Fotoğrafta, toprak altında parçalanmış, yeşilimsi-mavimsi bir metal obje (muhtemelen bir bronz kask) görünüyor. Objenin kırık parçaları ve etrafındaki toprak oldukça detaylı bir şekilde gözüküyor. Çevresinde de çeşitli kemik parçaları ve diğer arkeolojik buluntuların izleri mevcut. Fotoğraf, bir arkeolojik kazı alanında yapılmış bir keşfi gösteriyor. Fotoğrafın esprili tarafı ise, parçalanmış objenin, muhtemelen bir savaşçının başlığı olan metal objenin "kask" (hatta "kalkan", "zırh" gibi) olduğu ve bunun, parçalı, kırık bir halde ortaya çıkışıyla, bir kahramanlık hikayesi yerine "kahramanlık" fikrini "komik" bir şekilde yansıtıyor olması. Kısacası, beklenen ihtişam ve güç yerine parçalanmışlık ve kırgınlık durumu esprili bir zıtlık oluşturuyor.

Fotoğrafta, muhtemelen antik bir medeniyetin kalıntılarını gösteren bir arkeolojik kazı alanını görüyoruz. Açık kahverengi, taştan yapılmış büyük bir blok üzerinde, kabartma şeklinde hayvan figürleri veya semboller mevcut. Bloğun etrafında, çevredeki kazılmış toprak ve daha küçük taşlar da görülüyor. Fotoğrafın üzerinde de modern bir yapı, muhtemelen kazı alanını koruyan bir çatı ya da benzeri bir yapı mevcut. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece arkeolojik bir alanın fotoğrafı.

Fotoğrafta kalabalık bir ortamda, muhtemelen bir toplantı veya mahkeme salonunda insanların oturduğu görülüyor. Ön planda, bir kadın ve yanında oturan bir erkek dikkat çekiyor. Kadın elinde bir belge tutuyor ve dikkatlice inceliyor. Arka planda ise birçok insan, çeşitli ifadeler ve pozisyonlarda görülüyor. Görünen insanlar çeşitli yaş ve toplumsal statülerde görünüyorlar. Çeşitli kıyafetler ve aksesuarlar dikkat çekiyor. Fotoğrafın mizahı, kalabalığın içindeki kadının elindeki belgeyle, etrafındakilerin de aynı belgeye yoğunlaşmış bakışları ile ilişkilendirilebilir. Bu durum, işin ciddiyetini ve herkesin dikkatle takip ettiğini ve belki de çok önemli bir olayın yaşandığını ima eder. Ancak, arka planın karmaşıklığında ve insanların çeşitli ifadelerinde de bir komiğe yol açabilecek belirsizlik olabilir. Mizah, izleyicinin yorumuna bırakılıyor. Belki de belge çok sıkıcı ve herkes sıkılıyordur. Yine de, "önemli" belgeyle ilgili bir şeylerin gizli olduğu veya daha da önemlisi, belgeye herkesin dikkatini çekmenin biraz abartılı olduğu anlaşılıyor. Resmin tam olarak hangi "mizah" unsurunu vurgulaması gerektiği belirsizdir.

Fotoğrafta, çamurlu bir alanda, muhtemelen bir nehir veya dere kenarında, parçalı bir hayvan cesedi görünüyor. Hayvanın rengi ve durumu, uzun süre çamur ve su altında kalmış olduğunu gösteriyor. Görüntü, fosilize olmuş veya çok eski bir kalıntı gibi değil; daha ziyade, yakın zamanda bir yerde ortaya çıkmış olan bir hayvan cesedi. Fotoğrafta bir şaka yok, ancak olası yorumlar yapılabilir. Bu durum, buluntunun bir tür "tarihi/ilginç" keşif olduğunu veya orada beklenmedik bir şey olduğunu düşündürebilir. Çoğunlukla, bir hayvanın çamurlu bir ortamda bulunmuş olmasıyla ilgili bir hikaye veya yorumlama arayışında olabiliriz. Fotoğraf, kısacası, bir keşif veya doğal bir olayı gösteriyor.

Fotoğrafta, muhtemelen bir anıt veya heykel üzerindeki kabartma bir sahne görülüyor. Atlı şövalyeler, savaşçılar veya krallar tasvir edilmiş. Savaş sahnesi veya bir tören görüntüsü olabilir. Kabartmanın detaylarını net bir şekilde göremesek de, arka planda çiçek veya bitki motifleri de var. Resimde bir "joke" (şaka) yok. Sadece bir tarihi veya mitolojik kabartma parçası gösteriliyor.

Fotoğrafta, iyi korunmuş, muhtemelen mumyalanmış bir kadının görüntüsü yer alıyor. Kadının yüzü, saçı ve vücudu, üzerindeki kumaşlarla birlikte net bir şekilde görülüyor. Görüntünün eski bir medeniyetten kalmış olabileceği izlenimi veriliyor. Fotoğrafın altındaki gülünç veya ironik bir şey yok. Resim, tarihi bir kalıntı, bir mumya örneği. Burada bir espri veya gönderme bulunmuyor.

Fotoğrafta, 1900'lü yılların ortalarında ya da sonlarında, muhtemelen bir diş kliniğinde, bir diş hekimi tarafından bir hastaya diş tedavisi uygulanırken çekilmiş bir siyah beyaz fotoğraf görülüyor. Diş hekimi beyaz önlük giymiş ve hastanın başında çalışıyor. Hasta da, dişçi koltuğunda oturuyor. Fotoğraf, o dönemin diş hekimliği ortamını ve ekipmanlarını gösteriyor. Fotoğrafta herhangi bir espri yok. Sadece bir diş tedavisi sahnesinin eski bir fotoğrafı.

Video, 1947 tarihli bir belgeselden alınmış olup önce mermer bir anıtın iç mekan görüntüsünü, ardından ise dışarıda devam eden bir inşaat alanını göstermektedir. Anlatıcı, inşa edilen anıtın ihtişamı ile halkın yaşadığı ekonomik zorluklar arasındaki tezatı vurgulamaktadır.

Videoda kayalıkların arasında paslanmış, büyük ve silindirik bir top mermisi gösteriliyor. Paylaşılan başlığa göre bu merminin Çanakkale Savaşı'ndan kaldığı iddia ediliyor.

Fotoğrafta, zayıf ve bakışları hüzünlü çocukların ve gençlerin siyah beyaz görüntüsü yer alıyor. Görüntünün kalitesi düşük ve bulanık. Fotoğraf, Nazi toplama kamplarında yaşanan trajedik olayları, özellikle çocukların yaşadığı açlık ve sefalet durumunu çağrıştırıyor. Fotoğraf, bu çarpık görüntüyle izleyiciyi acımasız bir gerçeğe karşı duygusallaştırmayı amaçlıyor. Joke/şakadan ziyade, acı bir hatırlatma ve tarihsel bir bellek çalışması söz konusudur. Fotoğrafın içeriği, geçmişin ve insanlığın trajedik yönlerinin hatırlanması için tasarlanmış duygusal bir çağrıdır. Bunun "joke" olarak yorumlanması doğru olmaz.

Resim, 1914 yılında Avrupa'nın komik bir haritasını gösteriyor. Haritada, Avrupa ülkeleri, savaşan tarafları temsil eden karikatürlü figürlerle, canavarlar, savaş ekipmanlarıyla veya kavga eden insanlar gibi sembollerle temsil edilmiş. Bazı ülkelerin sınırları gerçekçi değil, abartılı ve karikatürize edilmiş. Bu, o dönemde Avrupa'daki gerilimi ve siyasi karmaşayı mizah yoluyla ele almanın bir yolu. Haritanın mizahı, o dönemdeki siyasi ortamı, uluslararası gerilimi ve yaklaşan I. Dünya Savaşı'nı, karikatür ve abartılı tasvirler kullanarak eleştirel bir şekilde yorumlamasında yatıyor. Figürlerin ve sembollerin savaş, kaos ve şiddetin simgesi olarak kullanılması, harita üzerinden mizahla eleştiri yapıyor. Özetle, harita, dönemin siyasi ve askeri ortamına karikatürize edilmiş bir bakış sunuyor.

Resimde, bir çizgi roman tarzı iki panel bulunuyor. Her iki panelde de küçük kız figürleri var. **Panel 1:** Solda oturmuş bir kız çocuğu (Rümaysa), oyuncaklarla ilgilenen bir başka kız çocuğuna bakıyor. Rümaysa'nın konuşma balonunda "Rümaysa, oyuncakların laikliği mi yıkıyor?" sorusu yer alıyor. Bu, laikliğe karşı bir eleştiriyi ima ediyor; oyuncaklar "laik" değilse ne olacak sorusunu ortaya atıyor. **Panel 2:** Aşağıda ise, aynı kız çocuğuna (Rümaysa) ait bir konuşma balonu var. Bu sefer, "Hayır anneciğim. İstiklal Mahkemeleri'nde asılmak için sıra bekliyorlar." diye cevap veriyor. Bu, anlamsız bir şekilde, çocukların oyuncakları "İstiklal Mahkemeleri"nde yargılanmaya götürüldüğü şeklinde bir absürt imada bulunuyor. **Mizah:** Joke, çocuk oyuncaklarının "laikliğe karşı" bir tehdit olduğunu ileri sürerek ve daha sonra oyuncakların yerine "İstiklal Mahkemeleri'nde yargılanmaya" alınması durumunu absürt bir şekilde ilişkilendirerek çalışıyor. Çocuk oyuncağı ve toplumsal normlar, ciddi ve kafa karıştırıcı bir şekilde ilişkiliyor. Söylenmek istenen, laiklik veya diğer ideolojik konuların çocuk oyuncakları kadar önemsizleştirildiği bir ironi ve absürtlük taşıyor.

Görselde, bir film sahnesi veya benzeri bir görüntü kullanılmış. Görüntüde, örümcek ağıyla kaplı insanlar var; sanki bir tür felaket veya zorluğun içinde kalmışlar. Altta yer alan tweet'ler, Hatay İskenderun'da bayram namazına giden bir kişinin (Örümcek adında bir kişi) polis ekipleri tarafından dışarı çıkarıldığını söylüyor. Üstteki tweet'te ise "yıllar önce peygamberi kurtaran örümceğin torununa namaz kıldırmadınız, zulmünüzde boğulun!" ifadesi var. Bu, oldukça ironik ve alaycı bir ifade. **Şaka:** Görseldeki örümcek ağı ve "zulüm" ifadesi, "bayram namazına giden birinin polis tarafından dışarı çıkarılması" olayıyla ironik bir şekilde bağlanıyor. Olaydan dolayı, durumu absürtlükleştirilip peygamberi kurtaran örümceğin torununa yapılan davranışa işaret ederek, zulme karşı bir tepki oluşturmak amaçlanmış. Esasında, durumu bir şaka yoluyla eleştiriliyor. İddia edilen olayın abartılı bir şekilde yorumlanması ve peygamber hikayesiyle ilişkilendirilmesi, şakanın temelini oluşturuyor.

Fotoğrafta, 2018 yılında tren garı olan bir bölgenin, 2024 yılında ise arkeolojik kazı alanına dönüşmüş hali görülüyor. Üst kısımda, eski trenlerin bozuk vaziyette olduğu, grafiti dolu bir tren garı yer alıyor. Alt kısımda ise, geniş bir alanda, arkeolojik kazı çalışmaları yapılan bir alan mevcut. Bu, hızlı şehirleşme ve değişime gönderme yapan bir mizah. Trenlerin yerine, tarih ve geçmişin kalıntıları olan kazılar geçmiştir. Görsel, toplumun zamanla nasıl değişebileceğini ve önceliklerin nasıl kayabileceğini esprili bir şekilde sergiliyor.

Fotoğrafta, kumlu bir plajda, Ertuğrul Gazi ve oğlu Osman Bey'i konu alan, muhtemelen tarihi bir olayı canlandıran veya resmeden, siyah-beyaz bir fotoğraf görünüyor. Adam (Ertuğrul Gazi olarak kabul edilen) ve küçük bir çocuğun (Osman Bey'in) plajda oturdukları görülüyor. Fotoğrafın altında yazan "Ertuğrul Gazi ve Oğlu Osman bey. İznik Gölü 1300" ifadesi, zaman ayarını 1300'lü yıllara yerleştiriyor. Bu, tarihsel olarak mümkün olmayan bir durum. **Şaka**, Ertuğrul Gazi ve Osman Bey'in 1300'lü yıllarda İznik Gölü'nde fotoğraf çektirilmiş olmasının tarihsel gerçeklerle örtüşmemesinden kaynaklanıyor. Bu, gerçekçi olmayan bir tarihsel bağlam oluşturmaktadır ve fotoğraf, tarihi kişilerle ilgili eğlenceli, abartılı veya mizah içeren bir yorumdur.

Resimde, bir Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşım, 2018 yılında, "Siyasi tweetler" adlı bir hesaptan yapılmış ve Birinci Dünya Savaşı döneminde Twitter olsaydı, nasıl tweetler atılırdı diye soruyor. Sonrasında, farklı bir kullanıcı, "Kendine Seküler" isimli hesaptan 2023 yılında Çanakkale cephesindeki müdafaa hakkında bir soru soruyor. "Çanakkale cephesindeki müdafaa halis mi??" sorusu, o dönemde yaşanmış gerçek olayları, modern bir sosyal medya platformu üzerinden ironik bir şekilde sorgulamaktadır. Özetle, eski bir tweet üzerinden "tweet kültürünün" tarihsel bir bağlamda nasıl farklılaşabileceği ve daha sonrasında, geçmiş olayları bugünkü sosyal medya diline uyarlamanın komik ve ironik bir durumu ele alınmaktadır.

Resimde, Twitter'da bir sohbet görülüyor. "napim" kullanıcı adlı kişi, "hz havvanın cilvelerine yenik düşüp dünyaya gönderilince hz adem" diye bir tweet atmış. Bu, İncil'deki Adem ve Havva hikayesine gönderme yaparak, Havva'nın "cilvelerinin" (yani günahlarının veya kötü davranışlarının) Adem'in dünyaya gönderilmesine neden olduğunu ima ediyor. Mizah, biraz abartılı ve ironik. "sezer yaa" kullanıcı adlı kişi ise bu tweette "AMI OLAN HER ŞEYDEN İĞRENİYORUM ŞU AN YA... KALPSİZ KARILAR" diye cevap vermiş. Bu cevap, "Adem"in durumunu "her şeyden iğrenen" veya "kalpsiz kadınlar" ile ilişkilendirip, konuya bir tepki şeklinde yorum yapmış. Özetle, başlangıçtaki tweet, İncil'deki bir hikayeye gönderme yaparak hafifçe ironik bir yorum. Cevabında ise, "kalpsiz kadınlar" gibi kişilerle karşılaştığı durumlar eleştirilerek bir tepki ve genel bir olumsuzluk ifadesi var. Mizah, abartılı bir yorum ve kişilerarası tepkiyle oluşuyor.