Fotoğrafta, Golden Gate Köprüsü'nün inşaatı sırasında, köprünün kabloları arasında, oldukça yüksek bir noktada, çalışan bir işçi görülüyor. Görseldeki mizah, işçinin o yükseklik ve riskli ortamda, sanki hiçbir şey yokmuş gibi, normal bir yürüyüş pozisyonunda duruyor olması. Bu durum, o zamanın iş güvenliği önlemlerinin veya o dönemin inşaat yöntemlerinin günümüz standartlarına göre ne kadar farklı olduğunu ve risklerin ne kadar yüksek olduğunu vurguluyor. "Yükseklik korkusu olmadan, risk bilmeden" gibi bir anlam yüklüyor fotoğrafa. İşte asıl espri bu: Görünen rahatlık ve normallik, doğrusu tehlikeli bir ortamı gizliyor.

Fotoğrafta, muhtemelen eski bir şehir merkezinde, karlı bir sokakta insanların toplanmış olduğu görülüyor. Binaların önünde, kaldırım ve sokakta, çeşitli gruplar halinde insanlar var. Görüntünün tonu ve kalitesi, eski bir fotoğraf olduğunu gösteriyor. Fotoğrafın, bir espriye dayalı olması muhtemel. İnsanların bir araya gelme nedeni, fotoğrafın komik veya ironik bir anı yakalaması gerekecek. Ancak fotoğrafın içindeki gizli mizahı anlamak için ek bilgiler veya bağlam gerekir. Yani şaka anlayamadan önce, fotoğrafın hangi bağlamda çekildiğini bilmek gerekli.

Fotoğrafta, İstanbul Boğazı'nda, muhtemelen kış aylarında, donmuş bir halde görünen bir manzara yer alıyor. Ön planda, Boğaz'ın buzla kaplı suları ve kıyıdaki buz parçaları dikkat çekiyor. Arka planda ise, kuleli lisesi olarak bilinen bir bina görülüyor. Binanın önünde ise, izleyicilere doğru bakarak, muhtemelen bir olayı izleyen bir grup insan var. Fotoğraftaki mizah, kışın Boğaz'ın buzla kaplanması ve insanların bu olağanüstü olayın izleyicisi konumunda bulunması arasındaki tezat üzerine kurulu. Bu tip olaylar, eski fotoğraflarda, bugün yaygınlaşmamış, farklı nedenlerle (örneğin, doğal afetler, insan yapımı felaketler vs.) insanları şaşırtmış ve çekmiş olabilir. Dolayısıyla, fotoğraf, o dönemdeki insan davranışlarını ve olası tepkilerini vurgulamaktadır. Esasen, "bu kadar beklenmedik bir manzaraya tepki nasıl olurdu?" sorusunu akla getiriyor.

Fotoğrafta, şiddetli bir kar fırtınası sırasında, kar altında kalmış bir şehir caddesinde, karla kaplı bir kamyon görünüyor. Kamyonun üzerindeki kar, aracın neredeyse tamamen görünmesini engelliyor. Caddede hareketlilik yok, sadece birkaç kişi kar fırtınasına rağmen yürüyor. Fotoğraf, zorlu hava koşullarıyla başa çıkmak zorunda olan insanların ve araçların durumunu gösteriyor. Fotoğrafta bir espri yok, sadece şiddetli bir kar fırtınası anı konu alınıyor.

Fotoğrafta, karlı bir kış günü, bir adamın kar üstünde oturmuş halini görüyoruz. Adam, şapkası ve koyu renkli kıyafetleriyle, kış şartlarına uygun giyinmiş. Kar, hem zemini hem de adamın giysilerini kaplamış. Görüntü, nostaljik ve biraz da melankolik bir his uyandırıyor. Fotoğrafta bir şaka yok. Sadece kış mevsiminde dışarıda bulunan bir adamı gösteren, belki de kişisel bir fotoğraf.

Fotoğrafta, 1924 yılında Brooklyn, New York'ta ananaslı pizzanın ilk kez yapıldığına şahit olmak zorunda bırakılmış, görünüşe göre şaşkın ve mutsuz bir İtalyan'ı gösteren eski, siyah beyaz bir fotoğraf var. İtalyanların geleneksel pizza yapımına ananas eklemenin eklenmesi karşısında şaşkınlığı ve tepkisi mizah kaynağıdır. Fotoğraf, ananasın pizzaya eklenmesinin ne kadar alışılmadık ve kabul edilemez olduğu fikriyle, o dönemin kültürel ve toplumsal değerlerine gönderme yaparak kültürel bir mizah örneği sunuyor. Bu, pizzanın geleneksel bir İtalyan yemeği olmasından ve ananasın buna hiç yakışmaması fikrine dayanmaktadır.

Resimde 1919 yılında düzenlenmiş erkekler arası güzellik yarışmasına gelen kadınlar için çekilmiş bir fotoğraf yer alıyor. Fotoğraftaki erkekler mayo giymiş ve göğüsleri açık. Fotoğraftaki espri, 1919 yılına ait bir erkek güzellik yarışmasının, günümüz standartlarıyla bakıldığında oldukça şaşırtıcı ve hatta gülünç olabilecek bir görselini yansıtması ile ilgili. O dönemin güzellik anlayışı ve erkeklerin giyim tarzı, günümüzle kıyaslandığında oldukça farklı ve bu farklılık espri unsuru oluşturuyor. Ayrıca yarışma için kadınların "görme zevki" için düzenlenmiş olması da ironik bir yan içeriyor. Dolayısıyla espri, tarihsel bağlamda görsel bir çelişki ve ironi üzerine kurulu.

Resimde, 1938 yılında Kral VI. George'un, muhtemelen bir tür kaydırak ya da eğlenceli bir rampada, şık kıyafetiyle eğlenirken çekilmiş siyah beyaz bir fotoğrafı var. Fotoğrafın mizahı, Kral VI. George'un, o dönemdeki resmi ve ciddi imajının, bu eğlenceli pozla ironik bir şekilde ters düşmesinde yatıyor. Kral'ın, günümüzde insanlar tarafından "havalı" ya da "eğlenceli" olarak algılanan bir aktivitede bulunması, ciddiyetine karşı bir zıtlık oluşturuyor ve bu zıtlık, fotoğrafın komik ve eğlenceli olmasını sağlıyor. Eski zamanların ve geleneksel imajların, modern bir bakış açısıyla nasıl yeniden değerlendirilebileceğini veya nasıl bir ironiye konu olabileceğini gösteriyor.

Fotoğrafta, muhtemelen 1920'ler veya 1930'lar gibi bir dönemde, bir dış mekan toplantısında veya törende, takım elbiseler giymiş, şapkalı erkeklerin bulunduğu bir sahne görünüyor. Önde, koyu renkli takım elbise ve şapkalı bir adamın öne çıkan figür olduğu görülüyor. Arka planda ise kalabalık bir grup insan ve dağlık bir arazi mevcut. Fotoğraftaki mizah, özellikle ön plandaki kişinin takım elbise ve şapkası ile oldukça resmi ve şık bir görünüm sergilemesi ve arkasında görünen kalabalığın çok daha rahat ve sade kıyafetler giymesi arasında bir tezatın bulunmasıyla oluşuyor. Bu tezat, "görüntü" ile "gerçek" arasında bir farkı vurguluyor ve bir çeşit ironi içeriyor. Görünüşe göre "oldukça ciddi ve önemli" bir toplantı ya da olay, geride kalabalık tarafından oldukça rahat bir şekilde karşılanıyor. Bu bağlamda, fotoğrafın mizahı, insanların dış görünümlerine ve gösterişe verdiği değere, özellikle de toplumsal baskılar ve beklentiler içinde, dolaylı olarak bir gönderme yapıyor olabilir.

Resimde çok sayıda insanın, birinin yüzüne doğru uzanan ellerle ve telefonlarla, bir grup halinde selfie çektikleri görülüyor. Arka planda insanların yüzleri ve elleri de aynı şekilde selfie çekilmeye odaklanmış. Mizah, tarihi fotoğrafların (veya önemli kişilerin) paylaşılması gerektiği fikriyle, bu fotoğrafın çok sayıda kişinin selfie çekmesiyle aksi bir durum yaratarak ilgili. Kişinin kim olduğuna ya da ne yaptığına odaklanma yerine, hepsinin selfie çektiği vurgulanıyor. Olay, insanları selfie çekmeye odaklamanın, tarihin önemini gölgelediği bir durum olarak gösteriyor. Bu, sosyal medyanın ve popüler kültürün tarihsel önem ve anlama karşı olan etkisi üzerinden bir mizah örneği.

Resimde 1979 yılında, muhtemelen İran'da, plajda kadınların rahat bir şekilde kıyafetleriyle güneşleniyor/dinleniyor oldukları bir sahne var. Resmin altındaki tweet'ler, bu görseli 1979 İran'ındaki kadınların özgürlüklerinin İran Devrimi'nden sonra nasıl değiştiğini yorumlamak için kullanıyor. **Joke:** "İsa Buhari KILIÇ" isimli kullanıcı, eski İran'da kadınların kıyafet özgürlüklerine sahip olduğunu ancak Devrim'den sonra bu özgürlüğün kısıtlandığını belirterek, bu durumu "vay beee..." ve "Ne büyük acı..." gibi ifadelerle ironik ve üzücü bir şekilde yorumluyor. "Şimdi açamıyorlar" sözü, kadınların kıyafet özgürlüklerinin kısıtlandığı bir toplumsal değişimin ve bu durumun hüzünlü bir yönünün vurgulamasını yapıyor. Özetle, eski ve yeni durum arasında bir karşılaştırma yaparak, kaybettiği özgürlüklerin acısını dile getiriyor. "Lona" isimli kullanıcının yorumu ise bu ironik duyguya, plajda çarşaf giyme durumu ile farklı bir bakış açısı getiriyor. Bu yorum, daha çok toplumsal beklentileri ve mevcut durumu inceleyen, bir tepki niteliğinde olabilir.

Fotoğrafta, II. Dünya Savaşı döneminde Paris'teki Alman işgal kuvvetleri Komutanlığı'nın önünde, muhtemelen bir "Soldatenkaffee" (asker kahvesi) adlı işletmenin önünde bir grup insan görülüyor. Görünen kişilerin bir kısmı Alman askeri üniforma giymiş, bazıları ise sivil kıyafetler içinde. Kadınlar ise hafif, açık renk elbiseler giymiş. Fotoğrafın mizah değeri, işgalci Alman askerlerinin (Soldaten) Paris'te, muhtemelen işgal döneminin rahatlığını ya da "normal" bir yaşamı temsil eden bir kafede, sivillerle ve işgal altındaki şehir sakinleriyle birlikte bulunmalarını göstermesinden kaynaklanıyor. Bu, işgalin "normalleşmiş" bir imajını sunuyor ve gerçeklikle alay eden, o dönemdeki ironiyi ve çelişkiyi yansıtıyor. Askeri işgal ve sivil yaşamın bu şekilde gösterilmesi, fotoğrafa ironik bir dokunuş katıyor.

Fotoğrafta, muhtemelen II. Dünya Savaşı döneminde, Alman askerleri ve muhtemelen bir kadın arasında bir anı gösteriyor. Kadın, asker üniforması giymiş bir adamın koluna girmiş görünüyor. Askerler, savaş ortamına ait ekipman ve kıyafetler ile resmedilmiş. Fotoğrafın içindeki potansiyel bir espriye dair bir açıklama yapmak güç. Resmin bağlamı ve altında yatan durum bilinmediği sürece, bir espri veya ironik anlam çıkarmak zor. Görüntü, savaşın acımasız ve trajik bir zaman dilimini yakalayan bir belge niteliğinde olabilir. Kadının askerle bağlantısı ve duruşu, savaşın toplumsal ve bireysel etkileri hakkında sorular sorabilir. Ancak, bir espri içeriğine dair kesin bir yorum yapmak imkansız.

Fotoğrafta, İkinci Dünya Savaşı döneminde, muhtemelen bir işgal altında olan bir Avrupa şehrinde, bir kadının saçının kesilirken çekilmiş bir sahne görülüyor. Saçını kesenler, üniforma giymiş askerler görünüyorlar. Kadın'ın ifadesi ve genel ortam, zorlayıcı ve acımasız bir durumun anlatıldığına işaret ediyor. Fotoğrafın altındaki potansiyel mizah, fotoğrafın tarihi bağlamıyla ilişkilendirildiğinde ortaya çıkar. Bir kadının saçının, işgalcı güçler tarafından, kişisel özgürlüğünü ve kimliğini sembolize eden bir hareket olarak görülebilecek bir eylem olarak kesilmesi; zorla uygulanan bir kültürel asimilasyonun ya da belki de bir baskı ve zulmün göstergesi olarak yorumlanabilir. Bu bağlamda, fotoğrafta, acımasız, kabaca, aşağılayıcı bir durumun dokunaklı ve ağır bir mizah içerdiğini düşündürür. Mizah, bu durumun şok edici, ironik doğasından kaynaklanır. Fotoğrafta görülen şiddetin ve zulmün altında yatan karanlık gerçeklikle ters düşen bir ince, esprili yan görevi var. Ancak, bu mizah, fotoğrafın taşıdığı ciddi anlamı ve tarihi bağlamı hafifletmez veya yok etmez. Fotoğrafta, muhtemelen savaş yıllarında veya hemen sonrasında, bir grup kadının ve çocukların olduğu bir sokak sahnesi görülüyor. Kadınların kafaları traş edilmiş, bir bebeği kucaklayanlar da var. Kadınlardan biri büyük bir bez çanta taşıyor. Fotoğrafın altındaki metinde "GULDU.NET" yazıyor. Bu da, fotoğrafın muhtemelen bir mizah sitesine ait olduğunu gösteriyor. Mizah, savaşın getirdiği zorlukların ve mağduriyetin, özellikle de kadınlar üzerindeki etkilerinin ironik bir şekilde resmedilmesiyle yaratılmış olabilir. Kadınların zorlukların arasında bile bir bebeği kucaklamaları, o dönemde yaşanan trajediyle çelişen bir umut ve direnç sembolü olabilir. Ayrıca, "kafaları traş edilmiş" insanların imgeleri, o dönemde yaşanan zulüm ve zorbalıkların bir hatırlatıcısı olabiliyor. İronik olarak, bu imgeler, acının ve umudun alaycı bir şekilde yan yana getirilmesiyle mizah oluşturuyor. Dolayısıyla, mizahın anlamı, fotoğrafa bakana, zor zamanlarda insan davranışlarının ve durumların paradokslarını düşünmeye teşvik edici bir etkide bulunuyor. Bu fotoğrafın ne kadar ironik ve acımasız bir espri yaptığı, herkesin yorumuna ve o dönemin şartlarına göre değişiyor.

Fotoğrafta, muhtemelen bir cenaze töreninde veya önemli bir olayın ardından, çeşitli kıyafetler içindeki, muhtemelen Türk subay ve askerlerin olduğu bir grup insan görünüyor. Görüntünün düşük çözünürlüğü ve bulanıklığı nedeniyle kesin bir yorum yapmak zor. İnsanların başında, şapkalar ve farklı giyim tarzları dikkat çekiyor. Fotoğrafın üzerindeki 'GÜLDUM.NET' yazısı, fotoğrafın kaynağı ve potansiyel olarak bu tarz görsellerle ilgili bir internet sitesi olduğunu işaret ediyor. Fotoğrafın içindeki bir espriye dair bir anlam çıkarmak zor. Görüntü, bulanıklığı ve farklı kıyafetleri nedeniyle bir "espriye" veya bir ironiye açık bir şekilde işaret etmiyor. Bu yüzden espriye dair bir yorum yapmak mümkün değil.

Fotoğrafta, muhtemelen bir devlet yemeğinde, takım elbiseler giymiş, resmi bir ortamda oturan, çeşitli kişiler görünüyor. Ön planda, Mustafa Kemal Atatürk'e (bilinen adıyla Atatürk) benzeyen bir kişi, yanında kadınlar ve diğer üst düzey yetkililer var. Arka planda ise diğer resmi kıyafetler giymiş kişiler görülüyor. Fotoğraf, Atatürk'ün yanı sıra, geçmiş dönemlerde önemli devlet adamlarının, toplumsal ve siyasi rolleri ile ilgili bir mizah içermiyor. Resmin kendisi, tarihi bir olayı yansıtıyor. Görseldeki kişilerin kim olduğu, çekiliş tarihi ve resmi törenin yeri ve konumu hakkında daha fazla bilgi verilirse mizah anlayışı ortaya çıkabilir. Zaman ve mekan bilgisinin olmaması, görseldeki mizahın bulunmadığını gösteriyor.

Fotoğrafta, takım elbise giymiş, başı traşlı bir erkek görünüyor. Görünüşe göre, ciddi bir ortamda, belki de bir ofiste veya toplantıda. Takım elbisesinin tarzı ve ortam, 1900'lerin başı veya ortalarına ait bir fotoğraf gibi bir his uyandırıyor. Fotoğrafın altında yatan herhangi bir "şaka" veya "anlam" yok. Sadece bir kişinin, muhtemelen geçmişte çekilmiş, statik bir portresi. Fotoğrafın kendisi ve içindeki kişi hakkında bir espri veya gizli mesaj yok.

Fotoğrafta, 1938 yılından kalma, muhtemelen bir Başbakanlık yazışması veya raporu görünüyor. Resmi yazışma tarzında, "Başvekâlet Müsteşarlığına" adresiyle ve "Şifre TEL" kısmıyla tarihsel bir belge niteliği taşıyor. Belgenin içeriği, bir hastanın sağlık durumuyla ilgili bir rapor. "Bu sabah dokuzda verilen raporu ikinci maddede arz ediyorum" cümlesi, raporun önemli bir kısmının ikinci maddede yer aldığını belirtiyor. "Dün geceyi goma halinde geçirdiler" ifadesi, kişinin rahatsız bir şekilde, muhtemelen yorgun veya hasta bir şekilde geceyi geçirdiğini gösteriyor. Ardından, ateş, nabız ve solunum hızı gibi sağlık verileri sıralanıyor. Fotoğrafta herhangi bir açık bir şaka yok. Belge, resmi bir tıp raporu ya da sağlık durumu hakkında bir uyarı niteliğinde. Dokuzda yapılan toplantıdaki verilerin ikinci maddede ele alınması vurgulanırken, "gomalı" kalması (kelimenin günümüzdeki anlamından farklı olabileceği için) belki de yazarın tarzına veya o zamanki yazı diline ait olabilir, yani şakaya işaret etmez. Önemli olan, belgede herhangi bir şakacı veya ironik bir ifade bulunmamasıdır.

Fotoğrafta, muhtemelen 1930'lar veya 1940'lar döneminde, pilot kıyafetleri giyen kadın pilotlar görünüyor. Üç kadın, açık hava alanında, muhtemelen bir havaalanında, uçak fotoğrafı çeker gibi duruyorlar. Birinin pilot gözlüğü ve şapkası var, diğerlerinin de aynı tarz kıyafetleri. Fotoğrafın altında yatan espri, kadın pilotların o dönemde toplumda karşılaştıkları zorluklar ve ön yargılarla dalga geçme potansiyeli taşır. Kadınların o dönemde, özellikle de pilotluk gibi bir alanda varlıkları, erkek egemen bir toplumda, belki de gülünç ya da "garip" karşılanmış olabilir. Bu nedenle, fotoğraf, bir şekilde o dönemin cinsiyet rolleri ve toplumsal normları hakkında esprili bir yorum yapabilir. Ancak, fotoğrafın tam olarak nasıl bir espri yaptığı, sadece görüntüden anlaşılmamaktadır. Esasen, görsel bir gönderme yapmaktadır; zamanın toplumsal algıları üzerine.