Fotoğrafta, Nepal'in Katmandu şehrinde, muhtemelen bir tapınak veya dini mekan önünde, sarı-turuncu renkli bir kıyafet giymiş bir kişiye, sarı kıyafetli iki kadın saygıyla eğilerek selam veriyor. Kişi, bir Budist rahibe benzeyen sarı-turuncu giysisi ve duruşuyla, Bülent Ersoy'a benzetilmiş. Fotoğraf, Bülent Ersoy'un, aşırı abartılı giyim tarzı ve toplumsal algısıyla bilinen bir Türk pop müzik sanatçısı olmasından kaynaklanan bir espriye dayanıyor. Esasen, insanlara o kadar aşina bir görüntü ki, benzer kıyafetli bir kişiyi farklı bir bağlamda gördüğünde şaşkına dönebiliyor. Görüntünün komik yanı, Katmandu'da bir dini figürle benzer kıyafetlerle karşılaşmış olması ve bunun nasıl yanlış algılanabileceğinin gösterilmesi. "Eteği bir kaldırsa görürler budayı" kısmı, bu yanlış algılamanın komik bir şekilde vurgulanmasıdır. Fotoğrafta, Nepal'in Katmandu şehrinde, muhtemelen bir tapınak veya dini mekan önünde, Bülent Ersoy'a benzeyen bir kişiye sarı/turuncu bir giysi giymiş diğer kişiler saygıyla eğilip, yere kapanmış bir şekilde "Buda" gibi davranıyorlar. Bu görüntüde humor, Bülent Ersoy'un ünlü figürüyle, Buda'nın geleneksel sarı/turuncu giysi ve meditasyon/saygı pozisyonuyla alay eden, büyük olasılıkla abartılı veya ironik bir sahne sunulması. Ersoy'un tarzı ve kıyafetinin, Buda'nın kıyafetleriyle benzetilmesi, gülünç bir karşılaştırma yaratıyor. Eteği kaldırıp arkasını gösterdiği bir yorum da, konunun daha da abartılı bir şekilde sunulmasına ve "Buda" ile ilgili bir mizah katmanı eklemeye hizmet ediyor. İzleyiciler, şaka anında bir kültürel ve popüler figürün diğerine karşı abartılı benzetilmesinden eğlence alıyor.

Resimde, Atıl Kürt isimli kullanıcının Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımında, Pablo Picasso'nun genç ve yaşlılık dönemlerinde kendisini çizdiği tabloların, giderek daha "yara" gibi, yani kötü çizilmiş olduğunu söylüyor. Tweet'in altında, gençlik ve olgunluk dönemlerini gösteren iki farklı Picasso portresi var. Birinci portre, gerçekçi ve detaylı bir çizim; ikincisi ise, soyut ve parçalı, Picasso'nun daha sonraki dönemlerindeki tarzını yansıtıyor. Joke, Picasso'nun farklı dönemlerindeki resim tarzındaki değişikliğin, giderek daha "yara" gibi, yani zayıf veya çirkin bir hale geldiğini, komik bir şekilde vurgulamaktadır. Picasso'nun yeteneğinin ve tarzının zamanla değiştiğini, ama ilk resimlerinin çok daha gerçekçi olduğunu ima ediyor. Özetle, resmin gerçekçiliğinden soyutluğa geçişiyle ilgili bir mizah var.

Fotoğrafta, bir sosyal medya paylaşımı (muhtemelen Facebook veya benzeri bir platform) görülüyor. Paylaşımda, bir "FROGGO" isimli çizim yarışmasında dereceye giren iki eser bulunuyor. İlk yarışmacının çizimi, basit, neredeyse kaba hatlarla çizerilmiş, gerçekçi bir kurbağa görüntüsü değil. İkinci yarışmacının çizimi ise, 40 saat harcanmış gibi görünen detaylı ve gerçekçi bir kurbağa resmi. Fakat yarışmanın "beğeni" üzerinden seçildiği, yani estetik güzellikten çok popülerlik üzerinden değerlendirildiği belirtiliyor. Bu durum, gerçekçi çizimi yapmış olan sanatçı için komik bir durum olarak sunuluyor. 40 saatlik özveri ve emek, sadece beğenilmeyen, basit bir çizimin birincilik almasıyla "ezilmiş" oluyor. Sonuç olarak, espri; sanatın güzelliğinin, yeteneğin beğeniye kurban edildiği bir yarışma biçimine maruz kalmasına karşı bir eleştiridir. Görüntünün popülerliğinin, sanatın gerçek değerinden daha üstün hale getirildiği durum hicvediliyor.

Fotoğrafta, beyaz önlük giymiş, elinde çekiç ve ayakkabıları onaran, yaşlı bir ayakkabı tamircisi görünüyor. Çevresinde, onarılan ya da asılı duran çeşitli ayakkabı çeşitleri mevcut. İşyerinin düzensiz ve kalabalık bir ortam olduğu gözlemleniyor. Dolaplar, plastik poşetler, ve diğer eşyalar arasında ayakkabı tamircisinin çalıştığı alanı gösteriyor. Bu fotoğrafta bir "çalışma ortamı şakası" var. İşyerinin düzensizliği, tamircinin işine olan yoğunlaşmasının bir karikatürünü, ironik bir şekilde, ortaya koyuyor. Oldukça "karmaşık" bir iş ortamı olduğu vurgulanıyor ve bu da esprili bir şekilde tamircinin işinin zorluğunu, yoğunluğunu ve hatta kaotikliğini yansıtıyor.

Fotoğrafta yaşlı bir kadın, mutfakta çeşitli et ürünleri ve ekmek ile meşgul. Görünen, plastik kaplarda salam ve muhtemelen sucuk gibi et ürünleri ile bir dilim ekmek. Kadının üzerindeki desenli tişörtü ve farklı ürünlerin plastik kaplarda saklanması, "Eski usul, geleneksel bir mutfak" veya "eski usül alışkanlıklar" gibi bir çağrışım yaratıyor. Potansiyel bir mizah, insanların alışkanlıkların, zamanın ve yaşam tarzlarının değişimi karşısında belki de "eski tarz" olan bu alışkanlıkları devam ettirmesi veya bunları hala yapması ile ilgili olabilir. Bir "büyük anne / baba" ve "eski usül mutfak" teması da kullanılabilir. Daha net bir mizah anlayışı için daha fazla bağlam gereklidir.

Fotoğrafta, Mehdi Mutlu adlı kişinin Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, babasının hac yolculuğundan dönüşünde, "Beytullah" adını verdiği oğlunun, okulda İstiklal Marşı okunurken öğretmeninden yediği tokat sonucu bir kulağını kaybettiği anlatılıyor. Bu tokatın, Beytullah'ın ileride zindanlar ve sürgünler yaşayacak, büyük bir sanatçı olacağını gösteren bir işaret olduğu vurgulanıyor. Sonrasında da, Beytullah'ın Stockholm'deki hastane kapısında, tesbih tutarken, jilet gibi temiz bir imajla tasvir ediliyor. Paylaşımın ironisi, tokatın neden olduğu duyma kaybının, bir "sanatçı olma" yolculuğunun önünü açtığına dair bir mizah içermesinde. Yani, çocuklukta yaşadığı acı olay, Beytullah'ın gelecekteki büyük bir sanatçı olmasına sebep olacakmiş gibi sunuluyor. Bu, acımasız bir olayı, sadece olayı değil, geleceği de içeren bir mizahla anlatmaya çalışan ironik bir ifade tarzı.

Görüntü, Mehdi Mutlu adlı bir kişinin Twitter paylaşımından bir alıntı. Paylaşımda, babası hacca gittiğinde ona "Beytullah" adını veren bir oğlu hakkında, okula gitmediği için öğretmeninden tokat yediği ve kulağını kaybettiği anlatılıyor. Bu olay, onun zindanlar ve sürgünlerle dolu bir sanatçı hayatının başlangıcı olarak görülüyor. Tweet'in son kısmında da "Beytocan" isminin ve Stokholm'deki hastanenin kapısındaki tesbih tutan bir figürün öne çıktığı görülüyor. Tweet'teki espri, oldukça ağır bir toplumsal yorumlamanın bir parçası. Bir çocuğa "Beytullah" adının verilmesi, kişinin dini inançlarla ilgili bir sembolik anlam taşıyor. Sonraki olaylar, yani okulda cezalandırılma, kulak zarının yırtılması ve bu olayın "sanatçı olma hüviyetine" giden yolda bir başlangıç olmasının vurgulanması, acı ve zulümle dolu toplumsal veya siyasi koşullara gönderme yapıyor. Aynı zamanda, "yaralı gönüller" ifadesi ve "Stokholm'de kaldığı hastanenin kapısına vardık..." ifadesi, göç, zulüm, savaş, veya toplumsal baskı gibi olumsuz koşulların insanların hayatlarını nasıl etkilediğine dair toplumsal bir eleştiriyi de barındırıyor. Özetle, espri, acı bir gerçekliğin -toplumsal sıkıntılar, ezilmişlik duygusu, zorluklar- trajik ve ironik bir şekilde anlatılması yoluyla oluşturulmuş; bir çocuğun acı dolu deneyimleri, uzun vadede sanatçı kişiliğinin şekillenmesinde etkili olmuş. Tweet, sadece bir kişisel anıyı değil, çok daha geniş ve derin bir toplumsal algı oluşturmaya yönelik, bir mesaj olarak algılanabiliyor.

Resimde, Mehdi Mutlu adlı kullanıcının Twitter paylaşımı yer alıyor. Paylaşımda, babasının hacca gittiği sırada dünyaya gelen oğluna "Beytullah" ismini vermesi ve okulda İstiklal Marşı okunurken yaptığı yaramazlık sonucu öğretmeninden aldığı tokattan dolayı bir kulağını kaybetmesi anlatılıyor. Bu olay Beytullah'ın gelecekteki sanatçı kimliğinin ve zorlu yaşamının habercisi olarak sunuluyor. Mizah, olayların yüzeysel anlatımına rağmen, tokatın bir müdahale unsuru, hatta hayatı şekillendiren bir dönüm noktası olarak sunulmasıyla sağlanıyor. Üzücü bir olay olan kulak kaybı, Beytullah'ın gelecekteki zorlu yaşamıyla ve sanatçı kimliğiyle bağlanarak, trajedinin olumlu bir sonuca dönüştüğünü ima ediyor. Bu, trajik bir olayın, bazen beklenmedik şekilde, bir dönüşüm noktası olabileceğini, hayatın beklenmedik yönlerine ve olayların sonuçlarına dikkat çeken bir ironik mizah örneğidir.

Fotoğrafta, Mehdi Mutlu adlı bir kişinin Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, babasının hac yolculuğundan döndüğünde ona "Beytullah" ismini verdiğini ve ilk okulda İstiklal Marşı okunurken yaptığı yaramazlık yüzünden öğretmeninden aldığı tokat sonucu bir kulağının duyma yetisini kaybettiğini anlatıyor. Bu tokatın, Beytullah'ın zindanlar ve sürgünler yaşayarak büyük bir sanatçı olacağı yolunun başlangıcı olduğunu, sahnelerin ve yaralı gönüllerin simgesi haline geldiğini belirtiyor. Ayrıca Stokholm'de kaldığı hastanenin kapısında, tesbihiyle jilet gibi temiz olduğunu vurguluyor. Paylaşımda ironik bir anlatım var. İstiklal Marşı okunurken yapılan yaramazlık sebebiyle gelen tokatın, büyük bir sanatçı olmasına yol açması, "zindanlar ve sürgünler" ifadesi, sanatçı olmanın zorluklarını, belki de ironik bir şekilde abartarak ele alıyor. "Beytullah" ismi, İslam'daki kutsal mekan Beyt-i Makdis'e yapılan hac ile bağlantı kurularak bir çelişki yaratılıyor ve tokatın bir kaderin/yolun başlangıcı olmasına odaklanılıyor. Paylaşımın sonundaki "tesbihiyle jilet gibi temiz" ifadesi ise, belki de sanatçı olmanın zorlu süreçleri ve sıkıntılarından sonra manevi bir huzur bulmuşluğu ima ediyor. Özetle, paylaşım, ironik ve biraz da abartılı bir şekilde, bir olayı sanatçı olmanın zorlukları ve kaderle ilişkilendiren bir mizah içerir.

Resimde, müzik sanatçısı The Weeknd'in, birinin çizdiği karikatürize edilmiş bir portresinin yer aldığı bir Twitter paylaşımı görülüyor. Çizimdeki The Weeknd, orijinalinden farklı olarak, biraz abartılı ve komik bir görünüme sahip. Alt tarafta, The Weeknd'in resmi Twitter profili görülüyor. Şaka, The Weeknd'in çizimdeki abartılı ve karikatürize edilmiş halinin, orijinalinden çok farklı ve komik bir görünüm sergilemesinden kaynaklanıyor. Bu, sanatçı tarafından yapılan çizim ve orijinal The Weeknd görüntüsü arasındaki görsel farklılıktan doğan mizah içeren bir karşılaştırma. Dolayısıyla şaka, karikatürdeki komik farklılığa ve mizahına dayanmaktadır.

Fotoğrafta, açık bej renkli taşlardan örülmüş, kemer şeklinde bir giriş/mahfaza görünüyor. Kemerin üzerinde, siyah bir yazı bandında "İBRAHİM TATLİSES'İN BÜYÜDÜĞÜ MAĞARA" yazıyor. Bu, İbrahim Tatlıses'in burada büyüdüğünü iddia eden bir yer. Fotoğraftaki "joke" (şaka), İbrahim Tatlıses'in mağarada büyüdüğünü iddia eden bir yazıt olması ve bu iddianın gerçekdışı veya komik bulunması ihtimalinden kaynaklanıyor. Gerçek olup olmadığına dair bir iddia veya onay yok, yalnızca bir iddia. O nedenle şakaya dayalı bir durum.

Resimde, açık hava kafe tarzı bir mekanda, kahverengi güneş gözlüğü takmış, açık gri bir polo tarzı tişört giymiş bir adam oturuyor. Adam, Teoman olarak bilinen Türk şarkıcı. Tweet'te, Teoman'ın "Hiç müzik dinlemiyorum, sıkılmışım abi ya, hiç bir şeyle ilgim yok" dediğini ifade ediyor. Joke, Teoman'ın müzik veya genel olarak hayatla ilgili ilgi duymadığına dair bir ifadeyle, halka duyuru yapmış bir ünlünün, ilgisizliğini anlatmasına dayanıyor. Tweet, bu durumu mizah yoluyla ele alıyor. Teoman'ın bu tarz ifadelerinin, aslında halkla ilişkiler açısından bir mizah unsurunu ortaya koyabileceği ve takipçileri tarafından esprili bir şekilde algılanabileceği vurgulanıyor.

Resimde, Teoman adlı ünlü şarkıcı, dış mekanlarda bir kafede oturmuş, rahat bir şekilde görünüyor. Resmin altındaki metinde, Teoman'ın "Hiç müzik dinlemiyorum, sıkılmışım abi ya, hiç bir şeyle ilgim yok" dediğini ifade eden bir tweet görülüyor. Bu, Teoman'ın muhtemelen müzik veya başka konulara karşı duyarsız veya ilgisiz olduğunu ima eden bir espri. Genellikle, ünlülerin, özellikle de müzikle ilgili konulara ilişkin, abartılı veya ironik beyanları, sosyal medya üzerinden espri konusu olarak kullanılıyor. Resim, Teoman'ın bu tür bir ifadeyle, ironi veya hafif bir mizah kullanarak, dikkat çekmeyi veya toplumsal bir mesaj iletmeyi amaçladığını gösteriyor.

Fotoğrafta, kemer şeklinde bir girişin altında, muhtemelen bir mağara veya benzeri bir mekanın içi görünüyor. Girişin üzerinde, "İBRAHİM TATLİSES'İN BÜYÜK MAĞARA" yazan bir tabela bulunuyor. İçeride, döşemede kilimler ve muhtemelen ziyaretçiler için oturma yerleri var. Fotoğraftaki espri, "Büyük Mağara" ifadesinin abartılı ve biraz komik bir şekilde kullanılmasıyla ilgili. Normalde "büyük mağara" ifadesi, çok geniş ve görkemli bir mekanı tanımlamak için kullanılır. Ancak bu bağlamda, iç mekanın büyüklüğü, o kadar da büyük olmayabilir. Bu nedenle, "Büyük Mağara" ifadesi, yerin gerçek büyüklüğüyle ilgili bir zıtlık yaratıp espriyi oluşturuyor.

Resimde, bir köy evinin önünde, birbirlerinden yetenekli iki çocuğun, bir de yaşlı bir adam ve bir kadın figürünün olduğu bir çizgi roman sahnesi var. Çocuklar çizim yapıyorlar ve yaşlı adam da onların yaptığı çizimleri beğeniyor. Kadın ise kovalarla süt taşıyor. Altta yer alan baloncuk, "Vay be! İkiniz de birbirinizi süper çiziyorsunuz. Nuzz... Aferin çocuklar." şeklindedir. Bu, yetenekli çocukların ve özellikle de çocukların yaratıcılıklarını takdir eden ve teşvik eden bir çizgi roman. Çizgi romanın şakası, çocukların yeteneklerini ve çizim becerilerini överek, yaratıcılıklarını ve yeteneklerini takdir etme ve kutlama mesajı veriyor. Resimde, fakir bir ailenin tek çocuğunu sanat okuluna gönderme konusunda yaşadığı zorluk ve çocukla ilgili konuşma/veda sahnesi gösteriliyor. Babası, çocuğunu okula yollayabilmek için çok çalışacağına söz veriyor ve uğurluyor. Çocuğun okula gitmesinin, ailenin fakir oluşu nedeniyle mümkün olabilmesinin komik yanı vurgulanıyor. Joke, ailenin ekonomik durumu ile çocuklarının geleceğine olan bağlılıkları arasında oluşan tezatlıktan kaynaklanıyor. Resimde, dağdaki bir madende çalışan iki kişi ve bir maden vagonu görülüyor. Üstteki metin, küçük kardeşin okuldayken, abisinin madende zor şartlarda çalışarak ona para gönderdiğini anlatıyor. Bu, çalışmanın önemini, emek ve fedakarlığın değerini vurgulayan bir mizah örneği. Küçük kardeş okula odaklanırken, abisi madenlerde zor şartlarda çalışarak aile ekonomisine katkıda bulunuyor. Resimde, küçük kardeşin ve abisinin bu zıt durumunun, yani okula odaklanma ile madenlerde çalışma, durumunun bir karşılaştırılması yapılarak mizah ortaya konulmuştur. Resimde, bir odada birkaç kişi var. Ortada, bir kadın büyük bir çizim kağıdı üzerine bir adamı çiziyor. Çizim kağıdı üzerine "Dürer" yazılmış. Kadının karşısında, bir model olarak duran çıplak bir adam var. Solda da başka bir kişi oturmuş bir şey çiziyor. Resmin üst kısmında ise "Albert ise söz verdiği gibi büyük bir sanatçı olabilmek için elinden geleni yapar" yazısı mevcut. Bu, ünlü Rönesans sanatçısı Albrecht Dürer'e bir göndermedir. Komik olan, Dürer'in adı verilmiş olmasına rağmen, modelin çıplak olması ve kadının çiziminin oldukça basit ve beceriksiz olmasıdır. Sanatçı olabilmek için elinden gelenin en iyisini yapması gerektiği söylenmiş ama ortaya çıkan sanat işi beceriksiz ve hatta biraz komik. Kadın, Dürer gibi yetenekli bir sanatçı olmaktan uzak ve çabasına rağmen iyi bir sonuç elde edemiyor. Bu durum, "söz verdiği gibi" çaba harcamasına rağmen başarısız bir şekilde sanat yaratmaya çalışan bir kişinin komik durumu olarak vurgulanıyor.

Resimde, Isaac Newton'ın bir portresi ve Newton'ın evrensel çekim yasasını gösteren bir diyagram bulunmakta. Diyagramın altındaki "ART" ve portrenin karşısındaki "ARTIST" kelimeleri ile Newton'ın bir sanatçı olarak algılanabileceğini ima eden bir espri var. Diğer tarafta ise "ASSISTANT" yazıyor ve bunun da, Newton'ın belki de bir asistanı veya yardımcısı olması gerektiğini ima ediyor. Elma, ünlü bir hikaye anlatımı nedeniyle Newton'la ilişkilendirildiğinden, "ASSISTANT" ile "ART" kelimelerinin birbirine zıt olduğunu ve esprili bir şekilde Isaac Newton'ı "sanatçı" ile "yardımcı" olarak ilişkilendirilmesini, bir mizah kaynağı oluşturuyor. O halde espri, Newton'ın bilimsel yeteneklerinin yanı sıra, belki de ilham veren bir sanatçı olabileceği yönünde yaptığı bir ironik yorum.

Fotoğrafta, Salvador Dali'nin suda yüzerken resim yaptığı bir görüntü yer alıyor. Görsel, Dali'nin önce resim yapmayı öğrenmesinden sonra resim yapmayı becerebilmesini ve bunun da olağanüstü bir yetenek olduğunu ima eden bir mizah içeriyor. "Salvador önce Dali sonra resim çizi" ifadesi, sanki bir sırada, Dali'nin önce kendisinin adı olarak olan Dali sanat tarzını öğrenmesini, sonra da normal resim çizmeyi öğrenmesini anlatarak, resmin bir şekilde Dali'nin bir aşamasını anlatmak üzere oluşturulan bir mizahi bir yorum.

Resimde, çizgi roman sanatçısı Scott Adams'ın "Stick to Drawing Comics, Monkey Brain!" (Çizgi Roman Çizmeye Bağlı Kal, Maymun Beyni!) adlı kitabının kapağı yer alıyor. Kapak, çizgi romanların çizim teknikleri ve içerikleri hakkında bir kitap olduğunu gösteriyor. Resimde bir çizgi roman karakteri olan, gözlük takan ve bilim kurgu tarzı bir makineyle uğraşan bir adam mevcut. Adamın çevresinde çeşitli parçalar ve semboller mevcut. "Tehlike" etiketi bulunan bir kutunun içerisinde ise çeşitli mekanik parçalar bulunuyor. Kitabın başlığı ve altındaki yazı, çizgi roman sanatının karmaşık ve ilginç yönlerini, insan ilişki tarzlarını ve siyasi süreçleri, eğlenceli bir dille ve bir çizgi roman karakteri bakış açısıyla anlatmaya çalıştığını gösteriyor. "Maymun Beyni" ifadesi, çizgi roman çizimini öğrenmenin zor olabileceğine, ama eğlenceli ve zekice bir şekilde anlatılabileceğine bir gönderme yapıyor. Özetle, kitap çizgi roman çizmenin zor ve ilginç yanlarını mizah yoluyla konu alıyor ve bunu yaparken, toplumsal olaylara ve insan ilişkilerine dokunmayı ihmal etmiyor. Mizah, çizgi roman karakterinin ve çizdiği karmaşık makinelerin, günlük hayatımızdaki absürt ve karmaşık şeylere benzetmesiyle sağlanıyor.