Resimde, kendi portresini çizen bir sanatçı var. Resimdeki sanatçı, gerçeği yansıtmayan şekilde ince bir şekilde resmedilmiş. İncelik, sanatçının gerçekte resmettiği gibi ince bir şekilde resmedilmiş olması nedeniyle. Fıkra, kendi kendini çizmeye çalışan bir sanatçının kendisini ince bir şekilde tasvir etmesinin paradoksuna dayanıyor. Resimde bir sanatçının, iki adamı aynı pozu kullanarak boyadığı bir tablo üzerinde çalıştığı görülüyor. Sanatçı, iki adamdan birinin resmini boyarken diğerinin resmini takip ediyor. Fıkra, sanatçının resmini yaptığı adamın kendisinin olduğunu ve resmini boyadığı diğer adamın kendisinin bir kopyası olduğuna işaret ediyor. Bu durum, insanın kendi kendine takıntılı bir şekilde baktığı ve kendini sürekli olarak kopyaladığı bir ironiyi ortaya koyuyor. Kısaca, sanatçı kendi kendini boyuyor ve bu da "Kendini boyayan adam" gibi bir paradoksu yansıtıyor. Fotoğrafta, resmini çizdiği 3 kişinin resminin önünde duran bir adam görüyoruz. Çizimde adamın kendisi, arkasında duran bir kadın ve önünde diz çökmüş bir adam var. Resmin içindeki adam, sağ eliyle resmin içinden çıkıp resmin önünde duran adamın koluna dokunuyor. Şaka, resmin içindeki adamın sanki resmin dışına çıkıp gerçek dünyada bulunan adamla etkileşime giriyormuş gibi görünmesinde yatıyor. Bu şaka, "**Resimden çıkmak**" veya "**Resme girmek**" gibi bir ifadeyle ifade edilebilir. Örneğin: - **"Resimden çıktı, adamı kolundan tuttu!"** - **"Bu adam resme girmeyi başarmış!**" - **"Resimde neler oluyor, adam resme girmiş!"** Resimde bir adam beyaz bir kedi tutarak kendi portresini çiziyor. Kedi, sanatçının tuvaldeki eline çok benziyor. Bu, sanatçının kendi portresini çizerken kediyi model olarak kullandığı ve kedi elini resmetmeye çalışırken kendi elinin de resme dahil olduğu, bir nevi kendini tekrarlayan bir döngü yarattığı bir espri.

Fotoğrafta, sanat eserine göz çizmiş üç kişi var. Üstteki büyük yazı "Sikılan güvenlik görevlisi 1,4 milyon dolarlık tabloya göz çizdi" diyor. Şaka, güvenlik görevlisinin sanat eserine göz çizmesiyle "sikildiğini" ima ederek. Bir diğer deyişle, görevinin sıkıcılığından bunalıp kendini ifade etmek için sanat eserine "göz çizme" yolu seçmiş.

Fotoğrafta, önünde bir palet ve fırça tutan ve "Photoshop'un Sevinci" yazan bir tabela olan bir adam var. Tabelanın altında "Yanlış kişiye sorduğunuzda" yazıyor. Bu, photoshop'u bilmeyen biriyle resim düzenleme konusunda yardım istemenin ne kadar kötü olabileceğini gösteren mizah dolu bir görsel. Bu, bir şeyin nasıl yapılacağını bilmeyen birinden yardım istemenin komik ve ironik bir şekilde yanlış gidebileceğine dair bir yorumdur.

Resimde Vincent van Gogh'un portresinin çizildiği bir kupa ve bir de fırça görünüyor. Fırça, sanki kupanın kopmuş bir parçasıymış gibi konulmuş. Bu, Van Gogh'un ünlü "Kesik Kulak" tablosuyla ilgili bir gönderme. **Şaka:** "Van Gogh, kendi kupasını bile kesmiş!"

Resimde, ünlü ressam Vincent van Gogh'un portresi var. Resmin sol tarafında "Yanlış", sağ tarafında "Doğru" yazıyor. Yanlış tarafta "Vincent Van Gogh, kendi kulağını kesmiştir" yazarken, doğru tarafta "Sadece kulak memesinin ucunu kesmiştir." yazıyor. Bu resimde, Van Gogh'un sadece kulak memesinin ucunu kesmiş olduğu gerçeğinin bir şakası var. Van Gogh, aslında tüm kulağını değil, yalnızca bir kısmını kesmişti. Bu, insanların Van Gogh'un hikayesini genellikle yanlış hatırladığını veya aşırı abarttığını gösteriyor.

Resimde Vincent van Gogh'un bir otoportresi var. Sol taraftaki açıklama yanlış, çünkü van Gogh kendi kulağını değil sadece kulağının ucunu kesmiş. Sağ taraftaki açıklama ise doğru. Bu şekilde resim ve açıklama arasındaki çelişkiyle komik bir durum oluşturulmuş.

Resimde, "kulağının tekini çizmeyi unutmuşsun" diyen bir adamla, bir portre çizdiği sırada bir başka adamı görmüş, kulağının tekini çizmeyi unutmuş ve aynanın önünde kulağını kesmeye çalışmış. "Çizmeyi unutmuşsun" ifadesi, aslında "kulağını çizmeyi" unutmuş anlamına gelmektense, diğer kişinin kendini keserek kulağını "çizmeyi" tercih etmesiyle alaycı bir şekilde kullanılmış.

Fotoğrafta, ünlü ressam Pablo Picasso'nun 1973 yılında öldüğünü ve bu yüzden 1500'lü yıllarda yaşadığına dair bir şaka yapıldığını gösteren bir Twitter gönderisi görülüyor. Gönderide, Picasso'nun 1973'te öldüğünü, ancak insanların onun 1500'lü yıllarda yaşadığını düşündüğünü belirten bir yazı var. Şaka, Picasso'nun 1973'te öldüğünü bilen insanların, onun 1500'lü yıllarda yaşadığına inanmaları ve tarih bilgisinin eksikliğine vurgu yapılması üzerine kurulu.

Darian Mederos'un muazzam tablosu.. い 29000 1D Kaynak

Fotoğrafta, "Ressam Olacaktı Pilavci Oldu" başlığı altında, üzerinde "Ressamlık..." yazılı bir tabelanın olduğu bir dükkanın önünde duran bir adam var. Adamın sakalı ve bıyığı var ve gülümsüyor. Şaka, adamın ressam olmak istediğini ama pilavci olduğunu ima ediyor. Bu, Türk kültüründe ressamlığın prestijli bir meslek ve pilavcilik gibi küçük bir işin ise düşük statülü bir meslek olarak görülmesiyle ilgili bir espri. Hitler'in de ressam olamadığını söyleyen ilk tweet de bu espriyi destekliyor ve ressam olma konusunda insanların beklentilerinin gerçekçi olmadığını ima ediyor.

Resimde bir piyanonun yanında oturan ve birbirlerine sarılan bir çift var. Erkek bir siyah ceket ve pantolon giymiş, kadın ise beyaz bir elbise giymiş. İkisinin de arkasında boş bir şarap kadehi görüyoruz. Bu resimde bir espri yok.

SODY OF ART PAINTING BETOND POLLOCK AURK JACOUENUS 1001 JUERGEN TELLER Kaynak

Bu resimde iki adam var. Soldaki adam oldukça ciddi bir şekilde bakıyor. Sağdaki adam ise kahkaha atıyor. Resmin üstündeki yazı ise "Ben büyüyünce ressam olcam. MEB:". Bu, sağdaki adamın ressam olmak istediğini ve bunun komikliğini vurguluyor, çünkü ciddi bir adam ressamlık hayalini komik buluyor. Resimdeki mizah, sağdaki adamın ressam olma hayalini, diğer adamın gerçekçi bir bakış açısıyla karşılaştırmaktan geliyor. Sağdaki adamın ressam olmak istemesi, sol taraftaki adamın gerçekçi dünya görüşüne göre komik ve ironik olarak görülüyor. MEB'in de bu hayale karşı çıkacağı düşünülerek, mizah daha da artıyor.

Bu fotoğrafta bir gözün yakın çekimi var. Gözün beyaz kısmı kırmızı ve küçük damarlarla dolu. Damarların şekli ve görünümü insanların yüzlerine benziyor. Şaka, resim sanatında her şeyin denendiğini ve yapıldığını, artık hiçbir şey yeni olmayacağını, yeni bir şey yaratmanın imkansız olduğunu ima ediyor. Gözdeki damarların insan yüzlerine benzemesi de bu durumu vurguluyor. Fotoğrafta kırmızı gözlü bir kişi görülüyor. Gözünde kan damarları belirginleşmiş ve iltihaplanmış gibi görünüyor. Bu görüntüyle ilgili espri, kırmızı gözün bir kişinin çok fazla bilgisayar oyun oynadığına veya uykusuz kaldığına işaret ettiğidir. Bu tip espri, kişinin uzun süre bilgisayar başında kaldığını, gözlerinin yorulduğunu ve bunun sonucunda kırmızı gözleri oluştuğunu ima eder. **Espri:** "Yine mi gece geç saatlere kadar oyun oynamışsın, değil mi?" Resimde bir kişinin gözünün beyaz kısmında bir sürü yüz görüyoruz. Gözün kan damarları yüzlerin çevresini çiziyor. Şaka, bu yüzlerin kan damarları tarafından çizilmiş olması ve gözün "bir sürü yüz gördüğüne" dair bir ifade kullanması ile ilgili. Fotoğrafta bir gözün içinde insan figürlerinin olduğunu görüyoruz. Bu figürler gözün kan damarları tarafından oluşturulmuş. Şaka, insanların kan damarlarında görünen şeylerin aslında hayal güçleri ile yaratılan figürler olduğunda yatıyor. Yani fotoğrafta insanlara benzeyen şekiller aslında var olmayan şeyler. **Türkçe olarak:** Fotoğrafta bir gözün içine insan figürleri çizilmiş gibi görünüyor. Bu figürler aslında gözün kan damarları tarafından oluşturulmuş. Şaka, insanların kan damarlarında gördükleri şeylerin aslında hayal güçlerinin ürünü olduğunda yatıyor. Yani fotoğraftaki insanlara benzeyen şekiller aslında var olmayan şeyler.

Resimde karanlık bir sokakta sebze satan bir kadın ve ona bakan bir köpeğin olduğu gösteriliyor. Kadının elinde bir mum var. Resmin esprili kısmı, kadın muhtemelen köpeğin sebzeleri çalmasını engellemek için muma ihtiyaç duyuyor. Resmin Türkçedeki esprisi, kadının köpeğin sebzeleri çalmasını önlemek için mum kullanmaya ihtiyacı olması, bu durum da kadının yeterince aydınlatılmış bir alanda olmadığını ve sebzelerini yeterince koruyamadığını gösteriyor. Bu da, kadının hayatın zorlukları ile mücadele ettiğini ve her zaman dikkatli olması gerektiğini ima ediyor. Resimde, loş ışıklı bir odada, iki genç kadın oturmuş. Bir kadın diğerine mektup okuyor. Mektuptaki kelimeler gülünç ve komik olduğu için okuyan kadın gülerken, dinleyen kadın yüzünde şaşkın bir ifadeyle bakıyor. Fıkra şu: Mektuptaki kelimeler o kadar komik ki, okuyan kadın gülmekten kendini alamıyor. Dinleyen kadın ise bu kadar gülünç bir şeye neden bu kadar güldüğünü anlamıyor. **Eğlenceli not:** Resimde görünen kadınların yüz ifadelerinden ve beden dillerinden anlaşılabilir ki, bu anın keyifli bir fıkra paylaşımına benzemesi oldukça olası. Resimde, karanlık bir sokakta bir kadın bir tezgaha yaklaşmış. Tezgahtar, bir mum ışığında, tavuk ve kazları göstererek "Şu tavuğun veya kazın etini deneyin, çok lezzetlidir" diyerek müşteriye satmaya çalışıyor. Kadın ise tavuğu göstererek "Bu tavuk değil, erkek bir tavuk, bir horoz!" diye cevap veriyor. Görüntüdeki mizah, kadın tarafından erkek tavuk yani horoz olarak tanımlanan tavuğun, aslında tavuk olması ve bu noktada bir hata yapılması üzerine kuruludur. Bu durum, müşteri ile satıcı arasında eğlenceli bir diyalog yaratır ve resmi izleyenlerin gülmesini sağlar. Resimde gece pazarı ve tezgahlarda satış yapan insanlar görünüyor. Ancak resimde herhangi bir espri veya mizah unsuru yok.

Resimde Leonardo da Vinci'nin insan anatomisiyle ilgili çizimleri yer alıyor. Çizimler, kasların ve kemiklerin detaylı bir şekilde gösterimini içeriyor. Ancak resimde herhangi bir şaka yok. Resim bir sanat eseri ve bilimsel bir çalışma. Bu nedenle, resimde şaka olduğunu söylemek doğru değil.

Fotoğrafta, denizci şapkası ve iç çamaşırı giymiş sakallı bir adam görüyoruz. Adamın elinde bir şey tuttuğu görülüyor ve gülümsediği anlaşılıyor. Fotoğrafın mizahı, adamın denizci kıyafetleri ve iç çamaşırları arasında bir uyumsuzluk yaratması ve bu uyumsuzluğun komik bir şekilde vurgulanmasıdır. Bu durum, "Denizci şapkası giymiş, iç çamaşırıyla dolaşan adam" gibi bir cümleyle ifade edilebilir ve bu cümle, adamın görünümünün absürt ve komik olduğunu vurgulayabilir.

Resimde, karanlık bir gecede ay ışığında denize açılmış bir gemi görülüyor. Gemi, dalgaların arasından yol alıyor ve uzaktan ay ışığında parlıyor. Fıkra yok. Bu, Rus ressam İvan Aivazovsky'nin "Ay Işığında Deniz" adlı tablosudur.

Fotoğrafta, "Van Gogh Müzesi" yazan tabelası olan, modern bir binanın önünde, bir grup ayçiçeği bulunmaktadır. Fıkra şöyle: Ayçiçeklerinin Van Gogh Müzesi'nin önünde poz vermesi, müzenin içindeki sanat eserlerinin gerçekten Van Gogh tarafından mı yoksa ayçiçekleri tarafından mı yapıldığı sorusunu akla getiriyor. Ayçiçekleri ile Van Gogh'un resimleri arasında güçlü bir bağlantı var. Van Gogh ayçiçeklerini çok severdi ve bu konuda birçok resim yaptı. Bu nedenle, ayçiçeklerinin Van Gogh Müzesi'nin önünde durması, bir tür esprili gönderme olarak görülebilir. Fotoğraf, Van Gogh'un eserlerine ilgi duyan kişiler için eğlenceli ve anlamlı bir görseldir. Fotoğraf, güneşli ve sıcak bir günde, insanlar tarafından çevrili büyük bir ayçiçeği labirentini göstermektedir. Labirentin içindeki insanların çoğu şemsiye kullanıyor ve bu da fotoğraftaki mizahı ortaya koyuyor. Çünkü ayçiçeklerinin güneş ışığına karşı büyüme şeklinin ve insanların şemsiyeleriyle güneşi engellemeye çalışmalarının bir çelişki oluşturması, "Güneşten kaçmak için bir ayçiçeği bahçesinde şemsiye kullanmanın bir anlamı yok" gibi bir ironi ortaya koyuyor. Resimde, bir güneşçiçek tarlasında insanlar şemsiye altında duruyor. Şemsiyeler, yağmurlu havada güneşe karşı korunmak için kullanılıyor. Ancak, tarlada bol miktarda güneşçiçek olduğu için, şemsiyelerin aslında gerekli olmadığı görülüyor. Bu resimdeki espri, insanların şemsiye kullanmalarıyla, güneşçiçek tarlasındaki bol güneş ışığı arasında bir çelişki yaratmasıdır. Aslında insanlar, şemsiyeler olmadan da rahatlıkla güneşin tadını çıkarabilirlerdi.

mert+ @mertpostif · 16 sn Niye milletten gizledikleri çok belli Nice p Savaş Dünyası Koleksiy.. · 3 sa Muhtemelen ilk kez...