Fotoğrafta, muhtemelen 1900'lü yılların başlarında, İstanbul'da Boğaz'ın üzerindeki bir bölgede, Kuleli Lisesi'nin önünde, ırmağın buz tutmuş halini gösteren bir eski siyah beyaz fotoğraf görülüyor. Binanın önünde, soğuk hava nedeniyle oluşan buz kütüklerinin üzerinde ve çevresinde, bir grup insan duruyor. Fotoğrafın mizah değeri, insanların buz üzerinde ve buzlu zeminde, soğuk ve tehlikeli bir ortamda toplanmış olmaları ve bu durumun komik bir görüntü oluşturması gerçeğinde yatıyor. Bu, eski zamanlarda yaşanan bir olayı, o zamanın şartlarını ve insanların o koşullardaki duruşlarını ironik bir şekilde ele alıyor. Bu, zamanın çelişkili ve ironik yönlerini vurguluyor.

Fotoğrafta, kravatlı, takım elbiseli, orta yaşlı bir erkek portresi görünüyor. Erkeğin kaşları oldukça kalın ve dikkat çekici bir şekilde belirgin. Fotoğraf, kaşların biraz abartılı bir şekilde çizilmiş olduğu, dolayısıyla da komik bir hava yarattığı bir eski fotoğraf veya baskı gibi bir izlenim veriyor. Jest, kaşların aşırı kalınlığıyla oluşan mizah etkisine dayanıyor. Bu tür bir görsel espri, genellikle kaşların abartılı ve dikkat çekici gösterilmesiyle yaratılan bir absürt/komik duruma vurgu yapar.

Fotoğrafta, atın üzerinde oturan, Osmanlı üniforması giyen bir kişi görülüyor. Kişinin sakalından ve başındaki fes'ten anlaşıldığı kadarıyla, Osmanlı dönemiyle ilişkilendirilen bir görüntü. Denizin kıyısında, kumlu bir alanda çekilmiş fotoğraf; görsel anlamda "atlı subay" imajını çağrıştırıyor. Fotoğrafta bir mizah unsuru yok. Sadece tarihi bir kostümün günümüzde yeniden canlandırılması var.

Resimde, 1910'larda iki kadının öpüştüğü siyah beyaz bir fotoğraf var. Fotoğraf, "Creepy.org" isimli bir hesabın Twitter paylaşımında yer alıyor. Tweetin altındaki metin, fotoğrafın nadir bir anı veya tarihi bir kaydı olduğunu ve zamanın toplumsal normlarına göre, o dönemde bu tarz görüntülerin "ilginç" veya "korkutucu" olarak algılanabileceğini ima ediyor. Fotoğrafın altında yer alan "GULDUM.NET" ise, olasılıkla paylaşım platformu dışındaki bir web sitesi veya içeriğe yönlendirme işlevi görüyor. **Şaka**: Şaka, geçmişte toplumsal normların, günümüzde daha kabul edilebilir hale gelen ilişkiler hakkında nasıl farklı düşüncelere sahip olduğunu vurgulamak. Eski bir toplumsal normun, modern perspektiften komik ve tuhaf gelebileceğini gösteriyor. Dolayısıyla, fotoğrafın kendisi "korkutucu" veya "ilginç" olarak nitelendirilmek yerine, geçmiş ve günümüzdeki toplumsal değerler arasındaki farkı ele alan hafif bir mizah kaynağı olarak sunuluyor.

Fotoğrafta, muhtemelen 1900'lü yılların başlarında, bir grup asker ve çocuk görünüyor. Askerler üniforma giymiş, çoğunluğu şapka takmış. Çocuklar da benzer, hafif gri tonlarında ceketler giymiş. Görüntünün bulunduğu yer, açık hava, muhtemelen bir ev veya benzeri bir yapının dışı. Arka planda ağaçlar var. Bu fotoğrafta herhangi bir "şaka" veya anlatılabilir espri bulunmamaktadır. Fotoğraf, dönemin toplumsal veya aile yapısını ve kıyafet tarzını belgeleyen bir tarihsel görüntü olarak değerlendirilebilir.

Fotoğrafta, koyu takım elbiseli ve kravatlı, ciddi bir ifadeyle oturan bir kişi görünüyor. Kişinin yüz ifadesi ve kıyafet tarzı, 20. yüzyılın ortalarında veya sonlarında siyasi bir figür ya da toplantı sırasında çekilmiş bir fotoğraf izlenimi veriyor. Bu, Lee Kuan Yew'ın (Singapur'un kurucusu) bir fotoğrafı. Görüntü, eski liderlerin, o dönem kıyafet tarzını kullanarak fotoğraf çektirmeleri ile ilgili bir mizah içeriyor. Fotoğrafın eski bir görüntü olduğunu, hatta biraz da "tarihi" bir anı yansıttığını vurgulamaktadır. Görsele ilişkin herhangi bir komik veya esprili öge yok. Sadece tarihsel bir figürün fotoğrafı.

Fotoğrafta, açık gri bir gömlek giyen, kısa saçlı, hafif sakallı genç bir adam görünüyor. Görüntü biraz eski bir fotoğraf veya eski bir sanat eseri gibi görünüyor. Adamın ifadesi, hafif gülümsemesi ve özellikle göğsündeki tüyler, fotoğrafa bir mizah unsuru katıyor. Mizah, sakallı/tüylü bir adamı konu alan, hafif iğneleyici ve biraz nostaljik bir yorum. "Eski güzellik" veya "eskiden moda olan bir görüntü" gibi bir çağrışım yapıyor. İşte biraz daha detaylı bir açıklaması: Görseldeki mizah, göğüsteki ince tüylerle ilgili hafif bir "eskiden böyleydi" gibi imada bulunuyor. Eski bir fotoğrafa veya resme olan nostaljik bakış açısına dayanıyor.

Resimde, yeşil üniforma ve şapkayla, ciddi bir ifadeyle duran bir kişi görünüyor. Arkasındaki dolapta ise, çıplak kadınların resimleri bulunuyor. Dolabın içine yerleştirilmiş bu resimler, kişinin duruşuyla ve giysisiyle çarpıcı bir tezat oluşturuyor. Bu, "uygunsuz içerik" veya "yanlış yerde uygunsuzluk" temalı bir mizah örneği. Kişinin ciddi ve resmi görüntüsüyle, dolaptaki resimlerin uygunsuzluğu arasında bir tezat ve dolayısıyla bir espri var. Resimler, "yersiz" bir şekilde bir görevli veya kurumla ilişkilendirilerek, komik bir durum yaratıyor.

Fotoğrafta, 1900'lü yılların ortalarında, muhtemelen ABD'de, Einstein'ın (veya onun gibi bir bilim insanının) zengin bir topluluk, muhtemelen siyahi öğrenciler tarafından oluşturulan bir topluluğa ders verdiğini gösteriyor. Einstein'ın karşılarında, çeşitli yaş ve ırktan erkek öğrenciler oturmuş ve onu dinliyor. Herkes resmi kıyafetler giymiş. Fotoğrafta saklı bir mizah unsuru var. Einstein gibi, dünyaca ünlü ve saygın bir bilim insanının, o dönemde ırk ayrımcılığı ve sosyal eşitsizlikler yaşanan bir ülkede, siyahi öğrencilere ders vermesi, gerçekle örtüşmeyen, ironik bir durum. Einstein'ın siyahi bir toplumun önünde eğitim vermesi, o dönemde hâkim olan ayrımcılık ve eşitsizlik hakkında bir yorum oluşturuyor. Görsel olarak, Einstein'ın ders verdiği ortam ve toplum, sosyal gerçeklikle bağdaşmıyor ve bu da ironik bir durum yaratarak mizahi bir mesaj veriyor.

Fotoğrafta, İstanbul Taksim'de, muhtemelen 1990'lar civarında, hareketli bir cadde görünmektedir. Uzun, klasik İstanbul binaları arasında, kırmızı ve beyaz tramvay geçmektedir. Cadde üzerinde çok sayıda insan yürüyorken, tramvayın üzerindeki yolcular ve çevredeki kalabalık, şehir hayatının hareketliliğini ve yoğunluğunu yansıtmaktadır. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece İstanbul'un Taksim bölgesindeki bir sokak manzarası.

Fotoğrafta, 1950'li veya 1960'lı yıllarda, muhtemelen bir okulda veya kampüste, dans ederken yakın duran iki genç erkek görülüyor. Birbirlerine sarılmış, gülümsüyorlar ve arkadaşça bir şekilde poz vermişler. Fotoğrafın mizahı, o dönemde eşcinselliğin toplumsal kabul görmediği, hatta dışlandığı ve belki de suçlandığı bir zamanda, bu kadar açık ve rahat bir şekilde ifade edilen yakınlığı ve samimiyeti vurgulamasından kaynaklanıyor. Gençlerin arkadaşça ve doğal bir şekilde birbirlerine sarılmaları, o dönemde böyle bir yakınlığın sosyal baskılar altında nasıl saklı kalmak zorunda kaldığını, ya da belli bir toplumsal tavır içine nasıl sokulduğunu gösteriyor. Dolayısıyla mizah, o dönemin toplumsal baskılarından ve tutumlardan kaynaklanan ironi üzerinde kurulu.

Fotoğrafta, koltuğa bağlı bir kişinin, olasılıkla idam ya da işkence edilmek üzere, bir kaldıraç mekanizmasıyla başının arkasından tutulduğu görülüyor. İki beyaz giyimli kişi, mekanizmayı çalıştırıyor. Görüntü, sömürgecilik dönemi işkencelerini ya da cezalandırma yöntemlerini gösteren, oldukça rahatsız edici ve acımasız bir sahneyi sergiliyor. Fotoğrafın altında yatan mizah, kurgu bir durumun ciddi ve gerçekçi bir şekilde sunulmasıyla yaratılan çelişki ve ironidedir. Görüntünün vahşetini vurguluyor ve o dönemdeki güç kullanımı ve zulmün gerçekliğiyle alay ediyor. Bu tür görseller, tarihsel olayların ironik ve karanlık yönlerine dikkat çekmek için kullanılır. Fotoğrafın mizahı, acımasızlık ve zulümden doğan çelişkili bir ironidir.

Fotoğrafta, Osmanlı veya Cumhuriyet dönemine ait, muhtemelen tren garı veya benzeri bir alanda, askeri üniforma giymiş iki kişi görünüyor. İki subay, sopaları ve silahlarıyla, resmi bir pozda duruyorlar. Birinin üzerinde fes var. Fotoğrafın esprili yanı, iki subayın resmi duruşları ve muhtemelen o dönemde yaygın olan askeri protokollerle olan çelişkide yatıyor. Görsel, bu tür resmi duruşların, aslında belki de sıkıcı veya anlamsız olduğunu ima ediyor. "Resmi poz ama içten içe sıkıcı" duygusunu veriyor. Zamanın ve mekanın gerilimini, resmiyetin altındaki insan doğasına bir gönderme yaparak aktarıyor.