Resimde, gri duvarlı bir odada, Mustafa Kemal Atatürk'ün bir portresinin asılı olduğu bir kanepe üzerinde oturan bir adam görülüyor. Adam, Atatürk'ün resmiyle aynı tarz kıyafetler içinde. Fotoğraf, Atatürk'ün mirasına olan saygıyı, modern zamanların kıyafetleriyle ironik bir şekilde birleştiriyor. Dolayısıyla, espri, Atatürk'ün resmi önünde, onun tarzında giyinen bir adamın mevcut durumun ironik bir yansıması olmasıyla ilgili. "Eski değerler, modern hayat" tarzı bir karşılaştırma.

Resimde, tarihi bir şahsiyetin (Muhtemelen Nesimi) portresi görünüyor. Portre, eski tarz bir resim tarzında çizilmiş ama yüzüne simli bir efekt uygulanmış. Bu simli efekt, esprili bir şekilde, "Nesimi yüzünde sim var" ifadesiyle bağlantılı. Bu, Nesimi'nin adının, çok değerli ve pahalı olan simli bir nesneyle ilişkilendirilmesiyle, onun zenginliğini veya değerini vurgulamak için bir mizahi yaklaşımı temsil ediyor. Özetle; Nesimi'nin adını veya şahsını lüks ve modern bir ifadeyle ilişkilendiren bir espri.

Görüntüde, bir çocuğun internet üzerinden bir video konferans (görüşme) sırasında çizim yaptığını görüyoruz. Yukarıdaki kısımda, çocuğun yüzü, olasılıkla bir video konferans uygulaması penceresi üzerinden görünüyor. Alt kısımda ise, çocuğun elinin bir kağıda, muhtemelen bir tablet veya bilgisayar ekranına çizim yaptığını görüyoruz. Bu, "çocuk çizim yaparken o kadar dalgın ki, aslında canlı görüşmede değil, video konferansın içindeki çizim ekranında bir şeyler çiziyor" şeklinde yorumlanabilecek bir espri. Çocuk, gerçek dünyaya değil, sanal çizim ortamına odaklanmış. Bu, video konferans uygulamalarının sunduğu dikkat dağıtıcı özelliklere bir gönderme olarak yorumlanabilir. Orijinal gönderenin niyeti ne olursa olsun, espri, internet ortamında odaklanmanın zorluğu veya dikkat dağınıklığı etrafındaki kültürel bir yorum.

Fotoğrafta, bir kafanın nasıl çizileceğine dair basit bir ders görülüyor. Solda, ilk adım olarak bir daire çizilmiş; sağda ise, bu dairenin üzerine kafanın geri kalanı çizilmiş. Altta ise "w-adelpha-w" diye geçen bir kullanıcı adı veya benzeri bir ifade ile "Kolaymış lan" ifadesi yer alıyor. Bu, çizimin çok basit olduğunu ve kolayca yapılabileceğini vurgulayan bir espri. "Kolaymış lan" ifadesi, çizimi basit bulmanın veya çizmeyi bilmenin eğlenceli ve kolay olduğunu anlatıyor. Kullanıcı adı veya benzeri bir ifade, muhtemelen bu dersin paylaşım platformunda yer aldığını ve bir topluluk ortamında paylaşılmasını ima ediyor.

Fotoğrafta, Charlie Beswick adlı kullanıcının Twitter paylaşımı görülüyor. Paylaşımda, bir öğrencinin kendisine çizdiği portrenin bir görseli ve bu portrenin altında Türkçe olarak yazılan "Dün bir öğrenci benim bir portremi çizdi. Fazla söze gerek yok, yarın kuafördeyim" yazısı yer alıyor. Fotoğrafta görülen çizim, ciddi bir portre değil, çocukların/gençlerin çizim tarzını yansıtan oldukça basit ve eğlenceli bir portre. Charlie Beswick'in bu paylaşımının şakası, öğrencinin yaptığı çizimin oldukça absürt ve komik olması ve bunun sonucu olarak "yarın kuafördeyim" ifadesinin bir espri unsuru olarak kullanılmasıdır. Özetle; çizimin kötü olması ve bu yüzden kuaför ziyaretinin gereksinimi.

Fotoğrafta, gülümseyen, kısa saçlı, orta yaşlı bir erkek görünüyor. Erkek, açık bir yaka ve uzun kollu siyah bir kazak giymiş. Görüntü, gri tonlamalı (siyah beyaz) ve iyi aydınlatılmış. Fotoğraftaki espri, gülümsemenin yoğunluğu ve dişlerin görünürlüğüdür. Bu, aşırı derecede ve belki de suni bir şekilde gülümseyen bir ifadeyi, belki de bir reklam veya sahne performansı gibi bir bağlamda, vurgulamaktadır. Gülümsemenin abartılılığı, ironik bir etki yaratmak amacıyla kullanılmış ve potansiyel olarak biraz "sahte" veya performans odaklı bir gülümsemeyi çağrıştırıyor.

Fotoğrafta, gözlük takmış, sakallı ve siyah bir sweatshirt giyen bir erkek görünüyor. Arka planda bulanık bir mavi gökyüzü ve pembemsi bir duvar var. Fotoğrafın mizahı, gözlüklü, sakallı ve giyim tarzıyla, bir "akademisyen" veya "bilim adamı" imajı yaratırken, arka planın bulanıklığı ve kıyafetin günlük, casual bir görünümü arasında oluşan tezatlıktan kaynaklanıyor. Böylece "akademik görünüm" ile "gerçek yaşam" arasındaki zıtlık, hafif bir ironi veya mizah içeriyor. "Gözlüklü profesör, aslında günlük hayatta sakallı bir genç." gibi bir anlam çıkarmak mümkün.

Resimde, kısa kollu, geometrik desenli gri-siyah bir gömlek giyen, kıvırcık saçlı, orta yaşlı bir erkek görünüyor. Adamın bakış açısı ve genel hali, sanki bir şeye çok odaklanmış veya düşünüyor gibi. Görünen arka plan ise gri-bej tonlarında, hafif bulanık. Fotoğrafın "joke" kısmı, aslında bir joke değil. Adamın hali ve giysisi, herhangi bir mizah içermiyor. Sadece bir portre fotoğrafı. Belki de soru yanlış bir bağlantıya veya farklı bir konuya ait. Açık bir mizah içermiyor.

Resimde, muhtemelen 16. veya 17. yüzyıla ait, bir portre görülüyor. Kadın, dönemin kıyafetleri ve saç stiliyle tasvir edilmiş. Görüntünün kalitesi ve renk tonları, eskinin bir portre olduğunu ve olası dijital bir kopyalama olduğunu gösteriyor. Resimle ilgili bir şaka yok. Sadece bir tarihî portre.

Fotoğrafta, fes takmış, karakteristik bir bıyık ve kravatlı, klasik bir takım elbise giyen, muhtemelen 1900'lü yılların başlarında yaşamış bir adamın portresi var. Adamın ifadesi ve genel duruşu, o dönemin toplumsal ve siyasi konjonktürüne ait bir imajı yansıtıyor. Fotoğrafın yanında herhangi bir metin veya ilave bilgi yok, bu yüzden bir mizah içeriği olduğunu söylemek mümkün değil. Dolayısıyla, bir şaka açıklayamıyorum. Eğer resmin altındaki metin veya başka bir bağlam varsa, o zaman mizahın ne olduğunu anlamam daha kolay olurdu.

Resimde, muhtemelen okul veya benzeri bir etkinliğe ait eski fotoğraflar görünüyor. Dört ayrı karede, farklı zamanlarda çekilmiş, muhtemelen aynı kişilere ait dört ayrı portre görülüyor. Bu eski fotoğraflar, kişilerin farklı yaşam evrelerindeki hallerini gösteriyor. Fotoğraflar, günümüzde kullanılan profesyonel fotoğrafların aksine, amatör ve biraz da nostaljik bir hava taşıyor. Fotoğrafların içindeki espri, muhtemelen kişilerin yıllar içindeki değişimini, görünüşlerindeki farklılıkları, ve belki de yaşam tarzlarındaki farklılıkları vurgulamakla alakalı olabilir. Ya da, daha genel olarak, nostalji duygusuyla bağ kurma amacı da bulunabilir. Resim, "eski fotoğraf" ve "zamanın getirdiği değişim" gibi konular üzerinde bir espri yapıyor olabilir. Tam espriyi anlayabilmek için bağlam önemlidir.

Resimde, bir Van Gogh tablosu önünde duran bir kişi görülüyor. Tablo, Van Gogh'un kendisini resmettiği bir portre. Kişi, tablonun hemen önünde duruyor ve resmin kendisine benzediği veya resmin kendisiyle aynı özellikleri taşıdığı anlamına gelmeyen bir ifadeyle, tablo ile bir benzetme yapılıyor. "Two Gogh" (İki Van Gogh) ifadesi, resmin Van Gogh'un kendisini resmettiği bir tablo olduğunu ve kişinin bu tablo önünde durduğunu anlatıyor. Şakalar, kişinin resme benzetilmesi veya resmi taklit ediyormuş gibi görünmesiyle ilgili. Resimle kişin arasındaki benzerliğin altını çizen bir mizah.

Fotoğrafta, bir Van Gogh tablosunun önünde duran bir kişi görünüyor. Tablo, Van Gogh'un kendisini resmettiği bir portre. Adamın yeşil bir mont giydiği görülüyor. Fotoğrafın altındaki mesaj, "Two Gogh" (İki Van Gogh) şeklinde. Bu, tablonun önünde duran kişinin, kendisinin de bir Van Gogh resmiyle kıyaslanabileceği bir şaka. "İki Van Gogh", aynı ressamın iki eserinin/insanın bir arada olması anlamına geldiği, biraz absürt bir ifade. Görsele bakıldığında, kişi resimdeki Van Gogh'a "benzemediği" için, bu durum bir espri unsuru haline geliyor. Yani şaka, resme bakarak kendine "İşte iki Van Gogh!" diyerek karşılaştırmayı kendi durumuna getirme ve orada duran kişinin resmin kişisine benzememesiyle bir araya getirmek.

Fotoğrafta, takım elbiseli ve kravatlı, beyaz saçlı bir erkek görülüyor. Arkasında, bir tabloda Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'ün resmi bulunuyor. Fotoğraf, resmiyet ve Atatürk'e saygı duymayı vurgulayan bir resmiyet ortamını yansıtıyor. Görseldeki espri, muhtemelen, "Atatürk'ün resmi önünde takım elbiseli adam, o önemli birisi gibi davranıyor ancak aslında öyle değil" veya "Atatürk'ün resminin yanında resmiyet, ama adam aslında başka bir şey değil" gibi bir anlam taşıyor. Yani, kişinin davranışıyla gerçek kişiliği arasında bir çelişki veya ironi olduğunu ima ediyor. Bir şaka veya mizah içerdiği söylenemez, daha çok gözlem ve ironik bir bakış açısıdır.

Fotoğrafta, plastik bir zarf içindeki bir kimlik belgesi görünüyor. Kimlik fotoğrafında, Van Gogh tarzında resmedilmiş bir yüz var. Yüzün ifadesi ve çizimi gerçekçi değil, biraz karikatürize edilmiş. Tweet sahibi, babaannesinin kimlik fotoğrafının Van Gogh tarzında bir portre olduğunu düşünüyor ve bu durum komik bir şekilde çarpık bir görüntü olarak yorumlanıyor. "Bak fotoğrafçısı Van Gogh galiba" ifadesi, kimlik fotoğrafının, profesyonel bir fotoğrafçı değil de Van Gogh gibi bir ressam tarafından çekilmiş olabileceği şeklinde bir espri içeriyor. Resimdeki tuhaf, çarpık, belki de biraz kötü çizilmiş haldeki kişi ve Van Gogh'un tarzının aşina olduğu stil arasındaki zıtlık, mizahın kaynağını oluşturuyor. Resimde, bir kimlik belgesinin, muhtemelen bir Türk nüfus cüzdanının, içindeki fotoğrafı görülüyor. Fotoğrafta, resmedilen kişi, Van Gogh tarzında, sanki bir Van Gogh tablosu gibi çizilmiş/boyalı görünüyor. İlginç bir şekilde, gerçekçi bir portre yerine, neredeyse bir karikatür veya abartılı bir ifadeyle çirkin bir resim gibi görünüyor. Tweet'in yazan kişi, "Babaannemin kimlikteki fotoğrafına bak fotoğrafçısı Van Gogh galiba" diyor. Bu, fotoğrafa bakarak ressam Van Gogh'un çalışması olduğunu, ancak fotoğrafın kötü ve çirkin olduğunu ima ediyor. Joke, fotoğrafın garip ve sanat eseri olmaktan çok kötü bir fotoğraf olduğunu vurgulamak için yapılmış. Resimdeki insanın nasıl kötü bir şekilde resimlendiğini vurgulayarak, fotoğrafın sanat değeriyle, Van Gogh'un gerçek eserleriyle bir araya getirilerek, ilginç ve absürt bir şekilde ifade ediyor.

Fotoğrafta, bir öğrencinin çizdiği, sosyal medya hesabında paylaşılmış bir portre resmi var. Portre, çizim yeteneğinin düşük olduğu, gözlerin ve saçın belirgin hatalarla çizildiği bir çocuk çizimi tarzında. Charlie Beswick isimli kişi, öğrencinin çizdiği portreye "Fazla söze gerek yok, yarın kuafördeydim" notunu ekleyerek, çizimin kendisine benzediğini ve onun kötü bir portre olduğuna işaret ederek espri yapmış. Özetle, öğrencinin çiziminin başarısızlığı ve bu durumdan şaka yoluyla rahatsızlık duymadığı bir durum anlatılıyor.