Fotoğrafta, Twitter'da paylaşılan bir gönderi bulunuyor. Gönderi, Kütahya'lı birisinin, "Biz Osmanlı gibi savaşçı milletin torunuyuz" diye yazması ve ardından "Siz çeyiz olarak gitmediniz mi?" sorusuyla karşılık verilmesiyle oluşan bir mizah içeren mesaj. Joke, Osmanlı İmparatorluğu'nun savaşçı bir millet olduğuna dair klişeleştirilmiş imajıyla, Kütahya'lı kişinin gururlu bir söylemde bulunmasını, ve diğer insanların ise, bu söylemin tersine uygun bir şekilde, çeyiz olarak verilmiş gibi davranması durumu üzerinden ilerliyor. Kütahya'lı kişinin sözlerinin ironisi ve diğerlerinin bu söyleme verdiği cevap, gönderinin komikliğini oluşturuyor. Bir nevi, gerçekçi olmayan bir gurur ve bu gururun karşısındaki gerçekçi olmayan bir durumun mizahı.

Resimde, Osmanlı padişahı Sultan Selim'in (ve muhtemelen bir başka hükümdarın) görüntüsüyle oluşturulmuş bir meme görülüyor. Metin, sandığa, İskender kebap ve kola göndermiş olan hükümdarın, Şah İsmail'e Adana dürüm ve şalgam gönderdiğini ifade ediyor. Ayrıca, gönderiyle birlikte gönderilen bir not da mevcut ve bu notta "Afiyet olsun kardeşim" diye yazıyor. Bu memede gönderilen hediyeler, özellikle Sultan Selim'in bir anlamda "küçük" veya "ilgisiz" olan hediyelerle Şah İsmail'e göndermesi, komik bir şekilde abartılı bir duruma sokulmuş. Genellikle, kraliyet aileleri arasında kurumsal bir ilişki ve saygınlık kurmak ve hediye alışverişi gibi bir takdim söz konusu iken, şahıslar birbirlerine daha sade hediyeler yollayabilirlerdi. Dolayısıyla, meme, padişahların bu tür gösterişli alışverişlerini mizahla ele alıyor. Adana dürüm ve şalgam gibi günlük yiyecekler, kraliyet hediyesi olarak, beklenmedik ve hatta biraz küçümsenecek bir duruma yol açıyor. "Afiyet olsun kardeşim" cümlesi de bu komik durumun, samimi bir anlam yüklemesine yardımcı oluyor. Özetle, meme Osmanlı dönemi hükümdarlarının gönderdikleri hediyelerin, beklediğiniz gibi resmi veya gösterişli olmamasından dolayı komik bir durum oluşturuyor.

Resimde, 1707 yılında Jean-Baptiste Vanmour tarafından çizilmiş bir resim, daha doğrusu resmin bir parçası ve tweet'in metni yer alıyor. Resimde, bir Türk erkeği (zamanın giyimiyle) sevdiği kadının penceresi önünde, sanki bir bıçak veya benzer bir nesneyle kendisine zarar verecek şekilde hareket halinde. Kadın ise pencerenin kafesli bir kısmında duruyor. Tweet, "Türk erkeğinin hiç aklı başında olduğu bir dönem olmaz mı ya?" diye sorarak, geleneksel veya geçmiş dönemlerdeki belirli toplumsal davranışlar veya olayları esprili bir şekilde eleştiriyor. Resimdeki sahnenin, kadını etkileme çabası olarak yorumlanan bu eylemi, ironik ve absürt bir şekilde gösterdiği için, tweet'in amacı bu ironik durumu vurgulatmaktır. Kadın üzerindeki baskı ve erkeklerin kadını etkilemek için kullanacakları yöntemler, toplumda kabul görmüş veya olmamış farklı yaklaşımlara işaret ediyor ve bunları bir şekilde eleştiriyor. Dolayısıyla espri, bu tür hareketlerin toplumda neden olmadığına dair bir mizah içermektedir.

Resim, Twitter'da bir paylaşım. Yüzbaşı William adlı bir kullanıcı, "Twitter Birinci Dünya Savaşı döneminde olsaydı nasıl tweetler atılırdı sizce?" diye bir soru soruyor. Bu, Twitter'ın henüz olmadığı, insanların sosyal medyada iletişim kurmadığı Birinci Dünya Savaşı dönemine bir gönderme yaparak esprili bir soru soruyor. Savaş zamanı ortamına uygun ve tweet içeriklerini hayal ederek, modern sosyal medya platformlarının o dönemde nasıl kullanılabileceğini komik bir şekilde sorguluyor. "Nasıl tweetler atılırdı" sorusu, zaman farkı ve teknolojinin getirdiği farklılık üzerinden mizah yaratıyor.

Fotoğrafta, Dilan Mazharoglu adlı kullanıcının Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda Atatürk'le ilgili bir konuşma/hitabenin gençlere anlatıldığı, ancak yaşlıların görüşleri/muhatap alınmadığı ve hatta onların ağızlarına telefon tutulmaya çalışıldığı; bu durumun, ICGUDUSEL gibi akıl etmesi gereken bir durum olduğunu ve bu durumun yüz sene daha takdire şayan olduğunu eleştiren bir mizah içeren gönderi yer alıyor. Özetle, gönderi, yaşlıların görüşlerine yeterince önem verilmediğini ve gençlerin, bu konu hakkında takdire değer bir hareket yapmadıklarını, hatta onları "kötü" bir şekilde hedef aldıklarını esprili bir dille ifade ediyor. "Icgudustel" gibi telefon operatörlerinin adı konulması da gönderinin mizah unsurunu güçlendiriyor. Genel olarak, paylaşılan gönderi, gençlerin yaşlılara karşı saygısızlık ve iletişim eksikliği hakkındaki bir eleştiridir ve esprili bir şekilde dile getirilmiştir.

Fotoğrafta, bir sohbet mesajlaşması ya da benzeri bir platformda yer alan bir diyalog örneği görülüyor. "Adın ne senin?" sorusuna verilen cevap "Kürt Memet..." şeklinde. Ardından gelen kısım, "Kürt" kelimesini duyan Atatürk'ün kaşlarını çatmış olduğunu ifade eden bir cümle. Bu, Kürt kimliğinin ya da etnik kökenin olumsuz bir anlam yüklenerek eleştirildiği bir mizah örneği. Atatürk'ün kaşlarını çattığına dair ifade, bu cümleye olumsuz bir vurgu katıyor ve o dönemin belirli bir toplumsal algısına gönderme yapıyor. Mizah, Atatürk'ün o dönemdeki siyasi söyleminden veya bir toplum algısından hareketle ironi ve dolaylı eleştiriye dayalı.

Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, bir Urfalı arkadaşın, diğer Urfalıları nasıl anlattığıyla ilgili bir espri var. Urfalı arkadaş, "Peygamberi ateşe atmışlar, neyini anlatayım" demiş. Bu, Urfalıların yaşadığı yerel kültürün kendine özgü ve bazen abartılı anlatım tarzını konu alıyor. Esasen, konu edilen olayın, anlatıcının abartılı ifadesiyle nasıl anlamsız hale geldiğini, ya da anlatılan olayla ilgili ciddiyetsiz bir bakış açısı sunarak esprili bir durum oluşturuyor. Dolayısıyla espri, Urfalı insanların konuşma tarzındaki bazı özelliklerden yola çıkıyor.

Fotoğrafta, Twitter'da bir tartışma görülüyor. "gezegen askeri" adlı kullanıcı, "gemilerin karadan yürüdüğünü öğrenince konstantin" diye bir yazı paylaşmış. Bu, tarihsel bir olay ya da durumun, olasılıkla bir hikaye anlatımı veya bir düşünce yürütmesinin başlangıcı gibi görünüyor. Altta, "Sanli Senturk" adlı kullanıcı, "Fatihin yaptığı hareket yasak değil mi?" sorusuyla yanıt vermiş. Bu, muhtemelen tarihsel figür Fatih Sultan Mehmet ile ilgili bir tartışma veya bir göndermede bulunulan bir konu. Bu, bir tarihi olay, karakter veya görüşle ilgili gönderiye, ironik veya mizah amacıyla bir yanıt verildiğini gösteriyor. Zaman içinde farklı kavramların, olayların veya insanların birbirine nasıl bağlandığına dair bir espri, tartışma, yorum veya eleştiri olabilir. "Gemilerin karadan yürüdüğünü öğrenince" ifadesi, çok alışılmamış ve gerçek dışı bir durum olduğu için, gönderinin bir espri olduğu yorumu yapılabilir.

Resimde, bir Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, birisinin bir Urfalı arkadaşıyla mistik konular hakkında yaptığı bir konuşma özetleniyor. Urfalı arkadaş, "Peygamberi ateşe atmışlar neyini anlatayım" demiş. Bu, Urfalıların kültürüyle ve biraz da esprili bir şekilde "mistik" olayları ifade etme şekilleri ile ilgili bir mizah içeren bir göndermedir. "Peygamberi ateşe atmışlar" ifadesi, abartılı ve anlamsız bir durum sunarak, Urfalı insanların konuşmalarının bazen anlaşılmaz ya da absürt gelebileceğini ima eder. Bu, Urfalıların dil ve ifade tarzlarının bazen abartılı, dolaylı ve anlaşılması zor olabileceğine bir göndermedir.

Fotoğrafta, Moğolistan'da bulunan, Büyük Cengiz Han'ı at üstünde tasvir eden, dev bir metal heykel ve heykelin üzerinde bulunan, dairesel bir mimari yapı görülüyor. Yapının etrafında, tepenin üzerine kurulan bir yol ve yeşillikler mevcut. Fotoğrafın altında yer alan "GULDUUM.NET" yazısı ise, bir internet sitesinin veya portalın adresi/logosu gibi görünmekte. Fotoğrafta herhangi bir mizah veya şaka içermiyor. Sadece tarihi bir kişilik ve onun onuruna yapılmış bir heykel ve yapı resmedilmiş.

Fotoğrafta, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, birisinin bir Urfalı arkadaşıyla yaptığı bir konuşma özetlenmiş. Urfalı arkadaş, "Peygamberi ateşe atmışlar neyini anlatayım" demiş. Bu, Urfalıların (Urfa şehrinden olan insanların) genellikle söyledikleri kendilerine özgü ifadelerin komik bir şekilde anlatılmasını sağlayan bir espri örneğidir. "Peygamberi ateşe atmak" çok ciddi ve trajik bir olaydır. Urfalı arkadaşı, bu kadar önemli bir olayın basit bir anlatımı ile karşılaştırıldığında, durumu önemsizleştirmek için kullandığı ifade, espriyi oluşturmaktadır. Yani, durumun ciddiyeti ile anlatım arasındaki çelişki espriyi yaratmaktadır.

Resimde, duygusal bir ifadeyle ağlayan bir kadının fotoğrafı ve altındaki bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderi, Bitlislilerin aslında Yunan olduklarını ve Van'a ait her şeyi çalıp kendilerininmiş gibi iddia ettiklerini söylüyor. Bu gönderide yapılan espri, Bitlis ve Van arasındaki olası bir rekabet veya ırkçılık/etnik ayrımcılık teması üzerine kurulu bir mizah. Bir yerin mirasını ya da kültürünü ele geçirmeyle alakalı klişeleşmiş bir durum komedisi. Bitlis ve Van'ın bu konuda birbirleriyle ilgili gerçek bir çekişme yaşadıklarını söylemek yanlış olur, gönderi mizah amacıyla böyle bir durum yaratıyor. Böyle bir söylem toplumda var olan bazı önyargıları, yanılgıları ya da stereotipleri ironik bir şekilde ele alıp gülünçleştiriyor.

Fotoğrafta, Atatürk'ün yan profilden, muhtemelen eski bir fotoğrafı veya bir portre tarzında yapılmış bir görüntü görülüyor. Görüntünün eski ve boyalı/fotoğrafçılık işlemlerinden dolayı netliği ve rengi bozulmuş durumda. Fotoğrafın altında, Atatürk'ün imzası ve muhtemelen tarih veya bir not yazılmış. Fotoğrafın kendisi bir şaka içeriyormu, buradan anlaşılmıyor. Bir şaka olması için, ek bilgi veya bağlam gerekli. Muhtemelen bir tarihsel fotoğrafın modern bir bağlamda kullanılmasıyla ilgili bir espri olabilir, ancak konu hakkında daha fazla bilgi olmazsa yorum yapmak zor.

Fotoğrafta, başında şapka olan, gri-kahverengi tonlarında giyinmiş, yaşlı bir adam görünüyor. Adamın üzerinde, hafif yeşil-gri renkte Türk bayrağının sembolleri (hilal ve yıldız) özel bir efekt/çalışma ile yerleştirilmiş. Bu, bayrağın üstüne konmuş gibi bir izlenim yaratıyor. Fotoğraftaki mizah, Türk bayrağının sembollerinin, sanki o adamın giysisi üzerinde bir bayrak gibi görünmesinden kaynaklanıyor. Bu, bayrakla özdeşleşmeyi ve hatta bayrağın bir parçası olmayı komik bir şekilde iletmeye çalışıyor. Belki de adamın hayatıyla veya hikayesiyle bağlantılı bir durum, bir olay veya bakış açısı bu mizahi görüntüyü oluşturuyor.

Resimde, Atatürk'ü ve diğer Türk siyasi liderlerini, adeta bir fantastik tablo veya bir çağrışımlı kolaj gibi canlandıran bir eser var. Bir atın üzerinde, Türk bayrağıyla, görkemli bir şekilde tasvir edilmiş Atatürk'ün yanı sıra, farklı Türk liderlerinin başları, tuhaf bir şekilde farklı konumlarda ve ortamlarda resmedilmiş. Manzara, çiçeklerle dolu, dağlık bir alan. Buradaki ironi ve mizah, tarihi kişilikleri, neredeyse fantastik bir ortamda, düşük bir ciddiyet ve gerçekçi olmayan bir tarzla, bir araya getirilmesinden kaynaklanıyor. Resim, Atatürk ve diğer liderlerin figürlerinin, abartılı bir biçimde ve biraz da absürt bir şekilde, sadece Türk siyasi tarihiyle bağlantılı değil, aynı zamanda biraz da bir mizah ve ironi unsuru içerdiğini ima ediyor. Bu, eserin biraz abartılı ve gerçekçilikten uzak bir şekilde, tarihsel figürleri ve konseptleri yorumladığını gösteriyor.

Resimde, Twitter'da Yusuf Yakub isimli kullanıcının paylaştığı bir tweet görülüyor. Tweet'te, kullanıcı birisinin (Aişe Anası) bir gün söylediği sözü aktarıyor. Söz, "YAAAA oyuncaklrımı bulamıyorum" şeklinde. Bu, bir çocuk şakası veya esprili bir ifade. "YAAAA" sesletimi tekrarlıyor olması, çocuğun oyuncağını bulamamış olmasının büyük bir sıkıntısı olduğunu vurguluyor. Dolayısıyla espri, çocuğun duygusunu komik bir şekilde yansıtmak ve okuyucuda benzer bir his uyandırmaktan kaynaklanıyor. Oyuncağı bulamamış olmanın can sıkıcı olduğunu ifade ediyor ve bunun komik tarafını vurguluyor.

Resimde, Rus yazar Aleksandr Puşkin'in bir portresi ve bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda Puşkin'in hayatı boyunca sadece Konya şehrini yurt dışında ziyaret ettiği söyleniyor. Daha sonra, "lecind" adlı bir kullanıcı, "Konya'yı gördükten sonra gezmeye tövbe etmiş" diye bir yorum yapıyor. Bu, Puşkin'in yurt dışında gezdiği tek yerin Konya olduğu iddiasını ironik bir şekilde ele alıp Konya'nın o kadar etkileyici ve güzel bir şehir olduğu için başka yere gitme ihtiyacı duymadığını ima eden bir espri.

Resimde, 15. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu'nda yaşayan kadınların, kocalarının yeterince kahve vermediği takdirde boşanma hakkına sahip olduklarını gösteren bir tarihi resim var. Resim, kahvenin o dönemdeki toplumdaki önemini vurgulamaktadır. Şaka, Türk kültüründe kahvenin bu kadar önemli ve özel bir yere sahip olmasını ironik bir şekilde, hatta biraz da abartılı bir şekilde, bir boşanma sebebi olarak sunmaktadır. Kadın, erkeğin görevini yerine getirmemesi durumunda, ona boşanma sebebi olarak kahve eksikliğini gösterebiliyordu.