Görselde bir sanatçının malzemeleri ironisi yapılıyor. * "Bu benim fırçam" yazısının altında bir tereyağı bıçağı var. * "Bu benim boyam" yazısının altında Kerrygold markalı bir tereyağı bloğu var. * "Bu benim tuvalim" yazısının altında ise üzerine tereyağı sürülmüş bir dilim kızarmış ekmek var. Şaka, sanat malzemeleri yerine kahvaltı malzemelerini kullanmaktan ibaret. Bir ressamın fırçası yerine tereyağı bıçağı, boyası yerine tereyağı ve tuvali yerine de kızarmış ekmek kullanılarak mizahi bir yorum yapılmış.

Fotoğrafta, bir sanat atölyesinde insanların model poz vererek resim çizdiğini görüyoruz. Ortada, bir erkek model oturmuş, etrafında ise resim yapan öğrenciler var. Üst kısımda "Nacho" isimli bir kişinin, "Ne iş yapıyorsun? + Mankenim" şeklinde bir tweet'i görülüyor. Joke, Nacho'nun hem sanat modelliği hem de diğer işleri yapabileceğini, yani "çok yönlü" olduğunu veya manken olarak çalıştığını vurgulamakla ilgili. Bir sanat öğrencisinin resim yaparken modelin önündeki duruşuyla dalga geçen, hafif bir ironik espri var.

Fotoğrafta, bir kafanın nasıl çizileceğine dair basit bir ders görülüyor. Solda, ilk adım olarak bir daire çizilmiş; sağda ise, bu dairenin üzerine kafanın geri kalanı çizilmiş. Altta ise "w-adelpha-w" diye geçen bir kullanıcı adı veya benzeri bir ifade ile "Kolaymış lan" ifadesi yer alıyor. Bu, çizimin çok basit olduğunu ve kolayca yapılabileceğini vurgulayan bir espri. "Kolaymış lan" ifadesi, çizimi basit bulmanın veya çizmeyi bilmenin eğlenceli ve kolay olduğunu anlatıyor. Kullanıcı adı veya benzeri bir ifade, muhtemelen bu dersin paylaşım platformunda yer aldığını ve bir topluluk ortamında paylaşılmasını ima ediyor.

Resimde, Van Gogh'un portresini andıklandıran, el yapımı, tuhaf bir şekilde boyanmış bir fincan görülüyor. Fincanın sapı, komik bir şekilde, bir sosis veya benzeri bir şey gibi şekillendirilmiş. Bu, fincanın kendisinden çok, sapının komik görünümüyle bir şaka yapılıyor. "Van Gogh" portresi, sanatçı ile ilişkilendirilen bir tuhaflık ve özgünlük vurgusuyla yapılırken, sapın şaşırtıcı formu, beklenmedik bir görüntü yaratarak gülünç bir etki yaratıyor. Resimde ayrıca, yapıştırıcı veya benzeri maddeler de bulunmakta ve bu da, sanatsal bir ürünü yaratmakla, belki de daha sıradan bir nesnenin imal edilmesi arasında bir ironi oluşturmaktadır. Sonuç olarak, resim; sanat, tuhaflık ve beklenmedik kombinasyonların komedisini vurguluyor.

Resimde, 1947 yılında Salvador Dalí'nin, suyun içinde yüzerken resim yaptığı görülüyor. Resmin konusu, Dalí'nin çizdiği muhtemelen Venedik'teki bir manzara. Şaka, Dalí'nin suyun içinde resim yaparkenki sıra dışı duruşuna ve imkansızlığa dayanıyor. Dalí'nin bu şekilde resim yapması, normalin dışındaki bir davranış olarak sunuluyor. "Afedersiniz" ifadesi, konunun belki de beklenmedik veya garip bir durum olduğunu vurgulayan bir özürlü ifade olabilir. Dolayısıyla şaka, Dalí'nin sanatçı kişiliğinin sıra dışı ve yaratıcı yönüne odaklanıyor.

Resimde, Van Gogh'un ünlü bir portresinin, bir çatı mozaikinin içinde, bir bağlama çalarak tasvir edildiği bir kolaj görülüyor. Çatıdaki mozaik, genellikle dini temalar içeren, klasik bir Avrupa sanat eserine ait. Bu, Van Gogh'un görüntüsünün bu dini, klasik yapıya tuhaf ve beklenmedik bir şekilde entegre edildiğini gösteriyor. Şaka, Van Gogh'un, orijinal bağlama çalmasını, bu görkemli, klasik bir ortama yerleştirilmiş olmasını beklenmedik ve absürt bir durum olarak sunmasıdır. Özetle, klasik ile modernin, beklenti dışı bir şekilde birleştirilmesiyle ortaya çıkan komik bir görüntü oluşturuluyor.

Fotoğrafta, bir şehir meydanında, açık havada resim yapan sanatçılar ve izleyiciler var. Meydanda, ilginç bir şekilde, arkasını dönmüş, tek başına durup hareketsiz duran bir insan figürü göze çarpıyor. Resim yapan sanatçılar, etraflarında malzemeler ve çizim kağıtları ile rahatlatıcı bir şekilde çalışıyorlar. Şaka, hareketsiz duran bu insanın, sanatçıların bir çeşit şaşırtıcı "poz" veya "model" olarak kullandığına dair bir mizah içeriyor. Bu, sanatçıların ilginç bir şekilde, modelin "poz" vermesine şaşırdığı veya sanatçıların yaratıcılıkları için beklenmedik bir konu buldukları şeklinde anlaşılıyor. Dolayısıyla, resim yapmaya konsantre olan sanatçıların dikkati, beklenmedik bir poz veren bu kişi tarafından dağıtılıyor ve o anda sahneye bir espri getirtiliyor.

Fotoğrafta, bir Van Gogh tablosunun önünde duran bir kişi görünüyor. Tablo, Van Gogh'un kendisini resmettiği bir portre. Adamın yeşil bir mont giydiği görülüyor. Fotoğrafın altındaki mesaj, "Two Gogh" (İki Van Gogh) şeklinde. Bu, tablonun önünde duran kişinin, kendisinin de bir Van Gogh resmiyle kıyaslanabileceği bir şaka. "İki Van Gogh", aynı ressamın iki eserinin/insanın bir arada olması anlamına geldiği, biraz absürt bir ifade. Görsele bakıldığında, kişi resimdeki Van Gogh'a "benzemediği" için, bu durum bir espri unsuru haline geliyor. Yani şaka, resme bakarak kendine "İşte iki Van Gogh!" diyerek karşılaştırmayı kendi durumuna getirme ve orada duran kişinin resmin kişisine benzememesiyle bir araya getirmek.

Resimde, Van Gogh'un bir portresinin asılı olduğu bir galeri ortamı ve resim karşısında yeşil bir mont giyen bir adam görülüyor. Tweet'in metninde "Two Gogh" yazması, resimde Van Gogh'un bir portresinin bulunduğunu ve adamın da o resimle aynı anda fotoğraflanmış olduğunu vurgular. Bu, görsel bir mizah örneği oluşturur. "İki Van Gogh" sözü, orijinal resimle resim karşısında poz veren kişinin benzetildiği bir mizah yoluyla orijinal sanat eserini ve orada bulunan kişiyi aynı anda vurgulamaya çalışıyor. Dolayısıyla, "Two Gogh" (İki Van Gogh) kısmı, Van Gogh'un eserinin orada bulunan kişi ile mizah yoluyla ilişkilendirilmesini sağlayan bir metaforik ifadedir.

Resimde, geniş bir çiçek tarlasının ortasında oturan, spor giyimli bir adam tasvir ediliyor. Adamın üzerinde Adidas tarzı, beyaz şeritli siyah bir eşofman üstü ve alt takım var. Yüz ifadesi ve sakalı, ünlü bir düşünür ya da yazarı andırıyor. Çiçek tarlası ise oldukça canlı ve renkli. Resimdeki mizah, belirli bir ünlü düşünürün ya da yazarın, beklenmedik bir şekilde spor giyimle, çiçek dolu bir tarlada resmedilmesinden kaynaklanıyor. Bu, beklenmedik bir kombinasyon yaratarak, ciddi veya resmi bir portreden ziyade komik bir ifade taşıyor. "Beklenmedik bir tarzda resmedilme" ya da "ciddi konuyu, ironik bir bağlamda sunma" tarzı bir espriye işaret ediyor.

Resimde, Atıl Kürt isimli kullanıcının Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımında, Pablo Picasso'nun genç ve yaşlılık dönemlerinde kendisini çizdiği tabloların, giderek daha "yara" gibi, yani kötü çizilmiş olduğunu söylüyor. Tweet'in altında, gençlik ve olgunluk dönemlerini gösteren iki farklı Picasso portresi var. Birinci portre, gerçekçi ve detaylı bir çizim; ikincisi ise, soyut ve parçalı, Picasso'nun daha sonraki dönemlerindeki tarzını yansıtıyor. Joke, Picasso'nun farklı dönemlerindeki resim tarzındaki değişikliğin, giderek daha "yara" gibi, yani zayıf veya çirkin bir hale geldiğini, komik bir şekilde vurgulamaktadır. Picasso'nun yeteneğinin ve tarzının zamanla değiştiğini, ama ilk resimlerinin çok daha gerçekçi olduğunu ima ediyor. Özetle, resmin gerçekçiliğinden soyutluğa geçişiyle ilgili bir mizah var.

Fotoğrafta, Salvador Dalí'nin 1947 yılında, Venedik'te, suyun üzerinde yüzerek resim yaparken çekilmiş bir fotoğrafı görünüyor. Dalí, resim yapmak için bir iskele üzerinde resim tahtasını hazırlamış ve resim yapmaktadır. Fotoğraftaki mizah, ünlü sürrealist ressam Dalí'nin oldukça sıra dışı ve absürt bir şekilde, suyun üzerinde resim yapmasına dayalı. Dalí'nin yaratıcılığının ve farklı bakış açısının vurgulanması, fotoğrafın mizah unsuru. "Önce Dalí sonra resim çizi" şeklinde ifade edilen kısım ise, Dalí'nin bu sıra dışı yöntemini vurgulamaya çalışıyor. Özetle, Dalí'nin tuhaf ve yaratıcı doğasının "resim çizerken bile farklı" bir yaklaşım sergilediği fikriyle espri yapılıyor.

Resimde, Pablo Picasso'nun farklı yaşlarındaki kendisini resmettiği tablolar görülüyor. Solda, genç Picasso'nun kendisini çizdiği kalemle çizilmiş bir portre; sağda ise, 90'lı yaşlarında yaptığı daha soyut ve geometrik bir portre var. Tweet'in şakası, Picasso'nun gençlik yıllarında daha gerçekçi bir portre çizmişken, ilerleyen yaşlarda daha soyut ve biçimlendirilmiş bir ifadeye sahip resimler yapmış olmasıyla ilgili. "Git gide yarak gibi çizmiş aq öyle resim mi olur" cümlesi, Picasso'nun zaman içindeki tarzındaki değişimin ne kadar farklı ve hatta "garip" görünebileceğini, ve gençlik yıllarındaki gerçekçi portrelerinin daha hoş karşılanacağını ima ediyor. Genellikle, bir sanatçının farklı dönemlerdeki çalışmalarının farklı zevkler tarafından nasıl algılanabileceğine dair bir mizah unsuru içeriyor.

Resimde, Salvador Dalí'nin 1947 yılında, muhtemelen Venedik'te, suyun içinde yüzerken resim yaptığı bir fotoğraf görülüyor. Fotoğrafın altındaki metin, Salvador Dalí'nin önce kendisinin, daha sonra da resmin çizildiğini ima eden bir mizah içeriyor. Dalí'nin yüzerken resim yapma eylemi, onun sıra dışı sanat anlayışına ve yaratıcılığına gönderme yapıyor. Ayrıca, resmin kendisi, su yüzeyinde, hareket halindeyken yapılması zor bir aktivite olan resmin doğasına da gönderme yapıyor. Dolayısıyla, espri, Dalí'nin sıra dışı sanat tarzı ve yaratıcılığı üzerinde yoğunlaşıyor.

Resimde yaşlı, gözlük takmış, beyaz sakallı ve gri-kahverengi bir gömlek giyen bir adam, bir tuval üzerine resim yaparken gösteriliyor. Arka planda, tepeler ve ormanlar bulunan bir manzara resmi var. Tuvaldeki resim, tarzı itibariyle, klasik, sakin ve doğal güzellikleri vurgulayan bir tablodur. Manzara boyası. Resimdeki espri, yaşlı adamın ve resim tarzının, klasik ve nostaljik bir "çiçekli bahçe" tarzı veya daha çok "pitoresk" tablolara benzemesiyle ilgili. Fotoğrafın gerçekçi bir yaşlı sanatçı portresi olmasıyla, sanat tarzının bu klasik, hafif çocukça boyamalarla nasıl uyumlu olmadığına gönderme yapılıyor. Kısaca, yaşlı adamın sanat anlayışı ile tarzı arasında bir çelişki, bir ironi var. "Yaşlı sanatçı, modern dünyanın estetiğini yakalayamamış" gibi bir düşünceye, bir ironiye kapı aralıyor. Resimde iki adam görünüyor. Soldaki adam, kel kafalı, gözlük takmış, yaşlı ve hafifçe şişman görünümlü. Sağdaki adam ise, kızıl kahverengi, kabarık bir saç modeli ve kalın, koyu bir sakal taşıyor. Her ikisi de resmi bir ortamda, muhtemelen bir televizyon programında, karşılıklı konuşuyorlar. Fotoğrafın esprili tarafı, sağdaki adamın dikkat çekici saç ve sakal stiliyle, soldaki adamın daha klasik ve sıradan görünümünün çarpıcı bir zıtlığı oluşturmasıdır. Bu zıtlık, "dış görünüş ve iç güzellik" gibi kavramlar üzerinde espri yapma potansiyeli taşır; ya da belki de "modanın" değişik dönemlerine gönderme yapılarak, iki farklı devirde yaşayan iki insan arasında bir karşılaştırma yapıyor. Resimde mizah, abartılı saç şekliyle karşıtlık oluşturan "normal" bir görünümün ortaya çıkmasıyla oluşur. Resimde, yaşlı, yuvarlak başlı, gözlük takmış bir adam, önünde küçük bir resim atölyesinde duran bir tablo ile duruyor. Tablonun üzerinde, basit bir manzara resmi (dağlar, ağaçlar, göl) boyanmış. Adam, tabloya ve çevresine bakıyor, adeta heyecanlı ve coşkulu bir ifadeyle. Fotoğrafın espri unsuru, adamın resmin kalitesi ve konusunun oldukça basit olmasıyla, onun büyük bir sanatçı gibi davranışının zıtlığına dayanıyor. Basit bir manzara, yaşlı adam tarafından, adeta önemli bir esermiş gibi sunuluyor. Bu, "sanat zekasının" veya bir şeyin "gerçekten harika" olduğu duygusunun, kişiden kişiye ve bakış açısına göre farklılık gösterebileceğini vurguluyor. Resim gerçekten muhteşem bir sanat eseri değil ancak adamın onu değerli gibi sunması espriyi oluşturuyor. Resimde, birbirlerine hafifçe gülümseyerek bakan iki yaşlı adam görünüyor. Soldaki adamın saçları kırmızımsı kahverengi, kalın ve kabarık bir şekilde taranmış. Sağdaki adam ise gri saçlı, gözlük takmış ve beyaz bir sakalı var. Her ikisi de resmi kıyafetlerle, gömlek, kravat ve ceket giymişler. Aralarında küçük, pembe bir kutunun bulunduğu bir oda içinde duruyorlar. Resmin sağ alt köşesinde "GULDUM.NET" yazısı var. Bu bir "Bob Ross" parodisi. Bob Ross, sakin bir tutumuyla tablolar çizmeyi eğlenceli kılan, "çizim ustası" bir kişiydi. Bu resimde, Bob Ross'un tuhaf saç stili ve rahat havası ile farklı bir karaktere bürünmüş olması, yaşlı bir adamla konuşuyor olması, komik bir çelişki ve bir parodiyi oluşturuyor. "Bob Ross" tarzı saç ve kıyafetler, onun eğlenceli ve "kolay" doğasını yansıtıyor. Dolayısıyla, parodinin konusu, Bob Ross'un sanatsal karakterinin olgunluk yaşına ve "klasik" bir kıyafete uygulandığında ortaya çıkan komik çelişkidir.

Resimde, bir köy evinin önünde, birbirinden yetenekli iki çocuk ve onların yetişkinleri olan muhtemelen anne-babaları ve/veya onların arkadaşları ile ilgili bir çizgi roman sahnesi yer alıyor. Çocuklar, çizim yapıyor veya resimle uğraşıyor gibi görünüyorlar. Yetişkinler ise onların çalışmasını onaylayan ve tebrik eden bir tavır sergiliyorlar. Çizimlerin üzerinde de "Vay be! İkiniz de birbirinizi nizden süper çiziyorsunuz... Aferin çocuklar" yazılı metin bulunmaktadır. Bu, yetenekli ve başarılı çocuklar hakkında, onların yeteneklerini takdir eden bir çizgi roman şakasıdır. Çocukların yeteneklerini kutlayan ve övücü bir mesajı içeriyor. Çizgi romanın içeriği, çocukların sanat konusunda yetenekli olduklarını ve diğerlerine göre daha yetenekli olduklarını vurguluyor. Şaka, çocukların yeteneklerini sergilemelerinin olumlu bir sonucu olduğunu gösteriyor.

Resimde, Twitter'da iki farklı kullanıcı arasında geçen bir diyalog görülüyor. İlk tweet'te, "ilker canikligil" isimli kullanıcı, temel sanat eğitimi almamış kişilerin sanat hakkında fazla konuşmamaları gerektiğini, bununla ilgili "nazikane" bir öneride bulunuyor. Tweet, sanat eğitimi almadan sanat hakkında fikir yürütmenin uygun olmadığı fikrini esprili bir dille ifade ediyor. İkinci tweet'te, "Omar" isimli kullanıcı, tabloda "takım taklavat" görüyorsa ve "rönesans" anlamıyorlarsa, o zaman bu sanat anlayışının 19. yüzyıldan kaynaklandığını ima ediyor. Özetle, espri, sanat eğitimi almadan sanat hakkında konuşmanın uygunsuzluğunu ve bazı insanların sanatı anlamanın çağdaş/modern anlayıştan uzak, geçmişe dayalı bir şekilde yorumlama eğilimini mizahla ele alıyor. "Takım taklavat" ve "rönesans" gibi kavramlar, sanatı anlamayı gerektirmeyen, yüzeysel bir bakış açısına işaret ediyor.