Fotoğrafta, Hindistan'daki Konarak Tapınağı'nın (ya da benzeri bir antik Hindu tapınağı) bir kısmı görülüyor. Tapınak, kumtaşından oyulmuş, detaylı heykeller ve mimari işçilikle bezenmiş büyük bir yapı. Çevrede yeşillikler ve ağaçlar var. Tapınağın önünde, ziyaretçiler görülebiliyor. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece bir tarihi yapının görüntüsü var.

Resimde, iki farklı haldeki bir binanın fotoğrafı bulunmaktadır. Yukarıdaki fotoğrafta, sade, bej renkli bir bina duvarı görülüyor. Alttaki fotoğrafta ise aynı binanın duvarına, sanki bir köprü manzaralı küçük bir ev resmedilmiş. Bu, bir duvar resminin, yapının kendisini gerçek bir manzaraya benzettiği komik bir görüntü. Gerçekte bu ev değil, sadece bir duvar resmi ve duvar, sıradanlığın, önyargının, aslında görenlerin hayal gücüyle oluşturdukları bir "yeni dünya" yaratma potansiyelini temsil etmektedir. Görüntü, "hayalleri gerçekmiş gibi algılama" veya "gerçekliğin ve görselliğin birleşimi" konusundaki bir yorum.

Resimde, duvarının büyük bir kısmı onarılmış, ancak hala yapım aşamasında olan bir odanın iç kısmı görülüyor. Duvarlar beton veya sıva gibi bir malzemeden yapılmış ve bazı yerlerde yamukluklar, düzgün olmayan kısımlar ve tamir izleri mevcut. Odada, tamir edilen duvarın içine yerleştirilmiş bir çamaşır makinesi bulunmaktadır. Tweet'in metni "Haydi şimdi sallan,ileri geri git gel bakalım" diyor. Bu cümle, çamaşır makinesinin tamir halindeki duvarın içindeki şekilde sabit durmayıp, sallanıp hareket ettiği, yani yerinden oynadığı ya da tam olarak monte edilmediği şeklinde bir şaka içeriyor. Dolayısıyla, çamaşır makinesinin "sallanması" , duvarın yapım aşamasında veya yeterince sağlam olmaması durumu ile ironik bir şekilde ilişkilendirilmiş.

Resimde, bir kadının yüzüne yapılan, sanırım makyaj veya görsel efektlerle oluşturulmuş, ilginç bir tasarım görülüyor. Yüzün üzerinde, "Entrance hidden by bricks and rubble" (tuğla ve molozla gizlenmiş giriş), "Saddam Hussein" gibi isimler ve "Air vent" (hava deliği), "Fan" (vantilatör) gibi etiketler yerleştirilmiş. Bunların hepsi, açıkça bir espri yapıyor. Yüz üzerindeki tasarım, gerçek bir yüzün üzerindeki savaş alanlarına veya yıkım bölgesine benzetilmiş. "Saddam Hussein" gibi bir isim kullanımı, tarihe veya siyasi olaylara gönderme yapıyor. Makyajın, ciddiyetle ele alınan bir konuyu komik bir şekilde tasvir etme çabası olduğu anlaşılıyor. Resmin genel amacı, şaka ve ironi aracılığıyla dikkat çekmektir.

Fotoğrafta, muhtemelen Paris Opera Binası'nın görkemli ve detaylı bir merdivenini görüyoruz. İnce işlenmiş, bej tonlarında taş işçiliği, yüksek tavanlar, çok sayıda avize ve detaylı oymalar, klasik Fransız mimarisinin ihtişamını sergiliyor. Merdivenler, sarmal bir şekilde yukarı doğru yükseliyor ve görsel bir şölen sunuyor. Bu fotoğrafa bir espri uygulanabilir mi diye sorulmuş ama bu fotoğrafa dayalı bir espri yok. Resim, görsel bir güzellik örneği ve mimari bir başyapıt. Bir espri içermiyor.

Fotoğrafta, muhtemelen bir köprü veya yaya geçidinin üzerindeki, deniz manzaralı, ince metal borulardan ve tellerden oluşan bir korkuluk görülüyor. Korkulukların arkasında, inşaat halindeki binalar ve bir açık deniz bölgesi var. Arka planda, bir de sarı iş makinesi görünüyor. Bu fotoğrafta bir "şak" yok. Sadece bir manzara fotoğrafı. Fotoğrafta, su kenarında, muhtemelen bir köprü veya balkon üzerindeki, süslemeli, dökme demir bir korkuluk görülüyor. Korkuluk, sarmık desenli, bitkisel ve/veya klasik motiflerle işlenmiş. Arka planda su ve kıyıya yakın ağaçlar var. Fotoğrafta bir mizah yok. Sadece bir manzara ve tasarım unsuru olan bir korkuluk görüntüsü var. Bir şaka veya ironi içermiyor.

Fotoğrafta Hong Kong'un iki farklı zaman dilimindeki görüntüsü yer alıyor. Yukarıdaki kısım, daha az gökdelenli, daha az yoğun bir şehir yapısı gösterirken, alttaki kısım, yoğunlaşmış, çok sayıda yüksek gökdelenle dolu bir modern Hong Kong manzarası sunuyor. Fotoğraf, Hong Kong'un hızlı şehirleşme ve ekonomik büyümesinin bir benzetmesini yaparak, zaman içindeki değişimi ve gelişmeyi vurgulamaktadır. Bu, "zamanın nasıl değiştiğini" veya "dünyanın nasıl değiştiğini" anlatmak için kullanılabilen bir tipik bir mizah örneği. Görüntünün üst kısmı geçmişe, alt kısmı ise günümüze ait. Bu değişim, hızlı şehirleşmenin ve modernleşmenin bir ironisi veya mizahı içerir. İronik olarak, günümüzün yoğunluk ve yükseklik ile temsil edilen yoğunluğu, eski zamanlardaki şehirleşme tarzını hatırlatır ve bu zıtlık esprili bir izlenim bırakır.

Fotoğrafta, gri ve sisli bir havada, gökdelenlerin yükseldiği bir şehir manzarası görünüyor. İki gökdelenin yanında, biraz daha farklı bir yapısal tasarım ve görünümde olan bir üçüncü gökdelen de var. Fotoğrafta bir espri yok. Sadece gri bir havada şehir manzarası var. Fotoğrafta, açık mavi bir gökyüzü altında, muhtemelen İngiltere'de bulunan, gotik mimari tarzında büyük ve görkemli bir katedrali görüyoruz. Katedralin sivri kuleleri, pencereleri ve detaylı oymaları dikkat çekici. Çevrede yeşil çim alanlar var. Bu fotoğrafla ilgili bir espri yok. Fotoğraf, mimari güzelliği ve tarihi önemi olan bir katedrali sergiliyor.

Görüntü, yüksek bir bina inşaatının üzerinde, muhtemelen bir inşaat işçisinin, çok ince ve yüksek bir çelik kirişin üzerinde durduğu bir kuşbakışı açıdan çekilmiş bir fotoğraf. İşçi, kask ve iş kıyafetleri ile, neredeyse binanın dış duvarına kadar yüksekte duran, ince bir kirişin üzerinde duruyor. Fotoğrafın mizahı, işçinin inanılmaz derecede tehlikeli bir pozisyonda, çok güvenli olmayan bir şekilde durmasıdır. Bu, inşaat işçilerinin yaptığı tehlikeli işleri ve olası riskleri vurgular. "Çok yukarıda, çok tehlikeli" gibi bir anlam ifade eder. Aynı zamanda, fotoğraftan, inşaatın ne kadar yüksekte ve tehlikeli koşullarda gerçekleştiğini, ve çalışanın bu şekilde durmasının kaçınılmaz bir risk içerdiğini gösterir.

Fotoğrafta, birbirine sıkışık, çok katlı evlerden oluşan bir şehir manzarası çizimi var. Evlerin çatılarının rengi turuncu-kahverengi, duvarları beyaz. Görünüşte her şey oldukça düzenli ve normal. Ama aslında, bu bir optik illüzyon. Düzenli bir şehir manzarası gibi görünse de, detaylara bakıldığında, evlerin ve çatılarının birbirine göre yanlış yönlendirildiği, aslında gerçekçi olmayan bir görüntü olduğu anlaşılıyor. **Şaka**: Bu resim, "her şey göründüğü gibi değil" veya "görünenin ardındaki gerçek" tarzı bir illüzyon şakası. Gerçekçi görünebiliyor ama bir hata gizliyor. Bakış açısı ve perspektifle oynayarak, izleyiciyi bir süre yanıltmaya çalışıyor.

Fotoğrafta, binaların garip bir açıyla, sanki eğilmiş veya çarpık gibi duran bir yüksek katlı binayı görüyoruz. Gökyüzü, bulutlu ve mavimsi bir ton. Binanın yanında, "mfs living in a cinnamon toast crunch" yazan bir metin şeridi var. Bu, internet dilinde kullanılan bir espri. "Mfs" kısaltması "my friends/folks" (arkadaşlarım/insanlar) anlamına geliyor. Espri, binanın garip şekilde eğilmesinin, sanki bu bina sahiplerinin ya da sakinlerinin yaşam tarzını temsil ettiğini veya onlara ait olduğunu ima ediyor. "Cinnamon toast crunch" (tarçınlı tost gevreği) ise, genellikle çocukların yiyeceği, tatlı ve basit bir atıştırmalık. Bu nedenle espri, garip bir biçimde duran binanın, sıradan ve ilgisiz, her hangi bir şeyle değil, "tarçınlı tost gevreği gibi" (yani oldukça basit ve önemsiz) yaşamları temsil ettiğini ironik bir şekilde anlatıyor. Kısacası, eğik duran bina, basit ve sıradan hayatları ima ediyor.

Resimde, Pharrell Williams'ın Beverly Hills'deki malikanesinin 17 milyon dolara satışa çıkarıldığına dair bir sosyal medya paylaşımı görülüyor. Paylaşımın altına, bir çizgi film karakteri (Aslan Kral'dan Simba gibi) ile "Bu adam bir üniversite kampüsünde yaşıyor" şeklinde komik bir alt yazı eklenmiş. Bu, Pharrell Williams'ın inanılmaz zenginliği ve malikanesinin, sosyal medya kullanıcılarının üniversite kampüsü gibi bir yerde yaşadığını düşündüğü bir yaşam alanı ile zıtlığını vurgulayan bir ironi. Yani espri, ünlü bir kişinin çok pahalı bir malikane sahibi olmasına karşın, metnin imasıyla oldukça sıradan bir yaşam alanında yaşadığı fikri üzerinden yapılan bir espridir.

Fotoğrafta, üst kısımda Mısır piramitlerinin bulunduğu bir eski fotoğraf, alt kısımda ise dev bir, emoji yüz şeklinde tasarlanmış bir yapı görülüyor. Üstteki kısım 4000 yıl önceki bir manzarayı, alttaki ise günümüzü temsil ediyor. Mizah, piramitlerin insan yapımı ihtişamıyla, günümüzde insan yapımı yapılara, yani modern mimariye ve belki de teknolojik gelişmeye ve büyümeye, karşılaştırılıyor. Piramitler, o dönem için dev yapılar iken, alt kısımda görünen emoji yüzü şeklindeki büyük yapı, belki de günümüz mimarisinin ve teknolojisinin çılgınlığını ve büyüklüğünü, şaşırtıcı ve biraz abartılı bir şekilde gösteriyor. Dolayısıyla, "zamanın değişimi" ve gelişmenin şaşırtıcı yönüne vurgu yapılıyor. Şaka, günümüzün büyük yapılara duyduğu hayranlığı ve bu hayranlığın, eski devirlerin mimari mucizelerine göre abartılı olduğunu, dolayısıyla günümüzün dev yapılarını da komik ve abartılı gösteriyor.

Resimde, Oreo bisküvilerinin çok büyük bir yığınını ve parçalanmış Oreo bisküvilerinin bir yığını görülüyor. Arka planda ise Oreo bisküvi kutusu mevcut. Görüntü, bisküvilerin neden bu kadar istiflenmiş veya parçalanmış olduğunu, belki de bir deney ya da bir düzensizlik olduğunu, açıklamadan bırakıyor. Komik olan kısım, Oreo bisküvilerinin bu "yapısı" ve bisküvi kutularının yanında yığınların görsel olarak abartılı durumu. Bisküvilerin abartılı istiflenmesi ve parçalarının her yere dağılması, görünüşte bir düzensizlik ve komik bir durum yaratıyor. Resim, anlamı olmayan bir durumu, Oreo'ların aşırı miktarda ve düzensiz kullanımı ile eğlenceli bir şekilde gösteriyor.

Resimde, bir metro istasyonundaki, muhtemelen paslanmaz çelikten yapılmış, ilginç bir bank oturması görülüyor. Bankın tasarımı, üzerinde uzanmış bir insan figürü çizimiyle işaretlenmiş. Çizim, bankın şeklinin, "kalın" bir insanı rahatça ağırlayacak şekilde tasarlandığını ima ediyor. Bu, "kalın" ifadesinin, toplumsal bir önyargı ve belki de biraz aşağılayıcı bir şekilde evsiz kişileri ifade eden bir kullanıma sahip olması nedeniyle komik. Dolayısıyla, bu tasarımın aslında evsizler için tasarlandığı ama komik bir şekilde abartılı bir şekilde gösterildiği, bir tür ironi ve mizah içerdiği anlaşılıyor.

Resimde, İtalya'nın tarihi yapılarının (Roma Koloseumu, diğer antik yapı kalıntıları) tamamlanmamış, yarım bırakılmış hallerinin görüntüleri yer alıyor. Alt kısımda İtalya bayrağı görülüyor. Mizah, İtalya'nın tarihi ve kültürel mirasıyla (antik yapılar) ve bu yapılarının tamamlanmamış olmasındaki, yani sürekli devam eden restorasyon ve onarım çalışmalarında bir ironiye dayanıyor. "Neden İtalya binalarını bitirmiyor?" sorusu, bu tamamlanmamış yapılar üzerinden İtalyanların iş bitirme konusundaki genel bir (abartılı) algısı veya çalışkanlıkları ile dalga geçercesine ileri sürülüyor. İtalya'da tarih boyunca yapılmış ve hala yapılması gereken çok fazla onarım ve restorasyon çalışması olduğundan yola çıkarak, belki de çok fazla işin tamamlanması mümkün olmayabilir.

Fotoğrafta, kırık bir pişmiş toprak levha (tablet) görülüyor. Levhanın üzerinde, bir plan, bir mimari çizim veya bir şema gibi görünen, basılı veya kazınmış geometrik şekiller ve işaretler var. İşaretler, mimari bir tasarım veya belki de bir tür planlama sistemini temsil ediyor olabilir. Bu bir şaka değil. Fotoğraf, tarihsel bir buluntu olan ve muhtemelen bir mimari plan veya kaydedilmiş bir tasarım içeren bir pişmiş toprak tablette gösterilen bir geometrik şekil ve işaretlerden oluşan bir yapıyı gösteriyor. Görsele şaka veya bir anlam katmıyor, sadece antik dönemlerden kalma bir buluntuyu gösteriyor.

Resimde, muhtemelen UEFA Şampiyonlar Ligi finali gibi bir etkinlik için tasarlanmış, modern, büyük bir stadyumun üstten görünüşü yer alıyor. Stadyumun kubbe şeklindeki yapısı ve üzerindeki yıldız sembolleri dikkat çekiyor. Stadyumun etrafındaki bölümlerin üzerinde de çeşitli tarihler yer alıyor. Bu tarihler, muhtemelen o stadyumun yapılacağı veya kullanılan farklı yıllara işaret ediyor. Yazıda "Bu stat gerçekte neden yok aw" ifadesi, fotoğraftaki muhteşem stadyumun hayali/gerçekçi olmayan veya var olmadığını ima ediyor. Bir nevi ironik bir yorum. Görseldeki büyük, modern stadyumun gerçek hayatta bulunmaması veya o stadın aslında bulunmadığı fikrini esprili bir dille vurguluyor. Başka bir deyişle, gerçek hayatta böyle bir harika stadyumun olması ne kadar harika olurdu düşüncesini ifade ediyor.