Fotoğrafta, müzeye kaldırılmış gibi duran eski, toprak rengi ve yıpranmış üç adet ayakkabı görülüyor. Ayakkabılar, kaba bir ip veya ip benzeri bir malzemeyle dikilmiş gibi görünüyor ve oldukça eski ve kullanılmış oldukları her hallerinden belli. Üzerlerinde bazı lekeler ve doku bozulmaları var. Ortadaki ayakkabı, diğerlerine göre daha net görünüyor ve içine doldurulmuş bir şeyler varmış gibi duruyor. Parlak beyaz lekeler, muhtemelen sergileme alanındaki aydınlatmanın yansıması. Fotoğrafta herhangi bir mizah veya espri bulunmamaktadır. Bu bir müze sergisi veya tarihi bir obje koleksiyonu gibi görünüyor.

Bu fotoğrafta birisinin annesiyle yaptığı bir mesajlaşma ve bu mesajlaşmaya eşlik eden bir görsel bulunuyor. **Fotoğraftaki Unsurlar:** * **Üst Kısım:** Bir sosyal medya gönderisinin ekran görüntüsü. Gönderi başlığı "Matt" adlı bir kullanıcıya ait ve "Annemin buzdolabı adeta son kullanma tarihi geçmiş sosların müzesi gibi" şeklinde bir espri yapıyor. Yanında da gülen bir yüz emojisi var. * **Orta Kısım:** Bir sohbet ekranı. "Mom" (Anne) adlı kişiden gelen "Ranch sos var mı?" sorusuna, "Buzdolabı kapağında olmalı" cevabı geliyor. Ardından gönderiyi yapan kişi "Hala iyi midir?" diye soruyor ve annesinden "Öyle düşünüyorum!" yanıtını alıyor. * **Alt Kısım:** Bir şişenin üzerinde "BEST IF USED BY 20 AUG 2010" (En iyi kullanma tarihi: 20 Ağustos 2010) ve "REFRIGERATE AFTER OPENING" (Açıldıktan sonra buzdolabında saklayın) yazan bir etiket görülüyor. Bu, mesajlaşmadaki ranch sosunun ne kadar eski olduğunu gösteriyor. * **En Alt Kısım:** Gönderiyi yapan kişinin son mesajı: "Anne bu ranch sosu Obama yönetiminden kalma." **Espri Açıklaması (Türkçe):** Esprinin temelinde, annenin buzdolabında unutulmuş, son kullanma tarihi çoktan geçmiş olan bir ranch sosu yatıyor. Gönderiyi yapan kişi, sosun ne kadar eski olduğunu vurgulamak için, "Obama yönetiminden kalma" diyerek adeta sosun siyasi tarihin bir parçası kadar eski olduğunu ironik bir şekilde ifade ediyor. Bu, hem sosun bayatlığına hem de buzdolabında fark edilmeden ne kadar uzun süre kaldığına dair komik bir abartı içeriyor.

Fotoğrafta sarı renkte, klasik modelde iki ayakkabı görülüyor. Ayakkabıların tabanı oldukça kalın ve özellikle topuk kısmı içeri doğru bükülmüş gibi görünüyor. **Şakayı açıklayacak olursak:** Fotoğrafın üzerindeki yazıya göre bu ayakkabılar, İkinci Dünya Savaşı sırasında Müttefik casusları tarafından Almanların izlerini takip etmesini zorlaştırmak için kullanılmış. Bu ayakkabıların "ters topuklu" olması, yere bastığında normalde olması gerekenden farklı bir iz bırakıyor. Bu sayede iz sürücülerin kafasını karıştırarak casusların kimliklerini gizlemelerine yardımcı oluyormuş. Şakayı komik yapan şey ise, ayakkabıların garip ve biraz da abartılı görünümüyle birlikte, bu işlevi yerine getirme fikrinin kendisinin sıra dışı olması. Sanki düşmanı kandırmak için böyle ilginç bir yöntem bulmak, bir tür absürt zekanın ürünü gibi.

Fotoğrafta, dilimlenmiş salatalık turşuları Stonehenge anıtı şeklinde dizilmiş. Şaka, popüler bir tarihi mekanı salatalık turşuları gibi sıradan bir mutfak malzemesiyle taklit etmekten kaynaklanıyor. Bu, hem beklenmedik hem de mizahi bir görüntü oluşturuyor.

Bu fotoğrafta üstte bir antik kent kalıntısı, aşağıda ise bir müzedeki antik bir yapının rekonstrüksiyonu görülüyor. Üstteki görüntü, antik kalıntıların doğayla iç içe, dağınık ve yeşillikler içinde olduğunu gösteriyor. Alttaki görüntü ise aynı yapının müzede dikkatlice sergilendiğini, büyük bir merdivenle ulaşılabilir olduğunu ve insanlar tarafından ziyaret edildiğini gösteriyor. Bu görseldeki espri, antikkentlerin genelde "harabe" olarak algılanması ve turistik yerlerde bile bakımsız kalmasıyla, müzelerdeki ihtişamlı sergilenme biçimi arasındaki tezat üzerinden kuruluyor. Üstteki manzara "İşte antik kentimizin doğal hali, buyurun gezin" derken, alttaki manzara "İşte atalarımızın muhteşem eseri, titizlikle koruyup sergiledik, gelip hayran kalın" diyor. Bu iki durumun yan yana konulması, "büyük bir ihtişam" ile "olduğu gibi bırakılmış bir kalıntı" arasındaki absürtlüğü ve ironiyi ortaya çıkarıyor.

Fotoğrafta solda, bir hapishane hücresinde işkence gören bir kadın ve onu sorgulayan gardiyanlar tasvir edilmiştir. Kadının üzerinde çemberli, işlemeli bir elbise var. Sağda ise, bir demir kafes görülüyor, bu kafesin içinde sivri uçlu demir çiviler var. Bu kafesin yüz kısmı, dehşet içinde bağıran bir insan yüzüne benzetilmiş. Bu görseldeki mizah unsuru, iki farklı tarihi objenin yan yana getirilmesinden kaynaklanıyor. Soldaki gravür, tarihi işkence aletlerinden birini tasvir ederken, sağdaki demir kafes, özellikle de içindeki sivri uçlu çiviler ve yüz kısmındaki insan yüzü detayı, "demir bakire" olarak bilinen işkence aletine benzemektedir. "Demir bakire" aletinin, içine konulan kişinin hareket etmesini engelleyerek, içerideki sivri çivilerin vücuduna batması suretiyle acı çektirmesi amaçlanmıştır. Buradaki "şaka" ise, tarihi gravürdeki sahnenin aslında bir "demir bakire" işkence aletinin içinde olduğunu ima etmektedir. Gravürdeki kadının elbisesi, dışarıdan bakıldığında bir çeşit "giyim" gibi görünse de, aslında içeride onu bekleyen demir aletin bir parçasıdır. Yani, kadın sanki bir moda şovu podyumundaymış gibi dururken, aslında ölümcül bir işkence aletinin içinde sıkışmış durumdadır. Bu tezat, izleyiciyi hem şaşırtır hem de karanlık bir mizah anlayışıyla güldürebilir. Kısacası şaka, dışarıdan masum görünen bir durumun (kadının giysileriyle duruşu) aslında ölümcül bir işkence aletinin (demir bakire) içinde gizlenmiş olmasından kaynaklanıyor.

Bu görsel, iki farklı sahneyi bir araya getiriyor. Üstteki resimde, müzede sergilenen, içi boş, bronz bir boğa heykeli görülüyor. Heykelin önünde yığınla odun var ve sanki yakılmaya hazır bir fırın gibi duruyor. Arka planda taş duvarlar ve bilgi panelleri var. Alttaki resim ise daha karikatürize ve mizahi bir sahne sunuyor. Yine aynı bronz boğa heykeli var, ancak bu sefer içi açılmış ve içinde bir insan figürü görülüyor. Bu insan, sanki boğanın içine hapsedilmiş gibi yatıyor ve altına yerleştirilmiş bir kazanda yanan ateşin içinde ızgara ediliyor. Boğanın gözleri kırmızı, ağzından duman çıkıyor ve insan korkuyla bağırıyor. Buradaki mizahın temelinde, Antik Yunan'da kullanılan ve "Kraliyet Boğası" veya "Demir Boğa" olarak bilinen bir işkence aletinin tasviri yatıyor. Bu aletin bronz bir boğa şeklinde olduğu ve içine canlı insanlar konulup altındaki ateşte yakıldığı söylenir. Alttaki resim, bu korkunç olayı abartılı ve kara mizah yoluyla betimleyerek bir espri yaratıyor. Üstteki müze sahnesi ise sanki bu korkunç aletin bir replikasıymış gibi bir izlenim uyandırarak bu espriye zemin hazırlıyor.

Fotoğrafta, üzerinde sarı ve siyah çizgiler bulunan, ütülenmiş bir gömlek görülüyor. Gömleğin sırt kısmında belirgin sarı lekeler var. Ayrıca gömleğin etrafında kırmızı bir kumaş ve üzerinde çeşitli resimler bulunan sarı süslemeler bulunuyor. Gömleğin kol manşetleri de aynı şekilde çizgili ve ütülü. Beyaz bantlarla kapatılmış iki alan gömleğin ön kısmında yer alıyor. **Espri:** Espri, gömleğin üzerindeki belirgin sarı lekenin, gömleği giyen kişinin terlemesinden kaynaklanan bir leke olduğunu ima etmesidir. Ancak gömleğin ütülenmiş ve oldukça temiz görünümlü olması, bu lekenin aslında bir "sürpriz" olduğunu ve muhtemelen giyen kişinin "biraz yaramazlık" yaptığını düşündürüyor. Kısacası, "temiz" ve "kirli" arasındaki tezatla dalga geçiliyor.

Bu fotoğrafta, bir grup insan, muhtemelen bir arkeolojik kazı alanında bulunan renkli bir mozaikin önünde duruyor. Mozaikte insan figürleri, balıklar ve diğer detaylar görülüyor. İnsanlar giyim tarzlarına bakıldığında, resmi veya yarı resmi bir durumdaymış gibi görünüyorlar. Espri ise muhtemelen mozaikteki figürlerin ifadeleriyle ilgilidir. Belki de figürlerin yüz ifadeleri komik, şaşırmış veya neşeli bir şekilde yorumlanabilir. Veya grup içerisindeki kişilerin tepkileriyle mozaikteki bir sahne arasında bir ironi veya uyumsuzluk olabilir. Örneğin, ciddi giyimli insanların önünde durduğu mozaikteki komik bir figür veya tam tersi. Fotoğrafın bir bağlamı olmadan kesin bir espri söylemek zor olsa da, genellikle bu tür durumlarda "duranlar" ve "mozaiktekiler" arasındaki bir karşıtlık üzerinden mizah yaratılır.

Fotoğrafta, r/AskReddit alt dizininde "Ünlülerle seks yapmış olanlar, nasıldı?" şeklinde bir soru başlığı yer alıyor. Gönderinin altında, "lonewolf6428" kullanıcı adlı birinin yorumu bulunuyor ve bu yorum 10 ödül almış. Kullanıcı, "Harikaydı, ta ki beni balmumu müzesinden atana kadar." şeklinde bir cevap vermiş. Espri, kullanıcının ünlülerle cinsel ilişki yaşadığını ima ederken, aslında bir balmumu heykel ile etkileşimde bulunduğunu söylemesi üzerine kurulu. Mizah, kelime oyununa dayanıyor ve beklenmedik bir duruma işaret ediyor.

Fotoğrafta, kırmızı bir zemin üzerinde sergilenen, detaylı zırh eldivenleri görülüyor. Her biri, parmakları, bilekleri ve ellerin üst kısımlarını kaplayan metal plakalarla hazırlanmış, zengin bir tasarıma sahip. Eldivenlerin dış yüzeyleri, sivri çıkıntılar ve detaylı süslemelerle bezeli. Espri, fotoğrafta doğrudan bulunmuyor. Ancak, zırh eldivenlerinin detaylı işçiliği ve savaşçı bir görünüm sergilemesi, "eldivenlerin çok şık olduğu" ya da "bu eldivenlerle tokalaşmak tehlikeli olabilir" gibi ironik yorumlar yapılmasını sağlayabilir. Bu, zırhın sert ve tehlikeli doğası ile şıklık kavramının yan yana getirilmesiyle ortaya çıkan bir espri türüdür.

Fotoğrafta, bir milyar dolarlık bir resmin, 'sıkılan' bir güvenlik görevlisi tarafından yüzleri olmayan figürlere göz çizmesi sonucu "mahvolduğu" iddia ediliyor. Fotoğrafın sol tarafında resmin orijinal hali, sağ tarafında ise güvenlik görevlisinin gözleri çizdiği hali gösteriliyor. Şaka, resmin değerine ve 'sanat' kavramına bir göndermedir. Orijinalinde yüzleri olmayan figürler, bir güvenlik görevlisi tarafından çizilen basit gözlerle "bozuluyor". Bu durum, modern sanatın karmaşıklığına ve sanat eserlerinin değerinin bazen öznel olmasına bir gönderme olarak yorumlanabilir. Basit bir çizim, bir sanat eserini "bozabilir" veya değiştirebilir, bu da sanatın ne olduğu ve değerinin ne olduğu üzerine düşündürmeye yöneliktir.

Fotoğrafta, bir müzede sergilenen bir el heykelinin yanına elini uzatan bir kişi görülüyor. Heykel, "rock" işareti yapan bir el figürü. Kişi, kendi elini heykelin yanına getirerek heykel ile uyumlu bir poz yakalamaya çalışıyor. Esprinin kaynağı, heykelin şekli ve kişinin elini buna uydurma çabası. Kişi, heykelle etkileşime girerek mizahi bir durum yaratıyor.