Bu fotoğraf, bir arkadaşının bir başka arkadaşının ailesi hakkında bilgiler topladığı bir sohbet ekran görüntüsüdür. Arkadaşı, ailesi hakkında her sorulan soruya "evet" veya "13" cevabını vermiş, bu da bir tür şaka veya şaşırtıcı bir yanıt. Şakanın amacı, arkadaşının aile hakkında garip ve beklenmedik yanıtlar vermesi ve soruları cevaplamaktan kaçınmasıdır. Bu, komik ve tuhaf bir durum yaratır.

Resimde, muhtemelen bir seçim kampanyası etkinliği sırasında, çocukların ve muhtemelen siyasi partilerin logosunun bulunduğu bir görüntü görülüyor. Çocukların önünde, mikrofon tutan bir yetişkinin eli görünür. Sayılar ve siyasi parti logoları yer alıyor. Görünen sayılar (2, 1, 15), muhtemelen o anki seçim sonuçları veya anket verilerini temsil ediyor. Sonuçların altında, çeşitli siyasi partilerin logoları yer alıyor. En sağdaki ise, soru işareti bulunan bir parti logosu ve sonucun ne olacağı konusunda belirsizlik olduğunu gösteriyor. Bu, muhtemelen siyasi partilerin o seçimlerde veya anketlerde elde ettiği oy oranlarını göstermek amacıyla yapılmış bir jest ve mizah içeren bir görselleştirme. Çocukların ve oyları temsil eden sayıların kullanımı, seçim sonuçlarının gençlerin geleceğine etkisini vurgulamayı, belki de bir tür gençlik hareketi veya genç seçmenin önemini vurgulamayı hedefliyor olabilir. Soru işareti ise, henüz kesin olmayan sonuçları ve geleceğin ne getireceği konusundaki belirsizliği sembolize ediyor. Fotoğrafta, muhtemelen bir seçim kampanyası etkinliği sırasında, çocukların siyasi partilerin logoları yazan tişörtler giymiş ve bir gazeteci/muhabir tarafından röportaj yapıldığı görülüyor. Ekranda, farklı siyasi partilerin isimleri ve seçim sonuçları (2, 1, 15 ve 3) görülüyor. Sonuçların altında ise, sonuçların altında bir soru işaretiyle yer alan bir siyasi partinin ismi veya logolu bir alan bulunuyor. Fotoğrafta yapılan espri, muhtemelen çocukların ve genç neslin siyasi karar alma süreçlerinde daha aktif rol almaya yönlendirilmelerine ve onların görüşlerinin, özellikle seçim sonuçları ile ilgili görüşlerinin önemsenmesine dair bir yorum olarak yorumlanabilir. Bu, çocukların siyasi partilerin logolarını giyip röportajlara konu olmalarının, sonuçların etkisi altında kendilerini önemli ve duyurulmaya değer hissetmelerinden kaynaklanabilir. Çocukların ifadelerinin ve seçimlerin sonuçlarının ironik bir şekilde karşılaştırılması, siyasi süreçlerin hassasiyetini ve çocukların rolünün önemsizliği ile gülünür bir şekilde vurgulanıyor.

hey gullasor @gullasor Mardinden gelen ben ve eşyalarım Onların Eşyaları @nocontextkurd2 GTION ny 1925 Tpek AKGEYIK eSENLER...

Citos olmuş 10tl, ALFA kuşağı gümbür gümbür Kaynak

Resimde mavi bir ejderhaya binmiş bir prenses görüyoruz. Prensesin başında bir taç ve saçlarında iki çörek var. Ejderhanın da başında bir taç var. Bu resimde yapılan espri, prensesin saçındaki çörekleri ejderhanın başındaki taçla eşleştirmesi. Bu, prensesin ejderhaya binebilmesi için çöreklerini bir şekilde taç olarak kullandığını ima ediyor. Resimde gösterilen durumun gülünç bir şekilde abartılı olması, esprinin mizahını artırıyor. Türkçede, bu esprinin açıklaması şu şekilde olabilir: "Prenses, ejderhaya binebilmek için çöreklerini taç olarak kullanmış!"

Fotoğrafta, mavi ve mor renklere boyanmış, tepesinde taç ve üzerinde kıyafetler giymiş bir denizanası var. Denizanasının gözleri, burnu, ağzı ve dişleri var. Denizanasının, sırtında bir kadın figürü oturuyor ve ona doğru eğiliyor. Bu resimdeki espri, denizanasının insanların kıyafetlerini giymiş ve insanlarla benzer özelliklere sahip olmasıdır. Bu durum, denizanasının insanları taklit ettiği veya onlara benzemeye çalıştığı anlamına gelir. Espriyi, denizanasının insanları taklit ettiği veya onlara benzemeye çalıştığı anlamına gelen "Denizanası da mı moda meraklısı oldu?" şeklinde ifade edebiliriz.

Fotoğrafta, masada oturan ve gülümseyen bir kadın var. Kadının masada bir bıçak ve çatal duruyor. Şaka şu ki, kadının masadaki bıçak ve çatalı kullanarak yemek yediği düşünülürken aslında hiçbir yemek siparişi vermemiş ve sadece içki içmek için orada bulunuyor. Bu durum, Türk kültüründe genellikle kadınların yemek siparişi vermemesi ve sadece içki içmesi gibi bir algının olmasıyla ilişkilendirilir. Şakanın amacı, bu kültürel klişeyi komik bir şekilde ele alarak, kadınların da yemek yiyebileceğini ve sadece içki içmek için orada bulunmamak gerektiğini vurgulamak.

Fotoğrafta "Real Mardin" yazılı bir market ve üzerinde "Real Mardin Market" yazan bir tabela var. Resim, Mardinlilerin mizah anlayışını anlamayan insanların "utanır mı bilmem" dedikleri mizahın bir örneği. Fotoğraftaki marketin tabelası ve görüntüsü, Mardin'deki marketlerin tipik özelliklerinden biri olan sadelik ve basitlik ile ilişkilendirilerek, Mardinlilerin mizah anlayışının bu sadelik ve basitlik ile uyumlu olduğu düşünülmektedir. Bu nedenle, fotoğraf mizah anlayışının kişiden kişiye değiştiğini ve her yerde aynı şekilde anlaşılmayabileceğini vurgulamaktadır.

Fotoğrafta, bir Twitter tartışmasına ait ekran görüntüsü bulunmaktadır. Beyza adlı kullanıcı "sermiyan midyat berdan mardin'in ilçesi değil mi" diye sormuş. Boşluk adlı kullanıcı ise "sermiyan midyatla berdan mardiniyi de karıştırıyorum hep" diye cevap vermiş. Şaka, Mardin'in ilçelerinin ve bazı benzer isimleri olan yerlerin karıştırılmasından doğuyor. İnsanlar özellikle "Midyat" ve "Mardin" kelimelerinin birbirine çok benzemesinden dolayı, "sermiyan midyat" gibi bir yerin Mardin'in bir ilçesi olup olmadığını merak ediyor. Boşluk ise bu karışıklığın yaşandığını esprili bir şekilde dile getiriyor.

Resimde bir telefon ekranı görüntüsü var. Ekranda birisinin bir başka kişiyle sohbet ettiği görülüyor. Sohbet esnasında kişi "Memleket neresi?" sorusuna "Mardin" diye cevap veriyor. Ardından "Yaşın kaç?" sorusuna "13" diye cevap veriyor. Kişinin küçük yaşta olmasına rağmen "Dedenin ismi?" sorusuna "Apturrahman" ve "Amca oğlu çıktı" sorusuna "Ewt" cevabını vermesi, sohbetin oldukça eğlenceli ve absürt bir hale geldiğini gösteriyor. Fıkra, çocuğun küçük yaşta olmasına rağmen, yaşından büyük ve olgun bir kişiliğe sahip gibi konuşması ve "dede" ve "amca" gibi yaşlı kişilerle ilgili sorulara cevap vermesi üzerine kurulu. Bu durum, çocuğun yaşına göre abartılı bir şekilde olgun davranmasıyla, sohbetin komik ve ironik bir şekilde devam etmesini sağlıyor.

Fotoğrafta bir Twitter gönderisi görünüyor. Gönderi, "Malesef Sadrettin @sadbutrettin" adlı bir kullanıcı tarafından yapılmış. Gönderide "Diyarbakırlı arkadaş bunge jumping yapan bi kızla flörtleşiyo, daha mardin kapısından atlayamamış aldığı riske bak" yazıyor. Şaka, Diyarbakırlının bunge jumping yapmasının riskiyle kıyaslandığında, Mardin'in kapısından atlamamanın daha riskli olduğu, bu nedenle flört etmenin "daha riskli" bir hareket olduğu fikrine dayanıyor. Şaka, absürt ve ironik bir şekilde riski abartarak gülünçleştiriyor.

Malesef Sadrettin @sadbutrettin Diyarbakırlı arkadaş bunge jumping yapan bi kızla flörtleşiyo, daha mardin kapısından...

Fotoğrafta, Türkiye'nin güneydoğu Anadolu bölgesindeki illerinin isimleri, bölgenin çocukları olarak temsil ediliyor. Çocuklar, ellerinde silahlarla poz veriyor, bu da bölgenin şiddet ve çatışma dolu geçmişine bir gönderme. **Fıkra:** Fotoğraf, Türkiye'nin güneydoğu Anadolu bölgesindeki illerinin, terör örgütlerinin çocuk askerleri gibi gösterilerek yapılan bir mizah çalışmasıdır. Bölgenin zorlu geçmişi ve şiddet dolu olayları, mizah unsuru olarak kullanılıyor. **Not:** Bu tür mizah çalışmaları, bölgenin hassas konularına dokunabileceği için dikkatli kullanılmalıdır.

Fotoğrafta bir kız otomobilde oturmuş selfie çekiyor. Twitter paylaşımında ise "Ben inanırım ya araç Passat çünkü..." yazıyor. Aşağıda bir başka kullanıcı "Mardinli olduğuma neden kimse inanmıyor" diye cevap vermiş. Buradaki espri, Passat'ın özellikle Mardin'de sıkça tercih edilen bir araç olması ve "Mardinli olduğuna" inandırıcı bulmaması nedeniyle ortaya çıkıyor.

Fotoğrafta Mardin'in tarihi bir evinin dış cephesi görülüyor. Ev taştan yapılmış ve ince işçilikli pencereleri var. Ev oldukça eski ve bakımlı görünüyor. Şaka ise, "Mardin'de bir dayıya lavabo sorduk bizi evine davet etti. Bu da evi." şeklinde. Yani şaka, Mardin'in konukseverliğine vurgu yapıyor. Dayının, sadece lavabo sorulduğu halde eve davet etmesi, Mardinlilerin misafirperverliğinin bir göstergesi olarak yorumlanıyor.

Fotoğrafta, Mardin'de bir evin dış cephesini görüyoruz. Ev, taştan yapılmış ve pencereleri kemerli. Evin önünde birkaç basamak var ve evin önü biraz yemyeşil. Şaka, ev sahibinin, ziyaretçilerine "lavoaboyu sorduk" diye söylediğinde, aslında onları evine davet etmesinin bir esprili yolu. "Mardin'de bir dayıya lavabo sorduk bizi evine davet etti. Bu da evi."

Fotoğrafta, Mardin'de bulunan tarihi bir evin dış cephesi ve bahçesi görünüyor. Evin mimarisi, taş işçiliği ve pencereleriyle oldukça etkileyici. Fotoğrafa ait tweet'te, Mardin'de bir dayıya lavabo sorduğu ve dayının onları evine davet ettiği anlatılıyor. Bu da evin bir lavabo için bile "misafirperverliğini" gösteriyor. Bu espri, "misafirperverlik" kavramını abartarak, herhangi bir sebeple bile olsa insanları evine davet edenlerin ne kadar misafirperver olabileceğini komik bir şekilde ele alıyor.

Resimde bir televizyon ekranı görünüyor. Ekranda, sağ tarafta siyah takım elbise giymiş bir adam ve sol tarafta sarı saçlı bir kadın var. Ekranın üst kısmında ise "Eyyup Naif" ve "Yakup Ahmet" yazan bir yazı ve arkalarında duran birkaç adam var. Resmin altında ise "33 yıl sonra gerçekleşen mucize" yazıyor ve bu ifade, adamların "Eyyup" ve "Yakup" adlı çocuklarına 33 yıl sonra 19 kardeş daha olduğunu gösteriyor. Bu durum, izleyicileri güldürmeyi amaçlayan, Türk ailelerinde çok çocuk sahibi olmanın yaygın bir klişeye vurgu yapan bir şaka.

Fotoğrafta, bir erkeğin arabada ön koltukta oturmuş halde fotoğraf çektirdiği ve bir kadının da aynı şekilde bir arabada fotoğraf çektirdiği görülüyor. Görünüşe göre her ikisi de "eşlerinin" arabasında kendilerini göstererek fotoğraf çektirmişler. Fotoğraf, "Eşim beni araba almış, evet çok mutluyum" esprilerine bir göndermedir.

Fotoğrafta, taştan yapılmış bir duvarın üzerinde "Ah Mardin, ben de senin biri taş olsaydım" yazısı görülüyor. Bu, Mardin'in taş evleriyle ünlü olmasına ve taşın değerli bir malzemeye benzemesine bir göndermedir. Yani, duvarın yazarı taşın değerini ve Mardin'e olan hayranlığını esprili bir şekilde ifade etmiştir.