Görselde, muhtemelen Santorini'de bulunan, minimalist ve beyaz bir iç mekanın fotoğrafları yer alıyor. Fotoğraflar, bir evden ziyade bir otel odasını veya lüks bir apartman dairesini andırıyor. Açıklamaların bir kısmı ise "Eve bak MR ünitesi gibi" ifadesini içeriyor. Bu ifade, bir MR cihazının içi gibi sadeliği ve temizliği vurgulanarak, evin olağanüstü tasarımı ve minimalist estetiğiyle ilgili bir mizah içeren bir yorum. "MR ünitesi" benzetmesi, iç mekanın görsel olarak steril ve hatta biraz soğuk, belki de beklemediğiniz bir rahatlık duygusu uyandırmadığını ima ediyor. Dolayısıyla espri, beklenmedik, hatta rahatsız edici bir şekilde temiz ve minimal bir iç mekanın yaratıcılığı ve şaşırtıcılığı üzerinde duruyor.

Fotoğrafta, muhtemelen bir üniversite veya yüksekokul ders salonunun iç mekanı görünüyor. Salon, amfi tiyatro şeklinde, kademeli sıralı oturma yerleriyle düzenlenmiş. Öğrenciler ders salonunda oturmuşlar. Fotoğrafın altındaki metin, "esa | they/them @imso_wrong.2 g hz yusufun kuyusunda ders işliyoruz" şeklinde. "Hz. Yusuf'un kuyusu" deyimi, Kuran'daki Hz. Yusuf hikayesinden geliyor ve genellikle sıkıntılı veya zor bir durumda bulunmak anlamında kullanılıyor. Bu deyimi kullanarak, yazar, ders salonundaki insanların içinde bulundukları ortamı, belki de sıkıcı veya zorlayıcı bir dersle ilişkilendiriyor. Fotoğraf, bu ortamın beklenmedik şekilde, amfi tiyatro biçimindeki sıralar ve öğrenci sayısıyla gösteriliyor ve böylelikle orijinal ifadeye farklı bir anlam katıyor. Dolayısıyla, şaka, dersin zorluğunu veya sıkıcılığını, alışılmışın dışında bir metafor kullanarak esprili bir şekilde vurguluyor.

Resimde, İtalya'nın tarihi yapılarının, özellikle Roma'daki antik yapıların, tamamlanmamış halleri gösteriliyor. Resmin üst kısmındaki Roma Koloseumu ve diğer antik yapıların, çizgilerle gösterildiği gibi, tamamen bitmemiş, eksik kısımları vurgulanıyor. Alt kısımda ise farklı tarihi yapıların yine aynı şekilde eksik kısımları işaretlenerek, İtalyan mimarisinin belki de özensiz veya yavaş tamamlanma özelliğine vurgu yapılıyor. Bunun altında ise İtalya bayrağı yer alıyor. Bu, İtalya'nın tarihi yapıları konusunda bir mizah içeriyor; yapıların tamamlanmamış halinin, eksik kısımlarının vurgulanmasıyla, İtalyanların işlerinde bazen gecikme veya eksiklik olabileceği fikrine gülünerek bir espri yapılıyor. "Neden İtalya binalarını bitirmiyor?" sorusu da bu mizahı pekiştiriyor.

Resimde, İstanbul'daki Ayasofya-i Kebir Camii (veya Ayasofya Müzesi) görülüyor. Yukarıdaki resim, muhtemelen 575'te yapının Hristiyan bir kilise olarak, aşağıdaki resim ise 2024'te Müze olarak görünümünü gösteriyor. Fark, Ayasofya'nın tarih boyunca geçirdiği değişimin ve dinler arasında kullanımının bir hatırlatıcısı. Şaka, bu yapı gibi tarihsel ve kültürel önemi olan yerlerin zamana ve inançlara göre nasıl değiştiğini, dönüştüğünü ve farklı kullanımlara adapte olduğunu vurguluyor. "575" ve "2024" tarihlerinin kullanımı, bu değişimi vurguluyor.

Fotoğrafta, gün batımı saatlerinde, ışıklı bir şehrin manzarası görülüyor. Farklı yükseklikte ve mimari tarzdadaki binalar, gökyüzünde canlı renk geçişleri ile uyum içinde. Görsel, kentsel yaşamın hareketli ve canlı bir görüntüsünü sunuyor. Bir şaka söz konusu değil, sadece bir şehir manzarası.

Görüntü, sosyal medya platformunda paylaşılan bir tweet'i gösteriyor. Tweet'te, Hatem Ben Arda ve Mustafa Güldağı kullanıcıları tarafından Eyfel Kulesi ve Çamlıca Kulesi'nin yükseklikleri hakkında bir tartışma yapılıyor. Mustafa Güldağı, Eyfel Kulesi'nin 300 metre, Çamlıca Kulesi'nin ise 365 metre yüksekliğinde olduğunu belirtiyor. Ardından, bir mizah unsuruyla Batı hayranlığı ve Batı değerlerine olan bağlılığın eleştirildiği bir paragraf yer alıyor. Paragrafta, Batılı değerlere hayran olanların Eyfel Kulesini övmesine karşılık Çamlıca Kulesi hakkında tek bir kelime dahi etmemelerini eleştiriyor. "Bedeni Türk kafası Fransız, ruhu tutuklular" ifadesi, bu eleştirinin bir parçası olarak Batı'nın yüzeysel güzelliğini takdir ederken, Batı değerlerine olan özlemin gerçek değerleri görmeyi engellediğini ima ediyor. Son olarak, Tweet'in alt kısmında, muhtemelen görüntü içeren bir siteye veya platformun kendi logolarına dair bir referans/link/logo görünmektedir. **Özetle**, espri, Batı'ya aşırı hayranlık duyanların, kendi kültürel değerleri hakkında düşünmemeleri ve Çamlıca Kulesi gibi kendi yapılarına/değerlerine yeterince ilgi göstermemeleri konusunda bir alay ve eleştiridir. Ayrıca, toplumsal değerlere olan özlemin ve Batı merkezciliğin eleştirisini de içerir.

Fotoğrafta Milano Katedrali'nin önündeki meydanda, çok sayıda insanın bulunduğu bir manzara yer alıyor. Katedral, altın sarısı tonlarda güzel bir şekilde aydınlatılmış ve gotik mimarisinin ihtişamı ön planda tutulmuş. Ortamın görkemiyle, kalabalığın minik, önemsiz birer nokta gibi gözükmesi, "katedralin önündeki insan kalabalığı" temasıyla bir mizah unsuru oluşturuyor. Bir tür "büyük ve etkileyici şeyin yanında insanın küçüklüğünün" vurgulanması espri anlayışı olarak algılanabilir. Aslında bu tip fotoğraflar, bir yapının büyüklüğünün insan ölçeğiyle karşılaştırılmasını ve izleyicinin bir bakış açısı kazanmasını sağlamak için kullanılır.

Görüntü, Twitter'da paylaşılan bir dizi mesajdan oluşuyor. İlk mesajda, "abi o nasıl bir ek ayrımı ya" diye bir şikâyet var. Ardından, "out of context irem" diye başlayan bir yanıt ve kar yağışı olan bir fotoğraf yer alıyor. Bu, kar yağışının başlamasını yorumlayan bir kızın, konunun bağlam dışı olduğunu düşündüren bir tepkidir. Sonrasında ise "emrecan ırmak" adlı kullanıcı, "Nere siki orası?" diye bir yanıt veriyor. Bu, konunun gereksiz ve/veya absürt olduğunu vurguluyor ve orada olan olay/yerin 'saçma' olduğuna işaret ediyor. Özetle, mizah, bağlam dışı bir şikayetle başlayan, kar yağışı fotoğrafı üzerinden devam eden ve şaşırtıcı bir tepkiyle son bulan bir Twitter etkileşiminden oluşuyor. "Nere siki orası" ifadesi ise, oldukça kaba bir dil kullanarak, gergin ve şaşırtıcı bir tepkiyi ifade ediyor.

Fotoğrafta, dairesel bir şekilde dizayn edilmiş, çim çitlerle ayrılmış evlerden oluşan bir yerleşim alanı görünüyor. Evler, sanki birer çarkın kolları gibi, merkezden dışa doğru, daireler oluşturarak yerleşmiş. Bu sıra dışı düzen, mimari ve kentsel tasarımda kullanılan tipik bir planlamaya meydan okuyor. Şakanın özü, bu sıra dışı düzenin yaratmış olduğu estetik şaşkınlık ve beklenmedik bir görüntü sunması. Geleneksel ve düz planlamalara alternatif, yaratıcı ve farklı bir yerleşim yöntemi sunarak, izleyiciyi düşünmeye ve yaratıcı çözümler üretmeye yönlendiriyor. "Dairesel" düzeni ve çim çitlerdeki dikkat çekici düzen, aslında tamamen bir mizah kaynağı. Beklenmedik bir tasarım seçeneğini vurgulamak ve güldürmek amacıyla yapılmış. Fotoğrafta, 1937 yılında hazırlanmış bir şehir planı görülüyor. "İdeal Cumhuriyet Koyu" adı verilen bu plan, dairesel bir yapıya sahip ve farklı alanlar (konutlar, pazar yeri, okul, hayvan mezarlığı vs.) konsantrik halkalar şeklinde düzenlenmiş. Renkli ve detaylı bir şekilde gösteriliyor. Planın alt kısmında bulunan notlar, bu planın hangi kuruluşlar tarafından ve hangi amaçla hazırlandığını ve hangi yıllarda yapıldığını gösteriyor. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece bir şehir planlama çalışmasının görseli. Fotoğrafta, dairesel bir şekilde düzenlenmiş, çim ve çalılıklarla çevrili, küçük evlerden oluşan bir mahalle görünmektedir. Her bir dairesel alanın ortasında bir kavşak noktası var. Bu düzenleme, mimarinin ve kentsel tasarımın yaratıcı bir örneği. Bir şaka değil, bir fotoğraf. Bu düzenleme, estetik ve belki de trafik akışını optimize etme girişiminden ziyade, planlamanın ve tasarımın garip bir şekilde uygulanması şeklinde yorumlanabilir. Esasen, mimarlık ve şehircilik dünyasında bir estetik ve fonksiyonel çözüm arayışını öne çıkarıyor, belki de bir anlamda "dairesel şehir" veya "çembersel mahalle" kavramını çağrıştırıyor.

Fotoğrafta, gri betonarme bir yapı olan, uzun süredir kullanılmayan, terk edilmiş bir KFC restoranı görünüyor. Bina, modern mimarinin ilginç bir örneği gibi duruyor, fakat zamanın ve ihmalin izlerini taşıyor. Beton yüzeylerde lekeler, çizikler ve grafiti var. Restoranın girişinde, KFC logosu hala okunabilir durumda. Fotoğrafın şakası, terk edilmiş ve harap durumda olan KFC'nin, aslında bir "modern mimarlık şaheseri" olduğunun ima ediliyor olması. Bina, günümüzde popüler olan mimari tarzların çirkin ve ilginç biçimlerde yorumlanmasının ve nostaljik değerinin nasıl değişebileceğini komik bir şekilde sergiliyor.

Resimde, Atina Akropolü'nün 1670, 1860 ve 2021 yıllarındaki farklı hallerini gösteren üç ayrı fotoğraf yer almaktadır. Üstteki çizim, Akropol'ün 1670'teki halini, ortadaki ise 1860'lardaki halini, alttaki ise günümüzdeki 2021 halini sergiler. Resim, Akropol'ün yüzyıllar boyunca geçirdiği dönüşümü, mimarlık ve çevresel değişiklikleri vurgulamak için kullanılmış. Görüntüler arasındaki farklar, şehrin ve yapılarının yüzyıllar içindeki değişimini, zaman içindeki gelişmeleri ve yıkımı, yenilenmeyi, ve restorasyonu sergiliyor. Bir mizah unsuru yok, yalnızca tarihsel bir karşılaştırma.

Resimde, 1810 yılında ve 2015 yılında Oxford'un aynı caddesinin iki farklı zaman dilimi görüntüsü yer alıyor. Yukarıdaki resim, Oxford'un 1810 yılındaki hali gibi görünmekte, alttaki ise 2015 yılına aittir. Görselde, 1810 yılındaki fotoğrafın daha az bina ve daha az kalabalık gibi daha eski bir dönem olduğunu, 2015 yılındaki fotoğrafın ise modern ve kalabalık olduğunu gösteriyor. Asıl espri, şehrin görünüşünün zamanla çok değişmediği ya da çok az değiştiği, ancak insanlar ve binaların daha modern hale gelmesidir. Eski şehir manzarasını (görseli), yeni modern mimarisiyle karşılaştırarak zamana dair bir ironi ve değişim hissi yaratıyor.

Görselde, 1931 ve 2018 yıllarında New York şehrinin havadan çekilmiş iki fotoğrafı yer alıyor. Üstteki fotoğraf, şehrin o dönemki halini, daha az gökdelen ve daha açık alanlarla gösteriyor. Alttaki fotoğraf ise, şehrin yoğunlaşmış, gökdelenlerle dolu ve çok daha kalabalık günümüzdeki halini sergiliyor. Fotoğrafların yanı sıra tarihli olması, şehirleşmenin ve nüfus artışının, özellikle de gökdelen inşaatının 87 yıl içerisinde ne kadar büyük bir değişim yarattığını vurguluyor. Bu, şehirlerin ve insan yerleşmelerinin zaman içinde nasıl değiştiğine dair bir mizah içeren bir karşılaştırma. Şaka, şimdiki halin geçmişle kıyaslandığında ortaya çıkan "sıkışıklık" ve "gelişme" farklılığına dayanıyor.

Resimde, ahşap oyma bir çerçeveli aynada yansıyan bir kadın görünüyor. Kadın başörtüsü takmış ve bej renkli, kalça bölgesi abartılı bir şekilde şekillendirilmiş pantolon giymiş. Aynanın üzerinde Türkçe "Ama rakibimiz yok :)" yazısı var. Bu, kadın kendine olan güvenini ve muhtemelen rakiplerinin olmadığını vurgulamak için kullanılan hafif bir espri. "Rakip yok" ifadesi, çekiciliği ve cazibesinin rakipsiz olduğu anlamına geliyor ve biraz ironik/özgüven dolu bir ifade. Resimde, bir kadın, açık kahverengi, bol paçalı pantolon ve krem rengi uzun kollu bir üst giyiyor. Başında da bir başörtüsü var. Kendisini bir banyoda, büyük, oymalı, kahverengi bir aynada yansıtıyor. Aynanın arkasında, açık renkli duvarlar ve kapılar ile basit bir banyo görünümü var. Aynanın üzerinde "Düşmanımız çok" yazıyor. Bu, kadın için muhtemelen sosyal medyada veya bir paylaşımda bulunan bir espridir. "Düşmanımız çok" ifadesi, çoğunlukla bir gruptaki veya bir şeye karşı olan karşıt görüşlü kişilerin sayısı ile ilgili olarak kullanılan bir jest ve jest ifadesidir. Bir espri olabilir, ancak tam bağlam olmadan kesin anlamı bilinmez. Muhtemelen, çok sayıda eleştirmen ya da eleştirel yorum aldığını veya takipçilerini rahatsız eden kişilerin sayısından bahsediyor.

Fotoğrafta, şiddetli kar fırtınası altında, muhtemelen İzlanda'daki Hallgrímskirkja kilisesi benzeri, mimari açıdan etkileyici bir yapı görülüyor. Yapının önünde, kar fırtınasına rağmen, bazı insanlar yürüyüş halinde. Görüntü, şiddetli kar yağışı ve soğuk havanın zorlu ve etkileyici bir manzarayı ortaya koyduğu bir kış günü izlenimi veriyor. Fotoğrafın içindeki espri, muhtemelen "kar fırtınasında bile o kiliseye gitmek ne kadar zor" ya da "kar fırtınasında bile insanların dışarıda olmasını gerektiren ne kadar önemli bir durum" şeklinde bir ironiyi yansıtıyor. Ya da belki de "herşeye rağmen hayatta kalmak" gibi daha genel bir durumu vurguluyor. Fotoğrafın kendisi, durumun ironisini ve belki de bir miktar trajikomikliğini de gösteriyor. Kesin bir espri yoktur, izleyiciye kendi yorumunu bırakmaktadır.

Resimde, Kayseri Meydanı ve Napoli kalesini gösteren iki farklı görüntü bulunuyor. Her görüntü, şaşkın veya korkmuş bir ifadeyle çizilmiş, gözlük takan, çıplak başlı bir karikatür adamla eşleştirilmiş. Soldaki karikatür adam, Kayseri Meydanı'nın resminin karşısında, sağdaki ise Napoli kalesinin resminin karşısında yer alıyor. Üstteki başlık "Kayseri Meydanı", alttaki ise "İtalya Napoli" olarak yazılmış. Ayrıca altta "MAMMA MIA!" ifadesi de görülüyor. Bu, karikatür adamın şaşkınlığını vurgulayan, kültürel referanslarla yapılan bir espri. "Mamma Mia!" İtalyanca bir ifade, İtalya ile ilgili bir tepki göstergesidir. Bu durumda, İtalya'daki Napoli'nin karşısına konmuş Kayseri'nin mimari benzerliği, beklenmedik bir ilişki ve komik bir karşılaştırma yaratıyor. Görüntü, kültürler ve mekanlar arasındaki benzersiz karşılaştırmalar üzerinden espri anlayışı kullanıyor.

Fotoğrafta Hong Kong'un yoğun bir şehir merkezi manzarası görülüyor. Kahverengi ve gri tonlarında yüksek binalar, dar sokaklar ve cadde üzerinde hareket eden bir tramvay dikkat çekiyor. Tramvayın üzerindeki numara 26. Cadde üzerinde trafik işaretleri ve inşaat malzemeleri de mevcut. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece Hong Kong'un şehir manzarası ve cadde üzerindeki hareketliliğin fotoğrafı var.

Resimde Mısır'da bulunan piramitlerden biri ve etrafındaki çöl manzarası görülüyor. Piramitin önünde bir deve üzerinde bir kişi var. Bu, antik Mısır ile modern zamanların çarpıcı bir karşılaştırmasını sunuyor. Bir mizah unsuru yok, sadece tarihi bir yapının ve modern bir ulaşım aracının bir arada bulunduğu bir sahne var. Dolayısıyla bir şaka yok.

Fotoğrafta, Meksika'nın Teotihuacan şehrinde bulunan, büyük bir piramit olan "Güneş Piramidi" ve çevresindeki antik yapıların bir görünümü yer alıyor. Gökyüzü açık mavi ve bulutlu. Uzaktaki dağlar ve çevreleyen çöl alanları görülüyor. Fotoğraf, tarihi ve arkeolojik yerlerin güzelliğini sergiliyor. Bir şaka yok. Sadece bir arkeolojik sitenin fotoğrafı.