Fotoğrafta 1919 yılında düzenlenmiş bir erkek güzellik yarışmasından beş yarışmacının siyah beyaz, eski bir fotoğrafı görülüyor. Yarışmacıların vücut yapıları günümüz standartlarına göre oldukça farklı, yani günümüz estetik anlayışına göre "ideal" erkek vücudu olarak algılanmayacak kadar dolgun ve kaslı yapıları var. Fotoğraf, modern zamanlarda "ideal" erkek vücut algısının, geçmişe göre ne kadar değiştiğini ve zamana göre değişebileceğini vurgulamak için mizah içeren bir görsel olarak kullanılmış. "Biz ideal erkek vücudunu unuttuk" ifadesi de bu mizahı güçlendirmektedir. Kısacası; geçmişte, günümüz standartlarına göre, "ideal" olarak kabul edilmeyen vücut tiplerinin bir fotoğrafı ve bu karşılaştırmadan, güzellik ve ideal kavramlarının zamanla değişebileceği mesajı çıkarılıyor.

Resimde, Samuel L. Jackson'ın Papa seçildiği, komik bir şekilde tasarlanmış bir görsel. Dört farklı karede, farklı pozlarda Jackson'ın Papa kıyafetleri içindeki görüntüler yer alıyor. Papa'nın geleneksel beyaz kıyafetleri ve aksesuarları ile temsil ediliyor. Başlık kısmında ise "Samuel L. Jackson Papa Seçildi" şeklinde bir yazı var. Bu, ünlü bir aktör olan Samuel L. Jackson'ın, Papa gibi dini bir rolde olmasıyla ilgili, esprili ve abartılı bir ifade. Gerçekte Papa seçilmesi mümkün olmadığı için, görselde mizah unsuru var. Fotoğraf, bir aktörün, gerçek Papa'nın yerini alabileceği imajını yaratarak gerçeklikle eğlenceyi birleştiriyor.

Resimde R2D2 isimli Star Wars robotunun vaftiz edilişini gösteren bir dizi fotoğraf bulunuyor. Fotoğraflar, bir vaftiz havuzunda R2D2'nin farklı açılardan ve çeşitli insanlarla birlikte gösteriliyor. Fotoğrafların mizahı, normalde bir insana uygulanan bir dini ritüelin, bir robota uygulanmasıyla ortaya çıkıyor. Bu, Star Wars evreninin fantastik öğeleri ile gerçek dünya dini ritüellerinin absürt bir birleşimi ve karşılaştırılması üzerinden bir şaka oluşturuyor. Kısaca, beklenmedik ve komik bir senaryo sunarak, "R2D2 vaftiz ediliyor" fikrini güldürücü bir şekilde ele alıyor.

Görselde, bir YouTube kanalı veya benzeri bir platformda yayınlanan, muhtemelen mizah amacıyla çekilmiş bir dizi görüntü var. Resimler, bir cenaze sandukasının ve çeşitli ambalajların (kutuların) açılmasını veya açılış sürecini gösteriyor. Görüntülerdeki kişiler, cenaze sandığına veya kutulara karşı ilginç ve abartılı tepkiler veriyorlar (çabalıyor, zorlanıyor, yüzleri komik ifadeyle). Bu, "cenaze sandığı açılışı" videosu yapımcılığının, "unboxing" videosu formatının bir absürt ve mizahla harmanlanmış uygulanışı. Joke, cenaze sandığı ve kutuların açılışının normal bir aktivite olmadığı ve bu durumun komik bir şekilde sunulmasından kaynaklanıyor. Aslında cenaze sandığı ve kutuların normal bir YouTube unboxing videosu için uygun olmadığı vurgulanmaktadır.

Resimde Fisher Price marka oyuncaklar görünüyor. Her bir oyuncak, "fişer fiyat giyotin" (Fisher Price giyotine) benzeyen, küçük nesnelerin konularak düşürülmesini sağlayan bir yapıya sahip. Resimde oyuncak giyotineyle ilgili bir espri yapılıyor. Giyotinle ilişkili olan korkunç, acımasız bir imajla, fiyat belirleme işlemi, çocuk oyuncağı gibi gösteriliyor. Bu yüzden espri, oyuncakların beklenmedik ve biraz da ürkütücü görünümünden kaynaklanıyor.

Resimde, 19. yüzyıl tarzında çizilmiş, muhtemelen portre olan iki kadın görülüyor. Beyaz ve pembe elbiseler giymişler, döneme ait saç stilleri ve aksesuarlarla resmedilmişler. Resmin üzerinde "Yaklaşmaya çalıştığında ilk neye dikkat ediyorsun?" sorusuna cevaben "Cüretkarlık" yazan bir baloncuk var. Bu, kadınların, o dönemde toplumda belirli bir statü ve incelik beklentisini ima eden kıyafetleri ve pozlamalarıyla, dışarıdan gelen yaklaşmalara karşı 'soylu' bir tavır sergilediğine dair bir mizah içeren bir yorum. "Cüretkarlık" cevabı, modern bir bakış açısıyla, bu tarzların 'yüksek' statü ve 'duygusal' soğukluğu ifade eden tepkisel bir cevap olarak yorumlanabilir. Resim, tarihsel bir döneme ve toplumsal algıya gönderme yaparak mizah oluşturuyor.

Resimde, 19. veya 20. yüzyıl tarzında yağlı boya tablo görünüyor. Bir kadın, masanın başında, etrafında karanlık bir ortam var. Kadının bakışları, hafif bir üzüntü ve yorgunluk ifadesiyle, içe dönük. Masada, bir fincan, bir çömlek, bir kitap ve bir kafatası var. Resmin üzerinde, "Gece 8 saat uyudum... Ama bunu 4 günde başardım" diyen bir metin bulunuyor. Bu, uyumakta zorluk çeken biri için bir mizah içeriyor. Metin, "ama olsun" ifadesi ile, uyumaktaki zorluğun önemsizliğini vurgulamaktadır. Bu nedenle, gülünç olan, 8 saat uyumak için 4 gün geçmesi gerektiğinden duyulan memnuniyetsizlik ve kabullenmedir.

Fotoğrafta, 1950'lerdeki Disneyland'deki Mickey ve Minnie Mouse kostümleri giyen kişiler ve aralarında bir çocuk görülüyor. Fotoğrafın tonu ve kostümlerin ifadesi, ürkütücü bir izlenim yaratıyor. Fotoğrafın altındaki metin ("Hiçbir şey Disneyland'den 1950'lerde daha ürkütücü değil") bu ürkütücü izlenimi ve 1950'lerdeki Disneyland'in günümüzdeki cazibe ve eğlencesinden farklı olabileceği fikrini vurguluyor. Dolayısıyla, espri, 1950'lerin Disneyland kostümlerinin bugünkü kadar sevimli ve eğlenceli olmadığı, belki de daha ürkütücü bir hava taşıdığı gözlemini mizah yoluyla anlatıyor. Eski Disneyland'ın görselleriyle modern Disney imgeleri karşılaştırılarak bir ironi yaratılıyor.

Resimde, Amerikan animasyon dizisi "Bob's Burgers"den bir sahne var. Bir grup karakter, tuvaletin içindeki bir hindi etrafında toplanmış. Karakterlerden biri, bir başka karakterin kulaklarından sıkıca tutarak, sanki bu "Rönesans resimleri" gibi bir şeydir diyerek, şaşkınlıkla ve rahatsızlıkla tepki veriyor. Bu, Rönesans resimlerinin sıklıkla heyecan verici ve dramatik, hatta bazen rahatsız edici veya garip yönlerini vurgulayan bir mizah örneğidir. "Hiç kimse Rönesans resimlerini sevmez" anlamında, komik bir şekilde abartılı bir tepki yaratılıyor. Resimdeki karakterlerin ifadeleri ve jestleri, durumun absürtlüğünü ve komikliğini vurguluyor.

Resimde, Van Gogh'un bir tablosu tarzında boyanmış, Van Gogh'un kendisinin ve Mona Lisa'nın modern, günlük hayattaki fotoğraflarının birleşimi yer alıyor. Bir erkek ve kadın, sarılıp kucaklaşmış durumda. Fotoğraf, müzenin boş kalması durumunda gerçekleşen şeyleri mizah yoluyla ele alıyor. "Müze boşaldığında neler oluyor?" sorusuna esprili bir cevap veriyor. Van Gogh ve Mona Lisa'nın, müzedeki eserlerden oluşan boşluğa, bu şekilde reaksiyon göstermesi, yeterince ziyaretçi olmadığı için sanat eserlerinin anlamını yitirdiğinin bir ironik gösterimi olarak algılanıyor.

Görselde, İsa'nın öğrencileri ve çocuklarla birlikte bir grup insanın bulunduğu, muhtemelen bir resim veya bir dijital sanat eseri olan bir sahne görülüyor. İsa, merkezde, beyaz tenli bir adam olarak tasvir edilmiş. Resmin etrafındaki diğer kişiler ise farklı ten renklerinde ve giyim tarzlarında. Resmin üstünde, "İşte orada bendim... Kudüs'teki tek beyaz adam" şeklinde bir balon var. Bu, İsa'nın orada yaşayan tek beyaz kişi olduğunu ima eden, ırkçı bir klişe ile alay eden bir espri. Fotoğraf, İsa'nın Kudüs'te beyaz bir adam olması durumunun ne kadar absürt olduğunu ve toplumda ırkçı fikirlerin ne kadar yanlış olduğunu vurgulamaktadır.

Resimde, İsa'nın bir günahkar kadını cezalandırdığı, bir tür dini tablo/mizah resmi görünüyor. Tablonun tarzı, bir İsa resmini çağrıştırıyor, ancak altta bir kadın, Fransız bayrağıyla temsil edilen bir cezaya maruz kalmış gibi ağlıyor. Yazıda "İsa, bir günahkarı Fransızca yaparak cezalandırıyor" şeklinde bir mizah var. Fransız bayrağının cezalandırma aracı olması, günahkar kadının Fransız olması veya Fransız kökeni veya Fransızca konuşmasını ima eden bir vuruş olarak yorumlanabilir. Bu, Fransızların veya Fransızca konuşmanın, resmi bir cezalandırma nedeni olarak gösterildiği bir espridir. Öyle ki, İsa'nın cezalandırmasının, kültürle veya dil ile ilgili bir mizah içeren ironik bir anlam ifade ettiğini göstermektedir.

Görselde, **Sesam Sokağı** karakterlerinin, **Cthulhu** mitolojisindeki korkutucu yaratığı andıran, yeşil ve dokunaklı görünümlü karakterlerle bir araya getirildiği bir kolaj görülüyor. Başlıkta "Cthulhu on sesame street" yani "Sesam Sokağı'nda Cthulhu" yazması, büyük olasılıkla beklenmedik bir şekilde korkunç, tuhaf bir şeyin normal bir çocuk programına nasıl entegre edilebileceğini veya beklenmedik bir şekilde "normal" olanı şaşırtmayı konu alıyor. Bu, **"Cthulhu"** olarak adlandırılan mitolojik yaratığın görünümünün, normalde masum ve eğlenceli olan Sesam Sokağı'nın karakterlerine bir şekilde nasıl uyduğu ile ilgili bir mizah örneğidir. Görsellerin oluşturduğu durum, beklenmedik bir uyumsuzluk veya "normal" ile "garip" arasında bir çelişki yaratır. Bu tür bir mizah, uyumsuzluğun veya beklenmedik olayların komik yönünü vurgular.

Resimde, bir ATM'nin marul dağıttığı görülüyor. Fotoğrafın alt metni "Para makinesinden marul dağıtma" şeklinde. Mizah, ATM'nin normal fonksiyonunun (para çekme) yerine sıra dışı bir işlev görmeye başlamasıyla yaratılıyor. Beklenmedik bir şekilde, gerçek hayatta bir ATM'nin marul dağıtması imkansız olduğu için, bu durum komik bir durum yaratıyor. İnsanlar paralarını çekmek için ATM'ye giderken, marul dağıtması ile karşılaşmanın ne kadar beklenmedik ve komik olacağını vurguluyor.

Resimde, 17. yüzyıl tarzında boyanmış, kara giysiler içinde, elinde bir kafatası tutan bir adamın portresi yer alıyor. Görüntünün başlığı, "Müzedeki 'Dokunmayın' yazısı çıktığında..." şeklinde. Bu, müzelerdeki "Dokunmayın" uyarılarının, sanat eserlerine olan ilginin ve merakın karşısında bir mizah içeren ironik bir yorum. İnsanların, "Dokunma" uyarılarına rağmen sanat eserlerine dokunma isteğini, bir anlamda, bir kafatası tutarak ölümlülüğümüzü hatırlatan bir şekilde gösteriyor. "Dokunmayın" uyarısıyla karşılaşınca belki de insanlar daha çok dokunmak isteyecekleri, ya da dokunmaktansa ölümlülük gerçeğini düşünecekleri, bir ironik durum yaratıyor.

Resimde, Harry Potter filmlerindeki Hagrid karakterinin, farklı vücut tiplerine sahip, aşırı kilolu birçok farklı kişiyle değiştirilmiş, Photoshop veya benzeri bir programla düzenlenmiş görünümleri görülüyor. Bu, Hagrid'in "600 kilo"ya ulaşmış bir versiyonunun fotoğraflarından oluşan bir kolaj. Şaka, Hagrid'in karakterinin, aslında filmlerdeki kadar büyük görünmeyen, ancak fotoğraflar üzerinde aşırıya kaçan bir biçimde kilolu gösterilmesinden kaynaklanıyor. Görüntülerin manipüle edilmiş ve abartılı olduğu, gerçekçi olmayan bir şekilde kilolu gösterildiği anlaşılıyor. Bu, aşırıya kaçan, gerçekçi olmayan görüntü oluşturma biçiminin komik bir şekilde eleştirilmesidir.

Resimde, sisli bir dağ manzarası resmedilmiş. Tepelerde, koyu renkli bir takım elbise giymiş, tek başına duran bir adam var. Resmin üst kısmında, kısa bir sohbet metni yer alıyor. Bu metin, "Sevgili: Gel," "Ben gelmiyorum, hayat hakkında düşünüyorum," "Sevgili: ama yalnızım..." ve "Biz hepimiz yalnız değiliz mi?" şeklinde. Bu, popüler bir mizah türü olan "relationship memes" (ilişki mizahı) örneği. Adam, yalnız hissettiklerini anlatırken, resimdeki sisli ve yalnız manzara, bu hissi güçlendiriyor. Metindeki "Biz hepimiz yalnız değiliz mi?" cümlesi ise, herkesin zaman zaman benzer duygular yaşadığı gerçeğini vurgulayarak mizahi bir yanıt oluşturuyor. Resim, yalnızlık duygusuyla, ilişkilerde karşılaşabileceğimiz benzer kaygıları, mizahla ele alıyor.

Resimde, eski bir resimden alınmış gibi görünen, bir öpüşme sahnesi var. Erkek ve kadın birbirlerine sarılmış, öpüşüyor. Resmin altına eklenmiş "Me" (Ben) ve "Same music over and over" (Aynı müzik defalarca) yazıları, resmin altındaki metin ile mizah anlayışını ortaya koyuyor. Mizah, insanların sıklıkla aynı müziği, aynı şarkıları defalarca dinlemenin sıkıcı olabileceği, ya da aynı şeyleri tekrar tekrar yaşamanın sıkıcı bulunabileceği gözlemini ele alıyor. Resimdeki öpüşme sahnesinin klasik güzelliğine ve duygusal yoğunluğuna karşıtlık oluşturan, "aynı müzik, aynı şey" duygusunu vurguluyor. Dolayısıyla, "Ben" (Me) bu sıkıcı tekrarlayan şeyleri ifade ederken, "aynı müzik defalarca" (Same music over and over) ise bunun sıkıcı yanını dile getiriyor.

Resimde, tarihi bir tiyatro sahnesi resminin tarzında çizilmiş, beyaz kürklü bir maymun görülüyor. Maymun, abartılı bir ifadeyle, sanki bir oyun oynuyormuş gibi, kırmızı ve bej çizgili bir kıyafet giymiş. Boynunda kabarık bir yaka var. Maymunun elinde de bir kafatası tutuluyor. Resmin üzerinde "Sizin normal konuşurken ve sonra aniden cümleniz kafiye yapmaya başlarken..." anlamına gelen bir başlık bulunuyor. Şaka, beklenmedik kafiye bulma eğilimlerinin, sanki bir oyun ya da şairlik yeteneği gibi, insan davranışları üzerindeki ilginç bir etkisi olduğunu ifade ediyor. Maymunun kafatasını tutması, insanın ölümlülüğünün ve konuşulanların anlamını yitirip kafiyelere takılmasının bir benzetmesi. Maymunun şaşkın ifadesi ise, bu durumun tuhaflığını ve beklenmedikliğini vurgulamaktadır.

Resimde, muhtemelen 15. veya 16. yüzyıldan kalma bir portre resminin bir parçası olan, başını örtülü, orta çağ kıyafetleri giymiş bir kadının portresini görüyoruz. Alt kısımda, "When a parent tells me that their child is an angel" ("Bir ebeveyn bana çocuğunun melek olduğunu söylediğinde") gibi bir başlık ve "So was Lucifer" ("Lucifer de öyleydi") yazısıyla, bir mizah içeren metin yer alıyor. Bu, "çocuğunuz melek" gibi yüzeysel ve idealleştirilmiş beyanların ardındaki gerçekliklere bir göndermedir. Çünkü, Lucifer'in başlangıçta melek olduğu, ancak daha sonra düştürüldüğü ve şeytanlaştığı dini bir mitolojiye işaret etmektedir. Dolayısıyla espri, bir çocuğun "melek" olarak nitelendirilmesini, aslında potansiyel olarak kötü veya "şeytani" bir varlık olan Lucifer'e benzetmekle ironik bir şekilde eleştiriyor.