Fotoğrafta, Charlie Day'e benzeyen bir adam görülüyor. Üzerinde bordo bir tişört ve yırtık kot pantolon var. Duvarda duruyor ve elleri cebinde. Fotoğrafın üzerine "Sanat müzesine gitmekten korkuyorum, ya beni tutmaya karar verirlerse?" şeklinde bir yazı eklenmiş. Şaka, sanat müzelerindeki eserlerin bazen çok sıra dışı ve tuhaf olmasından kaynaklanıyor. Bu durum, kişinin "serginin bir parçası" olarak kalabileceği ve müzede sonsuza kadar mahsur kalabileceği korkusunu yaratıyor. Fotoğraftaki adamın korkusu da bu ironik ve mizahi durumu yansıtıyor.

Fotoğrafta, bir kadının manzara resmi üzerine yerleştirilmiş bir şekilde durduğu görülüyor. Kadın, "Miami Beach" yazılı bir tişört ve beyaz şort giymiş. Resimdeki manzara, sisli dağlar ve kayalıklar ile tasvir edilmiş, muhtemelen romantik dönem resimlerinden esinlenilmiş. Gülmece, modern bir figürün, klasik bir manzara resminin içine "düşürülmüş" olmasıyla ortaya çıkıyor. Kadının gündelik giysileri, romantik ve idealize edilmiş doğa tasvirine tezat oluşturuyor. Bu durum, klasik sanatın yüceliğiyle modern hayatın sıradanlığının karşılaştırılmasına dayalı bir mizah yaratıyor. Ayrıca, kadının çıplak ayakları da komik bir detay olarak öne çıkıyor.

Resimde, bir koridorda, duvarın üzerinde çerçevelenmiş küçük bir resim var. Resim, siyah beyaz ve görünüşe göre bir ya da birkaç kişiyi gösteriyor. Resmin altındaki metin, "Onlar bunu çerçevelemişler, Lmao" diyor. Bu, resmin beklenmedik bir şekilde çerçevelenmiş olmasının komik olduğunu ve bunun yerine farklı bir şekilde sunulabileceğini ifade eden bir espri. "Lmao" kısaltması, "Laughing my a** off" (kahkaha atıyorum) anlamına gelen "laughing my ass off" ifadesinin kısaltılmış halidir ve esprili bir şekilde durumun absürtlüğüne vurgu yapar. Dolayısıyla espri, beklenmedik bir şekilde çerçevelenmiş olan basit bir resmin komikliğinden kaynaklanıyor.

Resimde, yere dökülmüş bir paket makarna görülüyor. Makarnalar, yere dağılmış ve bir höyük oluşturmuş durumda. Resmin altındaki metinde, "Bir paket makarnayı yere düşürdüm ve yanlışlıkla Sanat Okulu'ndan mezun oldum." deniliyor. Bu, bir makarnayı yere dökerken oluşan kaotik görüntüyle, sanat okulunun mezuniyet töreninin kaotik ve düzensiz doğasını karşılaştırmakla ilgili bir espri. Yani, düzensizliğin ve kargaşanın aslında yaratıcı veya sanatsal bir ifade olabileceğini vurguluyor.

Resimde Heinz marka domates salçası şişesi ve bir tabakta, salçanın sıçramış/fırlamış bir şekilde, soyut bir görüntü oluşturmuş hali görülüyor. Tabaktaki salça sıçraması, soyut sanat eserine benziyor. Joke ise, "son soyut sıçrama" ifadesinin, salçanın nasıl çirkin ve rastgele bir şekilde sıçradığını vurgulaması. Salça sıçraması, güzel ya da estetik bir görüntü oluşturmadığı için, "son soyut sıçrama" durumu olarak komik bir şekilde ifade ediliyor. Esasen, güzel bir sanat eseri değil, yanlışlıkla gerçekleşmiş ve garip bir görüntü.

Resimde, yere dökülmüş bir paket makarnayı gösteriyor. Makarnalar, yere bir tür sanat eseri veya karmaşa gibi bir biçimde dağılmış. Fotoğrafın altındaki metinde "Bir makarna kutusunu yere düşürdüm ve yanlışlıkla Sanat Okulundan mezun oldum" ifadesi yer alıyor. Bu, makarnaların yere dökülmesinin, bir kişinin beklenmedik bir olaydan veya şanssızlıktan sonra bir tür "mezuniyet" olarak algılanmasını esprili bir şekilde ifade ediyor. Sanat okulundan mezun olma, bir sanat eseri yaratma eylemiyle ilişkilendirildiği için, makarnaların yere dökülmesinin bu eylemi nasıl benzettiği bir mizah unsuru oluşturuyor. Yani, sadece bir kazayla veya beklenmedik şekilde olmasına rağmen, kaotik güzelliğin de sanat olarak kabul edilebileceği bir espri.

Resimde, bir ATM'nin camına, bantlarla sarılmış bir balık (muhtemelen sazan balığı) yapıştırılmış. Balık, adeta ATM'ye yapışmış gibi görünüyor. Bu, "ATM'ye bir balık yapıştırdılar" şeklinde ifade edilebilecek, basit ve biraz absürt bir şaka. "Yapışmış" kelimesi, şakanın anlamlı olmayan bir olayı (balık ve ATM) vurgusuyla ortaya koymasına işaret ediyor. Sonuçta, balık ATM'ye yapışmış olmaktan çok, kurulumdaki absürt durumu vurguluyor. Farklı bir deyişle, şaka, bir banka soygununun başarısız bir örneklendirmesi olabilir veya basitçe bu durumu gülünç bir biçimde sunuyor.

Fotoğrafta, bir ATM'nin içinde, bantlarla kapatılmış ekranının önünde, bir balık yerleştirilmiş. Ekranda bir kırsal alan manzarası ve yürüyen bir kadın görülüyor. ATM tuş takımında ise "Insert headphones to use speech mode" yazısı dikkat çekiyor. Bu, "işlevsel olmayan" veya beklenmedik bir durum yaratan bir şaka. Balığın ATM'nin ekranına yapıştırılması, kullanıcının beklenmedik bir durumla karşılaşmasını veya cihazın beklenmedik bir şekilde çalışmasını öneriyor. "Kulaklık takarak konuşma moduna geçin" ifadesi ise, sorunun nedeninin beklenmedik bir "ses" kaynağı olduğuna dikkat çeken bir ironidir. Şaka, beklenmedik bir duruma ve normal işlevselliğin bozulmasına işaret ediyor.

Fotoğrafta, Twitter'da paylaşılan iki ayrı mesaj görülüyor. İlk mesaj, "ilker canikligil" adlı kullanıcı tarafından paylaşılmış ve temel sanat eğitimi almayan kişilere, sanat hakkında konuşmamaları yönünde bir tavsiye içeriyor. "Nacizane önerimdir" ifadesi, tavsiyenin oldukça mütevazı ve kişisel bir görüş olduğunu vurguluyor. Bu, temel sanat eğitimi almamış kişilerin, sanat hakkında konuşmanın uygun olmadığı anlamına gelen, ironik ve alaycı bir yorum olarak algılanabilir. İkinci mesaj, "Omar" adlı kullanıcı tarafından paylaşılmış. Bu mesajda, tabloda (sanattaki tablolar muhtemelen kastediliyor) "takım taklavat" (sanattaki karmaşık kompozisyonlar ya da şekiller) görülüyor ve Rönesans dönemiyle ilgili bir yorum yapılıyor. "Bi sikim anlamıyorsanız 19. yy" ifadesi, sanat eserini anlamayan kişilerin bu dönem hakkında bile bir şey anlamadıklarını ima eder niteliktedir. Genel olarak, iki mesaj da, sanat anlayışı ve kültür bilgisi konusundaki bir ironi ve belki de biraz alaycı bir görüşü yansıtıyor. Birinci mesaj, sanat eğitiminin önemini vurgulamak veya eleştirmek için gönderilmiş; ikincisi ise bir sanat eserini anlamakta zorlanan ve klasik sanat dönemleri hakkında bilgi sahibi olmayan bir kişiye yönelik, ironik bir gönderi.

Fotoğrafta, bir müze veya sanat galerisi içinde, büyük bir cam kutunun içinde yatmakta olan bir kadın figürü görülüyor. Cam kutunun içindeki yatak, sanki kadının orada sergilenmiş gibi duruyor. Etrafında ise, sanat eserine bakan, bakışlarıyla ilgilenmiş veya fotoğraf çeken insanlar var. Fotoğraf, insanların "sanat" konusunda farklı bakış açıları ve yorumlar taşıdığına, ve hatta bazı durumlarda, sanat eserlerinin sergileniş biçimlerinin bazen insanların düşüncelerini veya duygularını tetikleyebileceğine dair bir gönderme yapıyor. "Sergilenen kadın" kelimesiyle birlikte, "sergi" ve "görsel şaşkınlık" ile ilgili hafif ironik bir gözlem içeriyor. Resim, genel olarak sanatın yorumlanabilirliği ve farklı bakış açılarına açıklığı hakkında bir mizah oluşturuyor.

Fotoğrafta, bir muzun, gri bantla sarılı bir şekilde, üzerinde muz kabuğu ile durduğu görülüyor. Şaka, muzdaki bantın "onarma" veya "tamir" çalışmasına bir gönderme yaparak, muzun bir şekilde "onarılmış" veya "takviye edilmiş" olduğunu ima ediyor. Bu, muzun daha önceden hasar görmüş veya bozulmuş olabileceği ve bantla "onarıldığı" bir imaj yaratıyor. Şakanın temel noktası, beklenmedik bir şekilde tamir edilmiş bir şeyi komik bir şekilde göstermektir. Kaba tabirle, muzu tamir etmeye çalışmak için kullanılan bandın gereksizliği ve durumu komik bir şekilde vurgulamaktadır.

Resimde, masanın üzerinde duran bir Monster içecek kutusu, yanık kırmızı bir paket yiyecek, sarı bir muz ve mor bir çiçek parçası tasvir edilmiş. Boyama, nesnelerin bir "masaüstü" kompozisyonunu canlandırıyor. Bir espri yok; sadece bir stilleriyle resmin konu maddeleri var.

Fotoğrafta, Buenos Aires gibi bir şehrin gökdelenlerinden birinin dış cephesinde büyük bir duvar resmi görülüyor. Duvar resminde, bir çocuk figürü, sanki bir lego duvarına yapışıyormuş gibi, lego bloklarından oluşan bir yüzeye doğru çıkıyor. Görüntünün yaratıcı bir yönü var, çünkü bu büyüleyici sanat eseri bir binanın dış duvarına boyanmış. Resmin altındaki espri ise, çocuğun lego duvarına tırmanışının, gerçek dünyada ulaşılması zor hedefler veya imkansızlıklarla alay eden bir benzetme olması. Çünkü gerçek hayatta, lego bloklarının üstünden tırmanmak, insan için kolay değil. Çocuk figürü, imkansızı başarma çabasını temsil ediyor olabilir. Böylece, imkansız görünen hedeflere doğru çalışmanın güzelliği vurgulanıyor.

Görüntüde, iki farklı Twitter kullanıcısının paylaşımları yer alıyor. İlk paylaşım, "ilker canikligil" isimli kullanıcının, temel sanat eğitimi almamış kişilerin sanat hakkında fazla konuşmaması gerektiği yönündeki öznel görüşünü içeriyor. "Nacizane önerimdir" ifadesi de bu görüşün kişisel bir kanaat olduğunu vurguluyor. İkinci paylaşım, "Omar" isimli kullanıcının bir görsel veya konuyla ilgili, tabloda (sanat eserinde) "takım taklavat" (anlamı belirsiz, muhtemelen abartılı veya anlamsız hareketler) görüldüğünü ve bunun Rönesans dönemi anlamını tam olarak kavrayamamış kişiler için 19. yüzyılın bir özelliği olduğunu esprili bir şekilde ifade ediyor. Özetle, iki paylaşım da ironik ve esprili bir dille, sanat, eğitim ve dönemler hakkında yorum yapıyor. İkinci paylaşım, sanat eserlerinde aşırı abartılı veya anlamsız görsellerin varlığını eleştiriyor ve bu durumun, konuya tam anlamıyla hakim olamayan insanların 19. yüzyıl tarzı diye yanlış algılanabileceğine değiniyor.

Fotoğrafta, gri bir kaldırım üzerine yerleştirilmiş, modern, metal bir park bankı görülüyor. Bankın sırt kısmı ve oturma bölümü ince metal şeritlerden oluşuyor ve eğimli bir tasarıma sahip. Bankın ayakları da metalden ve koyu gri renkte. Arka planda cam bir yapı ve yansımalarının olduğu geniş cam yüzeyler var. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece bir park bankı ve çevresinin görüntüsü mevcut. Fotoğrafta, ağaçların arasında, kaldırıma yerleştirilmiş iki park bankı görünüyor. Bankların ayaklıkları, deve heykelciklerine benzeyen figürlerle süslenmiş. Bankların rengi koyu kahverengi, ayaklıkların rengi ise koyu gri/siyah. Arka planda ise, trafikte bir beyaz kamyonet ve çevrede ağaçlar görülüyor. Bu fotoğrafın, parodi niteliğinde bir "deve" ve "park bankı" resminin yanı sıra, ara sıra görülebilen "komik" ve "ilginç" nesnelere karşı duyulan bir ilgiyi yansıttığını söyleyebiliriz. Fotoğrafta, bir devenin bankanın üzerinde oturuyor gibi resmedilmiş olması; belirli bir mizah anlayışını yansıtmakta ve potansiyel izleyici kitlesinin ilgisini çekmeyi amaçlamaktadır. Bir "deveyi" park bankının ayaklığına yerleştirme suretiyle, beklenmedik ve esprili bir görüntü oluşturmaya çalışılmıştır. Dolayısıyla, espriyi tam olarak anlamak için görselin bağlamına (örneğin, yer, sanat tarzı, fotoğraf çekilme biçimi) bakmak gerekir.

Resimde, Michelangelo'nun David heykeli ve diğer antik heykellerin yanı sıra, "The Archaeologist" isimli bir siteye ait bir görsel var. Resmin üst kısmında, sırasıyla 1504, 1622 ve 1752 yıllarında yapılmış heykeller bulunuyor. Alt kısımda ise, 2023 yılında bir muzun bantla sarılmış bir fotoğrafı var. Bu, zamanın, kültürlerin ve estetiğin değişimine yapılan esprili bir gönderme. Eski heykellerin süslü ve incelikli detaylarına karşılık, 2023'te olan bir muza bantla sarılması, modern dünyanın bazen estetikten yoksun, pratik ve belki de gereksiz şekilde karmaşık olabileceğini, hatta bazen basit güzelliğin bile değerini yitirdiğini vurgular. "Bantla sarılmış muz" aslında bir sanat eserinin değil, günlük bir nesnenin resmidir.