Fotoğrafta, sarı bir duvar üzerinde siyah sprey boya ile yazılmış "7 yaşından sonrası saymadı..." yazısı görülüyor. Duvarda aynı zamanda bir pencere de var. Bu yazı, 7 yaşından küçük çocukların "7 yaşına kadar sayma" oyununu oynadıklarını ama 7 yaşından sonra saymayı bıraktıkları ve bu yüzden saymadıkları anlamına gelen bir espridir.

Tuğçesakinkızm @akustiiktravma beyler yeriniz öperim afallamayı severiz çünkü 02:21 02 Eyl 18 de olsam bir anda çeker ve 80...

Resimde beyaz bir kapı zili görülüyor. Paylaşımın yazarı "Ben superior place" diye başlayan cümlesiyle üstün olduğunu ima ediyor ve Terzi ve Çaycı rolüne kendi uydurduğu anlamsız harf dizilerini yerleştiriyor. Sonrasında "ve terziye 3 çay gelir" diyerek kapı zilinin "3 çay" sesi çıkaracağını ima ediyor. Bu paylaşım, insanların anlamsız kelimeler kullanarak birbirlerini şaşırtma eğilimini esprili bir şekilde ele alıyor.

Fotoğrafta, bir baba oğluna "Hayatında birisi var mı?" diye soruyor. Oğlan ise "Hayatın var mı? diye sorsana amk" diye düşünüyor. Bu mizah, babanın sorusuna oğlunun verebileceği cevabı tersine çevirerek ortaya çıkıyor. "Amk" kelimesi Türkçede oldukça kaba bir küfür olup, bu durum bu mizahın esprili yönünü oluşturuyor.

Fotoğrafta, bir grup insanın "Hepimiz Zokora Yız (Malzeme Hariç)" yazılı pankartlar tuttuğu görülüyor. Bu, **"Zokora"** olarak bilinen bir Türk futbol takımının taraftarlarının, rakip takımın oyuncularının bir şekilde "Zokora" olmasına rağmen, **malzemelerinin** iyi olduğuna dair bir espri. **"Zokora",** futbolun jargonunda genellikle kötü veya yetersiz oyuncuları tanımlamak için kullanılan bir terimdir. Bu nedenle, taraftarlar rakip takımın oyuncularının "zokora" olmasına rağmen, takımın malzemesinin (formaları, toplar, vb.) iyi olduğunu ima ediyorlar. Bu espri, Türk futbol kültüründe yaygın olan **"şakacı ve alaycı"** bir mizah örneğidir.

Fotoğrafta şapkalı, sakallı bir adam masada oturmuş bir şey yazıyor. Resmin üstünde ise "Güller kırmızıdır, menekşeler mordur, en sevdiğim madendir bor. Eğer beni istiyorsan please open the door" yazıyor. Bu resimdeki espri, adamın "güller kırmızıdır, menekşeler mordur..." gibi klişe bir şiir yazarken, "en sevdiğim madendir bor" diye devam etmesi ve son olarak "kapıyı aç" diyerek bir talepte bulunması. Bu, şiirsel bir dil kullanarak günlük hayattan bir ricada bulunmak olarak yorumlanabilir.

Fotoğrafta, şapkasını takmış ve masada duran bir lambanın ışığında bir deftere not alan bir adam görünüyor. Adamın üstündeki yazı, "Gülüm kırmızıdır. Menekşeler mor. En sevdiğim madendir bor. Eğer beni istiyorsan, lütfen kapıyı aç." şeklindedir. Bu yazıda kullanılan kelimeler, çocukların öğrendiği basit kelimelerdir. Ancak, adamın ağır bir tavırla bunları söylediği ima ediliyor. Bu durum, çocukların öğrendiği kelimelerin gerçek hayatta ne kadar basit kaldığını ve yetişkinler için ne kadar komik olabileceğini gösteren bir ironi yaratıyor.

Fotoğrafta, sağ tarafta oturan bir adam, sol tarafta ise başı örtülü bir kadın bulunuyor. Adam "Mona Lisa tablosunun gizemi çözülür ancak bu resim çözülmez" yazan bir mizah paylaşımı yapıyor. Bu paylaşımın mizahı, Mona Lisa'nın gizemli gülümsemesi ile adamın ciddi ifadesi arasındaki çelişkiye dayanıyor. Mona Lisa'nın gülümsemesinin çözülememesi, adamın ciddi ifadesinin ise çok açık ve net olduğu vurgulanıyor.

Resimde mavi bir dairenin içinde beyaz yazı ile "Üzgünüz kalmadı" yazan bir etiket görüyoruz. Bu etiket, tükenmiş bir ürün için kullanılan bir etiket ve "Üzgünüz kalmadı" ifadesi de bu durum için kullanılan yaygın bir ifadedir. Etiketin esprili tarafı, "üzgün" kelimesinin "üzgünüz" şeklinde yazılmasında yatıyor. Bu yazım şekli, sanki ürünün tükenmesi nedeniyle müşteriye "üzgün" oldukları mesajını vermekten ziyade, ürünün tükenmesinden "üzgün" olduklarını ifade ediyor. Bu espri, ürünün tükenmesi gibi bir durum karşısında bile, tüketiciye bir nebze olsun eğlenceli ve ironik bir yaklaşım sergilemeyi amaçlıyor.

Fotoğrafta kırmızı ışıkta durmuş bir araç ve üzerinde "Hayat bize hiç yeşil ışık yakmadı olsun zaten bizde kırmızı ışıkta hiç durmadık" yazılı bir kağıt var. Bu espri, hayatın kişilere yeşil ışık yakmayıp sürekli zorluklarla dolu olduğunu ve insanların bu zorluklara rağmen pes etmeyip yoluna devam ettiğini gösteren bir mizah örneğidir.

Resimde, bir binanın duvarına "Sana seviyorum" yazılmış ve hemen altında birkaç damla su damlası var. Bu fotoğraftaki espri, "seviyorum" yazısıyla su damlaları arasındaki bağlantıdan geliyor. Damlaların, "seviyorum" kelimesinin gözyaşıyla söylenmiş gibi bir ima yaratması nedeniyle, esprili bir gönderme yapıyor. Ancak, "seviyorum" kelimesinin altına su damlaları yerine "damla" kelimeleri yazılı olsaydı espri daha açık bir şekilde anlaşılır olurdu.

Resimde, bir adam iki kalemle "Akın" adını yazıyor. Ama yazısı çok kötü. Adamın düşünce balonu, "Adını iki kalemle yazayım ki, yazım güzelleşmiş gibi olsun" diyor. Bu şaka, adamın kötü yazısına rağmen, kendine göre bir "güzellik" bulması ve bunu komik bir şekilde ifade etmesinden geliyor.

Fotoğrafta, açık havada, bir kova suya dolduruluyor ve adam bunu izliyor. Kovayı dolduracak su, adamın önünde bulunan musluktan geliyor ve adamın tam karşısındaki yere doğru yönlendiriliyor. Ancak kovaya akan su, kovadan taşmadan önce bir süre havada asılı kalıyor. Şaka, musluk ile kovaya akan su arasındaki boşluk ve adamın kovaya bakarkenki şaşkınlığı. Adam, musluktan çıkan suyun kovaya ulaşamamasını düşünerek şaşkınlık içindedir.

Fotoğrafta, kırmızı ve beyaz kareli bir bezle kaplı, "Bonne Mamie Gelée de Groseille" etiketi olan bir reçel kavanozu görülüyor. Kavanozun yanında, kırmızı meyvelerle dolu bir cam kap var. Resim, reçel kavanozu ve meyvelerin, kırmızı ve beyaz kareli bir masa örtüsü ile örtülmüş, sofranın bir parçası gibi görünmesini sağlayan bir şaka içeriyor. **Şaka şu şekilde yorumlanabilir:** "Reçel kavanozu, kırmızı meyveler ve masa örtüsü aynı desenle yapılmış gibi görünüyor. Bu, reçelin de bir zamanlar masa örtüsü gibi olduğunu, ancak zamanla reçel haline geldiğini gösteriyor."

Resimde, yeşil kazak giymiş, öfkeli bir adam var. Kafa üstünde baloncukta "Bi bok anlamadık..." yazıyor. Bu komik çizim, kişinin bir şeyi anlayamadığını ve bu durumdan sinirlendiğini, ancak bunun yerine "bi bok anlamadık" gibi basit ve ilkel bir ifadeyle tepki verdiğini göstererek ironik bir şekilde mizaha bürünüyor.

Resimde Albert Camus ve Simone de Beauvoir'in portreleri ve aralarında geçen bir diyalog var. İlk olarak Albert Camus, "Kendimi yengeç gibi hissediyorum Simone." diyor. Ardından Simone, "Sebebi nedir?" diye soruyor. Son olarak Albert Camus, "Yengeçler denizde yaşar ama yüzemez. Ben de nefes alabiliyorum ama dünyaya bir türlü ayak uyduramadım sanırım." diyerek espri yapıyor. Espri, yengeçlerin denizde yaşamasına rağmen yüzememeleri ve bunun Albert Camus'nun dünyaya uyum sağlayamama hissini simgelemesi üzerine kurulu.

Resimde, bir çizgi romanın kapağı ve içinden bir sayfa görülüyor. Kapakta "Sarıkaya Muhalif Mizah Dergisi" yazıyor. İç sayfada, "Aslında Kendine Karşı" başlığı altında bir karakterin ayak ucunda, "Fili" yazan bir çorap var. Karakterin "Çok binlerce insanın arasıında bu ters giyilmiş çorabı bile beni sarkan iplikler bile beni hüzünlendirmeye yetiyor. Nasıl da ayrıksılar. Tipki bende merve gibi..." dediği görülüyor. Şaka, karakterin çorabın tersten giyilmesine takılmasında ve bunu bir hüzün kaynağı olarak görmesinde yatıyor. Bu, abartılı bir tepki ve karakterin aşırı hassas bir yapıda olduğunu gösteriyor.