Resimde, muhtemelen eski bir medeniyetin, belki de Paleolitik veya Neolitik döneme ait, giysiler ve ayakkabı parçaları görülüyor. Kumaş parçaları, hasır ve/veya bitkisel liflerden yapılmış gibi görünüyor. Fotoğrafın altında yatan espri, modern çağın (ya da belki de daha geç bir dönem) insanlarının bu parçaların "moda" olarak kabul edilebilecek derecede "şık" veya "güzel" bulunamayabileceği gerçeğinden kaynaklanıyor. Eskiden bu şekilde giyinmiş insanların ne düşünebileceği, nasıl hissettikleri, bu objelerin modern dünyadaki değerlerine göre düşünüldüğünde oldukça komiğe yol açar. Modern bir bakış açısından bakıldığında, büyük ihtimalle ilkel ve belki de rahatsız edici olarak görülecek objeler, o dönem için mükemmel ve çok iyi çalışıyordu. Özetle, resim eski, ilkel kıyafetleri modern bir gözle gösteriyor ve bunun ironisini vurguluyor. Eski ile yeniyi, güzel ile çirkin arasında bir karşılaştırma yaparak mizah oluşturuyor.

Resimde, yüksek dağların karlı yamaçlarında, bir bilim insanı veya araştırmacı (daha çok kıyafetinden anlaşılabiliyor) tarafından keşfedilmiş ya da bulunmuş, mumyalaşmış veya donmuş bir insan bedeninin bulunduğu bir sahne yer alıyor. Beden, hala neredeyse orijinal formunu koruyor görünüyor. Çevredeki ortam karla kaplı, kaya parçaları ve toprak var. Fotoğrafın arkasındaki mizah ise, "mumya" ifadesinin biraz ürpertici ve belki de gizemli bir çağrışıma sahip olması ve bu tür bulguların, özellikle de dağlık ve buzlu bir ortamda bulunmasının, bir tür "uzaylı" veya "gizli" çağrışımları uyandırabilmesinden kaynaklanıyor. Bu, modern toplumda sık rastlanan bir "gizem/uzaylı" temasıyla ilişkilendirilebilir; sanki bulunan mumya bir tür gizemli bir varlık veya olayı temsil ediyormuş gibi algılanabilir. Resim, şaşırtıcı veya ürkütücü bir keşif yapıldığı izlenimini bırakıyor.

Fotoğrafta, muhtemelen bir arkeolojik kazı veya inceleme alanında, mumyalaşmış veya donmuş haldeki bir insan vücudu görülüyor. Vücut, koyu kahverengi-gri bir renge bürünmüş ve üzerinde çeşitli organik materyallerle kaplı, dış görünüşü bozulmuş ve tahrip olmuş bir halde. Çevresinde, kazı araçları veya tıbbi aletlerin parçaları da görünüyor. Yeşil bir örtü üzerine serili. Resimde, bir insanın mumyalaşmış veya donmuş kalıntılarını gösteren açık bir bilimsel çalışma veya inceleme görüntüsü var. Bununla ilgili bir espri yoktur. Resim, tarihi bir buluntunun inceleme aşamasını ve korunmuş halini gösteriyor; mizah içeriği taşıyan bir içerik değil. Fotoğrafta, mumyalaşmış bir insan iskeleti görünüyor. İskeletin yüzü ve üst vücudu, esrarengiz bir şekilde korunmuş halde. Görüntünün üst kısmında, mumyanın tamamının bir şekilde çizim/gölgeler halinde üstüne çizilmiş bir tasviri var. Bu, mumyanın bir bütün olarak nasıl göründüğüne dair bir gösterge. Fotoğrafta bulunan mizah, mumya ile çizilen figür arasında oluşan bir uyumsuzluktan kaynaklanıyor. Mumya, özellikle yüz ifadesi ve genel görünümüyle, gerçek bir insan kalıntısı. Fakat çizimdeki şekil, sanki mumyanın nasıl olması gerektiği üzerine bir hayal ürünü veya bir tahmin gibi. Bu uyumsuzluk, gözlemcinin gerçeklik ve hayal arasındaki çizgilerle oynayarak bir mizah anlayışı yaratıyor. Dolayısıyla mizah, karşılaştırmanın ironik ve biraz da ürkütücü bir şekilde şaşırtıcılığından geliyor.

Fotoğrafta, muhtemelen buzla korunmuş, eski bir insan bedeninin görüntüsü var. Bedenin rengi ve durumu, uzun süre buzda kalmış olmasını gösteriyor. Resimde bir şaka veya ironi yok. Bu, arkeolojik bir buluntudur ve bilimsel amaçlarla kullanılmış veya sergilenmiş olabilir. Resim, insanların eski zamanlardaki yaşam koşullarını veya tarihsel olayları gösteren bir belge niteliğindedir.

Resimde Avrupa kıtasının bir haritası ve üzerinde farklı gruplara ait alanlar gösteriliyor. "Germanics" (Cermenler), "Slavs" (Slavlar), "Romans" (Romalılar) ve "Hellenics" (Helenler/Yunanlar) olarak bölümlendirilmiş. Bu, Avrupa'nın tarihsel ve kültürel gruplarına göre bölünmüş bir haritaya dayanarak, olasılıkla etnik ya da ırksal ayrımcılığa karşı bir alay olarak anlaşılıyor. Harita, tarihsel olarak birbirinden farklı kültür gruplarının bulunduğu bölgeleri göstermekle birlikte, bu farklılaşmanın günümüzde anlamlı olmadığını, hatta sorunlu olduğunu ima ediyor. Görsel, tarihsel çizgiler üzerinden yapılan bu ayrımın, modern dünya görüşüne uygun olmadığını vurguluyor ve bu ayrımcılık anlayışına esprili bir dille muhalefet ediyor. Dolayısıyla, espri; kültürel farklılıkların, geçmişin bir parçası olarak değerlendirilmesi gerektiğini ve günümüzde bu kadar belirgin çizgilerle ayrımcılık yapılmaması gerektiğini anlatıyor.

Resimde, fil sırtında bir adamın, bir başka adamı filin ayağıyla yere çalıp ezdiği bir sahne yer alıyor. Arka planda, uzaklarda başka bir adamın okla ya da başka bir silahla savaşmaya hazırlandığı görünüyor. Resim, filin gücü ve vahşetini, insanları ezme yeteneğini sembolize ediyor. Bir başka adamı da öldürüyor ve vahşeti vurguluyor. Bu da, bir çeşit vahşet ve güç gösterisini ifade edebiliyor. Ayrıca, o dönemin kültürel algılamasını yansıtabiliyor. Filin gücü, insanın güçsüzlüğüne karşı bir tezat oluşturuyor ve ironi unsuru içeriyor. Şaka ise, belki de görsel bir ironidir. Filin gücü, insan hayatının önemini, güçsüzlüğünü ve geçiciliğini vurgulamak için kullanılır.

Resimde, açık havada, muhtemelen bir ev önünde duran, sakallı bir genç erkek görünüyor. Resmin üstünde bir metin baloncuk var ve "480 BC genetiği" yazıyor. Bu, "M.Ö. 480 genetiği" anlamına gelir, ki bu da oldukça eski ve hatta belki mitolojik bir genetik miras olduğu imajını oluşturuyor. Genç adamın ifadesi ve söz konusu "genetik" ifadesi, bir anlamda "genetik olarak üstün" veya "eski bir soyağacına sahip" olmak iddiasıyla dalga geçiyor. Özetle, resim biraz absürt bir "genetik üstünlük" iddiasına gönderme yaparak espri yapıyor.

Fotoğrafta, antik Roma tarzı bir kabartma işleme bulunan, muhtemelen bir anıt veya benzeri bir yapı parçası görülüyor. Bu kabartmada bir figür işlenmiş. Figürün önünde ise bir sigara paketi tutuluyor. Sigara paketinin üzerindeki resimde insan yüzü var ve yazı da Türkçede. Fotoğrafın altındaki yazı, "Kullanmıyorum kardeşim" ifadesi. Bu, "Kardeşim, ben sigara kullanmıyorum" anlamına geliyor. Bu bir espri çünkü, sigara paketinin bir kabartma sanat eseri olan eski figürün önünde olması ve anlamsız bir tezat yaratıyor. Eski sanat eseri ile modern bir alışkanlığın yan yana getirilmesiyle, bir esprili ve ironik bir mesaj iletiyor. Özetle, sanat eseriyle sigara paketinin birlikteliği, durumun gülünçlüğünü vurguluyor.

Fotoğrafta, İran'daki Persepolis antik kenti'nin 480 M.Ö. ve 2023 yılındaki hallerinin karşılaştırıldığı bir görsel var. Üst kısımda, 480 M.Ö.'deki Persepolis'in, günümüzde görmeye alışık olduğumuz yıkık halden ziyade, muhteşem bir yapı olarak tasvir edildiği görülüyor. Alt kısımda ise günümüzde Persepolis'in yıkık halinin fotoğrafı yer alıyor. Bu durum, zamana ve insan eli değmesinin bir yerin güzelliğine nasıl etki ettiğini vurgulamaktadır. İşte espri: 480 M.Ö.'deki şaşaalı yapının 2023'te mevcut durumda olmasından ziyade, zaman ve insanın getirdiği yıkımlar karşısında bir ironi ve belki de özlemi yansıtıyor. "Zamanın dişleri" ya da "geçmişin ihtişamı" gibi kavramları çağrıştırır. Eski ihtişamın yok oluşuyla ilgili bir üzüntü ya da zamanın değişmezliğine bir bakış açısı sunmaktadır.

Fotoğrafta, Babil'in iki farklı zaman dilimindeki halini gösteren bir karşılaştırma var. Yukarıdaki resim, M.Ö. 550'deki Babil'in muhteşem ve yeşil, sulak bir şehir olarak canlandırılmış hallerini tasvir ediyor. Alttaki resim ise 2024 yılında Babil'in kalıntıları olarak harap bir halde olduğunu gösteriyor. Fotoğrafın altındaki metin ve resimlerin birleşmesi, zamanın ve insan etkinliklerinin etkilerini, medeniyetlerin yükselişini ve düşüşünü vurgulamaktadır. Bir zamanlar ihtişamlı olan yerlerin, zaman içinde harap olmasının ironik bir şekilde vurgulandığı bir mizah unsuru barındırıyor. Eski ihtişamın, günümüzdeki halinin zıtlığıyla, geçmişin anılmasını ve geleceğe ders çıkarmanın önemli olduğunu ima ediyor. Bu da bir tür "zamanın çarkı" veya "geçmişin dersleri" temalı espriye işaret ediyor.

Resimde, 2019, 1819 ve M.Ö. 1019 yıllarında aynı yaştaki (28 yaşında) üç farklı insanın, hayatlarının farklı aşamalarında yaşadıkları deneyimleri yansıtıyor. **2019:** Bir erkek, "ilişki için hazır değilim" diyor. Bu, günümüz gençlerinin, ilişki konusunda daha dikkatli ve sorumlu davranma eğiliminde olduklarını vurgular. **1819:** Bir erkek, "14 çocuğum var" diyor. Bu, geçmişte çocuk sahibi olmanın, özellikle o dönemin sosyal ve ekonomik koşulları göz önüne alındığında daha yaygın ve beklenen bir durum olduğunu gösteriyor. **M.Ö. 1019:** Bir kadın, "İyi bir hayat sürdüm. Üç kez çilek yedim ve bir kere de armut yedim" diyor. Bu, o dönemin beslenme koşullarını ve günlük yaşam kalitesini vurguluyor. **Mizah:** Resim, ilişki konusunda isteksiz olan modern insanlarla, geçmişteki insanların daha pratik ve belki de daha az seçici yaşam tarzlarına bir karşılaştırma yaparak mizah yaratıyor. "Çocuk sahibi olmak" ve "iyi bir hayat sürmek" kavramları günümüzde farklı bir anlam kazanmışken, eski zamanlarda bunların farklı ve önemli noktalar olduğunu vurgulamaktadır. Kadının "üç kez çilek, bir kez armut" ifadesi, dönemin gıda imkanlarını da esprili bir şekilde ortaya koymaktadır.

Videoda bir elin, bir gladyatör karakterinin ağzını kapattığı görülüyor. Ardından ekrana başka bir karakter girerek gladyatörü tutuyor. 'Let him cook' ifadesiyle karakterin bir şeyler yapmasına izin verilmesi gerektiği esprisi yapılıyor.

Video, dini figürleri içeren görseller üzerinden mizahi bir kurgu sunuyor. İlk iki karede bir anne figürü gösterilirken, son iki karede bu figürün 'oğlu' olarak dini bir karakteri işaret eden metinler yer alıyor. Esprinin kaynağı, dini sembollerin internet kültüründeki 'meme' (mizah) tarzıyla birleştirilmesidir.

Fotoğrafta, antik Yunan veya Roma dönemine ait, bronzdan yapılmış, muhtemelen bir heykelin göğüs hizasından yukarıya doğru bir kısmı görülüyor. Erkek bir figür, klasik bir stil ve ifadeyle betimleniyor. Heykelin yüzeyinde, paslanma veya zamanın etkisi nedeniyle oluşan koyu bir renk tonu var. Özellikle dikkati çeken nokta, heykelin gözlerinin sarımsı-yeşilimsi renkte olması. Bu, gözlerin farklı, hatta "garip" renklerde yapılmış antik heykel parçası ile ilgili bir şaka ima ediyor. Görünüşte beklenmedik renkler, heykelin orijinal haliyle nasıl göründüğü hakkında bir fikir vermez. Dolayısıyla, şaka, bir sanat eserinin yapım aşaması ya da restorasyon çalışmaları, ya da orijinalin nasıl olduğu ile ilgili tahminlere odaklanıyor. "Garip renk gözler" durumu, dikkat çekici ve belki de şaşırtıcı bir detay olarak kullanılıyor.

Video, M.Ö. 1485 yılından başlayarak Anadolu ve çevresindeki antik imparatorlukların sınır değişimlerini gösteren bir harita serisidir. Kareler ilerledikçe Hitit İmparatorluğu'nun genişlemesi ve diğer medeniyetlerin (Mitanni, Asur, Mısır vb.) ortaya çıkışı kronolojik olarak gösterilmektedir.

Videoda, sokakta koşan bir adamın düşük çözünürlüklü güvenlik kamerası görüntüleri gösteriliyor. Videonun mizahı, günümüzdeki bir görüntünün üzerine 'Firavun'un M.Ö. 3100 yılında 144p görüntüleri' yazarak tarihi bir olaymış gibi sunulmasından kaynaklanıyor.

Fotoğrafta, fildişi veya benzeri bir malzemeden yapılmış, dikdörtgen bir palete benzeyen bir obje görülüyor. Palete, düzenli sıralanmış, oval şekilli küçük çukurlar kazınmış. Bu çukurların içleri, muhtemelen eski pigmentler veya boyalar ile kaplanmış. Farklı renk ve doku özelliklerinde pigmentler mevcut. Örneğin, bazı çukurların içinde yeşil, bazıları kahverengi-kırmızı, bazıları da koyu-gri bir madde var. Objenin üst kısmında, hiyerogliflere benzer sembollerle süslenmiş bir kısım bulunuyor. Fotoğrafta bir "palete" benzeyen bir şey olmasına rağmen, espri yok. Dolayısıyla, bir espri anlaşılamaz. Resim, muhtemelen bir arkeolojik eser veya antik bir sanat malzemesini gösteriyor.

Resimde, bir müzenin vitrininde, toprak altında bulunan iki iskeletin kalıntıları ve bunların yanındaki, çizimle canlandırılmış, muhtemelen aynı kişilerin, antik kıyafetler giymiş halleri görülüyor. İskeletler, aralarındaki yakın ilişkiyi vurgularcasına birbirine doğru dönmüş şekilde duruyorlar. Çizimdeki insanlar ise modern bir şekilde, birbirlerine sarılmış pozisyonlarda tasvir ediliyor. Farklı yönlerin/zamanların (iskeletler ve çizim) birleştirilmesi, bir "zıtlık" yaratıyor ve bu, tarihin, insanların ve ilişkinin geçiciliğiyle ilgili bir mizah veya düşünce uyandırıyor. Bir tür "tarihi aşk" veya "eşsiz bir bağın" ironisi söz konusu. Özetle, tarihin ve ilişkinin "geçici" doğası vurgulanıyor, iskeletler ve çizimdeki insanların pozisyonu bu ironiyi daha da güçlendiriyor.

Videoda şapkalı ve güneş gözlüklü, göğsünde yoğun kıllar olan yaşlı bir adam göl kenarında konuşuyor. Adam, 1912 yılındaki New York görüntülerini hatırlatarak insanların zamanın geçiciliği ve şu anki insanların aslında bir 'ekip' olduğu üzerine felsefi bir konuşma yapıyor.

Resimde, Milattan Önce 610-546 yılları arasında yaşamış olan Anaximander'ın dünyaya dair çizdiği bir harita görülüyor. Harita, bilinen dünyanın o dönemki anlayışını temsil ediyor. Dünya, büyük bir daire şeklinde gösteriliyor ve çevresini okyanus kuşatıyor. Dairenin içinde, Avrupa, Asya ve Afrika kıtaları, "Soğuk Bölge", "İkamet Bölgesi" ve "Sıcak Bölge" olarak etiketlenmiş alanlar halinde tasvir ediliyor. Bu harita, günümüz coğrafi bilgisine göre oldukça ilkel ve basitleştirilmiş bir gösterim. Şaka, bu eski ve çarpıcı derecede farklı bir dünya görüşünün, bugün hala kullandığımız karmaşık ve detaylı haritalarımızla karşılaştırılmasının komik ve ilginç bir farkı sergilemesinde yatıyor. Özünde, eski insanların dünyayı nasıl algıladıklarıyla, günümüz coğrafi anlayışımızın ne kadar ilerlediğine vurgu yapıyor.