğrafın altındaki yazı, adamın bu geleneksel saç örgüsünü gerçekleştirmeden fotoğraf çektirdiğini ima ediyor. **Şaka şu ki, adamın geleneksel şapka için gereken uzun saçları yok. Bu nedenle, fotoğrafın altındaki yazı, saçları daha kısa olmasına rağmen adamın şapkayı yaptığına dair bir iğneleme yapıyor.** Fotoğrafta, Kuzey Moğolistan'da yaşayan Dukha halkından bir kadın görülüyor. Dukha halkı, Sibirya'daki Tuva Cumhuriyeti sınırındaki erişilmez Moğol tayga ormanlarında yaşıyor. Kadının adı Ulzii Sandag ve 80 yaşında. 14 çocuğu ve 60'tan fazla torunu var. Torunlarının sayısı o kadar fazla ki, hepsini hatırlayamıyor bile. Bu fotoğraf, Dukha halkının yaşamının zorluğunu ve toplumsal yapısının karmaşıklığını vurguluyor. Aynı zamanda, modern dünyanın ulaşamadığı yerlerde yaşayan insanların hayatlarının ve kültürlerinin ne kadar farklı olduğunu da gösteriyor. Espri, kadının 80 yaşında olmasına rağmen 14 çocuğu ve 60'tan fazla torunu olması ve torunlarının sayısını hatırlayamamasında yatıyor. Bu, Dukha halkının çocuk sahibi olma oranının yüksek olduğunu ve büyük ailelere sahip olduklarını ima ediyor. Fotoğrafta iki Bodi kadınının yakın çekim portreleri bulunuyor. Bodi topluluğu Etiyopya'da, Mago Nehri kıyısında yaşıyor. Bodi halkının özellikle vücutlarına yaptıkları izler ile tanındığı biliniyor. Bu fotoğraftaki mizah, iki kadının vücutlarındaki benzer izlere rağmen, birisinin diğerine "Sen kimsin?" demesi gibi algılanabilir. Bodi kültürü ve izlere yönelik toplumsal algı üzerine bir gönderme olarak yorumlanabilir. Fotoğrafta, kürklü bir kıyafet giyen ve başında kürklü bir şapka bulunan bir adamın üzerinde bir kartal var. Adamın yüzü güler yüzlü ve kartalın gözleri çok keskin. Görüntü, Moğolistan'daki geleneksel kartal avcılığı uygulamasını gösteriyor. Fıkra ise, Moğolistanlı bir adamın kartal avcılığıyla ilgili. Adam 68 yaşında ve 37 yıldır kartal avcılığı yapıyor. Ancak, kartal avcılığı eskisi kadar yaygın değil. Bu nedenle, adam, "Bugün sadece bu küçük Moğolistanlı Kazaklar topluluğu arasında var." diye söylüyor. Fıkra, Moğolistanlıların kartal avcılığının günümüzde çok yaygın olmadığına, ancak hala bazıları tarafından sürdürüldüğüne işaret ediyor. Ayrıca, adamın yaşlı olmasına rağmen hala kartal avcılığı yapmasının ironik bir durum olduğu da ima ediliyor. Fotoğrafta, geleneksel kıyafetler giymiş, küçük bir kız çocuğu bulunuyor. Resim, Sibirya'nın yerli halkı Evens'in, Mançu-Tungus kökenli olduğunu ve bu dilin ciddi tehlike altında olduğunu belirten bir yazı ile paylaşılmış. Fotoğraf ve yazı arasındaki ilişkiyi, "Sibirya'nın yerli halkı tehlike altında olsa da, bu çocuk bu kıyafetlerle şık görünüyor" şeklinde yorumlayabiliriz. Bu espri, yerli halkın kültürü ve dili tehlikede olsa da, onların kültürel mirasının görsel olarak hala güçlü olduğunu vurguluyor. Resimde, Avustralya'nın yerli halkından bir adamın yakın çekim bir fotoğrafı var. Fotoğrafın altında, "5 - Aborjin Adam; Avustralya. Avustralya'nın Cape York Yarımadası, Aborjinlerin yaşadığı ender yerleşim yerlerinden biridir. Binlerce yıldır bu bölgede yaşayan yerliler İngilizlerin gelmesiyle nüfus açısından oldukça azalmıştır. Bugün 24 milyonluk bir nüfusa sahip olmasına rağmen bunların yaklaşık yüzde üçü yerlidir." yazıyor. Bu, Avustralya'nın yerli nüfusunun, Avrupa sömürgeciliği öncesine kıyasla ne kadar azaldığına dair ironik bir gönderme. Ülke büyük ölçüde yerlilerin toprakları üzerine kurulmuş olmasına rağmen, nüfusun büyük çoğunluğunu Avrupalılar oluşturuyor. Yani, bu "Aborjin Adam"ın kendi ülkesinde neredeyse bir yabancı gibi hissetmesi ironik bir şekilde komik. Bu fotoğraf, Papua Yeni Gine'de geleneksel boyama ve makyajlarla süslenmiş bir yerli kadını gösteriyor. Fotoğrafın altında yazan yazı ise, kadının "Lagalım köyünde yaşıyor" ve "organik malzemelerden yapılmış" boyalar kullandığını söylüyor. Bu ifadeler, kadının "doğal" güzelliğini ve geleneksel kültürünü vurgulamayı amaçlıyor. Ancak fotoğrafın komik tarafı, kadının yüzünün "çok" renkli ve "yapay" görünmesi. Dolayısıyla, fotoğraf "doğal" ile "yapay" arasındaki komik çelişkiyi ortaya koyuyor ve bu çelişkinin farkında olan izleyici, fotoğrafı "doğal güzellik" üzerine bir alay olarak yorumlayabilir. Fotoğrafta Sibirya'da yaşayan Soyot halkından bir adam görülüyor. Soyot halkının nüfusu azalmış ve günümüzde bu halkın son üyelerinden biri olarak kabul ediliyor. Fotoğraftaki adamın 81 yaşında olduğu ve adı Vladimir Rabdanoviç Baldanov. Bu fotoğrafa "Soyot Adamı: Güney Doğu Sibirya'da yaşayan, Rusya-Moğolistan sınırındaki en uzak bölgelerden birinde yaşar, avlanır ve atlarını otlatır. Soyot dilinin soyu tükenmek üzere ve kültürlerinin çok az bir kısmı bugün hala ayakta. Fotoğraftaki kişi 81 yaşındaki Vladimir Rabdanoviç Baldanov ve o dünyada kalan son Soyotlardan biri." şeklinde bir açıklama yapılmış. Burada yapılan espri, Soyot halkının nüfusu azaldığı için Vladimir Rabdanoviç Baldanov'un "dünyada kalan son Soyotlardan biri" olarak tanımlanması. Bu ifade, Soyot halkının ne kadar azaldığını ve neredeyse yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu vurguluyor. Fotoğrafta boynunda büyük bir kolye takmış, kırmızı renkli vücut boyama yapmış bir Hamar kadını görünüyor. Fotoğrafın altında, Hamar kadınlarının Güney Batı Etiyopya'da yaşadıkları ve büyükbaş hayvanlara bağımlı oldukları, zengin bir kültürleri olduğu yazıyor. "Şaka" ise Hamar kadınlarının boynundaki kolyenin ne kadar büyük olduğu ve bununla ne kadar "zengin" oldukları üzerine kurulu. Aslında Hamar kadınlarının yaşamları, fotoğraftaki kadar "zengin" değil.

Fotoğrafta, şapkalı yaşlı bir adam, koluna taktığı cep saatini göstererek bir şey anlatıyor. Yazıda, adamın oğluna, büyükbabasından kalma, 200 yıllık cep saatini verdiğini, ancak önce oğlunun sokaktaki bir saatçiye giderek saatin ne kadar ettiğini öğrenmesini söylediği anlatılıyor. Bu espri, yaşlı adamın oğluna saatin eski ve değerli olduğunu vurgulamak istediğini ama aynı zamanda oğlunun "değerli" kelimesinin anlamını anlamasını istediğini ima ediyor. Çocuk, saatin ne kadar ettiği hakkında hiçbir fikri olmadan ve ne kadar pahalı olduğunu anlayamadan, ona miras bırakılan saatin değerini gerçekten bilemez. Fotoğrafta, şapkalı yaşlı bir adamın elinde eski bir saat var. Adam, saati oğlunun eski saatini aldığını ve ona 5 dolar verdiğini söylüyor. Daha sonra oğluna müzeye gidip bu saat için kaç dolara satıldığını öğrenmesini söylüyor. Oğul müzeden dönünce "Baba, bu saat için 1 milyon dolar verdiler." diyor. Bu şaka, oğlunun yaşlı babasına eski saatini yeni bir saatmiş gibi satmaya çalıştığı ve babanın bunu fark etmemesi üzerine kurulu. Resimde şapkalı, yaşlı bir adamın siyah beyaz fotoğrafı var. Adamın yüzü ciddi ve düşünceli bir ifadeyle. Resmin altında ise şu yazıyor: "Ve baba oğluna derki; DOĞRU YER SENİN DEĞERİNİ BELİRLER... Doğru olmayan bir yerdaysen ve değerli hissetmiyorsan buna üzülme... Senin değerini kim biliyor seni taktir ediyorsa orası senin için doğru yerdir... Senin için doğru olmayan yerde kalma ! KENDİ DEĞERİNİ BİL ! Sizler değeriniz ne kadar biliyorsunuz?". Bu fotoğrafta bir espri yok, bu daha çok bir ilham verici mesaj, felsefi bir düşünce. Adamın sözleri, kişinin kendi değerini bilmesi gerektiği ve kendisine değer veren insanların yanında olması gerektiği konusunda bir uyarı niteliğinde.

Fotoğrafta iki erkek portresi var. Resim, "Çoklu Kişilik Bozukluğu" veya "Dissyatif Kimlik Bozukluğu" hastalığına sahip kişilerin farkında olarak veya olmayarak bünyesinde alternatif kişilikler geliştirdiğini açıklıyor. Ayrıca, bu kişiliğin öz kişilikten tamamen farklı olabileceğini, örneğin bir kişiliğin kaba ve diğerinin kibirli ve kültürlü olabileceğini söylüyor. Bu resim, aynı anda iki farklı kişiliği temsil eden iki farklı yüzü göstererek, hastalığın ne kadar "karmaşık" olabileceğine dair ironik bir yorum yapıyor. Bu espri, hastalığı hafifletme amacı taşımadığını ve bu konuda duyarlı olunması gerektiğini belirtmek önemlidir. Fotoğrafta iki farklı yaşta Billy Milligan'ın fotoğrafları bulunuyor. Üzerinde, Billy Milligan'ın hikayesini anlatan bir metin var. Bu metin, Billy Milligan'ın çoklu kişilik bozukluğuna sahip olduğunu ve 1955 yılında Dorothy ve Johnny çiftinin çocukları olarak dünyaya geldiğini anlatıyor. Ancak, bu metin bilerek yanlış yazılmış ve Billy Milligan'ın hayatının hikayesiyle çelişiyor. Bu metin, Billy Milligan'ın gerçekte Dorothy ve Johnny'nin çocuğu olmadığını, Dorothy ve Johnny'nin kendi çocukları olmasına rağmen, Billy Milligan'ın üvey babası olan Chalmer tarafından istismar edildiğini ve daha sonra bu istismara maruz kalmaktan kaynaklanan bir psikolojik rahatsızlığa sahip olduğunu ima ediyor. Dolayısıyla, fotoğraf ve yazının bir arada sunulması bir mizah yaratıyor ve bu mizahın kaynağı, "gerçek" bilgileri yanlış sunarak hikayenin gerçekliğine dair bir sorgulamaya yol açıyor. Fotoğrafta, "çoklu kişilik bozukluğu" tanısı konulan Billy Milligan'ın bir resmi bulunuyor. Paylaşımda ise, onun hakkında çok az bilgi olduğunun ve sadece ölüm haberine kadar tanındığının belirtiliyor. Ardından, Billy Milligan'ın 23 farklı kişiliğe sahip olduğunu ve 14'ünün kötü şeyler yapmak istediğini ve "alternatif kişilikleri" Arthur ve Ragen'in de karar verdiğini söylüyor. Burada yapılan espri, Billy Milligan'ın hikayesinin gerçekte çok karmaşık olmasına rağmen, bu paylaşımın onun gerçek kişiliği hakkında pek bilgi vermemesi ve 23 kişiliğinden sadece 14'ünün "kötü" olduğunu ve 9'unun da "iyi" olduğunu söylemesinin oldukça basitleştirilmiş bir şekilde anlatılmasıdır. Ayrıca, "alternatif kişilikleri" Arthur ve Ragen'in de karar verdiğinin söylenmesi, sanki Billy Milligan'ın 23 kişilikleri ile bir yönetim kurulu gibi karar aldığı gibi, gerçeklikten uzak bir yaklaşımı temsil eder. Fotoğrafta üç farklı kişinin resimleri var ve altında her birine ait olan kişiliklerin açıklaması yapılmış. Aşağıdaki açıklamada 2 numaralı kişinin "Arthur" olarak isimlendirilmesi bir ince espri yapılmış. Bu şekilde, "Arthur" isminin "artık" sözcüğüne benzerliği nedeniyle, kişinin aslında artık olmadığı anlamına geliyor. Bu, 2 numaralı kişinin artık mevcut olmadığını, yani öldüğünü ima ediyor. İşte fotoğrafa ait açıklama: Billy'nin sahip olduğu kişilikler şunlardır: 1 - Billy; Asıl (öz) kişilik. 2 - Arthur; Son derece sofistike ve eğitimli bir İngiliz. Bilim, tıp, hematoloji alanında uzman. Entelektüel düşünmeyi gerektiren zamanlarda beden onun sorumluluğundadır. Kişileri istenip, istenilmeyen diye sınıflandıran 2 kişiden biri. 3 - Ragen; Yugoslavyalı ve Slav aksanı var. Sırpça yazıp konuşabiliyor ve olağanüstü güçlü. "Aileyi" desteklemek amacı ile soygun yapıldığını itiraf etti. Ancak tecavüz hakkında bir bilgisi yoktu. Kişileri istenip, istenilmeyen diye sınıflandıran 2 kişiden biri. Bu espri, "Arthur" isminin "artık" sözcüğüne benzemesi nedeniyle, 2 numaralı kişinin artık mevcut olmadığını ima ediyor. Bu, 2 numaralı kişinin öldüğünü düşündüren bir espri. Fotoğrafta, "The Shining" filminin "Danny" karakteri ile, "American Horror Story: Asylum" dizisinde yer alan "Kit Walker" karakterinin fotoğrafları var. Resimlerin altında, "The Shining" filminde geçen "Danny" ile "Kit Walker" karakterlerinin birer açıklaması yer alıyor. Resimlerin üstünde ise, "sizbilirdiye" kullanıcı adlı bir Instagram profilinin kullanıcı adı yazıyor. Fotoğraftaki espri, iki karakterin aynı oyuncu olan "Evan Peters" tarafından canlandırılması, ancak farklı isimlerin altında gösterilmesi ile oluşuyor. "Sizbilirdiye" kullanıcısı "Danny" ve "Kit Walker" karakterlerinin aynı kişi tarafından oynandığını "siz biliyorsunuz diye" mesajını veriyor. Fotoğrafta farklı kişilerin fotoğrafları yan yana yerleştirilmiş. Fotoğrafların altında her kişinin hakkında kısaca bir bilgi ve bu bilginin esprili bir şekilde yorumlandığı cümleler yer alıyor. Bu fotoğrafta "sizbilindiye" adlı bir Instagram hesabının paylaşımlarından birisi görüyoruz. "Sizbilindiye" hesabının amacı, ünlü kişiler veya gündelik hayatta rastladığımız kişilerin görsellerini alıp altına esprili ve mizah dolu yorumlar yazarak insanları güldürmek. Fotoğrafta "The Walking Dead" dizisinden Rick Grimes, Daryl Dixon, ve Carl Grimes'ın resimleri ve altlarında bir liste var. Listede "The Walking Dead" dizisindeki karakterlerin kişilik özellikleri ve bu özelliklerin zombi olmalarıyla nasıl uyumlu olduğu yazılı. Mesela "Mark: Sürekli zombi olarak adlandırılır. Çünkü ona bir şey sorulmadığı sürece hiçbir şey yapmaz." yazıyor. Bu, Mark'ın sakin ve pasif bir karakter olduğunu ve zombi olmasına rağmen diğer karakterler gibi agresif davranmadığını gösteriyor. Bu liste, "The Walking Dead" dizisinin karakterlerini komik bir şekilde zombilerle ilişkilendiren ve karakterlerin kişilik özelliklerini esprili bir şekilde yorumlayan bir mizah örneği. Fotoğrafta *Unbreakable*, *Split* ve *Glass* filmlerinin posterleri görülüyor. Fotoğrafın altında ise her filmdeki karakterlere ait açıklamalar yer alıyor. *Split* filmindeki karakterin "Kevin" adı ile "istenmeyen bir kişilik olma nedeni bir eczaneyi soyma planları yapmasıydı." ifadesinin yer alması *Split* filminin hikayesini ve *Unbreakable* ile olan bağlantısını esprili bir şekilde anlatıyor. *Split* filminde karakterin "Kevin" adlı bir eczaneyi soymak için bir plan yapmaya çalıştığı fakat planının "Unbreakable" filmindeki karakter tarafından bozulduğu anlatılıyor. Bu sebeple "istenmeyen bir kişilik olma nedeni bir eczaneyi soyma planları yapmasıydı." ifadesi, filmlerin hikayesini ironik bir şekilde ele alıyor.

Fotoğrafta, iki kadın görüyoruz. Sağdaki kadın, "Neerja" filminde oynayan ve Neerja Bhanot'u canlandıran oyuncu Sonam Kapoor. Soldaki kadın ise Neerja Bhanot'un kendisi. Bu fotoğrafın şakası, Sonam Kapoor'un rol aldığı filmle gerçek yaşam kahramanı Neerja Bhanot'u yan yana göstererek, "Hep erkek kahramanların insanları kurtardığını düşündüğümüz filmlere aşinayız değil mi? Fakat gerçek hayat kadın kahramanlarla dolu. Bu sefer kahramanımız dünyaya dair umutları yeşertecek kadar fedakar ve inanılmayacak kadar cesur: Neerja Bhanot! Haydi gelin hikayesini beraber inceleyelim." mesajını veriyor. Kısacası, şaka, erkeklere odaklanan kahramanlık öykülerinin aksine, gerçek hayatta kadın kahramanların da olduğunu ve bunların filmde canlandırılan kahramanlardan daha az önemli olmadığını vurgulamayı amaçlıyor. Fotoğrafta, yeşil ve beyaz çizgili bir sari giyen genç bir kadın var. Kadın sarısını tutmuş ve kameraya bakıyor. Bu resim, 9/11 saldırılarından birinden esinlenerek bir mizah konusu oluşturuyor. Fotoğraftaki kadının Neerja Bhanot olduğu ve bir uçakta teröristlerin saldırılarını engellediği söyleniyor. Bu fotoğraf, Neerja'nın uçakta yaptığı eyleme gönderme yaparak, "Neerja tam 41 ABD'li yolcunun pasaportunu koltukların altına gizleyerek ortadan kaldırdı." cümlesiyle espri yapıyor. Fotoğraftaki kadın, Neerja Bhanot'a benzemesine rağmen, aslında farklı bir kadın. Bu durum, espriyi daha da güldürücü kılıyor. Fotoğrafta, Neerja Bhanot'un cenaze töreninde insanların onu uğurladığı görülüyor. Fotoğrafın altında ise, Neerja'nın ölümünün hikayesi anlatılıyor. Neerja, 23 yaşındayken bir terörist saldırıda hayatını kaybetmiş. Ancak, salgırı sırasında yolcuları kurtarmak için canını tehlikeye atmış. Fotoğraftaki insanlar, Neerja'nın cesedini kaldırıp ambulansa taşıyorlar. Bu fotoğraf ve yazı, Neerja'nın kahramanlığıyla ilgili bir mizah içermiyor. Neerja'nın hikayesi, cesaret ve fedakarlık örneği olarak anlatılıyor.

Fotoğrafta kumdan çıkan bir el görülüyor. Alttaki metinde ise fakir bir adamın oğlunu kurtaran zengin bir aristokrata "Oğlumu kurtardınız, size bunun karşılığını vermek istiyorum" dediği ve aristokratın "Gel seninle bir anlaşma yapalım. Oğlunu bana ver, iyi bir eğitim almasını sağlayayım. Eğer karakteri babasına benziyorsa ileride gurur duyacağın bir kişi olur." şeklinde cevap verdiği yazıyor. Burada geçen espri ise aristokratın fakir adamın oğlunu kendine köle veya uşak edinme niyetinde olduğu anlamına geliyor.

👏🏻👏🏻 Daha fazla hikaye,bilgi ve haber için bizi takip edip beğenmeyi unutmayın; @sizbilindiye #yenibilgi #faydalibilgiler...

Fotoğrafta eski bir gazete veya dergi sayfasının fotoğrafı var. Sayfada, Medusa'nın mezarının yerini belirten bir resim olduğunu ima eden bir haber yazısı var. Ancak, resim belirsiz ve bulanık. Şaka, Medusa'nın mezarının yerinin bilinmediği, resimde görülen "belirsiz" yerin de aslında mezarı temsil etmediği gerçeğinden kaynaklanıyor. Yani haberdeki resmi görerek mezarın yerini öğrenmek mümkün değil.

Resimde Fransızca bir gazete başlığı görünüyor. Başlık "30 malades deviennent fous et doivent être internés" (30 hasta deliriyor ve hastaneye yatırılması gerekiyor) diyor. Resmin altında ise, bu başlığın 1960'larda Fransa'da LSD üreten tek ilaç firmasına ait olduğunu ve fabrikanın olay mahalline 100 km uzaklıkta bulunduğunu belirten bir yazı yer alıyor. Yazıya göre, ilaç firması CIA ile birlikte deneyler yapmış, ancak bu bilgi hala kanıtlanabilmiş değil. Şaka, gazete başlığı ile LSD deneyleri arasında kurulan bağlantıya dayanıyor. Başlık, LSD kullanımından dolayı oluşan ruhsal bozukluklara atıfta bulunuyor, ancak yazı LSD'nin bu başlığı yaratan gerçek neden olabileceğine işaret ediyor. Bu şekilde, okuyucunun dikkatini çeken ve düşündüren bir karşılaştırma yaratılmış.